Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia

Nabigazioa

Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Harrikadak

Ane Irazabal gerra korrespontsalei buruz

Mikel Iturria 2015/03/01 22:05
Duela aste batzuk Sustrai Colinak Argian argitaratutako elkarrizketa batetik.

"Kazetariak ezinbestekoa du enpatia. Gazan, etxera iritsi eta negar asko egindakoa naiz. Dena den, nazioarteko kazetariok, eta Mendebaldeak oro har, injustiziarekin enpatizatzen dugunean ere guri ezin zaigula gertatu sinetsita bizi gara. “Ai gaixoak, onartezina da, baina guri ez zaigu gertatuko!”. Sarraskiak eta bortxa urruneko kontuak iruditzen zaizkigu, betiko salbu dagoen lur batekoak garela. Baina iaz Lampedusan topatu genituen errefuxiatu Siriarrek ere gauza bera aitortzen ziguten: “Palestinan gertatzen zirenak guri ezin zitzaizkigula gertatu uste genuen, Damaskon salbu ginela, ondo bizi ginela”. Lau seme-alabarekin, ezer gabe, patera batean iritsi berriak ziren. Horregatik diot benetako enpatia parekoaren larruan sartuz lortzen dela, eta horretarako zuri ere gerta dakizukeela sinetsi behar duzula. Hori lortzean jartzen zaizu oilo-ipurdia."

Duela hiru bat aste argitaratu zuen Argiak Sustrai Colinak Ane Irazabali eginiko elkarrizketa hau. Irakurri nuenean buruan bueltaka geratu zitzaizkidan lerro horiek eta horregatik (edo auskalo zergatik) gaztelaniazko blogean argitaratu dut egun hauetan tarte soltetan itzulitako elkarrizketa: Ane Irazabal, desmitificando a los corresponsales de guerra.

Hartu tarte bat eta irakurri euskaraz (edo gaztelaniaz) elkarrizketa. Mila esker Aneri eta Sustrairi.

Torturei buruz Paco Etxeberria

Mikel Iturria 2015/02/22 20:40
Eusko Jaurlaritzak torturei buruzko txostena eskatu dio Paco Etxeberria forentseari eta horretan dihardu gizon honek.

Gabilondo familiako bi kide dira gaur albiste: alde batetik, Angel Gabilondo estreinakoz aritu baita Madrilgo Autonomiarako hautagai gisa Alderdi Sozialistan; bestetik honen eta Iñaki kazetariaren lehengusu propio (baina ia anaia den) Paco Etxeberria antropologo forentsearen lana. Noticias taldeko egunkariek elkarrizketa luze bat argitaratu dute gaur: "Batzuk uste dute torturatua dela, torturatua izateaz gain, epailearen aurrean frogatu ahal izan duena".

Elkarrizketaren arrazoia da Eusko Jaurlaritzaren enkarguz 1960-2013 urteen artean Euskal Herrian izandako tortura kasuei buruz egiten ari den txostena. Bertan aipatzen denez, 2016an entregatuko du lana. Hona hemen hainbat zati esanguratsu:

"Klase guztietako testigantzak jasotzen ari gara, baita delikuentzia arruntekoak ere. Badira EMKkoak (Euskal Mugimendu Komunista) eta LCRkoak (Liga Comunista Revolucionaria), baita sindikalistak ere. Denak ez du zerikusia ETA edo ezker abertzalearekin, nahiz eta egia den gehiengoa sektore horretakoa den. Eta hori da baloratuko duguna. Denetarik dago: medikuak, bankuetako langileak, abokatuak, apaizak, irakasleak..."

(...)

"Jende guzti hori gure aurrean zegoen. Kontua zera da, noren aurrean aurkezten duzun salaketa. Gaur elkarrizketatu dudan poliziaetxe batean torturatua izan zen pertsonak epaileari esan zion, eta honek beste aldera begiratu zuen. Zera esan zion epaileak: “Hiru egun pasa zenituen soilik, zer egingo zizuten ba hiru egunetan”. Esan zion bere salaketak estrategia baten parte zela eta, beraz, ez zuela ezer egingo. Horrelako ekintzek zerikusia izan dezakete Estrasburgotik datozen epai horiekin; hots, bizi garen herrialdean harrigarriena dela norbaitek erreklamazioa aurkezten duenean ere, epaileak ez duela ikertzen."

(...)

