Osteguna, abuztuak 25

Bartolo Gibelandi:

Nazka-nazka eginda naukazu. Etxera iritsi bezain laster, abokatuarengana noa dibortzioa eskatzera. Urte osoan zure kantzontziloak eta pixa-arrastoak garbitzea nahikoa ez dela, udan gainera 24 orduan agoantatu behar: gauekoak gutxi nonbait, eta arratsalderoko zurrungak; kamixeta narras hori, txilborra bistan; zerbezak edanez bata bestearen atzetik, puxika husteko besterik jaikitzen ez zarela, galtza motxen zirrikitutik potroei hazka Amodioak itsututa edukiko ninduen, zaren bezalako zerria zarela ez konturatzeko, baina sendatu naiz, azkenik.

Maritxu

Ostirala, abuztuak 26

Maritxu Tximazikin:

Konforme esaten duzun guztian, xehetasun bat aldatuta: neuk eskatuko dut dibortzioa. Ez dakit nola jasan dudan orain arte horrelako atso histerikoa, buruan txorakeria besterik ez daukana: eguzkitako mila krema eta ukendu, zartagi-ipurdia baino beltzago egoteko; arratsaldero hango edo hemengo eskaparateetan ikusmiran, soineko, top, zapata eta istorio erosteko, nire visarekin noski; gauetan halako kafetegi, pub eta terrazatan, inguru horretan ez-dakit-nor ibiltzen dela eta. Uda desastre honen alderdi on bakarra, zure ondoan pasatuko dudan azkena izatea.

Bartolo

Larunbata, abuztuak 27

Futbolero maitea:

Luzea izan da baina iritsi da. Hemen da azkenik Espainiako Liga. Azken hilabeteak nola-hala pasatuko zenituen: fitxaketen berriak, adiskidantzazko partidak, denboraldirako aurreikuspenak baina hori dena heroinazaleari metadona ematea bezalatsu da. Eta zuk benetako txute bat behar zenuen. Hasi da liga beraz. Baduzu aste osorako hizketagaia: astelehen-astearteetan, asteburuan gertatutakoaz eztabaidatzeko: huts egindako estrategiak, arbitro erosiak; asteazkena, erdiko atsedena: eta ostegun-ostiraletan, datorren matxaren xehetasunak aletzeko. Besterik behar al da zoriontsu izateko?

Igandea, abuztuak 28

Udatiar zoriontsu hori:

Pozik sentitzen zara. Ohitu zara oporlekuko ohe horretara, lo gozo egiten duzu, iratzargailua denik ere oroitu gabe. Faxa, e-maila eta bulegoko telefono-zenbakia ere ahaztu dituzu. Lankide, bezero, saltzaile, hornitzaile eta gainerako harreman profesionalen izenak eta aurpegiak itsasoak urrunean egiten duen gurma antzeko hartan galtzen zaizkizu. Ez duzu ia egunkaririk irakurtzen, ez telebistarik ikusten. Mundua ondo egina dagoela ari zara sinesten, zu naturarekin bat eginik. Eta oraintxe onenean zaudela berehala bueltatu behar duzula gogorarazten dizu alu honek.

Larunbata, abuztuak 20

Rafael Vera presoner gaixoa:

Aste parea daramazu dagoeneko depresioaren kontrako tratamendu berri horrekin. Ta? Hobeto? Pozten naiz. Benetan esaten dizut. Nahiz nire inguruan askok odolkiak ordainetan eman nahi lizkizukeen (ezin ahaztu GALen nagusi guztiak libre dabiltzala, zu salbu), ez gaitezen odol txarrekoak izan. Euskal Herrian kartzela berriak egitera doazen honetan, gogoratu beharko hori ezin dela izan leku ona inorentzat. Are gutxiago inongo errukirik gabe bakartuta eta hogei urtetik gora lehen graduan dauzkatenentzat. Zuk izan duzun bezalako tratua behintzat izan dezatela haiek, lehenbailehen.

