Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Harrikadak / Ikusi dut Jabier Muguruza Lugaritzen

Ikusi dut Jabier Muguruza Lugaritzen

Mikel Iturria 2005/10/08 15:58

Atzoko mezuan abisatu bezala, Jabierren emanaldira joan nintzen hura idatzi ondoren. Jende gehiago espero banuen ere (100 lagun eskas bildu ginen), giro beroa izan zuen beltzez jantzitako hirukoteak. Biluztasunaren atzetik beste koxka bat egin du Muguruzak, baina betiko Jabier ikusi nuen nik Imanol Larzabal Aretoan: samurra, gertukoa, zirikatzailea, dotorea, ironikoa...

Kontzertura joan aurretik Gabiriaren erreseina literario hau, Bilbon bezperan eskainitako emanaldiari buruzkoa, irakurrita nuen. Ondo baino hobeto azaltzen du idazleak Jabierrek eskaintzen duena. Gaur irakurri dut Joseba Martin kritikariaren erreseina periodistikoa: Lagunen arteko bilera. Errepikatu daiteke gauza bera Donostiako emanaldiaz. Kendu Iñigo Muguruza eta Rafa Rueda, jarri Harkaitz Cano eta Jose Luis Padrón. Hori bai, Donostian ez dago Iñaki Irazuren klonik, gizon hau errepikaezina da.

Dena dela, beste bi gauza aipatu nahi ditut hemen: diskoak kontzeptu gisa duen garrantzia da bata; Irunen bizi den egoera kafkianoa bestea. Pasa den larunbatean Radio Euskadiko Más que palabras saioan Javier Vizcaínok Muguruza eta Jorge Drexler gonbidatu zituen. Aitzakia Jabierren lan berria izan zen. Irundarra etxean, Vizcaíno Bilboko estudioan, uruguaiarra errepidean. Azken honen ahotsa ez zen behar bezala iristen, baina lagunen arteko solasaldi interesgarria eskaini ziguten entzuleei. Musikaz aritu ziren.

Atentzioa deitu zidan biek diskoak formatu gisa duen garrantzia azpimarratu zutela. Gaur egungo egoera zein den kontutan hartuz, kezkatuta daudela adierazi zuten. Jorgek borobildu zuen kezka hori: "No vivimos del disco, pero sí que vivimos por y para el disco".

Atzokoan, kantuen arteko solas tarteetan, kezka hori berretsi zuen Jabierrek: "Diskoa desagertzen bada asko galduko dugu. Esaten dute kantak gelditzen direla, baina ez da gauza bera. Diskoa formatu bat da, talde bat dago horren atzean. Kantek soilik ez dute hori isladatzen". Gutxi gorabehera.

Ados nago Jabierrek berba horiekin adierazi nahi duenarekin. Oraindik ere interesatzen zaizkidan diskoak erostearen aldekoa naiz ni. Dena dela, artistek ezin diote muzin egin teknologia berriek eskaintzen dutenari eta musikari batentzat P2P sareak (musika trukatzeko sareak) onuragarriak izan daitezke. Teknologiak ahalbidetu du grabazioak askoz merkeago izatea eta zure burua ezagutzera emateko orduan sare horiek paper garrantzitsua jokatuko dutela dirudi.

Hori horrela izanik ere, Espainiako legislazioak traba asko jartzen ditu. Beno, ez Espainiakoak bakarrik, mundu (ustez) zibilizatuan ere antzeko-parezido. Kantak libre eman nahi dituzten copyleft lizentzien aldeko artista-aktibistek traba asko gainditu behar dituzte. Adibidez, SGAE.

Musika ez dago krisian, krisian industria dago. Diskoa, kontzeptua azken finean, aurrera aterako da. Jarraituko duela uste dut, modu batean edo bestean, baina horretarako plus bat eskaini behar du diskoak. Ez dakit nola.

Diskoen banalizazioak, txurroak edo zapatak bezala saltze horrek, kalte handia egiten du. Drexler edo Jabierren moduko artisauei ere egiten die kalte, Resistenciaren moduko konpainiek irauteko zailtasunak dituztelako. Ausart jokatu beharko dutela idaztea erraza da. Ausardi hori ekintzetan gauzatzea zaila. Nik jakingo banu...

Hori lehenengo kontuaz esan nahi nuena. Bigarrenaz, berriz, zera: bisetan Gure bidea jo zuten; hau da, Irungo alardeari buruz Jabierrek berak idatzitako kanta. Susmoak ditu, susmoak besterik ez, herrian, Amaia Antzokian diskoa aurkezteko Irun ofizialaren boikota jasaten ari ez ote den. Izan ere, aurten behintzat ez dute aukerarik izango.