Humberto Unzueta kazetariak ea noiz bukatuko diren torturak galderari, berriz:

"Egiten duenak dakienean arriskatzen duena baino askoz ere gehiago arriskatu dezakeela, ez duela agintarien hain estalketa erraza izango. Ziegan gertatzen dena epaileei leporatzerik egon daitekeenean, epailea baita egoera kontrolatzerik duena. Komisaldegira iristen den pertsona bati ezin diote kartera lapurtu. Eta lapurtzen badiote, epailea asko kezkatu beharko litzateke. Badira kezkatu diren epaileak. Hemen epai irmoarekin ditugun kasuak ez dira forentseengatik izan, epaileak kasuak zorrotz jarraitu zituztelako eta horregatik aurkitu ziren."

Ea normalizazioa deritzon horretan beste urrats bat emateko balio duen Etxeberria finaren lan honek.

Paco Etxeberria sobre las torturas, este apunte en castellano.

Chez les Basques: Iosseliani eta Welles

Mikel Iturria 2015/02/16 22:05
Pasa den astean, otsailaren 10etik 15era, Ikuspuntu zinema jaialdia burutu da Iruñean. Ez nuen jaialdia ezagutzen, nahiz eta 9. edizioa bete aurten, baina gaur jada ezin dut gauza bera esan. Larunbatean egunpasa joan bainintzen.

Autoz lau lagun joan ginen Iruñea aldera larunbat goizean Donostiatik. Kanporako baino barrurako eguraldia zegoen bertara iritsi ginenean (autobidean paisaia elurtuekin gozatzeko aukera izan genuen, hori bai).

14:00etan genuen hitzordua Katakrak gunean eta 150 bat lagun elkartu omen ginen bertan batzuk izendutako Maiteminduen bazkarian. Konpainia ederrean bazkaldu genuen eta azpimarratzekoa bertan ez zela soilik bildu zinema munduko jendea.

Chez Les Basques zikloaren barruan bi proiekzio ikusteko (bigarrena bikoitza) aukera izan genuen Ikuspuntu zinema jaialdian: 17:00etan, Otar Iosseliani zinemagile georgiarrak eginiko Euskadi: le Pays Basque et son folklore / Euskadi été 1982 filma. Pagola herrixkako nekazarien eguneroko bizimoduaz gain, bi jai ageri dira nagusiki: Heletako Corpus Christi-a eta Pagolako biztanleek eginiko “Pette Basaburu” pastorala. Bazkarian ikusi genuen bezperan Parisetik etorritako zuzendaria eta ordubete inguruko filmaren amaieran zenbait hitz egin zituen jendearen txalo artean. Filma 1982an grabatu zuen eta pelikulan agertzen den bikote batekin egoteko parada izan zuen bezperan, Miarritzera iritsi ondoren. 30 urte ondoren elkar ikusi zuten hirurek.

 

20:00ak aldera, Orson Welles-ek 1958. urtean BBC telebistarentzat egindako 26 minutuko bi erreportaje ikusi genituen: Around the World with Orson Welles (Pays Basque I + Pays Basque II). Charles Wertenbaker idazle iparamerikarraren familia bisitatzera joateko aitzakia erabili zuen Wellesek. Idazlea ez da agertzen (garai hartan jada hilda zegoen), baina bai agertzen direla haren alarguna (Lael Tucker Wertenbaker, idazlea hau ere) eta Chris Wertenbaker semea (orduan 7 urteko mutikoa, gaur egun 60 urteko langa pasatako gizonezkoa). Filmean ageri den Beñat Toyosekin batera egon zen Chris asteartean jaialdiaren hasieran (Bernardo Atxaga idazlearekin batera). Larunbat arratsaldeko proiekzioan, aldiz, Welles-ek elkarrizketatutako artzain baten semea (ez dut izena gogoratzen). Aita zen herriko ingeles hiztun bakarra, estatubatuarrak kenduta, eta zergatia oso arrunta: urteak pasa zituelako AEBetan artzain lanetan. Azkenean, Euskal Herrira bueltatzea erabaki zuen. Ezkonberritan agertzen da saioan.

 

Kulturan dirua beti da problema, eta krisia tarteko, are gehiago, baina badirudi urtero egiteko asmoa duela Oskar Alegriak gidatutako lan-taldeak eta espero dezagun horrela izatea (edizio batzuk bi urtez behin egin baitituzte). Baluartera egin dute salto estreinakoz  (Iosselianiren hitzetan munduko eraikinik itsusiena) eta ea zein den antolatzaileek egindako jaialdiaren balorazioa.