Igandea, abuztuak 21

Odontxo eta Iñakitxu:

Hiriburuetako festen hurrenkeran batak besteari lekukoa emango diozuen egun honetan bururatu zait bikote polita egingo zenuketela. Ez maila sentimentalean, ez dut zuen bizitza pribatuan sartu nahi. Politikoki ondo konponduko zinatekete, nazionalisten mitxelina eta espainoletako baskista, biak ere apur bat demagogoak eta egolatrak. Komiko sartuz gero ere, bikote artistiko polita; akaso biek listoarena egin nahia litzateke problema. Txantxak txantxa, esperimentu bat proposatuko nuke: hiri bien harremanak sendotzeko, alkateak trukatzea, astebetez bada ere. Bariedade pixka bat izango genuke sikiera.

Asteartea, abuztuak 23

Atleta beterano hori:

Ez al zen kirolari olinpikoa “altius, citius, fortius”? Zu dagoeneko ezin izan azkarrena, indartsuena, altuen iristen dena. Eta hala ere hor zabiltza lehian. Ez dakit zer pentsatuko luketen greziarrek hankamotzen, itsuen, zaharren lasterketak antolatzen ditugula ikusiz gero. Gizatiarragoak bihurtu garela? Gaztetasun mitikoaren ametsak sorgindurik gauzkala? Denbora zertan pasa ez dakien gizarte txoroa garela? Nolanahi dela, pozik bazabiltza aurrera, baina kontuz erorikoekin, adin batetik gora egundokoak egiten dituzte-eta.

Ezkirol batek.

Asteazkena, abuztuak 24

Santino, Fabrizio, Mario:

Zuen izenak asmatzen ari naiz, polizia-oharreko S., F. eta M. inizialetatik. 19 eta 21 urte, gizonezkoak, italiarrak, Donostian ertzaintzarekin liskarrean hasi eta Martutenen amaitu duzuenak. Udan ligatzeko asmoz etorritako mutiko alaiak ote zarete? Ala globalizazioaren aurkako ekintzaile solidarioak? Gazte abertzaleen barrikadak kilikagarri iruditu zitzaizkizuen? Hemengo festetako jolas tipikoa zelakoan ari zinetela esan diezaiokezue abokatuari, aurretik kontsulak zuen askatzea lortzen ez badu.

Salute, compagni.

Asteartea, abuztuak 16

Lucia Hiriart andere agurgarria:

Zure senar Augustoren bigarren abizen Ugarte hori disimulu samarrean geratzen den arren, zure lehenengo deiturak harro asko salatzen du bere euskal jatorria. Horra munduan familia printzipala, gure arbasoen odolekoa, nahiz eta hemengo agintari eta herritarrek ez dizueten egiten halako eskumuin eta gorazarrerik. Hori bidegabekeria, hori, eta politikazko txikikeria batzuengatik; zer dira ba milaka torturatu, desagertu eta hildako, zibilizazio kristaua piztia komunisten atzaparretatik salbatu zuenarentzat. Goraintziak familiari, eta ez diezazuetela kendu Suitzan bildutako dirutik xentimorik.

Asteazkena, abuztuak 17

Ajeak txikituta zauden horrentzat:

Latza biharamuna, ezta? Gogoratzen duzunez, eta bizirik duzun neurona bakarrak huts egiten ez badizu, hamabi bat lagun abiatu zineten bart gauean, barraz barra ibili zineten hamar bat orduan; tragoen kontua aspaldi galdu zenuen, lagunak ere galduz joan ziren, orduak pasa ahala, gauaren lau kantoietan. Goizargia hurbiltzearekin batera ez dakizu non utzi erortzen zure gorputz hondakin hau, ezta berriz altxatzeko gauza izango zaren ere. Baina, bai ederra dela parranda egitea!

Osteguna, abuztuak 18

Joseba Egibar akordeoijolea:

Norbaitek esan zuen behin hiru arerio mota direla, zein baino zein gogorragoak: aurkari normalak, etsai gorrotatuak eta alderdiko lagunak. Hirugarren horri jazbana deitu behar omen zaio jeltzaleen artean. Garai batean zeu zinen, eskusoinua hartuta, orkestina horretan errepertorioa markatzen zuena, edo melodiari ahotsa eransten ziona behintzat. Gaur, berriz, badirudi beste batzuek jartzen dutela doinua, eta zu hor zabiltzala, bazterretik, partiturari beste erritmo bat ezarri nahian. Desafinatzeagatik batuta buruan txikitzen ez dizuten bitartean

Animo, musikaldiak luzerako du-eta.

