Iaz Italian egin genuen bidaiarekin hasitakoaren bigarren geldialdia egiten ari gara egunotan Herbereetako Vlissingen herrian. Bertan 15. Hogeschool Zeeland xake txapelketa jokatzen ari da eta berau jokatu eta oporraldi lasaia pasatzeko asmoarekin etorri gara bost lagun bertara.

Vlissingen 45000 bizilaguneko kostako herri bat da. Hondartza eta portua ditu eta jende asko dabil bertan bizikletan, baina gaur arratsalde-iluntzean eman dudan bizikleta ibilaldian gehien harritu nauena etxeak izan dira. Etxe guztiak berdin berdinak, txikiak eta bi pisukoak dira. Ah, eta ez dute pertsianarik. Pertsiana gabe bizi dira holandar hauek!!

Goizean hondartzan izan gara batzuk Iparraldeko Itsasoko ur hotza probatu, eguzkia hartu (ederto berotzen zuen hemen ere) eta Vlissingen aurretik Antwerpera (Anberes) bidean edo hango portutik datozen itsasontziak ikusten. Belgikako portu handienetakoa izango denaren itsas-trafiko guztia hemendik pasatzen da.

Bizikletena ere aipagarria da. Lehenengo egunean tren geltoki ondoan astebeterako bizikleta alokatu genuen, bakoitza 37.50 €ko prezioan eta benetan garraiobide erosoa da herrian zehar ibiltzeko. Supermerkatura, hondartzara, garagardo bat hartzera, partidara, buelta bat ematera... edozertara bizikletan joaten gara. Benetan asmatu genuen bizikleta hartzerakoan. Hemen bizikletan ibiltzeak inbidia ere ematen dit, eta Eibarren nola ibiliko ote nintzatekeen ere pentsatu dut, hala ere hemengo lautadak (aldapa txikiena ere ez dago) eta Eibarko gora-beherak ez dira konparatzekoak, eta zer esanik ez bideak: hemen guztia dago prest bizikletentzat, bidegorriak kale guztietan, kotxeak gelditu egiten dira pasatzen uzteko... laneko bizikleteroak gustora asko arituko lirateke hemen.

Besterik ez, xakeak uzten badit idatziko dut zerbait gehiago hemendik edo Amsterdametik (hara goaz txapelketa bukatzean), bitartean argazki batzuekin uzten zaituztet eta baita Eibarko Klub Deportiboaren webgunean idazten ditugun kronikatxoekin ere. Lizak Vietnam eta Laostik dioen bezala: Biba gu!!

Apirilean Donostiako Nazioarteko Xake Txapelketa bukatu zenean komentatu zuen Jonek: zergatik ez dugu abuzturako txapelketa bat topatu eta bidai bat antolatzen? Baten eta bestean bila ibili ondoren Italiako herritxo baten txapelketa interesgarria topatu genuen. Porto San Giorgio zuen izena herriak izena eta txapelketaren 21 edizio antolatuta aurtengoa 22.a litzateke. Euren atzetik hainbat denboran ibili ostean eman ziguten albistea: aurtengoan txapelketa Fermon jokatuko zen (aldameneko herrian) I Festival Internazionale de Scacchi del Fermano izenarekin.

Esan eta egin, datak begiratu ostean, oporraldi majoa iruditu zitzaigun: txapelketa abuztuaren 21etik 29ra zen, eta aurretik egun batzuk Erroman pasatzea erabaki genuen. Behin joango Italiaraino eta nola ez genuen bada hiriburu historikoa bisitatuko?

Klubean komentatu eta beste 4 lagunek berehala eman zuten baiezkoa, asko pentsatu gabe. Beraz, Italiarako taldetxoa prest zegoen: Haritz, Asier, Edu, Julen, Jon eta neu.

Hegaldiak hartu, Erromako hotela gorde, Fermorako apartamentua alokatu aldameneko Porto Sant'Elpidio herrian eta azkenik kotxea alokatu. Abuztuaren 16a noiz iritsiko zain geratu ginen.

Abuztuaren 16tik 20ra: Erroma

Hilaren 17an egunean monumentu zaharrenak ikusi genituen: Palatinoa eta Koliseoa barrutik eta zirkoa, eta baita inguruko beste hainbat harribitxi ere.

Hurrengoan Vatikanoraino joan, Kapera Sixtinoa, San Petri plaza eta basilika ikusi eta Erromako kaleetan barna, Navona plazatik Fontana di Treviraino joan ginen.

Gure Erromako azken egunean beste ibilaldi luze bat egin genuen, Espainiako plazara, Piazza del Popolora eta haren gaineko parke handi eta eder baten sekulako ibilaldia eguna amaitzeko.

