Kalamuatik Txargainera

Otsailak badauka zer edo zer magikoa. Laburragoa izateaz gain, jai eta ospakizunez beteta dago. Otsailaren bian Kandelaria, purifikazio eguna; otsailaren hiruan San Blas, opil eta gozo eguna; otsailaren lauan Santa Ageda bezpera, kantu eta emetasunaren eguna.

Nafarroako hainbat tokitan hasi dira Aratusteak, Ituren eta Zubietan kasu. Zuberoan ere Maskarada sasoia abian da. Inauteri tradizionalak atera dituzte euren apaingarri eta mozorro. Hartza esnatzen hasi da.

Inauteri urbano batzuk ere laster izango dira: Kaldereroak eta Inude eta artzainak.

Zerbait gertatzen ari da. Aldaketa sasoia, udaberri gogoa eta airea ibili beharko litzateke –aldaketa klimatikoak gure ohiturak ere zentzu bako bihurtuko ditu-. Badator udaberria, laster da gure ateetan joka. Laster loratuko dira mimosa arbolak, loratzen diren lehengoetakoak.

Eibarko peorak (atariak) sanblas usainez betetzen hasi dira, kaleak ere beste usain bat dauka. Badira hamabost bat egun ogiak ere sanblas ikutua daukana. Um! Biharko dana prest!

Nik egin ditut, oraindik ez ditut probatu ordea. Zuria pegatu zait! Oso frustrantea izaten da zuriak ganoraz ez irtetea. Baina harrapatu dut, azkenean!

Gaur eibar.org-ko afarira eramango ditut. Espero dut euren kritikak onberak izatea. Ahizpak probatu du, eta gustuz oso ona omen dago. Ikusi behar!

Hau da urte amaieran idatzi nebana blogean jartzeko, abenduan hogeta hamarrian, hain zuzen be. Data horretan argitaratzeko, egixa esan, oso egokixa ez zalakuan, gorde egin neban. Oin berreskuratu egin dot urtarrilla amaittu dan arren, bete-betian asmatzia espero dodalako, eta berandu ez dalakuan.

*************

Urte amaiera guztietan melankolika samar jartzen naiz. Tristetu egitten nau denporia aurrera doiala, eta nik bardin jarraitzen dodala jakittiak. Askok egitten dogu urtian errepasua, zer gertau dan, zer ekarri deskun, zer eruan daben berakin denporiak…

Baiña aurten ez naiz melankolika jarriko, ez naiz tristetuko, pozarren hartuko dot 2007xa; 2006xa baiño hobia izango dalako, halabiharrez, okerragua kostako da-eta

Urte barrixak gauza onak baiño ezin destaz ekarri, aurtengua baiño hobia edozeiñ. 2006xa nere “annus horribilis” izan da: bost hillabete bajan birus madarikatu horrekin -oso makal, indar barik eta ixa trastornauta laga nabena-; aittan heriotzia….

Horregaittik, datorrena, dana ona. Udazkenetik aurrera igarri dot guztia hobera doiala; baiña zazpixa zenbaki magikua da, eta gauza onak baiño ezin destaz ekarri. Seguru nago. Irribarria, behintzat, etorri jata ezpanetara. Hamendik aurrera datorkidana zoragarrixa. Bai neretako eta baitta zeoundako be.

2007xa izango da espero dogunan modukua, zigur diñotsuet. Eta egidazue jaramon, erdi sorgiña naiz-eta

Urte barri on!

Domekan Durangoko San Agustin aretoan "Artea" antzezlana ikusten izan nintzen. Aspaldian antzerkira joan gabe (badakizue, hitza irakasleok daukagun kabaretera ordutegiarekin) asko disfrutatu nuen. Egia esan, antzerkia ikaragarri gustatzen zait, ez dakit ze magia daukan, baina barruraino sartzen da.

Antzezlan honetan hiru aktorek hartzen dute parte. Aitzakia adiskidetasunaz berba egiteko koadro bat eta arte garaikidea dira. Lagunetako batek koadro bat erosi eta horrela sortzen dira eztabaidak eta haserreak. Lanak laguntasunaren hauskortasunaz dihardu; maite ditugunak batzuetan ezin ditugula jasan, hiru lagun izatea zein gaitza den,…Hori guztiori umore puntu batzuekin.

Umorea, batez ere, Joseba Apaolazaren pertsonaiak jartzen du. Bera da erdian dagoen laguna, inoiz haserretzen ez dena, sekula inoren alde egiten ez duena. Horrekin lagunak haserretu egiten zaizkio. Baina baten baten alde eginez gero, besteak txarto hartuko du. Real como la vida misma!

Serio baina era berean dibertigarria.askotan badirudi gauza garrantzitsu baten gainean berba egiten dugunean, gauza triste eta aspergarria izan behar dela. Hemen ez, dramatismoa apurtu eta umoreak laguntzen digu hausnartzen. Oso gomendagarria. Benetan gustura ikusi nuen lana. Ahal baduzue, joan zaitezte

Mime bat egiten dabiltza. Hauda, gai bat hartu, idatzi eta beste bost edo X blogari gonbidatu gai horren gainean ere berba egin dezaten. Enbidoa jasoz gero, blogariek beste bosna blogariri, eta horrela ad infinitum.

Niri Iturrik bota dit. Eta nik eutsi, hona hemen nire bostak:

Un: Ematen ez duen arren, dantzaria naiz, gaur egun, izpirituz baino ez bada ere. Balletarekin hasi nintzen lau urterekin sei urtera arte. Hortik aurrera, euskal dantzekin jarraitu nuen, hogei urtera arte. Bizitza erdi dantzan!

