Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Amatiño / Chillidarenak

Chillidarenak

Amatiño 2012/08/22 16:40
Hamar urte joan dira Eduardo Chillida zendu zenetik. Haren familiak hainbat lagun bildu ditu Zabalaga baserriaren inguruan, eskultorearen gomutaz eta gorazarrez. Familiak bildu ditu, bildu, bildu nahi izan dituenak, jakina. Baina ez dakit ba nik Chillidak berak gonbidatu-zerrenda berbera burutuko ote zukeen. Auskalo artistak ez ote zituen bere oinordekoek ez dituzten abiak eta galgak.

Gizon on-puska zen Eduardo Chillida. Ezetz esaten ez zekiena. Erabat apala eta, Xenpelarren ildotik, "ez gerraren zale baizik bakearen alde". Eta, bakeak egiteko, sorbatzak uxatu eta bizarrak leundu behar direna dakitenetakoa.

Hiruzpalau aldiz baino ez nuen nik berarekin samur hitzegiteko betarik izan. Eta behin baino gehiagotan aitortu zidan euskaraz ez jakin izanak bere baitan sortarazten zuen nolabaiteko malura, egonezina edo koherentziarik eza.

Berari entzun nion, estreinako, arteak ez duela teknologiak ezinbestez duen hurrenez hurrengo bilakaerarik. Alegia, nekez izan daitekeen arren errotarririk gabeko eiherarik edo argindarrik gabeko telebistarik... erromanikoa, barrokoa eta kubismoa ez direla elkarren arteko ezinbesteko fruitu eta ondorio, are gutxiago progresio.

Azken aldiz 1990an ikusi genuen elkar aurrez aurre, Gipuzkoako Kutxarentzat egin zuen anagramaren aurkezpenean. Ene iritzia eskatu zidan (nire iritziak baliorik izango balu bezala). Erantzun nion, bote lasterrean, anagrama asko gustatzen zitzaidala baina inguruan zeramatzan koloretako tantoak, ordea, ezertxo ere ez. Ez zidan fitsik erantzun.

Kutxca bat

1990eko diseinua

Iruzkina gehitu

Erantzuna formulario hau betez utzi dezakezu. Formatua testu arruntarena da. Web eta e-posta helbideak automatikoki klikagarri agertuko dira.

Galdera: Zenbat dira hogei ken bi? (idatzi zenbakiz)
Erantzuna:
Aurkezpena

Amatiño

Luis Aranberri Mendizabal