Urte askotarako, Ikuspuntu jaialdia!

Chez les Basques: Iosseliani y Welles, este apunte en castellano.

Begirada eta ikuspuntua

Mikel Iturria 2015/02/10 22:25
Antoni Gutiérrez-Rubí politologoarekin hasi eta Oskar Alegriak zuzendutako Punto de Vista zinemaldiarekin bukatu.

Pasa den ostegunean, otsailak 5, Antoni Gutiérrez-Rubí politologo katalana egon zen Garoa Kultur Lab-en. Aitzakia Micropolítica blogean azken bi urteetan edo argitaratutako apunteen bildumatxo bat aurkeztea (Tecnopolítica izenekoa; bertatik deskargatu daiteke doan. 30.000 deskarga izan omen zituen pasa den hilean). Antonik esandakoaren arabera hura izan zuen paperezko liburu honen lehen aurkezpena eta uste dut toki aproposa aukeratu zuela (Paperezkoak iniziatiba duen gunean).

Ez ginen jende asko bildu eta, hori aprobetxatuz, zirkulu bat osatu zuen bere inguruan, solasaldi bat izango balitz bezala. Hainbat gai jorratu zituen eta gehienetan atzamarra jarri zuen zauriaren gainean. Mundu mailako Think Tank-en ranking-a argitaratu berri dela (oker ez banago, hauxe da: 2014 Global Go To Think Tank, pdf lotura) eta Espainiakoak oso gaizki sailkatuta daudela bertan; ditugun arazoen aurrean oso begirada motza dugula, ez dugula gehiegi hausnartzen (adibide gisa jarri zuen nola laster batean Espainian 10 milioi biztanle egongo diren 70-90 urte bitartekoak); Podemos fenomenoa aipatu zuen gainetik; ez berak ez gutako inork ez genuen Kataluniako prozesua aipatu (arraroa bera politologo katalana izanik); Borrell, Pujol, Maragall eta Montillaren aholkulari izandakoa dela; Espainiako politikariak (tradizionalak erran nahi baita) ez direla gehiegi bizkortu sareetan mugitzeko orduan eta, aldiz, bankuak oso adi ikusten dituela sare sozialen aurrean (gehiegi, kezkatzeko moduan); Presidente, baje a la plaza artikulua aipatu zuen 2011ko Maiatzaren 15a zela eta. Eta abar, eta abar.

Jurdan Arretxek elkarrizketatu zuen eta igandean agertu zen Noticias de Gipuzkoan (“Es muy difícil servir y representar a una sociedad que no entiendes”) eta Jon Benitok ere elkarrizketatu zuen ekitaldi amaitu ondoren (uste dut emaitza Gara egunkariko Zazpikan argitaratzekoa dela).

Begirada aldatu beharra aipatu zuen behin edo bitan osteguneko solasaldian. Komeni dela tokiz aldatzea behin eta berriro beste ikuspuntuak ezagutzeko. Ba, gaurko egunez, otsailak 10, (eta datorren igandera arte, otsailak 15) Punto de Vista zinema jaialdia izango da Iruñean. Bi elkarrizketa irakurri ditut gaur Oskar Alegria zuzendariari eginikoak: bata, Mikel Garcia Idiakezena Argian ("Euskaldunak ere irla bat garelako piztu dugu hainbertze dokumentalgileren interesa") eta bestea Alberto Moyanorena Diario Vascon ("Lo que atrae a los cineastas a Iparralde es su eterna agonía").

Ez dut jaialdia ezagutzen, baina asmoa da datorren larunbatean handik buelta bat ematea. Begirada eta ikuspuntua aldatzeko edo.

La mirada y el punto de vista, este apunte en castellano.

Egun batzuk Aronan

Mikel Iturria 2015/02/02 23:15
San Sebastian inguruan alde egin nuen Tenerife aldera.

Hamar egun jan dizkiot neguari kanpoan pasa ditudan beste hainbat egunetan. Akabo Rosy´s tabernako naturalak (ebakiak). Bukatu dira Paladarreko zerbezak eta bazkariak, baita José Mi Niñokoak ere. Zer esanik ez El Cine jatetxekoak edota Los Cristianos-eko Kofradiakoak.