Deux: Futbolera izan naiz, orain gorrotatu arren. Eibar ikustera joaten nintzen eta benetan gustuko nuen. Errealaren errege kopa final bat ere ikusi nuen Zaragozan, Atletico de Madriden kontra. Ez dakit ze pasatu zitzaidan, baina orain ezin dut futbola jasan

Trois: Tren bat gidatu dut. Eibar 2.B mailan zegoenean Lemoara trenez joan ginen, tren-charterrean, eta itzuleran mandoak hartzeko aukera eman ziguten. Zelan ezetz esan?

Quatre: Nire lehengo lana otorrinolaringologo baten kontsultan izan zen. Oso behar atsegina, harreran, jendea hartzen eta tapoiak kentzeko xiringak prestatzen. Zazpi hilabetean ibili nintzen gustura, nahiz eta oso diru gutxi jaso.

Cinque: Janari arau batzuk ditut. Familiak diosta nire arrarokeriak direla, baina nire ustez zenbat zapore ez dira ondo uztartzen. Ezin dut arraina jan ostean sagarra jan, ezta tomate eginaren atzean ere. Ahoan gustu metalikoa gelditzen zait, eta ez dut batere gogoko.

Askoz gauza gehiago konta nezakeen baina hau izan da nire aukera. Orain nik beste bosti bota nahi diet enbidoa: Asier Sarasuari, Oier Araolazari, Elena Lakari, Oier Gorosabeli, Markos Zapiani

Horra nire enbidoa, orain jakin behar blog hau irakurtzen duten, eta irakurrita ere eusten dioten. Nik neuria bete dut, behintzat!

Aillegau jaku azkenian edurra! Ikaragarri gustatzen jata zelan mara-mara jausten dan, zelan zuritzen dittuan baztarrak, zelako lasaittasuna daguan…zarata gitxiago dago herrixan, automobil gitxiago dabil, danok trankillago. Eskola umiak eta gaztetxuak ikaragarri pasatzen dabe, gerrak egitten kalietan, plastikuekin mendixan. Magikua da

Edurrak danian nahi doguna janzteko baimena dakagu, antza. Armarixuetatik gorro, txapel, kapel, sonbrero eta buruko edozein gauza etara geinke, iñork ez desku-eta raro begiratuko, ezta komentarixorik egingo be. Abrigu zahar ha, txoko baten abandonatuta dakaguna, modaz aspaldi pasau zana; aitxan mendiko bota zahar haundi hórrek; amaman tokillia, beti gustau izan jakuna, baiña etaratzen atrebidu ez garana….hori guztiori dana batera, koloria eta diseñua alde batera lagata. Berba baten: libertadia

Hori bai, hurrengo egunian, edurra mendixetan baiño ez da gelditzen. Halan da be, bizperan baiño hotz haundixagua egitten dau, izotza bota eta termometrua zero azpitik dakagu. Hotzak gora (edo behera?) egiñ arren, tregua hori amaittu jaku. Oiñ modia itzuli da, bere legepian gagoz barrido: kanpora abrigu zaharra, tokillia, sonbrerua….c’est fini!

Zentzunbakua da, izotzakin edurrakin baiño gauza gehixago bihar dittugu-ta, baiña erdi zoruak garanez, sonbreroduneri begiratu egitten detsegu, zeozer anormala eruango balebe moduan.

Negua etorri jaku, hori da inportantia. Disfrutatzen nago egunotako euri, ekaitz, edur, hotz, txingor eta abarrekin. Martxan jartzia erabagi dot. Hamendik aurrera, indarrez, neguak emoten daben sasoiak, sasoia dalako, sasoia dakadalako.

Ez dakat ezer blogian idazteko. Lehen beti eukitzen neban gairen bat buruan, eta badira pare bat aste gaixak garra galdu dabena. Lehen pentsau, buelta batzuk buruan emon, idatzi eta bota. Listo!

Oiñ litro biko kokakola boteilla zabaldu batek gasa galtzen daben moduan galtzen dabe indarra gaixak. Pentsau baiña idaztzi orduko, hustu. Gaiñera, ez nau kezkatzen, ez naiz horretara be jartzen. Baiña ez da alperkerixia, beste zeozer da.

Eibartarrak zerrendarako be ez jata gairik sortzen. Askotan be, ez dakat batzueri erantzutzeko kemenik. Ai! Hau barrido be! Zer dala ta aittatu dau nere izena! Eta kitto! Afarixa, behitzat, lortu dogu antolatzia (hamen lehengo Leire, eskerrak)

Jozulin, Patxitrapero, Elena Laka, Iturri,....blogari lagunok: zuen blogetan erantzutziak be alperra emoten desta, sentitzen dot!

Liburutegira juatiak bere enkantua galdu dau. Durangokora juaten naiz baihar kontuengaittik, gaitzerdi!

Eta ze ondo zapatu gabetan sofan? Nere lagunak hasi dira moskeatzen, ni naizen golfiakin! Laxotasun laiño batek betetzen dau nere bizitza. Baiña ze ardura detsa, badakizue zenbat naguan irakortzen?

Frantseseko ariketak be justuan. Idazlan mordua zor dittut. Holan txarto nabil. Ez dot kursua etarako

Hartzak oindiok ez ei dabe hibernau. Bardin da, nik hartu dot euren ohitturia: katea ez da eten!

Hartz besarkada bat danondako

Leire, hartzama (ursus eibarrensis)