Ostirala, abuztuak 19

Xomorro gorrotatuak:

Bateko euli gogaikarriak, hor zabiltzatenak, begi paretik ezpain ertzera, bazter guztiak nazkatzen. Besteko eltxo zikinak, zuen burrunbada mehatxuzko eta ziztada beldurgarriekin, usterik gutxienean helduz. Hurrena, berriz, mendian eseriz gero alde guztietatik agertzen zareten tximitx antzeko piztiatxoak. Baina okerrena, aurten, nire ohean zabiltzan armiarma nazkagarri hori izan zara, gauetan inongo emek ez bezalako hozkak egin eta goizean esnatzean egundoko markak utzi dizkidazuna.

Banoa azkar batean zuek denok abakatuko zaituzten botikaren bila.

Osteguna, abuztuak 11

Mikel Garmendia oroitua:

Gaixo egonda ere, iruditzen zitzaigun betirako zinela, betigaixo horietako bat, eta ustekabean harrapatu gaitu zure agurrak. Hala ere, hurbilekoek sentituko dute zure hutsunea, besteoi zure lan ahaztu ezinezko guztiak geratzen zaizkigu-eta. Kareletik-eko Balantxas, Bi eta bat-eko ertzaina, Goenkale-ko Joxemari, Jaun ta jabe-ko maiordomoa, Maité-ko Txomin builosoa Zein aukeratu? Nik Kutturru: biajante ezkondua zela, aktore izatearekin amets egiten zuen ordiziar berritsu hura, eta ametsa gauzatzeko adorea izan zuena, bera baino 15 urte gazteago zirenez inguratua.

Ostirala, abuztuak 12

Grenet jaun mera:

Pinturan, musikan edo idazletzan nabarmentzea ez da izaten, salbuespenak salbuespen, gurasoetatik seme-alabetara igarotzen den dohaina. Medikuetan, aldiz, ohikoa da familian gelditzea negozioa, zuk aitarengandik jaso zenuen moduan. Eta kargu politikoak? Monarkietan araua da herentzia; tiranietan ere ez da harritzekoa; zein kategoriatan sartu beharko genuke Baionakoa? Urtetan Jean Grenet aita auzapez izan ondoren, Jean Grenet semea zaitugu orain alkate. Luzerako ez izatea espero dut, baionesen eta euskaldun guztien duintasunaren izenean.

Larunbata, abuztuak 13

Korta ahozikin hori:

Ederra egin diate, Joxeluix. Zer-eta traineruan ibiltzea debekatu! Zergatik eta kontrarioak iraindu ditualako! Iraindu? Bueno-bueno-bueno Zer ikusi behar ote diagu? Jar ditzatela apaiz eta mojak arraunean, horiek hizketan zuri eta fin ibiliko dituk eta. Baina egia ere baten batek esan beharko dik, ezta? Hi isiltzen bahaute, zeinek botako dik harako esaera biribil hura: “Hemen putasemea, pinu-ostroa baino ugariago zegok”?

Hi gabeko estropadak, ur gezaz betetako bainuontzian jokatuak bezala izango dituk.

Igandea, abuztuak 14

Auto-ilaran zauden hori:

Beroa, kea, hautsa Bost metroan behin gelditu beharra. Umeak negarrez, amona mareatzeko beldurrez, irratia txorakeriak besterik esaen ez dituela.

Bazoaz kontratupeko paradisura, edo bueltan zatoz zeru txiki ordaindutik, baina, joanean nahiz etorreran, ezinbestekoa da purgatorioa, eta luzea, eta gogorra.

Bozina joka ernegaturen bat, bideko hautsa, autoen kea, airearen beroa Ez dago giro, baina oraindik zientoka kilometro falta eta, martxa honetan, ezin konta ahala ordu.

Eutsi goiari.

Larunbata, abuztuak 6

Juan Martinez zenari:

Arrunta zenuen izena. Bigarren abizeneko Galdeano hori, beharbada, euskal usain susmagarrikoa. Ez dezagun ura geure errotara ekarri ordea. Almeria bezalako toki gatazka-usainik gabeko batean bizi zinen, baina zure heriotzak agerian utzi du, beste behin, basakeriak ez duela gatazka-aitzakiarik behar. Gizakiaren berezko ankerkeriari buruzko diskurtso etsia egin nezake orain, edo espainiarren garapenari buruzko ironia, edo guardia zibilen demokrazia-zentzuaren salaketa, edo Gauza asko esan nitzake, baina bakar batek ere ez zaitu zauden lekutik altxatuko.

