Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Amatiño / Okupatuta geunden

Okupatuta geunden

Amatiño 2009/09/12 23:47
Patxada, gertutasuna eta bakea eragiten omen zituen Mikel Atxagak. Honela esan du bere herrikideen izenean agurra eskaini dionak Urnietako hiletan*. Bai, Mikel Atxagaren heriotzaren ondotik han-hemenka entzun eta irakurri dugu abertzale handi, euskaltzale sutsu eta kazetari maisu zela. Baina, orduak pasatu ahala, beldur naiz guzti hori ez ote zen Mikelengan arras bigarren mailako; hau da, funtsezkoa besterik zela, bere gizatasuna alegia. Beste modu batez esanda, ez dugula gehienbat Mikelen abertzaletasunik, euskaltzaletasunik edota kazetaritzarik galdu, haren izakera, filosofia eta jokamoldea baizik.

Gurea gero paradoxa. Batetik, denok goraipatu izan ditugu Mikelen jarrerak, jokamoldeak eta irizpideak baina, bestetik, gehienok ez gara gauza gutariko askok betetzen ez ditugun baloreak direla aitortzeko. Mikel zorrotza zen arinkeria nagusitzen ari zitzaion munduan, maitakorra giro zitalean, apala kanpolarrosen artean, konpromisoduna axolagabeen larrainean, langilea alprojakerian, disziplinatua noraezean  eta benetalaria iruzurrean.

 Mikel Atxaga

Laburbilduz, aitaren batean esanda, Mikel orain modan ez dauden baloreetan hazia eta hezia zen. Eta hau irakurtzen diharduena ez dadila gero tronpatu. Ni ez naiz, pasadizoan, nere belaunaldia nolabait defenditzen ari, Mikel eta biok ez baikenuen elkarrekin zer ikusirik --ene kaltetan-- ez gizarte-belaunaldiz, ez jatorriz, ez giroz, ez izakeraz eta ez fedez. Ezta lan-moldez eta bizitza-egitasmoz ere. Mikel eta biok euskal kazetaritzaren patuak bildu gintuen bi ezezagun izan ginen, gure lankidetzak iraun zuen urte luzeetan ehun kilometroren bi muturretan izugarri ondo konpontzeko eta elkar ulertzeko gauza izan ginenak.

Eta ni oraintxe hasia naiz Mikelen falta sumatzen. Baina ez dut faltan botatzen abertzalea, euskaltzalea, itzultzailea, kazetaria edota beti-ere-denerako-gertu-zegoen-lankidea, Mikelen patxada-, gertutasun- eta bake-eredua baizik. Gaur egun kazetari onak, itzultzaile egokiak, euskaltzale praktikoak eta abertzale modukoak edozein lekutan daude, baita paroan ere. Salgai ez daudenak, ordea, Mikel bezalako pertsonak dira.

Mikelek frogatu zigun euskaltzaletasuna ez dela pose bat, Jainkoaren legea elizari jaramon egin beharrik gabe bete daitekeela, lasterrena ez dela beti aurren heltzen, presa bidai-lagun eskasa dela, apaltasunak dakarkeela arrakasta, badela isekabako kritika zorrotzik, emateko ez dagoela trukean eskatu beharrik, koherentzia ez dagokiela hitzei ekintzei baizik, duintasunari barne-lasaitasuna dariola, aberastasuna ez dela jabego kontua,  lehentasunen erabakia norberaren aukera dela eta ondo egindako lana, berriz, errutina baino ez.

Mikel Atxaga maisu eredugarria izan dugu eta adiskide maitagarria. Tamalez hil arte ez dugu denborarik izan ez haren ereduaz jabetzeko eta ezta maite gintuela konturatzeko ere. Okupatuta omen geunden.

*Hileta

 

 

 

Iruzkina gehitu

Erantzuna formulario hau betez utzi dezakezu. Formatua testu arruntarena da. Web eta e-posta helbideak automatikoki klikagarri agertuko dira.

Galdera: Zenbat dira hiru ken lau (idatzi zenbakiz) ?
Erantzuna:
Aurkezpena

Amatiño

Luis Aranberri Mendizabal