Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Amatiño / Antzezlana, arra, eta zinea, emea

Antzezlana, arra, eta zinea, emea

Amatiño 2009/04/13 00:38
Zinegintzako aktore-aktoresa lanari emetasunaren esentzia dario eta antzerkikoari, aldiz, arraren balioak dagozkio. Holaxe esan zuen behintzat Shirley MacLaine (Virginia, 1934 - ) artistak orain hemezortzi urte argitara emandako nolabaiteko memorietan. Dena den, gauza bat dira MacLainek zineari zein antzerkiari ezartzen dizkion balioak eta, beste bat, harako baliook emearenak edo arrarenak ote diren.

"Zineko aktore-aktoresa lana pazientzia, tolerantzia, ñabardurekiko begirunea eta maitasun-punttua eskatzen dituen artea da. Hau da, funtsean, esentzia femeninotzat jotzen duguna. Zineak erotu ez zaitzan, patxada gorde behar duzu, denbora galtzea onartu eta zineaz ezertxo ere ez jakin arren estudioak kontrolatzen dituzten handiki agintzaileen alferrikako araupideak bete" (Dance while yo can. Baila mientras puedas, Bartzelona, 1993).

"Alderantziz, ordea, atzerki-lana guztiz bestelakoa da. Antzezlanak ahalegin gogorragoa eta bortitzagoa eskatzen dizu. Antzezlanak konzentrazio adimenduna eta analitiko samarra behar ditu eta, beti ere, erosotasun-sentipena, indarra eta audientziaren kontrola. Hau da, maskulinitatearen esentzia".

Antzerkian, eszenategian dagoen aktore-aktoresa da protagonista eta jendea du aurrez aurre beha, zer egingo zain. "Zu argitan zaude eta publikoa, ostera, ilunetan". Guztia antzezlanean diharduenaren kontrolpean dago: "zuk agintzen duzun artean, ikusentzulea seguru dago. Kontrola galtzen baldin baduzu, berriz, publikoak segurtasuna galduko du."

Zinea, aldiz, zenbait minutu gutxiko edozenbat sekuentziaz osotua dago eta… "Sekula ez dakizu hainbeste kostatu zaizun zatia osorik aterako den, ezta inoiz aterako denik ere. Eta atera orduko, hainbat hilabete pasatu ohi dira, inork egindako aukeraz eta loturaz. Antzerkia pertsonala da; zinea, talde-lana."

Shirley MacLaineren ustez, pelikulak egitea barne-abentura da eta antzerkia, berriz, kanpolarrosa. Ez du, ordea, esaten 1954an Hollywoodera hurreratu zen neska gazteak zineari esker egin duela karrera. Abentura luzea eta ez, nonbait, horren barnekoia. Are gutxiago lotsatia.

 

Iruzkina gehitu

Erantzuna formulario hau betez utzi dezakezu. Formatua testu arruntarena da. Web eta e-posta helbideak automatikoki klikagarri agertuko dira.

Galdera: Zenbat dira hogei ken bi? (idatzi zenbakiz)
Erantzuna:
Aurkezpena

Amatiño

Luis Aranberri Mendizabal