Gure ibilaldiak errepikatu nahi badituzu, hona hemen egin genuenaren mapa:

Ver Roma - Abuztua 2010 en un mapa más grande

Abuztuaren 20tik 30era: Porto Sant'Elpidio eta Fermo

Termini geltokian kotxea hartu eta autopistan zehar 2 ordu t'erdiko bidaia genuen aurretik Porto Sant'Elpidioraino. Bertan hartu baikenuen ostatu Fermon jokatuko zen txapelketara joateko (bi herrien artean 20 minutu daude kotxean). Gure nahia garbia zen: ostatu hartzeko herrian hondartza egon behar zen. Beraz Nazionale Residencen hartu genuen ostatu aurreko Porto San Giorgioko txapelketaren antolatzailearen ostatuan.

Egunean bertan egin genuen bisita Fermora txapelketaren jokalekua ikustera: Astoria Hotela. Hotela Fermoko hiri-erdian kokatuta dago plazatik gertu. Historia handiko herri gotortua da Fermo. Muino baten kokatuta, inguruko herri guztiak ederki ikusten dira bertatik eta itsasoa ere bertan, guztia ondo kontrolatuz. Gorengo puntuan, katedral zuri-zuria, eta kale eta etxeak harrizkoak, estuak eta politak.

Hilaren 21ean hasi zen txapelketa. Egun bakoitzean partida bat (ez da arrunta hori aurkitzea, gero eta normalagoa baita egunean partida bat baino gehiago jokatzen den txapelketak aurkitzea), berau 6 bat ordu ingurukoa gehien jota (ordu eta erdi 40 jokaldi egiteko eta ondoren beste ordu erdi betiere egindako jokaldi bakoitzeko minutu erdi gehituz). Lehenengo egunean berdindu egin nuen.

Eguneroko martxa berehala hartu genuen, goizean erosketak eta hondartza. Bazkaria goiz, partidak 15:00tan jokatzen baitziren, eta partiden ostean ilunabarreko bainutxoa eta partiden analisia, afaria, mus partida, afalondokoa eta gainontzekoak.

Bigarren egunean ere berdinketa lortu nuen eta ez negoen gustura nire jokoarekin. Gainera hirugarrenean galdu egin nuen. Baina horixe izan zen galdutako partida bakarra, jarraian beste bat irabazi, hurrengoa berdindu eta hiru jarraian irabazita azkenengo txandara 5.5 punturekin heldu nintzen. Kalkuluak egin eta sailkapeneko lehenengo 12en artean geratzeko aukerak nituela ikusi genuen. Azkenengo txandan partida berdindu egin nuen eta azkenean, sailkapeneko 12. postua lortu nuen. Ez dut uste sekula holako emaitza onik lortu dudanik txapelketa ireki baten. Bale, "B Txapelketa" zen (Nazioarteko Federakuntzaren zerrendan 1900 puntutik berakoentzakoa), baina emaitza ezinhobea izan zen.

Gainontzeko espediziokideen emaitzak denetarikoak izan ziren (beste guztiek A txapelketa jokatu zuten), Haritzek 5.5 puntu lortu zituen hasiera irregular baten ostean; Asierrek 4.5 puntu lortu zituen partida asko berdindu ostean. Eduk ederto hasi zuen txapelketa eta 5. txandan 3,5 puntu zituen. Hortxe hasi zen bere gainbehera gainontzeko partida guztiak galdu baitzituen. Jonek aurkako bidea egin zuen, gaizki hasi zen eta azkenean 4.5 puntu lortu zituen. Julenek Benasqueko Txapelketa eta Espainiakoaren ondorengo nekea nabaritu zuen (agian Eduk bezala) eta 3 punturekin amaitu zuen txapelketa.

Abuztuaren 30a: bueltako bidaia

Goizean goiz kotxea hartu eta 10:30tan Erromako aireportuan geunden. Hegazkina hartu eta Madrilen hainbat ordu eman behar genituen. Azkenean, behar zirenak baino gehiago Iberiari esker, behar baino 2 ordu gehiagoan egon baikinen Bilborako hegazkinaren zain.

Eta datorren urtean...

Esperientzia ezinhobea beraz etxetik kanpora oporretan xake txapelketa bat jokatzea. Eta ezinhobea ere hondartza ondoan genuelako. Datorren urterako hainbat proposamen ere bota ditugu, Kreta, Tromso edo Kopenage esaterako. Beste hainbat xakelari-bidaiarirekin komentatu beharko dugu. Animatzen zara? Gu prest gaude!

Argazkiak ikusi nahi badituzue, Flickr-era kargatu ditut batzuk, bai Erromakoak eta baita Fermokoak ere. Eibarko Klub Deportiboaren webgunean txapelketan zehar ateratako argazki guztiak argitaratu ditugu.

