Errakundea ez da 2.0. Gu bai.
Bai, Erral, lapurtu egin didazu titularra ;-)
Gaur goizean errakundeak berriro armak dantzan jarri behar zituela enteratu naizenean ez naiz abenduaren 30ean bezainbeste larritu. Kaka zaharra! pentsatu dut. Baina gosaltzen jarraitu dut irratia entzuten nuen bitartean.
Eguna lanean pasa dut eta ez diot gehiegi erreparatu interneti. Eguerdian, igerilekura joan aurretik, gainetik begiratu dut sheriff gehienek esandako txorakeriak.
Bazkaldu ondoren, bilera bat izan dut eta erakusketa baten inaugurazioa petit comitéan. Tartean, Erralekin hitz egin dut, bai. Bi puntu zero. ETA 2.0 titular ederra izan zitekeela pentsatu dut.
Baina the organization ez da 2.0ra iritsi oraindik. Erraminta kolaboratiboak maneiatzetik urrun dago. Ez dirudi hainbeste maite duen herriari, gizarteari, kasu egiteko gai denik. Eneko Bidegainek idatzi bezala, uste dut errakundeak errespetu gutxi diola Ipar Euskal Herriari. Ezta ANVko boto emaileei ere. Zergatik ez zuten Hegoaldeko hauteskunde kanpainan bertan iragarri erabaki hau?
Loretxoa haserretu den bezala haserretu naiz.
Ortizek duela gutxi idatzi bezala errepikatu dut: "no les veo remedio / no os veo remedio / no nos veo remedio".
Atentaturik egongo ote den galdetu diot nire buruari. Hurrengo biktima nor izango ote da? Gaixoa!
Joseba Zulaikaren liburua gazteleraz argitaratu dutela ere irakurri dut. Gaur prezisamentian.
Eskerrak Rabo jauna gaur ere hortxe dagoen.
Egilea: Álvarez Rabo
Xabier Sánchez Erauskini Pello Zubiriak eginiko elkarrizketa
Maiatzaren hasierako igande batean Pello Zubiriak Xabier Sánchez Erauskin kazetariari 2006ko bukaeran eginiko elkarrizketa honekin egin nuen topo Argian.
Igande euritsu hartan hasi nintzen 18 folioko elkarrizketa gazteleraz jartzen eta maiatzean zehar joan naiz gaztelerazko blogean atalka zintzilikatzen.
Hona hemen zati guztiak (zati bakoitzaren titulua nik jarritakoa da, adi):
Sacerdote en Terranova, periodista en Madrid
Bergamín y el futuro del periodismo
Espero dut jatorrizko bertsioak duen onena pikutara ez bidaltzea nire ahaleginarekin. Asko gozatu dut, behintzat, itzulpenarekin.
Loretopetik (XIV) Dena oso ofiziala omen da
Irutxuloko Hitzan ekainaren 2an argitaratutakoa.
Donostiara duela urtebete etorritako pertsona batek hiria gustuko ez zuela esan zidan pasa den astean. Gipuzkoarra da bera eta urte dezente eman ditu Gasteizen bizitzen, (hemen baino askoz ere gusturago haren hitzetan). Baietz esan nion nik, giroa ez zegoela bere onenean.
Kulturaz ari zelarik, dena oso ofiziala zela bota zuen. Eta neurri batean behintzat horrela da, Donostia oso instituzionala baita. Aipatu nion ez zuela batere laguntzen Guardetxearen egoera penagarriak (ea laster konpontzen den), baina berpizte horrek edo Donostiako Kafe Antzokiak aire berria ekarriko dutela.
Hala ere, haren berbek ezinegona sortu zuten nigan. Eta buelta asko eman nion kontu horri hurrengo egunetan. Izan ere, Udalak kultura sustatuko ez balu, herritarrok, arrazoi osoz, kexu agertuko ginateke arduragabekeria horregatik. Aldiz, Udalak gauzak antolatzen baditu, gaizki, kutsu ofiziala baitu denak.
