Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Amatiño / Nahiz eta irabazi, galdu

Nahiz eta irabazi, galdu

Amatiño 2009/01/05 23:59
Israelek edozenbat arrazoi du eta, segurutik, arrazoi historikoa ere bere alde dago, baina nekez gero beste moduren bat hain denbora urrian lagunak sakabanatzeko eta zatiturik zeuden etsaiak elkartzeko. Auskalo estrategia militarrik onena asmatu ote duten baina komunikazio-arduraduna etxean geratu da nonbait gripeak jota.

Bonbardaketak bonbardaketak dira, jakina, eta gaur egun hutsaren hurrengokoak Bigarren Mundu Gerratean Tokioko (100.000) zein Dresdeko (40.000)  bonbardaketetan hil zirenekin alderatuz gero, baina zifrak erabat murriztu arren dezente nabarmendu ohi dira dira egun, gizakiaren bizitzaren berbaliotzeaz eta teknologia berrien lekukotasunaz.

Golkoko Gerra (1990) hasi zenean, ETBren erredakzio guztian kazetari bakarra zegoen CNNko irudiak Iurretan jaso ahala euskaraz artez-artez itzultzeko gauza. Sei urte geroago aireratu zen Al-Yazeera eta, oraingoan berriz, ETB bera ari da zuzenean Gazatik bertatik ematen.

Gaur egun ere, gertatzen den guztia ez da telebistan agertzen, telebistan agertzen den guztia –neurri berean behintzat— ez da beti gertatzen, eta telebista ez da, ez, komunikabiderik aproposena arazo sakonak luze-zabal aztertzeko. Baina, besterik iruditu arren,  telebista da oro har komunikabiderik sinesgarriena eta ikusentzuleengan zirrara gehien sortarazten duena.

Eztabaidagarri, jakina, zein sendo izan ote daitezkeen Israelen arrazoiak baina, arrazoi osoaren jabe balitz ere (eta holakorik inoiz gutxitan gertatu ohi da), aldez aurretik galdu du komunikazioaren norgehiagoka. Odol-isuritan goritutako umeteriaren irudiak agertu aurretik ere galdua zuen dema. Zer esanik ez gero.

Batek daki zein estrategia dagokeen Gazako operazio honetan baina, inork argitzen ez duen bitartean behintzat, nekez sinetsiko dugu abenduaren 27ko erasoa Barack Obamak jakiteke hasi zenik.

 

Amatiño
Amatiño dio:
2009/01/07 17:47

Oro har bat nator. Honez gero zail da benetan asmatzea zer den lehenago, arrautza ala oiloa. Nik ulertzen diot Israeli Nazio Batuen ebazpenak onartu nahi eza, bere etsaiek oinarri-oinarrizko erabakia (Israelen Estatuaren sorrera) onartzen ez duten une beretik. Ulertzen diot Israeli arabiar itsasoan urtzeko sumatzen duen arriskua eta arrisku horrek sortarazten dion izua. Eta ez dut askorik ulertzen arabiar itsaso horren barne-kohesioa zertan datzan, Hamas eta Dubain 1.500 milioi dolarretako hotela egiteko gauza direnak ez baitira inondik ere itsaso berekoak. Bat nator ere, laburbilduz, Jean-Marie Colombani kezetari ospetsuak atzo bertan idatzitakoarekin: "Esto no disculpa en absoluto la masacre de inocentes (a día de hoy, 90 niños muertos bajo las bombas). Ahí radica, hablando cínicamente, la ventaja de Hamás: sabe que en una ciudad superpoblada y densa como Gaza, los bombadeos aéreos causan víctimas civiles; los réditos entre una opinión dispuestas a olvidar o incluso a restar importancia a los factores desencadenantes de la crisis están prácticamente asegurados. Y, para Israel, el riesgo de empantanarse en Gaza es grande, pues nadie puede salir vencedor de un conflicto así." Eta hau esan ondoren, unean uneko koiunturen gainetik (salatu beharreko kointurak ere, tarteko), nik arrazoi historikoa Israelen alde ikusten dut. Palestinarrek orain dela hirurogei urte galdu zuten aukerak (inoiz benetan bururatu al zitzaien) ez du izenik eta, dirudienez, honez gero, ezta konponbide errazik ere.

Iban Zaldua
Iban Zaldua dio:
2009/01/06 12:57

Sendo izan daitezkeela, agian, Israelen arrazoiak? Israelena terrorismo hutsa da. Helburu arrazionalak ditu, noski. Baina justifikazio etikorik, bat ere ez. Lotsagarria da gertatzen ari dena, eta europarron jarrera, are gehiago.