Mont Saint Michel

Abuztuko lehenengo astean Sevillako Burguillos herrian izan nintzen Espainiako Bigarren Mailako Taldekako Xake Txapelketako II. Multzoko epaile nagusi gisa, horren astean, astebetez Eibarren, hara eta hona. Oporretako hirugarren eta azken astean etorri zen Normandiarako bidaia.

Ia antolaketa gabe, maleta eta argazki kamara kotxean sartu, bisitatu beharreko lekuen zirriborroa egin, GPSa Leireren ahotsarekin prestatu, iPodean mp3 batzuk sartu eta aurrera! Jokin eta Iñakirekin egindako zirriborroaren arabera, Mont Saint Michel izan zen lehenengo helburua.

Arratsaldean heldu ginen bertara eta jendetza izugarria zegoen. Mendia eta kontinentea lotzen dituen errepidea kotxez gainezka zegoen, inguruko zelaiak kotxe eta karabanaz josita eta itsasoa gorantz ari zen. Toki ikusgarri da, agian ez genion xarma berezirik igarri ez ginelako goizean goiz edo gauean berandu iritsi, edo ez genuelako eguzkia itsasoan sartzen ikusi, baina leku ederra zen. 

Beste pare bat orduko gidaldiaren ostean iritsi ginen Caenera, bertan hartu genuen-eta ostatu, hiri kanpoaldeko hotel baten.

Longues-Sur-Mer-eko bateriak

Hotelean bertan, 4 €ko garagardo baten aurrean, prestatu genuen hurrengo eguneko txangoa.

Abuztuaren 20a: E-Eguneko hondartzak

Bayeuxko museoa eta E-Eguneko hondartzak, Arromanchestik hasi eta Utah-beach-eraino. Arromanches-era iristean itsasoa oraindik goian zegoen eta ezin izan genuen hondartza bere osotasunean ikusi, hau da, Londonen eraikitako portu artifizialaren hondakinak ez genituen osorik ikusi. Handik Longues-Sur-Merren dauden bateriak ikustera joan ginen. Han daude oraindik alemaniarrek aliatuen erasoaren aurka egiteko erabili zituzten bunker, begiraleku eta kainoi izugarriak. 

Handik Omaha Beach-era joan ginen. Amerikarrek horrela bataiatu zuten 8 kilometro inguruko hondartza eta hantxe egin zuten lehorreratze handiena. Han dago oraindik alemaniarren begiralekua, hondartza guztia puntatik puntara ederto ikusteko moduan. Baina hondartzaren gainean dago inguruko toki beldurgarriena: amerikarren Collevilleko hilerria. Bizkarrezurrean hotzikara bat sentitu nuen hango gurutze eta judutarren izarrak ikustean. Ia bukatu ezineko ikuspegia dago bertan, loreak nonahi, eta isiltasuna. Han dabilen oro hunkituta balego bezala barruraino iristen den isiltasuna. Izugarria.

Collevilleko amerikarren hilerria

Point-du-Hocetik pasatu ostean, Saint-Mere-Eglisera ere joan ginen, bertako kanpandorrean egon baitzen bi orduz paratxutista amerikar bat bere burua hilda zegoenarena egiten aurkariek eraso ez zezaten. Bertatik Utah beach-era joan ginen. Ordurako berandu zen eta errepide eta hondartza hutsik zeuden, lurrak jendea irentsi izan balu lez.

Abuztuaren 21a: Caen

Hondartzetan zehar ibili ostean, hurrengo egunean Caen bera bisitatzea izan genuen helburu. Lehenengo Gerraren Memorialeko Museoa, goiz guztia eman genuen bertan, gerraren aurrekari, gerra bera eta ondorengoak ikusi eta aztertzen: argazkiak, oroigarriak, mundua nola geratu zen, ...

Arratsaldean Caenen zehar ibili ginen: gaztelua, abadiak, portua eta kaleetan zehar ibilaldi luzea eginez.

Abuztuaren 22a: Cherbourg eta Redoutable itsaspekoa

Alemaniarren hilarriak

Cherbourgera bidean Le Cambeko Alemaniarren hilerrian gelditu ginen. Amerikarrena izugarria bazen, alemaniarrena gehiago gustatu zitzaidan. Badirudi alemaniarren oroigarri txarrak besterik ez daudela Normandiako bazterretan, eta bertan dauden gurutzeak barruraino iritsi zitzaizkidan. Haritzen artean daude gurutze beltzak bertan. Jenderik ez zebilen eta isiltasuna aldameneko autobideko autoen zaratak bakarrik eteten zuen. Zirraragarria.

