CDa hildako euskarritzat daukat aspalditik, ez du etorkizunik eta ez dut ulertzen CDaren defentsa sutsua egiten duenak zein argumentu klase daukan buruan. Modernoegia naizela esan izan didate. Susmoa dut horren atzetik frikia naizela ohartarazi nahi didatela. Baliteke, baina bestearen frikitasunean babestea baino ez da hori. Ez dut ikusten ia-ia argumenturik CDa erabiltzen jarraitzeko.

Duela zenbait hilabete Macbook Air ordenagailu eramangarri mehea aurkeztu zuten, eta entzun dudan kritika bakarra horixe izan da: ez duela CDrik. Applek, Macbook Air aurkeztu zuen azoka berean aurkeztu zuen estreinakoz 3 1/4 disketerik gabeko ordenagailua, eta batek baino gehiagok eskuak burura eraman zituen. Gaur egun disketeak, musika casseteak bezala, elementu artistiko-estetiko-retroak baino ez dira. Eta CDa ere antzeko zeozer izango da aurki: pub modernistetako paretak estaltzeko antikuaiak, edo posavasos moduan, auskalo.

Behar ditugun dokumentu guztiak ordenagailuan, kanpo-diska-gogor batean edo sarean pilatu ditzakegu. Sistema informatikoak ahalbidetzen digu karpetaz karpeta ibiltzea, bilaketak egitea... diskete eta CDtan, berriz, dokumentazio prozesua ez da digitalizatzen. Informazioa bai, digitalizatu egiten da, baina CD batean sartu eta CD hori liburu bat bailitzan katalogatu behar duzu. Erabilera domestikoan ez da gauza arrunta dokumentazio lan horiek hartzea, baina kontua zera da: CDa bilatu behar duzula bertan informazioa bilatzeko... eta diska gogorrean baduzu, berriz, zuzenean informazioa bilatzeari ekingo diozula.

Urtarrilean bideo bat entregatu behar nuen. Ikaskideek CDa egin zuten. Nik Youtube erabili nuen. Pasa den urtean powerpoint aurkezpen bat erabili behar nuen, ikaskide batzuek Pendrive-a eraman zuten eta arazoak izan zituzten irakaslearen ordenagailuan sartzerakoan. Beste batzuek ordenagailua eraman zuten, eta arazoak proiektorea konektatzerakoan. Nik Pendrivea eraman nuen, baina SlideSharen ere baneukan aurkezpena, hitzaldia emateko prest. Unibertsitate osoan daukagu interneterako konexioa, udalerrietan ere ari dira Wimax eta Wifiak jartzen, eta badago nonnahi konektatzeko aukera ere bai. Informazio kanal publiko zein pribatu eraginkorrena sarea da, eta gero eta gehiago izango da. Bitartean, pendrive-ak momentu onean ikusten ditut, baina CDaren balioa ez dut ikusten elementu dekoratibotik haratago. Bueno, bai, oraintxe grabatzera noan lana irakasleak nahi duen euskarrian entregatzeko. :)

PD: Artikulu hau autobusean idatzi dut, Leioan hasi eta Zornotzan bukatu. Seguru egon gero, etorkizun hurbilean bageunde, Durangora iritsi aurretik sarean ikusgarri legokeela.

"Gogor estudiatu, curriculum ona izateko" abisatzen gaituzte eskola zein etxeetan. Ez naiz gero ni izango estudiatu beharra tutuluko estratara botako duena, baina ikasketa horiek curriculumaren aitzakiaz egin ezkero, mileurista perfektua izateko bidean egongo garelakoan nago. Hori nahi baldin badugu, aurrera.

Ikasketak, jatorriz, ez dira curriculum enmarkagarri bat lortzeko. Harrigarria bada ere, lanean trebatzeko asmatu ziren bere garaian ikasketak. Bai, XXI. mendeko deskubrimendua egin berri dut, ezta? Tontakeria dirudi, baina hori argi izanda, curriculumik gabe bere trebakuntza erakusteko gai denak, uste dut badaukala egungo lan-merkatuan arrakasta izateko aukerarik. Gari Araolaza blogariak Seth Godin aipatuz dion bezala, "lan eremu bakoitzean aukeratu beharko da zertan nahastu burua, baina ez utzi aukera pasatzen espediente akademiko zoragarri baten trukean". Alegia: estudiatu estudiatu beharrekoa eta saltseatu, saltseatu... hori izan daiteke-eta zure kurrikulum onena.