Atzo Javier Casares-en hitzaldian egon nintzen: El próximo SEO: la infraestructura.

Javierren teoria da gaur egun gehienok gauzak ongi egiten ditugula SEO aldetik. Orduan, desberdintzeko hurrengo pausoaren bila jarraitu behar dugula, eta hurrengo pausoa beretzat, abiadura eta perfekzio teknikoa dela. Hau da, zerbitzariak ongi konfiguratzea, webguneak azkar erantzutea, redirekziorik ez edukitzea eta abar. Hainbeste sinesten du gai honetan, bere datacenter propioa sortzen hasi dela!

Hor badugu zer hobetu egia esan. Merezi du Javierren aurkezpena ikustea, informazio gehiena hor dago, bere webgunean jarrita.

Berez kazetari edo politikariak ez diren 3 pertsona egoten dira aktualitateko gaiak komentatzen. Batzuk beste batzuk baino gehiago gustatzen zaizkit (txandakatzen ibiltzen dira), baina orokorrean denekin egoten naiz gustora entzuten, nahiz eta sarritan ados egon ez.

Normalean tertuliakideen iritziak aurreikusi daitezke, baina beti gustora entzuten ditut, aire fresko pixka bat izaten da eta, betiko tertuliakide lerratuekin alderatuta. Merezi du gainera, ondoren etortzen den Jabier Muguruzaren zutabetxoa entzutea, 10:05 inguruan, beti zer pentsatu ematen du.

Baina diferentzia haundiaz, gehien gustatzen zaidana Moli da, Iratxe Molinuevo. Kasu honetan, aurreikusi daitekeen gauza bakarra da, inprebisiblea dela. Ez dakizu nondik aterako zaizun, eta gainera normalean kontzientziak astintzen ibiltzen da, ezker eta eskuinera, gora eta behera. Edukazioz, normalean pertsonifikatu gabe, baina astindua ematen du.

Ba aste honetan Moli ezagutzeko aukera izan dut Irekia proiektuaren aurkezpenean eta esan nion ze gustora entzuten dudan. Kristoren ilusioa egin zidan aurrez-aurre ezagutzeak, hainbeste, argazkia ere atera genuela elkarrekin, famosoen estilora.

Portzierto, Patxi Lopez Lehendakaria inguruan zebilen eta uste dut Iratxe ez zela ixilik gelditu. Aukera aprobetxatu zuen eta esan beharrekoak esan zizkion, bertatik bertara. Aupa Moli!

Oraindik ere Facebook-i neurria hartzen ari gara, eta nire jardunean kontu handiz ibiltzen naiz, kontzienteki erabakiz zer publikatu eta zer ez.

Baina aspaldi konturatuta nago sekretu gehiegirekin ibiltzea ez dela jostagarria. Zer gustatzen zaigu Facebooken? Ba besteen jardunak ikustea, gure lagunak zertan dabiltzan eta guk egindakoak konpartitzea. Eta hori printzipioz pribatutasunaren aurka doa. Nola bukatuko den hau? Ba ez dakit. Pixkanaka pausoak ematearen aldekoa izaten naiz normalean, harik eta lur labaina aurkitu arte. Azkenean, betikoa. Neurria aurkitu behar.

Hala ere, Twitterrekin alderatuta baditu abantailak. Twitter sarritan oso azalekoa egiten zait, ez dakit ziur nor dagoen esaten dudana irakurtzen. Uste dut praktika txarra dela Twitterreko perfila itxia edukitzea, baina aldi berean guztiz irekita uzteak mugatu eta distorsionatu egiten du norberak esaten duena. Kontraesan handiak.

Facebook aldiz, etxekoago sentitzen dut. Nik onartutakoek bakarrik jasotzen dituzte nire eguneraketak. Konfidantza gehiago sentitzen dut Facebooken. Agian horregatik idazten dut Facebooken ia beti euskaraz, eta Twitterren askoz gaztelania gehiago.

AGFA ePhoto 1280

Hilabete batzuk geroago oparitu zidaten kamera hau. Megapixel bakarra zuen eta txartelean 30 argazki inguru sartzen ziren. USB-rik ez, linea serie bidez pasatzen nituen argazkiak ordenagailura. Orain aurkitu dut etxean kaxa zahar batean eta gaur botako dut, autopsia egin ondoren (erori eta apurtu egin zitzaidan)

Kamera honek zeukan gauza onenetakoa objektibo tolesgarria zen. Objektibo luzea eduki ahal izan eta gero poltsan gorde ahal izateko, tolestu egin zitekeen. Horri esker txoko batean egoten nintzen, argazkiak rebisatzen banengo bezala disimuluan, eta jendea konturatu gabe ateratzen nituen argazkiak. Oso naturalak eta politak ateratzen ziren, jendeak ez zuelako "argazki aurpegia" jarru beharrik. Bilduma polita dut etxean.

