Gaur goizean ikusi dut Uruguaiko Canal 20 telebista kateak David de Ugarteri eginiko elkarrizketa hau (El Correo de las Indiasen bidez iritsi naiz bertara). Daviden ideia potolo batzuk ezagutu nahi badituzu, merezi du 18 minutuko saioa ikusteak.

De Ugarte (eta konpainia) oso kritikoak dira atxikimenduaren kultura sustatzen duten sare sozialekin eta mundu hori hausnarketaren kulturan kokatzen duten blogekin (blogsfera beraien hizkeran) kontrajartzen dute.

Lerro nagusietan, ados nago ideia horrekin, baina gure etxeak (blogak) ondo baino hobeto zaindu behar baditugu ere, boladan dauden tabernak (sare sozialak) gune beharrezkoak dira harremanetarako (dena ez da twitter eta facebook: hona hemen status.blogsoviet edota berriketan.info).

Bideoa ikusi aurretik, Samuelek atzo gauean idatzitako apuntea irakurri dut eta hau ere leitzeko modukoa iruditzen zait: I-cracia. Ados nago Italiako Wu Ming taldeko kide batek idatzitako ondorengo lerro hauekin (Samuelek aipatzen dituenak eta frantsesetik gaztelaniara itzuli dituenak berak: jatorrizko artikulua hauxe da: Fétichisme de la marchandise digital et explotation cachée: le cas Amazon et Apple).

"Egia da oso polita dela eta oso ondo dagoela bestelako sare sozialetan eraikitzea, software librearen gainean dabiltzanak eta datu sentsible zein harremanen salerosketan oinarritzen ez direnak. Baina ona da ere jende gehiena bizi eta komunikatzen den tokietan presentzia kritikoa eta informatiboa izatea, agian indarrean dauden sareen erabilera gatazkatsuak esperimentatuz".

David de Ugarte entrevistado en el Canal 20 uruguayo, algo parecido a este apunte en castellano.

Imanol Muruaren blogean irakurri dugu asteburu honetan:

"Asko ikasten da Espainiako auzitegietako autoak eta epaiak irakurrita. Auzitegi Konstituzionalaren epaiarekin ikasi dugu, adibidez, fiskalarentzat eta Estatuko abokatuarentzat txostenak egiten dituzten polizien iritziak ezin direla frogatzat hartu; ezker abertzalea «ideologia adierazpen gisa» ez dagoela debekatua, Espainiako ordenamenduan ideologiak «erabat libreak» direla; ETAren eta hautagaietako batzuen arteko adostasun ideologikoa ez dela hautagaitza debekatzeko arrazoi; abalisten «historia pertsonala (politikoa, poliziala edo judiziala)» ezin dela ezer baliogabetzeko oinarri izan; eta ez direla aintzat hartzeko moduko zantzuak hautagaien jokabideak, hala nola Angeles Maestrok Batasuneko kide espetxeratu baten askatasuna eskatzeko sinadura eman izana, Doris Benegasek 1984an Herri Batasunaren mitin batean parte hartu izana, edota Francisco Javier Belarra 1999an Euskal Herritarrok hautagaitzaren zerrendan agertu izana; azken batean, horiek guztiak oinarri hartuta hautagaitza debekatzea, hautagaien oinarrizko eskubide politikoak urratzea izango litzatekeela. Harrigarriena ez da Auzitegi Gorenak froga horietan eta antzeko beste batzuetan oinarrituta baliogabetu zuela joan den astean II-HE hautagaitza, baizik eta Auzitegi Konstituzionalak berak orain oinarririk gabekotzat jo dituenen pareko argudioekin utzi izan dituela legez kanpo, bata bestearen atzetik, ezker abertzalearen joerako hainbat hautagaitza. Gorde beharreko epaia, inondik ere, datorrena datorrela ere".

Horren zergatia José María Brunet-en "Malestar en el Supremo por la luz verde a los abertzales" artikuluan etor daiteke (ordaindu beharrekoa da lotura, baina paperetik kopiatuko dut zati bat):

"En el asunto hay gato encerrado. Hace un par de semanas estuvo en España el presidente del Tribunal Europeo de Derechos Humanos (TEDH), Jean Paul Costa. Fue recibido por las máximas autoridades del Estado y estuvo de visita en el Constitucional. Fue una charla informal. Pero entre canapé y canapé surgió el tema de los recursos contra la ilegalización de Batasuna y organizaciones abertzales derivadas".

(...)

"No es posible reproducir con exactitud el diálogo, pero fuentes conocedoras del encuentro y sus circunstancias aseguran que en el Constitucional quedó clara la conveniencia de no seguir bajando el techo de las exigencias para ilegalizar partidos. España se juega recibir un varapalo del Tribunal de Estrasburgo dentro de unos meses, y no es cuestión de ponerlo más fácil. En el actual estado de cosas, parece que la ilegalización de Batasuna pasará el filtro, pero otras anulaciones de candidaturas pudieran tenerlo peor si los jueces del Tribunal Europeo llegan a la conclusión de que la ofensiva contra el entorno del terrorismo se está haciendo en España con inadecuada finura jurídica. Y ahí es donde reside en buena medida parte del malestar del Supremo, en haberse quedado fuera de juego en este sutil intercambio de pareceres jurídicos con Europa, con el resultado de ver anulada su decisión. El malestar es mayor si se tiene en cuenta que la resolución del Supremo se tomó por 11 votos a 5 y que los discrepantes ni siquiera hicieron voto particular por escrito para exponer sus objeciones".

Hau da, Bruneti kasu eginez, Konstituzionalak emandako epaia Europari dion beldurragatik hartua da.

Honen harira, beste bi artikulu gomendatuko ditut: Samuel Quilomborena bata (Lega-legalización) eta Mariano Ferrerena bestea (Límites).

Eguneraketa. 21:45. Beste artikulu interesgarri bat. Iñigo Saénz de Ugarterena hau. Iniciativa Internacionalista estará en las elecciones.