Atzo Javier Casares-en hitzaldian egon nintzen: El próximo SEO: la infraestructura.

Javierren teoria da gaur egun gehienok gauzak ongi egiten ditugula SEO aldetik. Orduan, desberdintzeko hurrengo pausoaren bila jarraitu behar dugula, eta hurrengo pausoa beretzat, abiadura eta perfekzio teknikoa dela. Hau da, zerbitzariak ongi konfiguratzea, webguneak azkar erantzutea, redirekziorik ez edukitzea eta abar. Hainbeste sinesten du gai honetan, bere datacenter propioa sortzen hasi dela!

Hor badugu zer hobetu egia esan. Merezi du Javierren aurkezpena ikustea, informazio gehiena hor dago, bere webgunean jarrita.

Berez kazetari edo politikariak ez diren 3 pertsona egoten dira aktualitateko gaiak komentatzen. Batzuk beste batzuk baino gehiago gustatzen zaizkit (txandakatzen ibiltzen dira), baina orokorrean denekin egoten naiz gustora entzuten, nahiz eta sarritan ados egon ez.

Normalean tertuliakideen iritziak aurreikusi daitezke, baina beti gustora entzuten ditut, aire fresko pixka bat izaten da eta, betiko tertuliakide lerratuekin alderatuta. Merezi du gainera, ondoren etortzen den Jabier Muguruzaren zutabetxoa entzutea, 10:05 inguruan, beti zer pentsatu ematen du.

Baina diferentzia haundiaz, gehien gustatzen zaidana Moli da, Iratxe Molinuevo. Kasu honetan, aurreikusi daitekeen gauza bakarra da, inprebisiblea dela. Ez dakizu nondik aterako zaizun, eta gainera normalean kontzientziak astintzen ibiltzen da, ezker eta eskuinera, gora eta behera. Edukazioz, normalean pertsonifikatu gabe, baina astindua ematen du.

Ba aste honetan Moli ezagutzeko aukera izan dut Irekia proiektuaren aurkezpenean eta esan nion ze gustora entzuten dudan. Kristoren ilusioa egin zidan aurrez-aurre ezagutzeak, hainbeste, argazkia ere atera genuela elkarrekin, famosoen estilora.

Portzierto, Patxi Lopez Lehendakaria inguruan zebilen eta uste dut Iratxe ez zela ixilik gelditu. Aukera aprobetxatu zuen eta esan beharrekoak esan zizkion, bertatik bertara. Aupa Moli!

Oraindik ere Facebook-i neurria hartzen ari gara, eta nire jardunean kontu handiz ibiltzen naiz, kontzienteki erabakiz zer publikatu eta zer ez.

Baina aspaldi konturatuta nago sekretu gehiegirekin ibiltzea ez dela jostagarria. Zer gustatzen zaigu Facebooken? Ba besteen jardunak ikustea, gure lagunak zertan dabiltzan eta guk egindakoak konpartitzea. Eta hori printzipioz pribatutasunaren aurka doa. Nola bukatuko den hau? Ba ez dakit. Pixkanaka pausoak ematearen aldekoa izaten naiz normalean, harik eta lur labaina aurkitu arte. Azkenean, betikoa. Neurria aurkitu behar.

Hala ere, Twitterrekin alderatuta baditu abantailak. Twitter sarritan oso azalekoa egiten zait, ez dakit ziur nor dagoen esaten dudana irakurtzen. Uste dut praktika txarra dela Twitterreko perfila itxia edukitzea, baina aldi berean guztiz irekita uzteak mugatu eta distorsionatu egiten du norberak esaten duena. Kontraesan handiak.

Facebook aldiz, etxekoago sentitzen dut. Nik onartutakoek bakarrik jasotzen dituzte nire eguneraketak. Konfidantza gehiago sentitzen dut Facebooken. Agian horregatik idazten dut Facebooken ia beti euskaraz, eta Twitterren askoz gaztelania gehiago.

AGFA ePhoto 1280

Hilabete batzuk geroago oparitu zidaten kamera hau. Megapixel bakarra zuen eta txartelean 30 argazki inguru sartzen ziren. USB-rik ez, linea serie bidez pasatzen nituen argazkiak ordenagailura. Orain aurkitu dut etxean kaxa zahar batean eta gaur botako dut, autopsia egin ondoren (erori eta apurtu egin zitzaidan)

Kamera honek zeukan gauza onenetakoa objektibo tolesgarria zen. Objektibo luzea eduki ahal izan eta gero poltsan gorde ahal izateko, tolestu egin zitekeen. Horri esker txoko batean egoten nintzen, argazkiak rebisatzen banengo bezala disimuluan, eta jendea konturatu gabe ateratzen nituen argazkiak. Oso naturalak eta politak ateratzen ziren, jendeak ez zuelako "argazki aurpegia" jarru beharrik. Bilduma polita dut etxean.

Flickr-ekin 5 urte

Andoni Elgetako Asentsion, Flickren kargatu nuen lehenengo irudian

Agfarekin ateratako argazkien bila, konturatu naiz atzo bete nituela 5 urte Flickr-en, eta ez dagoela han kamera horrekin ateratakorik.

Ia 800 argazki ditut kargatuta Flickr-en, eta izugarrizko tresna ona da familia eta lagunekin argazkiak partekatzeko. 70 urte inguruko nire senideak harpidetuta daude, eta umeen argazki berriak kargatzen ditudanean segituan ikusten dituzte eta telefonoz deitzen digute. Poz iturria da Flickr gure etxean.