Rikardo Arregi Juanjo Olasagarre Iban Zaldua
2008/05/09 23:58
Volgako Batelariok postindependentziaren kontzeptua sortzea erabaki genuenean, euskal prentsan dauzkagun zutabeetan garatzen jarraitzeko asmo sendoa agertu genuen. Hona hemen lehenengo ondorioak, Rikardo Arregiren, Juanjo Olasagarreren eta Iban Zalduaren eskutik.
Volgako Batelariak
2008/04/27 18:35
Euskal Herriko hedabideetan barnako bidea egin ondoren, hona hemen, artxibo kontuetarako, gure (oraingoz) azkeneko manifestuaren testua. Atxikimenduak onartzen dira.
Volgako Batelariak
2008/04/23 16:16
Eztabaida luze eta korapilotsuen ostean (zenbait eszisio-mehatxu tarteko), Volgako Batelarien Azpikontratazio Azpibatzordeak erabaki bat hartu du, azkenik, gure staffeko partaide berriaren inguruan.
Volgako Batelariak
2008/04/09 17:00
Joan den martxoaren 15ean, Pompaelo zaharrean bildurik, eta gure arteko gaizkiulertu zenbait konpondu ondoren, gure proiektuari bultzada berria emateko asmoz, Volgako Batelarien Biltzar Nagusirako deia egin genuen. Sarrera honen bitartez bilera horren eta bere erabakien berri eman nahi diegu euskal herritarrei.
Volgako Batelariak
2008/02/11 10:04
Hemen gatoz berriro ere erdibidean utzi genuen Volga Sarien kronika mundanoaren bigarren partearekin. Rasputin, Ana Karenina, Tolstoi, Yogurina Viborova eta Eliza Ortodoxoaren Patriarka sariak eman ondoren, beste zenbait premiyo potolo geratzen ziren banatzeko, hala nola Transiberiar, Okhrana, Krimen eta Zigorra, eta Volga sariak. Euskal Kulturaren altzairuzko osasunaren erakusgarri izan zen emanaldi honen ostean, nola ez, festak jarraitu zuen. Hona hemen, beraz, sari-banaketaren gure kontakizun guztiz objektiboaren jarraipena (letra normaletan), eta banaketa ostekoen gainean gure adiskide kazetariak osatu duen erreportaje guztiz subjektiboa (letra etzanetan), zeinak, espero dezagun, “Hola” aldizkariaren staffeko partaide izateko ateak zabaltzen lagunduko baitio behingoz (edo, gutxienez, “Lecturas”-ekoa; tamalez, ezingo du jada bere benetako ametsa bete, “Aquí hay tomate”-ko aurkezle bihurtzea alegia…).
Volgako Batelariak
2008/01/19 20:10
Agustín Fernández Mallo (La Coruña, 1967) se ha revelado durante el año 2007 como uno de los escritores más interesantes de su generación, gracias a la publicación de la novela “Nocilla Dream”, una obra poliédrica y extraña, de la que Juan Bonilla, que ya hemos tenido en nuestras páginas, ha dicho, entre otras cosas, que “más que una novela, ‘Nocilla Dream’ es el principio de muchas novelas hábilmente ensambladas con material documental y propio en una sólida e inesperada ‘docuficción’, que opta por la descripción directa de acontecimientos mínimos y le debe mucho a proyectos vanguardistas como el de ‘París’ de Walter Benjamín”. Hemos pensado que sería una buena idea acercar este autor al lector vasco, por medio de una de nuestras habituales entrevistas.
(Elkarrizketa, egilea euskalduna ez den guztietan egin ohi dugun bezala, erabilitako hizkuntzan argitaratu dugu, baina oraingo honetan sarrera ere gaztelaniaz jartzea erabaki dugu, Xabier Silveirak bezainbeste erdara dakigula ikus dezazuen).
Volgako Batelariak
2008/01/10 18:47
Azkenean bete genuen hitza eta eman genituen, bai horixe, Volga Sari preziatuak, arrakasta eta glamour handiko festa batean, Durangoko Azokaren datak aprobetxatuz. Badakigu atzeratu garela, baina tira, Joxe Azurmendik "Manifestu atzeratu" bat argitaratzeko eskubidea izan bazuen, zergatik ez ginen atzeratuko gu kronika honekin? Gainera, luze samarra atera zaigu, eta horregatik bi partetan ematea erabaki dugu. Volgako Batelariok ubikuitatearen dohaina desio bai, baina eduki ez daukagunez (eta dena ondo atera zedin ekitaldia zaintzen egon ginenez, nerbio-atake baten ertzetan beti), gure lagun kazetari bati laguntza eskatu eta berak idatzitako kronika mundanoa txertatu dugu (kurtsibaz) testuan, gure ekitaldiaren deskribapen formalagoa (letra normalean) aberasteko asmoz (ez dugu gure lagun kazetariaren izenik emango, ezta inizialak ere, lan egiten duen komunikabidean errepresaliatu ez dezaten).
Angel Erro
2008/01/03 20:27
Erosi poesia liburua azkenik irakurtzera deliberatu naiz. Bakardadea eta espirituaren egokiera partikular samarra eskatzen ditu ariketak. Trinkoa eta denboran laburra biek ala biek, onik aterako bagara. Ez dut ezagutzen (onik dagoen eta aldi berean) hiru ordu laurden baino gehiago poesian murgilduta eman dezakeen inor. Hau honela izatearen arrazoiak submarinismoaren berberak dira, superfizie ezberdinen dentsitate eta konpresioen aldea. Poesia trinkoa da berez –oro har darabiltzan hitz urriak ikustea besterik ez dago– edo, bestela, paper xahutze hain barkaezina, ezen ez dugun aukera hori ezta hipotesi moduan ere aintzat hartuko. Poesia trinkoa da.