Flickr-ekin 5 urte

Andoni Elgetako Asentsion, Flickren kargatu nuen lehenengo irudian

Agfarekin ateratako argazkien bila, konturatu naiz atzo bete nituela 5 urte Flickr-en, eta ez dagoela han kamera horrekin ateratakorik.

Ia 800 argazki ditut kargatuta Flickr-en, eta izugarrizko tresna ona da familia eta lagunekin argazkiak partekatzeko. 70 urte inguruko nire senideak harpidetuta daude, eta umeen argazki berriak kargatzen ditudanean segituan ikusten dituzte eta telefonoz deitzen digute. Poz iturria da Flickr gure etxean.

Xabier Lete

CC-BY-NC gaztelumendi.org

Emozioz betetako emanaldia izan zen atzokoa. Aukera bakarrenetakoa. Jose Angel Irigaraik bukaeran esan zuen moduan, hemendik urte batzuetara esan ahal izango dugu "Elgetako emanaldi hartan izan nintzen". Elenak Facebooken dio ez zitzaiola musika gehiegi gustatu. Niri alderantziz. Asko gustatu zitzaidan. Niretzat emozio handieneko unea izan zen Joxan Goikoetxeak Errota zahar maitea jo zuenean.

Karanbola bat kontatu behar dut:

Googlera joan naiz ea Xabier Leteren argazki librerik zegoen sarean, eta ezkerrean dagoen hau aurkitu dut (ez da guztiz librea baina lizentzia hartzen dut). Hara non ikusten dudan nork egin zuen irudi horretan komentarioa duela 4 urte: nik neuk. Ez nintzen akordatzen. Eta zein komentario? Ba "Errota zahar maitea" kantua hain juxtu, atzo hainbeste zirrara sortu zidana.

Ziurrenez emanaldiaren une hori ez zen denentzat emozionanteena izan, baina argi dago niretzat baietz. Gauza pertsonala izango da agian.

Elgetan gertatutakoak

Negua, eguraldi txarra eta Elgetan kontzertua. Niretzat konbinazio esplosiboa dira. Hemen gertatutako batzuk:

Fernando Saunders: Lou Reed-en baxujolea elurte batean etorri zen 2005ean Elgetara kontzertua jotzera. Amari 4x4-a eskatu eta han joan ginen. Kontzertua oso ona, Ruper ere igo zen beraiekin kantatzera. Ondorengo giroa ere familian, musikariak han gelditu ziren. Kanpoan elurra mara-mara eta eskerrak 4x4-arekin geunden. Horrela lortu genuen jeistea.

Medin Peiron: Bartzelonako pianojoleak 2006ko urtarrileko ostiral bat aukeratu zuen Buster Keatonen filma mutu bati piano musika jartzeko. Gustora egon ginen, familian. Oraingoan ere elurra. Garajean kateak jarri (Eibarren ere elur asko zegoen, atera kontuak) eta gora! Bueltan ere abentura. Pentsa, Bergaratik egin genuen buelta eta kateak berriz garajean kendu nituen!

Los Reyes del KO: bluesero hauek 2007ko irailean egon ziren. Eguraldiak errespetatu gintuen egun hartan, baina kontzertua demasa. Gainera gero han gelditu eta

Ruper Ordorika + Jon Piris: Berriz ere bihotzean eramateko kontzertua, 2007ko azaroan. Gainera, kontzertu ostean tertulia Ruper, Jon, Iban, Maialen, Maite eta abarrekin. Gustora!

Juan Carlos Perez: Itoizeko arima 2008ko azaroan egon zen. Hori ere abentura demasa. Baina bere garaian azaldu nuen blog honetan. Juan Carlos Perez Elgetan.

Xabier Lete: 2009ko azaroan etorri zen. Baina hau kontatu dut hasieran.

Esandakoa. Adi Elgetako Espaloiko kontzertuekin!

Sail ederra!

Gustora egon naiz Jaime Otamendi, Maider Segurola eta beste pirata moduan joan den Igor Unanuerekin. 

Podcast moduan entzun daiteke Euskadi Irratiaren webgunean:

Interneteko pirata bat al zara?

