Harrikadak

Atzo ikusi nuen, aspaldiko partez, Vaya Semanita telebista saioa. Bost minutu labur izan ziren, baina barre algara batzuk bota nituen.

Sketch batean hilzorian agertzen da ezker abertzaleko kide den gizon bat. Haren semea alboan du, ospitalean. Gizonak bihotza beste pertsona bati emateko asmoa agertu du.

Halako batean, bi guardia zibil sartzen dira gelan. Semeak esaten die ea hain trantze gogorrean ere ez ote diren kapaz aita bakean uzteko. Ezetz, bikoteak, ez dela hori, lasai egoteko, eskerrak ematera datozela, aitaren bihotza guardia zibilen mando bati egokitu zaiolako.

Semea atsekabetatuta gelditzen da. Aitari esaten dio egoera hori ezin duela berak onartu, atzera botatzeko hartutako erabakia.

Aitak, berriz, ezetz. Heriotz bidean deskubritu duela bizitzan ustez hain garrantzitsuak ziren zenbait gauza, ez direla hain inportante.

Hurrengo eszenan mandoa hil denaren abisua ematen diete guardia zibiliei eta gelatik ateratzen dira korrika.

Aita-semeei bihotza jasoko duen hurrengo pertsonaren berri ematen diete. Aralarrekoa dela esaten diete ere.

"Ni-pa-dios!" edo antzeko zerbait esaten du aitak.

Guzti hau zertarako? Ez nuen grebarik egin atzo eta, zorionez, inork ez dit lanean aritzeko trabarik jarri. Baina denek ez dute berdin jokatu.

Ez dakit grebarekin duen zerikusia, baina goizean norbaitek olioa bota omen zuen Alde Zaharreko kaleetan. Askok estropezu egin zuen, nire ezagun bat tartean. Erori eta besoa puskatu, gainera.

Beste pasadizo bat bururatu zait: "¡Perdona, eh!" esan zuen emakumeak eta "perdo…nada" erantzun zion Juanitok.

Fase horretan segitzen dugu hemen: "perdo… nada" fasean.

Hemen izan nuen Salvatore Tutti izeneko tipo baten berri. Pasa den maiatzean izan zen hori. KMn ikusgai egon zen Artista Berrien XLI lehiaketan aukeratutako lanen inaugurazio-egunean. Beste arrazoi batengatik hurbildu nintzen hara eta ez nion kasu askorik egin Salvatoreren showari. Uste dut bera izan zela irabazle, gainera.

Pasa ziren egun batzuk. Bueltatu nintzen erakusketa behar zen bezala ikustera. Eta arreta gehiago eskaini nion artista honen lanari. Ausardiaz jokatzen zuela iruditu zitzaidan, probokazioaren eremutik gertu.

Beste egun batzuk aurreratu zen egutegia. Artelekura joan nintzen beste ekitaldi batera. Han ere ikusi nuen Salvatorek eginiko lanen bat. Edo arrastoren bat nonbaiten. Ez naiz oso ondo akordatzen.

Beste egun batean Arantxa Iturbek Euskadi Irratian aurkezten duen "Arratsaldekoa"n ostiraletako kolaboratzaile ere bazela konturatu nintzen.

Aste honetan jakin dut Ainara Hernandok eginiko elkarrizketa baten bidez (Noticias de Gipuzkoan argitaratutakoa) bere azken proiektu artistikoak the organization duela jomugan: "etatregua" du izenburua.

Esango nuke, gainera, honi buruzko zer edo zer ikusi nuela Artelekun pasa den udararen atarian.

"Artea beti, inkontzienteki, erakusketekin edo galeriekin lotzen dugu, baina ez du zertan horrela izan behar. Kalea ere sorkuntzarako gune bat izan daiteke".

"etatregua" jardueraren mekanika erraza da: jendeari galdetzea ea lelo hori duen kamiseta jantziko ote lukeen. Galdetzea eta erantzuna jasotzea. Kalean.

Jendeak horrelako ekintza bat probokaziotzat har dezake? "Badago joera bat arte modernoa probokazioarekin lotzen duena. Hori akats bat da".

"Arte garaikideak gizartearen arazoak azpimarratu beharko lituzke eta horretan saiatu naiz ni".

"Nire ibilbidea erabat artistikoa da. Eta hori lan egiteko moduan nabaritzen da, happening antzeko bat baita proiektua. Dena ikusentzunezko dokumental batean jasoko da gero".

Ez dakit probokazioa ote den, baina otutzen zait proiektu hau gauzatzeko tokiren bat edo beste. Happening bat izan daiteke edo hostia bat. Biak "h" hizkiaz hasten dira, baina ez dute bukaera bera.

Animo.

Oharra: Salvatore Tutti Lasarte-Orian jaio eta Bartzelonan bizi den Xuban Intxaustiren alter egoa da.

Berriak zekarren sueltoa atzokoan: Ferminek disko berria maiatzaren 4an aterako duela eta "Euskal Herria Jamaika Clash" izango duela izenburu. Metak disketxearen itxieraren ondoren, zain nengoen ea norekin ateratzeko asmoa zuen komandanteak eta bere kabuz aterako duela argitu du. Zigilu berriaren izena Talka Records izango da.

Sueltoa irakurri ondoren, hileko lehen egunetan Ferminek komunikatua plazaratzeko ohitura hartu duela gogoratu dut. Harenean ez dago RSSrik, ez dago harpidetzeko aukerarik, ez feed, ez e-mail eta norberak joan behar du noizean behin bisitan.

Eta joan egin naiz webgunera eta honekin egin dut topo:

Komunikazioa 030

Aupa lagunok:

Irungo Mosku auzotik idazten berriro ere. Jamaikan izandako azken egunak nahasketak burutzeko izan ziren, baita beste zenbait musikarien bisitak jasotzeko eta parte hartzeko egitasmoan. Benetan zirraragarriak U-Roy, Luciano, Masta Blasta eta Lisa Dainjah abeslariek buruturiko kolaborazio ezberdinak. Pasatako asteburuan Pariseko Translab estudioetan izan naiz masterizazio prozesua egiten Pompon Filkestein soinu ingeniariarekin eta dagoeneko, argitalpenaren inguruan zenbait datu eman ditzaket:

Izenburua: EUSKAL HERRIA JAMAIKA CLASH

Argitalpen data: 06/05/04 (Aurtengo maiatzaren 4ean izanen da kalean)

Disketxea: TALKA Records (Hona hemen nire marka berria, autogestioan bidea eginez)

Diseinuak lantzen ari naiz Carlos Undergroove lagunarekin eta aldi berean Jamaikan izandako esperientziaren inguruko dokumental bat ere prestatzen ari naiz.

Laster berri gehiago. Ah! Eta Kingstonen grabaturiko bertsioa, Kortatu taldearen "La Línea del frente" kantuaren reggae birmoldaketa da. 1986.ean idatzitakoa, 20 urte eta gero berbisitatua. MORE FIRE!

Besarkada handi bat:
Fermin Muguruza
Hurrengo komunikazioa: 06/04/01