Cherbourgen zer ikusi ez genekien baina agian zorteak lagunduta, Cite de la Mer edo Itsasoaren Hirira jo genuen. Zer ikusiko eta Frantziako Armadak erabailitako Redoutable izeneko itsaspekoa ikusi genuen. Asko pentsatu gabe sarrera ordaindu eta barruan izan ginen. Itsaspeko nuklear baten tripetan izan ginen (aspalditik kenduta dauka indarra emateko nukleo nuklearra), misilak jaurtitzeko tokia ikusi, kontroleko gela, kapitainaren gela...

Le Redoutable itsaspekoa

Arratsaldean kalean zehar genbiltzala, lorategi baten barruko etxetxo baten, museo natural-etnografiko bat ikusi genuen. Disekatutako animaliak, mineral pila bat, Amerika, Asia, Ozeania eta Afrikako hainbat tresna eta momia bat ere bazituen museoa. Sorpresa ederra hartu genuen.

Bueltako bidaian, hondartzaz hondartza etorri ginen eta frantsesak muskuiluak hartzen ikusi genituen. Hori da frantsesek duten afizioa. Badakigu orain arratsaldeko 17:00etan kaleetatik desagertzen direnean nora joaten diren: muskuiluak batzera!

Abuztuaren 23a: Saumurreko tankeen museoa

Bigarren egunean komentatu zuen Iñakik Saumurren tankeen museo bat zegoela eta itzulerako bidean orduerdiko geldialdia edo egin beharko genuela berau ikusteko. Esan eta egin. Eta ederra museoa aurkitu genuena! Bigarren mundu gerrako tankeak, frantsesak, alemanak, Tiger-ak, Sherman-ak (izenak ikasi ere egin egin ditut ;)), modernoagoak, amerikarrenak, israeldarrak, Golkoko Gerran erabilitakoak, NBEk erabiltzen dituenak, beste hainbat herrialderenak, berriak, zaharrak, izorratuak, ondo dabiltzanak... Deskubrimentu zoragarria izan zen.

Saumurreko museoko tankeetako bat

Eta hortxe bukatu zen gure bidaia, hainbat orduan zehar Bordele eta Baiona arteko zuhaitzen artean gidatu ostean (badirudi basoa ez dela inoiz bukatzen), abiapuntuan ginen berriro.

Balorazioa ezin hobea izan da, mezu honetan jarri ditut argazki batzuk baina askoz gehiago ditut (panoramikaren bat ere egin behar dut), ea Flickr edo nora kargatzen ditudan, 5 egunetan 300 argazki baino gehiago egin ditut-eta.

Hurrengoa nora? Nork daki, baina hau bezalakoa izan behar bada, izan dadila berehala :)

Atzo, uztailaren 24an hartu genituen CodeSyntaxtar gehienok udako oporrak! Joan zen asteko irteeraren ostean, azkenengo astea arraroa izan da. Laburra, mugitua, telefonoa jo eta jo, eta agur bat. Agurra diot, Nandok utzi egiten gaituelako. Asko ikasi dugu berarekin, eta berak gurekin ere hala ikasi duela espero dut ;), eta badoa. Irailean ez dugu gure artean izango. Zorte on !

Oporraldiari begira, nola ez, xakea izango dut buruan. Bihar larunbata Padronera noa bertako Scala hotelean jokatuko den Espainiako 18 urtez azpikoen Txapelketaren Epaile Nagusi gisa aritzera. Nire 3. Espainiako 18 urtez azpikoen txapelketa izango da. Lehena Formigalen izan zen 2002an eta bigarrena Mondariz-en 2003an. Gainera aurtengoan beste pizgarri bat dut txapelketa horietan. Klubeko jokalari bi bertan izango baitira Espainiako jokalari onenen aurka xakean: Haritz Garro eta Diego Olmo.

Hala ere ez dira bertaratuko diren euskaldun bakarrak izango, han izango baitira Nekane Cuetos, Álvaro Díaz, Erik Juez, Bruno Villanueva, Mikel Sanz, Alberto García, Imanol Martinez eta Iraia Serrano (azken biak nafarrak), Ieray Galtzagorri eta Koldo Urbieta entrenatzaileekin batera, Euskal Xake Federakuntzaren laguntzari esker.

Txapelketaren ingurukoak idatziko ditut hemen eta baita Eibarko Klub Deportiboaren webgunean ere, herriko xakelarien emaitzak jakinarazteko. Aurrez 16 urtez azpikoen txapelketako emaitzekin egin dudan bezala. Han aritu baitira Edu Olabe eta Julen Garro. Hona hemen azken kronika.

Besterik? Ba... ez dut planik bestela abuzturako. Zerbait irteten bada ongietorria izango da (proposamenak onartzen ditut), bestela hemen ibiliko naiz, hondartzara ere bisitatxo bat egin egin beharko da eta... :)

Ondo ibili !