Bestela, hemen bertan entzun daiteke:

Nire ingurukoek badakite telefonoz jai dutela telemarketing enpresa horiek. Errepasa dezagun zergatik izan zen desberdina atzokoa:

• Telefonoz deitu zidana euskalduna zen. (Biba! Euskaltelekoa eta euskalduna!)
• Oso adeitsua iruditu zitzaidan. Presio eta kaña gutxirekin saiatu zen produktua saltzen, errespetuz.
• Aurretik pentsatuta neukan Euskalteleko dekodetzaile hori lehenago edo beranduago erosiko nuela. Urtebete neraman trastoari begira, baina etxean ez dugunez telebista gehiegi ikusten erabakia hartu gabe neukan.
• Prezioa dendako berdina zen, eta etxera ekarriko digute pare bat egunetan.

Egia esateko, gezur txiki bat esan zidan, dekodetzaile horren prezioa dendan askoz garestiagoa dela. Gezurra da, prezio berdinean dagoelako Euskaltelen modelo hori etxe alboko Eroskin, baina egia da, Euskaltelekoa ez den antzerako dekodetzaile bat erostera joanda 30-40 Euro gehiago ordaindu behar delako.

Ez nion garrantzirik eman gezur txiki horri, eta pentsatu nuen mutilak merezi zuela komisioa irabaztea. Horregatik handik 10 minutura deitu eta baietz esan nion. Asko poztu zen, ez da arrunta izango telemarketineko langileentzat bezero batek deia itzultzea, nahiz eta saiatzen diren beti beraien telefonoa ematen.

Hona hemen Diario Vascon azaldutakoa:

Un vecino remite un escrito sobre la proliferación de negocios chinos en Eibar. «Pongo en conocimiento que en breve se va a abrir en la calle Bidebarrieta un nuevo negocio chino, lo cual nos ha soprendido porque a poco metros tenemos otros dos. Nos preguntamos si esta arteria importante, como es la calle Bidebarrieta, va a tener que cambiar de nombre, y va a recibir el de China-Tar. Por otro lado, nos gustaría que se nos dijesen qué aportan estos bazares al pueblo. Todos pensamos que ningún beneficio, ya que si necesitan realizar algún trabajo lo realizan ellos, con lo cual los únicos beneficiarios son ellos, mientras que nosotros les dejamos nuestro dinero. Otro asunto es saber si nuestros Ayuntamiento les exige la misma documentación, para poner negocios, que se les pide al resto de ciudadanos. También, me gustaría saber cómo llegan a pagar esas rentas tan elevadas, ya que nuestros hijos también quieren acceder a estos locales, para poner un negocio, al no encontrar ningún empleo, pero les es totalmente imposible hacerlo por las rentas tan elevadas. Quisieramos saber si estos negocios están exentos de rentas. En dicha calle y a pocos metros se están permitiendo ubicar comercios marroquís, chinos y locutorios, y sería necesario que se repartieran por las zonas céntricas de la ciudad. Dados los pocos negocios que quedan en Bidebarrieta, nadie va a querer visitar esta calle, dado que no tendrá interés en esos negocios por lo triste y abandonada que está Bidebarrieta. Los comerciantes también participamos en el pago de impuestos y Bidebarrieta es un arteria muy importante en Eibar, con lo que no va a quedar más remedio a poner nuestros negocios en otros pueblos». 

Niri testuan zerbait aldatzea bururatu zait, eta berdin enkajatuko luke:

Un vecino remite un escrito sobre la proliferación de bares y degustaciones en Eibar. «Pongo en conocimiento que en breve se va a abrir en la calle Bidebarrieta un nuevo bar, lo cual nos ha soprendido porque a poco metros tenemos otros dos. Nos preguntamos si esta arteria importante, como es la calle Bidebarrieta, va a tener que cambiar de nombre, y va a recibir el de Barkale. Por otro lado, nos gustaría que se nos dijesen qué aportan estos negocios al pueblo. Todos pensamos que ningún beneficio, ya que si necesitan realizar algún trabajo traen sus propios gremios, con lo cual los únicos beneficiarios son ellos, mientras que nosotros les dejamos nuestro dinero. Otro asunto es saber si nuestros Ayuntamiento les exige la misma documentación, para poner los negocios, que se les pide al resto de ciudadanos. También, me gustaría saber cómo llegan a pagar esas rentas tan elevadas, ya que nuestros hijos también quieren acceder a estos locales, para poner un negocio, al no encontrar ningún empleo, pero les es totalmente imposible hacerlo por las rentas tan elevadas. Quisieramos saber si estos negocios están exentos de rentas. En dicha calle y a pocos metros se están permitiendo ubicar bares, cafes y degustaciones, y sería necesario que se repartieran por las zonas céntricas de la ciudad. Dados los pocos negocios que quedan en Bidebarrieta, nadie va a querer visitar esta calle, dado que no tendrá interés en esos negocios por lo triste y abandonada que está Bidebarrieta. Los comerciantes también participamos en el pago de impuestos y Bidebarrieta es un arteria muy importante en Eibar, con lo que no va a quedar más remedio a poner nuestros negocios en otros pueblos». 