Argazki gutxi batzuk atera ditut eta Flickr berpiztura igo ditut dozena bat edo. Hauxe da gehien gustatzen zaidana, paseoan ateratakoa.

Itsasoari begira: Playa de las Américas

Gainerakoak album honetan daude: Arona 2015.

Euskal Herrira iritsi eta ikusi dut gauzak ez direla asko aldatu. Eguraldiak okerrera egin du (Osintxuko parrokoari galdetu bestela); politikariak alderdiko elastikoa ondo jantzita ateratzen dira zelaira (tiroak gora eta tiroak behera; gabonetako argiak; etab.)

Beraz, nobedade handirik ez.

Unos días en Arona, este apunte en castellano.

Gaur ere futbola ari du

Mikel Iturria 2015/01/16 00:05
Ia egunero dago futbola. Kasu honetan, Realak jokatzen du. Edo beste taldeak jokatzen du Realaren kontra. Baina futbola aitzakia da apunte honetan.

Neguak, edo negu faltak, ez dit onik egin eta ez nago Anoetara joateko moduan. Taberna batean sartu naiz hasi berria den lehen zatia ikusteko.

Taberna garai batekoa da. Gehienak gizonezkoak gara. Jende nagusia, batez ere. Ez dago giro berezirik. Telebista partida ematen ari dira.

Barran tokia hartu, edatekoa eskatu eta pantailari begira jarri naiz. Aldameneko mahai batean dagoen gizon bati erreparatu diot. 70 bat urte izango ditu, bibotea, trakets mugitzen da bezero eta mahaien artean. Hitzak ere kostata ateratzen direla konturatu naiz.

Txikitan bozgorailua irentsi zuen zerbitzaria hurbildu zaio esateko ezin dela mahaitik altxatu, erori egingo dela aurrekoan bezala. Bere tokira itzuli da.

Handik gutxira baina, errepikatu egin du jokaldia gizonezkoak, Vila-realeko jokalaria izango balitz bezala. Bai, saiatu da, baina Realekoa ematen zuen, arin etorri baita zerbitzaria bi minutu lehenago esandakoak errepikatzera.

Serio-demonio hitz egin dio oraingoan eta hortik aurrera ez da tokitik mugitu.

Beste bezero batekin komentatu du tabernariak aurrekoan erori eta min hartu zuela. Emazteak tabernara lagundu eta bertan utzi duela bakarrik. Horrela ezin dela jokatu. Ardura gehiegi dela berarentzat.

Tabernako adinaren batez-bestekoari erreparatu diot berriro. Ikusi dudan paisaia ez zait batere gustatu. Hogeitabost urte barru horrelakoa izango naiz ni?

Ispiluaren beste aldean ikusitakoa ez zait batere gustatu. Tira, gaur ere futbola ari du.

Hoy también hace fútbol, este apunte en castellano.

Internet: problema edo irtenbidea?

Mikel Iturria 2014/12/28 09:30
"The Internet is Not the Answer" izeneko liburua argitaratu berri du Andrew Keen idazleak. Lehendik "The Cult of the Amateur" eta "Digital Vertigo" liburu polemikoak argitaratu zituen. Elliot Lepers aktibista frantsesak Amazon-Killer gehigarria plazaratu du liburu-denda independenteak laguntzeko. Forgotify, Spotify-n inoiz entzun gabeko kantak deskubritzeko erreminta.

New York-en egin zen abenduaren 10ean AEBetako The Next Web Conference. Parte hartzaileen artean Andrew Keen idazle eta ekintzailea. Liburua atera berri du Keen-ek: The Internet is Not the Answer (Internet ez da erantzuna). Artikulu motz batean, hamar puntutan laburbildu ditu liburuaren argudio nagusienak (aitor dezadan Markel Olanoren txio honen bidez iritsi nintzela bertara).

  1. Boterea eta ongizatea birbanatu beharrean, XXI. mendeko Amazon eta Google bezalako monopolio erraldoiak sortu ditu.

  2. Lanpostuak sortu beharrean, 19.000 milioi dolar mugitzen dituen WeChat bezalako startup-ak sortu ditu, soilik 55 langile dituena.

  3. Snowden-ek ezagutzera eman duen bezala, gizarte gardena sortu beharrean, gure pribatutasuna suntsitzen ari da eta aukera ematen die gobernuei eta konpainia pribatuei gu zelatatzeko uneoro.

