Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Amatiño / Imanol Murua, bai baina

Imanol Murua, bai baina

Amatiño 2008/01/27 20:21
Imanol Murua kazetariak jaso zuen aurreko ostiralean "Argia" astekariaren aurtengo prentsa idatziaren saria. Ondo asko merezitako saria, batere zalantzarik gabe, euskal kazetari politikorik onenetakoa baita. Muruak ez zuen asmatu, ordea, saria jasotzerakoan egin zituen bat-bateko adierazpenetan.

Imanol Murua dugu 1980eko hamarkadan hasitako kazetari-andanaren ordezkaririk ezagunenetako bat eta, behar bada, euskal kazetari politikorik onenetakoa. Informatua, zehatza, euskal errealitatearen konplexutasuna ulertarazten saiatzen dena. Asmatuko du ala ez, baina nekez uka dakioke ahaleginik.

Hala ere, Muruak ez zuen asmatu saria jasotzerakoan egin zituen bat-bateko adierazpenetan. «Euskarazko prentsa bultzatzea delitua bada, gaizkile bati eman diozue saria»  esan zuen Euskadi Irratiaren mikrofonoen aurrean eta, bereziki Egunkaria kasuko auzipetuak gogoratuz, ezarri: «Euskarazko egunkaria sortzeagatik eta bultzatzeagatik zigortu nahi dituzten hamabi lagunei esan nahi diet epaitzen dituztenean ni ere epaituko nautela».

Ez. Euskarazko prentsa bultzatzea ez da delitu, euskaraz ari diren kazetariak ez dira gaizkile eta euskarazko egunkaria sortzeagatik eta bultzatzeagatik ez dute inor epaituko. Imanol Muruak ulertarazi nahi izaten duen errealitatea hori baino konplexuagoa da. Eta berak badaki.

Honek ez du esangura auzipetuekin ez gaudenik, baina ez euskal kazetariak direlako, oinarrizko giza-eskubideak zor zaizkien hiritarrak direlako baino. Nik ez dakit Egunkariaren arduradunek iruzur ekonomikorik egin duten ala ez, baina txarrenean ere salaketa hori frogatu beharko da eta frogatuko balitz ere ez litzateke arrazoi aski izango enpresa ixteko. Ez, nik ez dut uste auzipetuak ETAren morroi direnik baina, balira ere, salaketa hori frogatu egin beharko litzateke, eta frogatuko balitz ere, erruak gizabanakoarenak izango lirateke eta ez egunkariarenak. Eta, txarrenean ere, enpresa osoa errudun suertatuko balitz ere, lehenengo frogatu egin beharko litzateke eta gero, akaso, enpresa itxi, baina ez lehendabizi itxi eta gero frogak aurkitzeari ekin.

Baina hau guztiau adierazi ondoren esan ere esan behar da Egunkaria ez zela itxi euskaraz zelako, Egin itxi ez zuten bezalaxe, gaztelaniaz zelako. Euskal errealitate politikoa hori baino dezente konplexuagoa da.

Egunkariaren zein Eginen kazetariek gu guztion elkartasuna merezi dute, ETAk erail, zauritu, erasotu eta mehatxatu dituen kazetari guztiek gu guztion elkartasuna merezi duten bezalaxe, euskaldunak zein  erdaldunak izan, euskaraz nahiz gaztelaniaz aritu. Euskal gatazka politikoa ez da hizkuntza-arazoa. Euskarari egin dakiokeen  kalterik handienetakoa, hain zuzen ere,  euskara mozorrotzat erabiltzea da. Eta Imanol Muruak horrenbeste badaki.

 Murua

Imanol Murua, ostiralean, "Argia" saria eskutan.

Iban Arantzabal
Iban Arantzabal dio:
2008/01/28 12:26

Nik ez dut adierazpenik egin beharrik eduki, Amatiño. Nik ez dakit Imanolek adinako politika analisirik egiten eta egiten dakiena saritzea ez badakarrik ondo, oso ondo iruditu zait ze zuk lehenengo parrafoan diozun moduan "Informatua, zehatza, euskal errealitatearen konplexutasuna ulertarazten saiatzen dena" delako. Ados gaude bada sarian. Nik gustura irakurtzen dut Imanolek egiten duen lana paperean eta gusturago irakurtzen nuen blogean. Ia sariak laguntzen dion parentesia ixten eta enpresakoek denbora piska bat ematen dioten bloga elikatzen ere jarraitzeko.

Zer den egia eta zer ez... Egiak siniskerak beste ez ote diren... Egia handien denborak ez ote dien utzi lekua zatikatutako egiei... Esaterako, zuk diozu "baina hau guztiau adierazi ondoren esan ere esan behar da Egunkaria ez zela itxi euskaraz zelako". Nik ez dakit egia zein den. Ez dakit zergatik itxi zuten oraindik eta norbaitek egiatzat arrazoiren bat ematen didanean ere ez dakit egia hori sinistuko dudan. Hau ere, noski, ez da zure artikuluko gai zentrala, baina parrafotxo bat utzi duzu hori ere esanez, zati txiki bat. Egia txiki bat?