Edo beste aukera bat adibidez:

Un vecino remite un escrito sobre la proliferación de sucursales bancarias en Eibar. «Pongo en conocimiento que en breve se va a abrir en la calle Bidebarrieta una nueva sucursal de un banco, lo cual nos ha soprendido porque a poco metros tenemos otros dos. Nos preguntamos si esta arteria importante, como es la calle Bidebarrieta, va a tener que cambiar de nombre, y va a recibir el de Bankukale. Por otro lado, nos gustaría que se nos dijesen qué aportan estas entidades al pueblo. Todos pensamos que ningún beneficio, ya que si necesitan realizar algún trabajo traen sus propios gremios, con lo cual los únicos beneficiarios son ellos, mientras que nosotros les dejamos nuestro dinero. Otro asunto es saber si nuestros Ayuntamiento les exige la misma documentación, para poner las sucursales, que se les pide al resto de ciudadanos. También, me gustaría saber cómo llegan a pagar esas rentas tan elevadas, ya que nuestros hijos también quieren acceder a estos locales, para poner un negocio, al no encontrar ningún empleo, pero les es totalmente imposible hacerlo por las rentas tan elevadas. Quisieramos saber si estos negocios están exentos de rentas. En dicha calle y a pocos metros se están permitiendo ubicar bancos y cajas de ahorros, y sería necesario que se repartieran por las zonas céntricas de la ciudad. Dados los pocos negocios que quedan en Bidebarrieta, nadie va a querer visitar esta calle, dado que no tendrá interés en esos negocios por lo triste y abandonada que está Bidebarrieta. Los comerciantes también participamos en el pago de impuestos y Bidebarrieta es un arteria muy importante en Eibar, con lo que no va a quedar más remedio a poner nuestros negocios en otros pueblos».

Sortzen zaidan galdera: Zergatik bidaltzen du norbaitek lehenengo mezua egunkari batetara eta beste biak ez?

Asko gustatu zitzaidan bidegorria:

• Aparkaleku zabala, Ansotegi hotel-jatetxe alboan.
• 3 kilometro dira guztira, Markinatik Etxebarriako industrialdea bukatzen den tokiraino. Joan eta etorri 6 kilometro beraz.
  
• Lurzoru oso egokia, baita patinatzeko ere.
• Toki oso ederra, Urko erreka bazterrean, harrizko zubi zoragarriak, amuarrainak errekan, zati handia zuhaitz artean...

GPS-a eraman nuenez, ibilbide osoa grabatu eta OSM proiektura kargatu ahal izan nuen.

• Urko bidea, mapa. (marra urdinak adierazten du bidea)
• Urko bidea, argazkiak

OpenCycleMap

OpenStreetMap proiektua erabiliz, bizikletan ibiltzeko munduko mapa egiten ari dira, datuak beste modu batean erakutsita. Oraindik bide hau ez da azaldu, baina hurrengo egunetan baietz hemen ere ikusi!

• Urko bidea, bizikleta mapa (OpenCycleMap)
  

Noise Cancelling headphones

Horrela esaten zaie: kanpoko zarata ezeztatzen duten aurikular edo kaskoak. Bose markak asmatu zituen duela zenbait urte eta orain denda askotan aurkituko dituzu.

Paul Gilbert gitarra joleak entzumen arazoak ditu eta babesteko erabiltzen ditu kasko horiek. Bide batez, kasko horiek monitore moduan erabiltzen ditu, eta hobeto kantatu eta gitarra jotzen laguntzen diote,

Oinarria

Oinarri sinplea da, baina teknikoki egiteko zaila: imajina dezagun entzuten ari garen soinu uhin bat. Orain, sor dezagun beste soinu uhin bat, berdin berdina, baina kontrakoa. Hau da, bat gora doanean bestea behera joango da, ispilu batean bezala. Sinplifikatuz, bigarren uhin hori ongi sortzea lortzen badugu, ez dugu ezer entzungo, bi uhinen gehiketa beti 0 izango bait da.

Gaia hau baino konplexuagoa da bozgorailuekin gela batean gaudenean, zer ikusia izango dutelako soinu iturriarenganako distantziek eta hormek sortutako erreboteek. Aldiz, kasko edo aurikularren kasuan, ingurune askoz kontrolatuagoa da eta merkatuan lan hori egiten duten produktu asko daude jadanik. Zenbait autotan ere ezarri da sistema, eta motorraren zarata gutxitzeko balio du.

Gehiago:

• Noise-cancelling headphones (Wikipedia)
• Audífonos reductores de ruido externo
• How noise-cancellling headphones work