  4. Aberastasuna demokratizatu beharrean, Airbnb bezalako startup aberatsak sustatzen dituen Silicon Valleyko ekonomiak aberatsen eta behartsuen arteko leizea handitzen ari da.

  5. Kultura berpiztu beharrean, Online bidezko pirateriak eta blogosferaren eta social mediaren eduki libreak musika, prentsa, argazki eta liburuen industria suntsitzen ari da.

  6. Demokraziak aurrera egin beharrean, Reddit eta 4Chan bezalako sare anonimoek mafiaren legea ari dira indartzen.

  7. Tolerantzia sustatu beharrean, Twitter eta Facebook bezalako sareetan arrazismoa, sexismoa eta bullying-a pandemia moduan zabaltzen ari dira.

  8. Kultura berpiztu beharrean, Instagram bezalako sareek nartzisismo gorrotagarriaren garai selfie-zentrikoa sustatu dute.

  9. Sareko “ekonomia partekatua” deritzona Uber enpresako buru den Travis Kalanick bezalako enpresarien ekonomia berekoia eta etikoki eztabaidagarria da gaur egun.

  10. Tumblr edota Pinterest bezalako “datu konpainietan” jartzen gaitu musutruk “lanean” eta beraiek aberastu egiten dira guk geuk egunero emandako datuekin.

Gehiago irakurtzeko interesa piztu badizu dekalogo honek, autoreak berak 8. kapitulua jarri du irakurgai sarean.

Amazon-Killer gehigarria

Amazon da goian aipatutako munstroetako bat. Elliot Lepers izeneko aktibistak Chrome-rentzako gehigarri bat egin du Frantziako liburu denda independenteak sostengatzeko. Amazon-Killer deitu dio gehigarri horri (oharra: badirudi Firefox-en ere badagoela Amazon-Killer).

Alde batetik, Amazonek duen datu-basea erabil daiteke liburuak-eta aurkitzeko. Behin liburua lokalizatu duzunean, Place des Libraires izeneko gunera berbideratua izango zara eta bertan zure kokapenetik gertu dauden hainbat liburu-denda aurkituko dituzu.

Chrome nabigatzailean instalatzen den gehigarri honek liburuaren ISBN kodea errekuperatzen du Place des Libraires (Liburu saltzaileen plaza) delakoan bilatzeko.

Hau da, honek buelta ematen dio garai batean egiten zenari: liburu dendan bilatu erreferentzia eta Internet bidez erosi.

Forgotify

Forgotify-k Spotify-n dagoen hutsunea bete nahi du: dirudienez, inoiz inork entzun ez dituen 4 milioi kantu daude Spotifyn (nahiz eta 40 milioi erabiltzaile izan).

20-25 milioi kanta omen daude sare horretan eta Forgotifyk egiten duena da inoiz entzun gabeko kanta horietako bat deskubritu. Alvyk dioen bezala, harribitxi bat izan daiteke, baina aukera gehiago izango dituzu kanta txar-txarra entzuteko.

Are gehiago, 100 milioi kanta diferente omen daude hainbat datu-base eta dendatan eta, beraz, dena ez dago Spotifyn.

Alvy-k dioen bezala, hauxe da buztan luzearen ondorio positibo bat: denda fisiko batean ezin dira kanta eta produktu guztiak jarri, baina Internetek duen erronka nagusietako bat da musika, film eta liburu interesgarriak deskubritzea.


Internet: ¿problema o solución?, apunte en castellano

Bihar da gaur

Mikel Iturria 2014/12/25 11:06
Azken bolada luze honetan ez dut idazteko gogo handirik. Beharrik bai, baina ez dut tonuarekin asmatzen eta dena esanda dagoela iruditzen zait eta nik ezer gutxi gehitu dezakedala.

Baina gaur goizean Twitter zabaldu eta ikusi dut AEBetako NPR irrati publikoaren 2014 urteko 50 disko onenen zerrenda. Zerrenda bitxia da ez baitago bata bestearen gainetik (alfabetikoa da) eta 1976 urteko disko bat dagoelako tartean: Los Lobos & Friends taldeak eginiko Sí se puede albuma (entzun Spotifyn edo Deezer zerbitzuetan). Eta hemen Youtuben:

Aipamen-testutxoa idatzi duen Félix Contrerasek dio gaur-gaurkoa dela. Eta nik uste dut arrazoia duela.