Igandea, abuztuak 7

Maribel Cuevas gaizkileari:

Egunkariko txoko txiki batean topatu zaitut, ezkutuan bezala, eta, egin duzun krimena eginda, ez dakit nola ez dizuten titular handi bat eman. Zer-eta harri bat jaurti diozula mutiko bati, berak aurretik zuri urez betetako puxika bota zizulako. Eta hamaika urterekin ezagutu duzu kartzela: 11.

Sharia atzerakoiaren lurretan ez baina giza eskubideen erresuma Kalifornian gertatu da hori. Zuzentasun politikoaren izenean, seguru asko. Eta pentsatu dut, aurrekari hori zorrotz aplikatuz gero, munduko hiritar orok egon behar genukeela giltzapean. Nik Maribelen ondoan eskatzen dut.

Asteartea, abuztuak 9

Nagasakitarrak:

XVI. mendean gure herriko Martin izeneko fraide bat zuenean gurutziltzatu omen zutelako ezagutu nuen nik zuen hiria; gainerakoan, ezin esan zorte handirik izan duzuenik: azken gerran galtzaile gertatu zineten, gaizto-papera egitea tokatu zaizue film guztietan, bonba beldurgarriena bota zizueten, baina izu atomikoaren oroigarrietan ere itzalean egotea egokitu zaizue; inork ez du “Nagasaki mon amour” izeneko pelikularik egin. Zoritxarrean ere, bigarren iristeak zoritxarrekoago egiten zaituela ematen du.

Asteazkena, abuztuak 10

U-2renean izan zinetenok:

Zer? Pozik, ezta? Orgasmo kolektiboa lortu al duzue? Alde batera, barregarri samarra da horrenbesteko idolatria, horrelako nekeak hartzea eta euro parrastada bat gastatzea, etxeko patxadan hobeto aditzen dena jendearen bultzakada, izerdi, estutu eta oin-zapaltzeen artean entzutearren. Bestetik, baina, horrek halako satisfazioa ematen badizue, kontzertuaren emozioa taldearen berri entzuten duzuen aldiko berbizi behar baduzue, eta esperientzia hau zuen bilobei kontatzeko altxorrean gordea baduzue, ba, oso ongi. Ea gaia amaitu eta beste guztioi bakea ematen diguten.

Asteartea, abuztuak 2

Mila Elorzari:

Kontatu didate Farruquito flamenko-dantzari espainiarrak, gida-baimenik gabe, legezko abiadura bikoiztuz, oinezko bat akabatu, ihesari eman, atxilotu zutenean gezurretan ibili, eta hori guztia eginda ere, kartzelara joan beharrik gabeko zigor txikia jaso duela.

Zuri eta beste lagun batzuei, berriz, Abiadura Handiko Trenaren aurka bulego publiko bat ordu batzuetan modu baketsuan okupatzeagatik, hiru urteko kartzelaldia leporatu nahi dizuete.

Ez daukat lekurik komentariorik egiteko, baina komentario behar handirik ez dagoeneko, ezta? Eutsi borrokari. Osasuna!

Asteazkena, abuztuak 3

Fahd erregea, zeruetan zaudena:

Beste inori baino pena handiagoa emango zizun zuri mundu hau utzi beharrak. Izan ere, paradisuko aberastasun oparoak, ur-iturri agortezinak, huri edo zure zerbitzupeko neskatxa gazteak, nahi adina izan dituzu lurrean. Bangladeshko nekazaria imajinatzen dut, montzoiak hondatua; Zisjordaniako palestinarra, kolono sionistek zafratuak; Mendebaldeko Saharako herritarra, fedekide marokoarrek zapaldua; eta zer esan emakumeez; horiek guztiek zure aldeko otoitza egingo ote dute? *Wa"sha allah*!

Osteguna, abuztuak 4

Patatero maiteak:

K.A.ri

Zazpigarren alaba izendatu zintuzten poetak aspaldi, eta gauzak ez dira aldatu geroztik. Izatekotan, okerrera. Erdi mespretxuz erdi burlaz begiratzen dizuegu euskaldun labeldunek, eta ez dizuegu aitortzen, sikiera, nafar euskaltzaleen heroikotasuna edo Iparraldekoen agonia hori.