Portzierto, eskerrik asko erantzuteko aukera zabaldu izanagatik, Amatiño. Ia zorterik duzun eta anonimo ez diren hamaika erantzun jasotzen dituzun. Seguru aberasgarria dela irakurleondako.

Amatiño
Amatiño dio:
2008/01/28 01:41

Barkatu, baina gaia ez da azken parrafoa, Imanolen adierazpenak baino. Parentesien artean agertzen direnak, hain zuzen ere. Nik irratiz entzun nituen zuzenean bere hitzak eta ondo entzun ote nuen susmoaz geratu nintzen, mutu. Baina, harrezkero, tamalez, nik sumatutakoak ikusi ditut idatzita, ontzat emanak. Bestalde, nik ez dut Imanol horregatik erabat txarretsi, "saria jasotzerakoan ez zuela bat-bateko adierazpenetan asmatu" gogoratu baizik. Eta berak esandakoa ez dela nere ustez egia. Ala egia da? Zuk ere beste horrenbeste esango al zenuke?

imanol murua
imanol murua dio:
2008/02/19 18:09

Barkatuko didazu, Amatiño, zuk idatzitakoari erantzutera horren berandu banator, baina nonbait despistatu samar nabil aspaldian, zure idatzi honen berririk ez baitut izan gaur arte! Eskertzen dizkizut zure post-aren hasieran eskaini dizkidazun laudorioak, baita ondoren egin dizkidazun kritikak ere, gehiago ikasten baita kritiketatik, laudorioetatik baino. Saiatuko naiz nere hitzen zentzua hobeto azaltzen, eta zure argudio nagusiari erantzuten.

Kritikatu dituzun nere hitzak hauek dira: «Euskarazko egunkaria sortzeagatik eta bultzatzeagatik zigortu nahi dituzten hamabi lagunei esan nahi diet epaitzen dituztenean ni ere epaituko nautela. Eta Argiakoei esan nahi diet, euskarazko prentsa bultzatzea delitua bada, gaizkile bati eman diozuela saria».

Zuk idatzia: “Euskarazko prentsa bultzatzea ez da delitu, euskaraz ari diren kazetariak ez dira gaizkile eta euskarazko egunkaria sortzeagatik eta bultzatzeagatik ez dute inor epaituko. Imanol Muruak ulertarazi nahi izaten duen errealitatea hori baino konplexuagoa da. Eta berak badaki”.

Badakit, noski, errealitatea hori baino konplexuagoa dela, baina batzuetan konplexutasuna sinple azaldu beharrean izaten gara, mikrofono baten aurrean minutu pare batez hitz egin behar dugunean, esate baterako.

Bai, Egunkaria ez zuten itxi euskaraz zelako. Ez behintzat euskaraz zelako bakarrik. Baina euskaraz zen, eta itxi egin zuten. Joan Mari Torrealdai, Martxelo Otamendi eta abarrak zergatik daude kartzelarako bidean, edo arriskuan? Zoritxarreko hamaika faktore batez ere politikoren ondorioz. Baina galdera horri eman dakizkiokeen erantzunen artean, nik eman niona ere zuzena dela ez daukat dudarik: “Euskarazko egunkaria sortu eta bultzatu zutelako”. Arrazonamendua oso sinplea da: euskarazko egunkariaren aldeko lanean engaiatu ez baziren, orain ez ziren akusatuen aulkian egongo; alegia, egunkariaren aldeko lanean engaiatu zirelako daude orain dauden tokian.

Ni neu egon nintekeen auzipetuen artean, sorreran haien ondoan aritu bainintzen, eta itxi zutenean ere oraindik haien artean bainengoen. Beraiek gaizkile badira, ni ere gaizkile naiz. Beraiek zigorra merezi badute, nik ere merezi dut. Horixe besterik ez nuen esan nahi.

Saiatuko naiz hurrengoan hain berandu ez erantzuten…

Iban Arantzabal
Iban Arantzabal dio:
2008/01/28 01:16

Pena da Murua "parentesian edo" egotea. Gustura irakurriko nuke haren erantzuna.

Han nintzen Muruak berba egin zuenean, baina ni ere ez nintzen gogoratu "ETAk erail, zauritu, erasotu eta mehatxatu dituen kazetari guztiekin". Beti eta derrigor dena esaten jardutea, A aipatu orduko B-z ere jardun beharra... Ez dakit hori eskatzerik dagoen eta eskatuz gero jende askori gogoratu beharko genioke aldeez ez ahazteko. Zuk esan bezala "konplexua" den arren, egunerokoan (ez egunero) erakusten da A eta B ikusi eta aipatzen diren edo ez. Han zeuden batzuk konturatuko ziren denak ez zirela izan aipatuak, ez alde guztiak ez aldeko guztiak.

Iruzkina gehitu

Erantzuna formulario hau betez utzi dezakezu. Formatua testu arruntarena da. Web eta e-posta helbideak automatikoki klikagarri agertuko dira.

Galdera: Zenbat dira hogei ken bi? (idatzi zenbakiz)
Erantzuna:
Aurkezpena

Amatiño

Luis Aranberri Mendizabal