Albuma César Chávez nekazal liderraren United Farm Workers sindikatuaren kanpaina bat laguntzeko atera zuten. "Como estamos en huelga no se puede comer uva", dio Telingo Lingo kantak. Izan ere hori zen borrokaren arrazoia: mahatsa bilketa egiteko lan baldintzak.

Arroitatarrak

Dena ez da twitter, zorionez. Korreoan ere iristen dira pulamentuzko mezuak. Kasu honetan, Eibartarrak posta zerrendan jarri du Gari Araolazak Arroitajauregi anai-arrebei berriki eginiko bideo bat. Gehienok ezagutuko duzue Maite Arroitajauregi Mursego musikaria, baina ez zaizue hain ezaguna egingo Ander Arroita luthierra.

Eibar herritik dator (beste) notiziya (txar bat)

Codesyntax enpresaren albistegi automatiko española (Niagarank.es) ixtera doaz. Arrazoia Jabego Intelektualaren Lege berriak indarrean jarriko duen izeneko AEDE tasa da. Edo izan daiteke, legeak proiektua aurrera eramateko eragiten duen segurtasun falta nabarmentzen baitute eibartarrek.

Mañana es hoy, este apunte en castellano.

Euskal kupoa handitu Kataluniakoa konpontzeko

Mikel Iturria 2014/12/21 21:41
Norbaitek irakurtzen al ditu Kepa Aulestiaren analisiak? Nik gutxitan, baina bai irakurri dudala hari eginiko elkarrizketa bat.

Larunbat goizean sarera konektatu eta hara non agertu zaidan Kepa Aulestiak Kataluniako Ara egunkariari emandako elkarrizketa: “La independència no seria bona per a Catalunya i seria nefasta per a Euskadi” (ordainpeko lotura).

Katalunia eta Euskal Herria (Euskadi) dira gai nagusiak eta hona hemen bi erantzun bitxi, bigarrena lehenengoa baino:

Kataluniako independentzia oso garestia litzatekeela kataluniarrentzat

"Ez da posible eta. Ez naiz Rajoyren argumentuei buruz ari. Oso gizarte anitza da eta edozein independentzia prozesuk horren murrizketa ekarriko luke, pluraltasuna inbutu batean sartuz. Eta horrek aberastasuna eta freskotasuna kenduko lioke. Ekonomiaren garapenaren ikuspuntutik, ongizate estatuaren jokoak eta estutasunak kontutan hartuz, Espainia ez da oztopo, esaten den bezala, aukera bat baizik. Finantza fluxu orekatu eta justuak lortuz gero, errebisatu beharreko sistema errebisatuz, beti izango da positiboagoa eta seguruagoa Espainia, edo gutxienez, arrisku gutxiagokoa. Estatu bat muntatzeko kostuak luzerako oztopo izango lirateke Kataluniako ekonomiari eta zerbitzuak atenditzeko gaitasunari begira."

Kataluniakoa konpontzeko, euskal kupoa ukitu behar

"Ez dut Konstituzioaren erreforman sinisten, eman nahi zaion zentzu magiko horretan. Arazoak ez daude Konstituzioaren letran, nahiz eta Konstituzioak badituen arazoak letran, eh? Tentsio hau integratzeko gai den erreforma bat dut buruan. Adibidez, nik paktu fiskalean sinisten dut, euskal kupoaren errebisioa ekarriko lukeena, elkartasun, justizia eta leialtasun neurriak izango lituzkeena; euskal kupoa errebisatu beharko litzateke. "

(...)

"(Euskaldunak) oso kontziente gara egoera pribilegiatuan gaudela.  Ez dut defendatuko Euskadik pribilegioa eta gaur egungo sistema galtzea ezeren truke, baina bai egingo nukeela, adibidez, horrek balioko balu Katalunia eta Estatuko gainerako (herri)en arteko loturak indartzeko eta baita Kataluniako egoera finantzarioa bera ere. Zalantzarik gabe. Garena baino askoz ere gardenagoak izan beharko genuke, kupoak ezin duelako tabu izan. Ezin du izan euskaldunentzat eta argi eta garbi esan behar dugu hau."

(...)

"Antoni Castells-ek egindako kalkuluen arabera Euskadik dituen abantailak (kupoa eta beste hainbat) Kataluniako urteko defizit fiskala eta finantzarioarekin bat zetozen, gutxi gorabehera. Guk abantaila dugu eta ez gara solidarioak gainerakoekin. Zentzu honetan, ez gara solidarioak Kataluniarekin. Hau horrela da."