Hala ere, Zeledon bere blusa eta guardasolarekin jaisten denean, sasikomunitate bateko erdipurdiko hiriburutxoa ez ezik, jaiaren kapital mundiala bihurtuko zarete. Piztu puruak eta gozatu. Uda ostean ere hor izango baitira eguneroko zekenkeria eta borrokatu beharra. Besarkada bat.

Ostirala, abuztuak 5

Nerea Onaindiari:

Txikitan futbolean asko ibilitakoa naiz ni; koxkortu nintzenetik, ez jokalari eta ez jarraitzaile. Athletic-eko nesken partidak ikusiz, ordea, umetako futbolaren ederra berreskuratu nuen une batez: izarren perfekziorik eta dirutzarik gabe, baina saiatuz eta borrokatuz lagun artean ondo pasatzea. Klubarekin arazoak dituzuen une honetan, ea gauzak bideratzen diren. Eta bestela, Ibaiganekoak pikutara bidalita segi dezazuela futbolean. Bide batez, 41 urteko gizon trakets samar bat onartuko al zenukete taldean?

Osteguna, uztailak 28

Josetxo Ibazetari:

Zer moduz doaz zure hezurrak eta ubelduak? Azkar sendatzea opa dizut, eta ez izatea berriro halako fereka gozorik Balzaren baltzekin. Jaurlaritzaren barkamen eskearen zain bazaude, hobe duzu patxadan itxaron, Ertzaintzaren jarrera egokia eta neurrikoa izan zela esan dute eta. Deskuidatuz gero zeuk eman beharko dizkiezu eskerrak Auzitegi Nagusira eraman ez zaituztelako, edo Londres Donostia ez delako: han, paperak ez zeramatzan brasildarrari laupabost tiro sartu zizkioten; zuri, baimenik gabeko pankarta eramateagatik, hiruzpalau saihets-hezur hautsi.

Ostirala, uztailak 29

Gilberto Gil jaunari:

Ez gaude oso ohituta kulturako ministro bat kantari ikusten. Inoren partiturari jarraituz eta gustu gutxiko lelokeriak aditzen bai, baina oholtza gainekoa ez da egunerokoa. Guk izan genuen bat, Xabier Lete Gipuzkoako kultura-diputatua eta poeta, baina karguan izan zen bitartean ez zuen kantaldirik eskaini, zuk egiten duzun bezala.

Ez dira egunik onenak hauek Lula lehendakariarentzat, Langileen Alderdiko buruak kakaztu dituen ustelkeria dela-eta. Zuretzat ere erosoago litzateke, beste batzuen antzera, favela-ko heroia izatea. Dena dela, zorte on, eta bejondeizula.

Larunbata, uztailak 30

Boiseko lehengusuak:

Baserri kaxkarra zeneukatelako joan zineten hemendik: lur elkorra, azienda gutxi, lagun gehiegi mahaian eta industriarik ez inguruan. Artzain ibili zineten, horixe zenekitelako egiten eta bertakoek nahi ez zutelako. Zuen seme-alabak zinezko amerikano bihurtu dira gero: abokatu, auto-saltzaile, politikari. Artzaintzara doazela mexikanoak

Baserri kaxkarretik joanak aberats ikusten zaituztegu orain. Hala zaretelako edo herrialde indartsuan bizi zaretelako. Baina, indianoen moduan bueltatu ordez, bertan gelditu zarete. Sustraiekin oroituz hala ere. Zorionak.

Igandea, uztailak 31

Xakel maiteak:

Hor ibiliko zarete, Erdikalen gora eta behera, harro-harro, San Inaziyo bakarra dagoela zeruan eta Azpeitia bakarra munduan; emakumeak, Zumaian beltzarandutako paparra eta Donostian erositako abrigu larruzkoa erakutsiz prozesio egunean; gizonak, antxintxikalarien kontuak ez badira kotxe berriaren bentajak kontatuz, hor nonbait agertu baita BMW gehien dituen herria dela zuena, baita auto-istripu proportzio handienekoa ere. Eta ez ditzatela zezenak kendu, zuen plaza Curro Romero bera baino zaharkituago badago ere. Auzoen esamesei, ezta kasurik ere, inbida besterik ez daukagu eta.