Nahi al dugu Udalak dirua gastatzea kultur eskaintza oparoa herritarren esku jartzeko? Bai? Ez? Egia da beste kultur politika bat ere ahal dela egin. Ados. Baina nahiko lukete honen tamainako hainbat hirik Donostiako kultur eskaintza eta oinarrizko sarea (duela aste batzuk Santanderren egon nintzen eta hango egoera penagarria da).
Oinarrizko sarea aipatu dudalarik, balizko kutsu ofizial horretatik kanpo gelditzen den udal programaziorik ere bada. Adibidez, Poltsiko Antzerkia. Jite urratzailea eta berritzailea duen programa hau maiatzaren 9an abiatu zen Victoria Eugeniako Klub Aretoan Chirigóticas taldearen eskutik. XVI. edizioa Altxerrin amaitu zen maiatzaren 27an, "La Calaña del Tío Tom" antzezlanarekin. Bi data horien artean 11 taldek 26 emanaldi eskaini dituzte.
Hiri honek duen luxuetako bat da jaialdia, luxua baita 50-100 lagunentzako emanaldiak eskaintzea auzoetako tabernatan Pepín Tre, Gu ta Gutarrak, Yogurinha Borova, Chirigóticas edo Mago Migue bezalako artistek.
Zergatik du, baina, hain oihartzun gutxi jaialdiak? Zenbat lagunek dakite hamasei edizio egin direla jada? Arrazoi ezberdinak daude. Adibidez, diru gehiago beharko litzateke oihartzun gehiago izateko, foku gehienek Victoria Eugenia argitzen dute orain, maiatzeko eskaintza zabala, etab.
Ea hurrengo urteetan ere edizio honen mailako ekitaldiak antolatzeko masa kritiko nahikoa dugun. Diru publikoa egongo ote al da horretarako? Hori beste eztabaida bat da, baina hala izatea espero dut. Amen.
Erakusleihoa Bonus Track: Wilson payadorea, Fredi Paia, Xabi Paya
Gaur goizean ikusi dugu Berrian, Wilson Saliwoncyk payadore argentinarrari eginiko elkarrizketa. Bertan, Euskal Herriko zenbait herritan egingo duen biraren berri ematen zuen.
Bira horrek geldialdia izango du ekainaren 6an kultur etxean.
Maiatzaren 10ean, Wilson Gu ta Gutarrak taldearen gonbidatu sorpresa izan zen Donostiako Via Foran, kultur etxeek antolaturiko Poltsiko Antzerkian. Gu ta gutarrak taldearen webgunean klik eginda ikus dezakezu emanaldiaren zati bat eta bertan ageri da Wilson eskurrik asko esaten (edo antzeko zerbait).
Hona hemen prentsa-oharra:
Ernest Lluch Kultur Etxeak jakinarazten dizue ekainaren 6an Wilson Saliwoncyk payadoreak saio bat egingo duela gure zentroan Fredi Paia eta Xabi Paya bertsolariekin batera. Ekitaldia arratsaldeko 19:30etan hasiko da areto nagusian (Anoeta Estadioko 7. eta 8. ateen artean) eta sarrera doakoa izango da.
Apirilaren 19an Igor Calzadaren FTF proiektua aurkeztu genuenean, gure asmoa zen urrira arte ez programatzea Erakusleihoako saio gehiagorik. Hala ere, proposamen eder honi ezin uko egin eta horregatik Erakusleihoa Bonus Track programatu dugu ekainean.
Wilson Saliwoncyk Argentinako Los Toldos General Viamonten jaio den payadorea da. Artearen inguruan urte mordoa daraman arren, modu profesionalean Terneroko festan irabazitako sariaz geroztik hasia da (1996an). Egun emanaldiak egiten ditu festibaletan, kultur guneetan eta payadoreen tailerretan.
Payadorea, gitarraz lagundurik, bere kantuak eta inprobisatutako dezimekin batera, Xabi Paya eta Fredi Paia bertsolariekin arituko da.
Emanaldiaren ardatza Wilson izango da, baina bertsolariak ere saiatuko dira payadoreari desafioa edo payadas egiten. Munduko bi inprobisazioen arteko jolasa, jokoa, borroka… gozamena hitz batean.