Duela urte eta erdi Enric Julianak idatzitako Euskadi contra Catalunya artikuluarekin gogoratu naiz.

"(Ia) gai guztiei buruz sutsuki eztabaidatzen den herri batean, bi herrialderik aberatsenetakoak (EAE eta Nafarroa) apenas ekarpenik egiteak denen kutxara ez da publikoki eztabaidatzeko gaia. Espainia bitxia. Horra hor EAJren eta euskal gizartearen lorpen handienetako bat. Norbaitek eztabaida hori zabalduko balu, norbaitek hitz egingo balu zenbait politikari espainiarrek gaur egun Kataluniako gaiei buruz hitz egiten duten moduan, erantzuna irmoa izango litzateke. Pankarta beraren atzetik ikusiko genituzke euskal alderdi guztiak: Forua ez da ukitzen. Jaime Mayor Orejak eta Arnaldo Otegik manifestu bera sinatuko lukete."

Tira, zaila ikusten dut Orejak eta Otegik gauza bera sinatzea, baina, hori kenduta, oso interesgarria da Julianaren artikulua.

Aulestiaren tesira berriro etorriz, Kataluniako arazoa konpontzeko euskaldunek gehiago eman behar badiogu Espainiako estatuari, hori bai izango litzatekeela euskal independentistak sortzeko makina, Aulestia jauna.

Incrementar el cupo vasco para solucionar el déficit catalán, este apunte en castellano.

The Show Must Go On

Mikel Iturria 2014/11/30 22:35
Beste heriotza bortitz bat futbolaren inguruan.

Atletico Madril eta Deportivoren aurkako partida bukatu bezain laster, norgehiagoka zuzenean eman duen kateetako batek Godín elkarrizketatu du. Madrilgo defentsaren atzealdean logoz gainezka egoten den kartel horietako bat. Pantailaren goiko aldean, ezkerretara, nabarmen ikusten zen leloa: #dañasatuequipo. Traol hau baita Espainiako Liga kudeatzen duen erakundeak aurten aukeratu duena pirateria delakoari aurre egiteko.

Ez dakit nork egiten dion kalte gehien maite duen taldeari, buruzagi batzuen maila kontutan hartuz, baina gaur garbi dagoen gauza bakarra da A Coruñatik bere taldea ikustera joandako 43 urteko gizaseme bat hil dutela. Ez dakit zer gertatu den (nork daki?): elkarri muturra berotzeko geratuta ote zeuden bi taldeetakoak, Frentekoak deporzaleen autobusetara joan ote diren hauek astintzera, Madrilgo beste futbol talde batzuetako zaleak tartean ote ziren (Poliziak esandakoa gezurtatu du Bukaneros taldeak)... Ideiarik ez.

Bai egiten zaidala deigarria partida bertan behera ez geratzea gizon bat hilzorian zegoen bitartean. Ez dakit horrela izango ote zen, baina irakurri dut Federazioko norbaiten azken aginduaren zain gelditu direla eta ezin izan dutela berarekin garaiz harremanetan jarri.

Duela hamasei urte Atletico Madrileko zaletu batek Aitor Zabaleta hil zuenean ere partida jokatu egin zen.

Eta honek gogora ekarri dit duela aste batzuk ere partida jokatu zela Anoetan gizon bat egoera larrian zegoen bitartean. Kasu honetan, partida hasi baino minutu batzuk lehenago bihotzekoa edo izan zuen zaletu batek. Zerbitzu medikuek pertsona hori ia bere tokian berpizten saiatzen ziren bitartean, hasiera eman zion epaileak partidari eta 30 minutu jokatu ziren medikuek gaixoa egonkortu zuten arte, Anoetatik ospitalera eramateko. Zorionez, gizona ez zen hil (hori da esan didatena behintzat), baina ez dakit zer kristo egiten dugun guk baloiari begira, jokaldi onak txalotzen, epailea iraintzen eta barruak hustutzen pertsona bat hain egoera larrian dagoen bitartean.

The Show Must Go On?

The Show Must Go On, este apunte en castellano.

Aurkezpena

Mikel Iturria aka Iturri, irundar bat eibarnauta elastikoarekin agit&prop egiten.

Pedradas, en castellano

Kontrakoa esaten ez den bitartean, blog honen edukia ondorengo Creative Commons lizentzia honen pean dago:

Stat counter