Iban Zaldua
Iban Zaldua dio:
2009/01/07 02:29

Nik, behintzat, ez dut terrorismo palestinarra goratu inondik ere, beraz, botatzen duzun konklusioak ez du zer ikusirik nik esandakoarekin. Eta ez naiz ni izango, desde luego, Siria, Jordania edo Egipto bezalako diktaduren portaera historikoa zuritzen hasiko dena; bide batez esanda, diktadura horietako bi, Jordania eta Egipto, gehi Saudi Arabia bezalako demokraziaren paladin bat, gu mendebaldarron aliatu eta adiskide handiak dira, antza denez... eta gaur egunez ari naiz, ez duela 60 urtez...
Eta hiru xehetasun gogorarazi nahiko nizkizuke, Amatiño: bata, azkeneko berrogeita hamar urte hauetan NBEren hamaika ebazpen bete ez dituena Israel izan dela, ez Palestina edo inguruko herrialde arabiarrak; bigarrena, proliferazioaren aurkako akordio guztiei entzungor eginez, eskualde hartan armamentu nuklearra pilatu duen herrialde bakarra Israel izan dela; hirugarrena, Palestinako independentziaren aldeko mugimendu laikoa (OLP) ahultzeko integrismoa sustatzen aritu zirenak, urtetan zehar eta diru ez gutxi erabiliz, Israel eta Estatu Batuak izan zirela.

Amatiño
Amatiño dio:
2009/01/07 18:02

Nik esan najuan: "telebista da oro har komunikabiderik sinesgarriena eta ikusentzuleengan zirrara gehien sortarazten duena". Eta Luitxok erantzun: "baina grafikoetan, Internet hurbiltzen doakio, eta gazteen artean parean dago jada."

Barkatu baina sagarrak eta madarixak nahasten diharduk. Nik "sinesgarritasuna" eta "zirrara" aitttzen najittuan eta hik, ostera, "informaziño-itturrixa" aztertzen dittuan datuak bildu dittuk. Internet-kontsumoa goruntz joiak informaziño-kopuru kontuan. Bapo. Baina sinisgarrittasuna eta, zer esanik ez, zirrara, beste balore batzuk dittuk.

Amatiño
Amatiño dio:
2009/01/06 19:34

Lotsagarria da, bai, gertatzen ari dena, baina are lotsagarriago agian lehengo lepotikako historia berbera baino ez dela, ehun urte joan baitira gatazka hau hasi zenetik hona. Egoerari aurre egiteko Nazio Batuek 1947an erabaki zuten Estatu bi sortzea, judua bata, palestinarra bestea. Baita lurraldeak zehaztu ere. Juduek erabakia onartu zuten eta Israel Estatua eraikitzeari ekin. Arabiarrek onartu ezezik, Libano, Siria, Irak eta Egiptoko gudarosteek Israel inbaditu zuten "estatu hebraiera ekiditzeko". Hirurogei urte geroago palestinarrek jarraitzen dute --maldan behera-- Israel estatua onartu gabe eta Nazio Batuek proposatu zieten Palestina estatua sortzeke. Hori da, neretzat, Israelen oinarrizko arrazoi sendoa eta Palestinaren "hortelanoaren txakurraren" arrazoirik eza. Honek ez du esangura, noski, Israelek edozer egin dezakeenik. Baina ezta Europak Israel mugitzen hasten denean bakarrik mugitu behar duenik ere. Ni gertu nago terrorismo israeldarra salatzeko, baina urteak joan eta urteak etorri palestinar terrorismoa salatu ezezik goratu egiten dutenek --auskalo zein askapen-motaren izenean-- izutu egiten naute.

Luistxo
Luistxo dio:
2009/01/07 11:08

AEBetako azterketa honen arabera, bai, gaur ere "telebista da oro har komunikabiderik sinesgarriena eta ikusentzuleengan zirrara gehien sortarazten duena", zuk diozun bezala. Baina grafikoetan, Internet hurbiltzen doakio, eta "gazteen" artean parean dago jada.

Iruzkina gehitu

Erantzuna formulario hau betez utzi dezakezu. Formatua testu arruntarena da. Web eta e-posta helbideak automatikoki klikagarri agertuko dira.

Galdera: Zenbat dira hiru ken lau (idatzi zenbakiz) ?
Erantzuna:
Aurkezpena

Amatiño

Luis Aranberri Mendizabal