Oso traketsak direla agerian geratuko litzateke, baina ez nintzateke batere harrituko. Halere, Irunen egongo da emanaldirik. Lasai. Izan antzoki handian, izan agertoki xumean, baina Jabierrek aurkeztuko du lan hau bere herrian.

Post Scriptum: hau idatzi ondoren Zarataren kronika irakurri dut

etiketak:
Iturri
Iturri dio:
2005/10/12 19:05

Aupa Lo:

Zer moduz Mendi Rock kafean? Ez nekien Loquillo zegoenik areto horren atzean... zeren horrela ulertu behar da tokiari "Loquillo eta Trogloditas-en egoitza ofiziala" jartzea, ezta? Ikusi webgunea

Jabier-diskoa-copyleft-Ramoncín: joderrrrr, "Ramoncín style" esatea Jabierrek esandakoari, gehitxo iruditzen zait. Izan ere, Ramoncín-ek "Rey del pollo frito" zenetik ekarpen gutxi egin dizkio kulturari. Jabierrek ez bezala.

Dena dela, eskerrak zure mezuagatik, señor del amor 74. Ea Jabierrek erantzuteko gogorik ote duen.

Aio.

Aio.

iturri
iturri dio:
2005/10/10 22:00

Hona hemen Jabier Muguruzak Radio Euskadiko "Más que palabras" irratsaioan atzo irakurritakoa.

Egile eskubideak

Negritak iturrirenak dira:

Me ha dicho un amigo, que el último trabajo que hemos publicado es un disco para ser escuchado de comienzo a fin.

Seguramente este comentario, surgido de una forma muy natural, no perseguía el efecto que en mí ha obtenido. Puede parecer a primera vista un comentario sin importancia. Es, sin embargo, es uno de los que mayor ilusión me ha hecho, entre los escuchados hasta ahora. Me he sentido halagado.

En estos tiempos que corren, me parece algo importante. Se está perdiendo, a marchas forzadas el concepto de disco, de unidad; unidad que no se corresponde exactamente a la suma de sus componentes, de esas 10 o 12 canciones que lo integran.

El otro día escuchaba una conversación en la que alguien comentaba con orgullo que se había comprado un aparatito en el que podía escuchar muchísimas canciones. El otro respondía que qué interesante; que él, gracias a un programa informático, se había bajado esa semana todas las canciones de los Beatles y de los Rollings. Luego, en tono algo taciturno añadía: bueno lo que no sé es cuando las voy a poder escuchar.

Y es que ahora lo que interesa, si es que interesa, son las canciones. O mejor dicho: tener canciones, tener muchas canciones, todas las que se pueda...

Pero un disco, insisto, es algo distinto. Ahora se dice que el formato se perderá, pero que eso no importa... que quedarán las canciones, como si, insisto, un disco fuera tan sólo la suma de una serie de canciones.

Pues no. Un disco es mucho más. Es un conjunto de canciones que tienen un sentido especial así, concebidas como conjunto, como obra. Obra realizada en un tiempo histórico, en el que el autor atravesaba un momento concreto e irrepetible en lo creativo, en lo vital, en lo personal... con unos textos elegidos con un sentido de unidad, de enfoque, de trabajo global... con una construcción musical elaborada con unos músicos determinados, ensayando, trabajando, grabando en un momento único e irrepetible, en un estudio de grabación diferenciado, con un técnico concreto... con un determinado diseño, pensado para ese trabajo, no para una canción...

No sé, posiblemente tengan razón las voces que anuncian la muerte del disco, pero desde mi punto de vista será una gran pérdida cultural, aunque sigan existiendo las canciones.

lo74
lo74 dio:
2005/10/11 11:12

Muguruzari, agian, hori baino gehiago eskatuko nioke.

Ez dakit nola esan, hori begibistan dago, askok pentsatzen dugu modu berberean. Baina badirudi Muguruzak orain dela gutxi ezagutu duela P2P sareen izatea...

Zer pentsatuko du Copyleften historiari buruz?

Artista batek horrelakoak esandakoan (Ramoncin Style), beti egileen eta piraten historia somatzen dut

Iruzkina gehitu

Erantzuna formulario hau betez utzi dezakezu. Formatua testu arruntarena da. Web eta e-posta helbideak automatikoki klikagarri agertuko dira.

Galdera: Idatzi zortzi zenbakiak erabiliz
Erantzuna:
Aurkezpena

Mikel Iturria aka Iturri, irundar bat eibarnauta elastikoarekin agit&prop egiten.

Pedradas, en castellano

Kontrakoa esaten ez den bitartean, blog honen edukia ondorengo Creative Commons lizentzia honen pean dago:

Somerights20

Stat counter