Bidean . . .

Marketineko pertsona izanda, maite ditut markak, maite dut zentzumenaz haratago joan nahi duten marka horien ahalegina. Maite eta miresten dut trademark izatetik lovemark bilakatzeko bidea. Maite ditut BMW eta bere komunikazioa, Apple-en Mac ordenagailuak eta Ipod-ak, Nespressoa, Adidas-en zapatila klasikoak, Brompton bizikletak eta abar. Marka horiek moda izatera pasa dira. Bezeroak pixkat gehiago ordaintzeko prest zeuden marka horiek lortzeko.

Baina halako batean, krisia iritsi zen eta horrenbeste miresten genituen markek komunikazio defentsiboa egiteari ekin zioten. "Danonek ez du beste markentzako ekoizten". Mercadona supermerkatu kateak ateak itxi zizkien 900 produktu ingururi, bere marka zuria bultzatzeko, nahiz eta ofizialki "bezeroari dirua aurrezteko" egin zuten. Bezero asko eta asko prezioan gehiago arreta gehiago jartzen hasi dira. Badirudi markak eta marketina krisian sartu direla.

Mercadonaren apustu arriskutsuak hainbat ondorio izan ditu. Ikerketa baten arabera, kontsumitzaileen %55 minduta agertzen da enpresak hartu duen neurria dela eta. Hala ere, Mercadonak bere merkatu-kuota %6 hazi du eta fakturazioa mantendu. Erabaki honek eta hainbat marka egiten ari den komunikazioak argi uzten du banaketa enpresa handiek botere itzela bereganatu dutela azken urteetan, beren esku dago zein produktu saldu eta zein ez, zein bultzatu eta zein bazterrean laga.

Argi geratzen da ere marka zuriko produktuen arrakasta handitzen ari dela, kontsumitzaileak egoki ikusten duela hauen prezio-kalitate erlazioa. Marketinak eta markek erronka handia dute aurrean: kontsumitzaileek benetan sinestu behar dute marka horiek badutela zerbait berezia eta berezitasun horren trukean ordaintzen den prezioa bidezkoa dela. Nola egin? produktuan eta komunikazioan inbertituz. Produktua izan dadila benetan interesgarria eta kalitatezkoa, eta bezeroak ikus eta balora dezala alde hori.

Gaurkoan Garik 123people.com webgunea aipatu dit, ni ere bertan nengoela esanaz. Nork ez du bere izena bilatu Google eta halakoetan? Bilatu dut, eta hantxe zeuden nire irudi batzuk (baita Mikel Lizarralde izeneko igarle batenak ere), eposta helbidea, blogak, etab. Informazio ugari, tartean nire izena aipatzen zuen artikulu bat ere. Artikulua, 2007ko maiatzekoa, blogen zabalkundeaz eta erabileraren ingurukoa da, eta hara zer dioten: 

Fuera de la tecnología y sectores especializados como el marketing y
las relaciones públicas, sólo hay experiencias heroicas. Es el caso de
Mikel Lizarralde de Indubrik, una empresa familiar de fabricación y
venta de muebles.

Joño, gauzak beltz ikusten ziren egun horietako batean pentsatzen nuen blog korporatiboa edukitzea alferrikakoa edota eroa zela, baina heroikoa izatearena... ez nuen behin ere pentsatu.

Hain justu ere, aste honetan bete dira hiru urte Indubrik-en bloga martxan jarri genuela. Merkatuak elkarrizketak dira eta txiki-txikia izanagatik, ahots propioa izateko aukera ematen digu Internetek. Polita izan zen gure altzari dendari ahotsa eman genionekoa.

Hona hemen El Mundoko artikulua.

Larunbatean Bilbo alderantz joan ginen. Gughenheim-en Murakami eta Cai Guo-Quiang-en erakusketak hilabete honetan bukatzen dira, eta pasa baino lehen joatea komeni.

Arratsalde partean Bilboko alde zaharrean geunden, taberna baten kanpoan tragoxka bat hartzen. Gurean ohikoa den kaleko saltzaile afrikar bat etorri zen hainbat gauza eskainiz. Ez genuela ezer behar esan genion, berak temati jarraitu zuen, eta gutako batek esan zion krisian gaudela.

Erantzun borobila bota zigun: "ba al daukazu janzteko arroparik? jateko janaririk? edota lo egiteko etxerik? Ba orduan ez dago krisirik!" Horixe bota eta haserre antzean joan zen.

Eta iruditzen zait arrazoia zuela lagun afrikarrak. Gehiegira ohitu ote garen. Komunikabideetan badiote krisia dagoela guztiok gaude bekokia uzkurtuta, beldur, ea hurrengo zaparrada noiz etorri, ea hurrengo albiste txarra noiz etorri.

Hilabete bukaerara larri iristen denari edota lanik gabe geratu denak pikutara bidaliko luke tipoa, baina arrazoi zuelakoan nago. Zer esango ote lukete Afrikako herrialde gehienek gure langabezia tasa izatea eskainiko bagenie?