Joana Albret

Karlos Lizasoro liburuzainak Diario Vasco egunkarian liburuaren geroa beltza dela adierazi zuen. Googlek liburutegi erraldoia sarean jarri nahi du… Baina ez daki liburuaren inportantzia ez dagoela formatoan, edukian baizik… liburu guztiaren eskura ipiniko ditu… baina, egun munduan, 800 milioi analfabeto dago, eta horiek ez daukate ezerekin konexiorik, ezpad miseria, gosea eta heriotzarekin…

Joxe Aranzabalek bere blogean, Faroan, honako hau gehitu zuen: kritika bera egin ziezaioketen orain bostehun urte inguru Gutenbergi… bere lana teknikoa zen huts-hutsean… hala ere, moldiztegiak sekulako iraultza ekarri zuen… seguru baten batek idatziko zuela orduan ere “liburuaren geroa beltza” zela… nik ere maite ditut liburuak… baina ez nau kezkatzen teknologiak zenbateraino aldatuko duen liburua, zeren une jakin batean irakurtzeko aukeratzen badugu beste euskarri bat, izango da liburua baino hobea delako.

Garik Interneten nabilenetik, inoiz baino gehiago irakurri eta idazten duela, irakurtzeko moduak aldatu dela, testuak aldatu direla, baina asko irakurtzen duela komentatzen du. Iñikok dio: Google enpresa pribatu gisa ez da berarentzat egitura hoberena liburutegi unibertsala egiteko.

Karrikasek liburuaren etorkizuna beltza dela… liburua etorkizuneko museoen parte izango dela… ekimena oso ona da eta funtsezkoa Tokyon daogen liburu bat kontsultatu ahal izatea benetako onura izan daiteke… arazoa hori googelek kudeatzea da… berak ematen dituen emaitzak dira egi bakarra eta hortik kanpo gelditzen dena ez da existitzen… edo gure liburutegi digitala egiten dugu edo euskarazko liburuak ez dira existituko interneten.

Ricardok dio: Ez dut uste euskal liburutegi digitala geuk egin behar dugunik… Euskal Herrian dagoen beste edozein liburutegi handik Google-ekin hitzarmen bat egin beharko lukete... besterik da Euskal Herriko liburutegiei interesatzen zaien ala ez, eta, nire ustez, bai izan liteke oso interesgarria. Gaur egun ditugun liburutegi digital saioak oso gaizki antolatuta daude….

Diesenek dio: liburu digital bat irakurtzea koñazo bat da. Pare bat orriko pdf-a irakurtzea bale, baina... Etorkizunean paper digitala asmatzen dutenean berriro hitz egingo dugu, baina momentuz… literatur-zaletasunari, liburuei buruzko eztabaidagune espezializatuak, kritikak, foroak, dendak... Hori da punturik onena dudarik gabe, ez lana bera, lanaren inguruan bizi den guztia baizik… literatur-lana bera. Askotan entzun dut internet idazlearentzat sekulako aukera dela, argitaletxeei bizkarra eman eta norberak nahi duen moduan argitaratzeko aukera ematen diolako. Nik ez dut horretan sinisten. Batetik, literatur-lana idazleak berak ez duelako bakarrik egiten.

Berrotzak dio: Ez da hainbesterako… literaturari dagokionez liburu digitalak irakurtezinak dira, baita belaunaldi gazteentzat ere… digitalizazioa aurrera doa… digitalizazioaren ezaugarriei buruz gogoeta egin beharko genuke… modernidadearen izenean agiri publikoak enpresa pribatuen eskuetan uzten ari baikara… erakunde ofizialak eta pribatuak digitalizazioaren planifikazioa egin beharko bailitzateke...

Duela hilabete batzuk, Kultura Garaikideko Nazioarteko Gunea sortzear zegoela, Kultura Garaikideko Nazioarteko Guneko siglen izena (KuGa) izendatzea proposatu nuen.

Garaiak aldatu dira, egun euskarak duela denbora gutxi baino presentzia, prestigio eta balio handiago dauka, baina Euskal Herrian zeinek erabiltzen du: (HAEE, EHAA, ALHAO) Herri Arduralaritzaren Euskal Erakundea, Euskal Herriko Agintaritzaren Aldizkaria, Arabako Lurralde Historikoaren Aldizkari Ofiziala, inork gutxik.

Euskaraz hitz egin arren (IVAP, BOPV, BOTHA) siglak erabiltzen ditugu. Ezbairik gabe dena da ohitura, bada berdin ahozka daiteke EHAA edo BOPV, baina...

Espero dut (KuGa) arrakasta edukitzea, edo hobeto adierazita euskarazko siglak, direla direnak, euskaraz hitzegitean sigla horiek erabiltzea eta ez gaztelaniazkoak.

Laster talde parlamentarioak Eusko Legebiltzarrean Euskadiko Liburutegien legea ateratzeko lan-saioak hasiko direnez, Euskal Gobernuak aurkeztutako lege-proiektua, eta talde parlamentarioek aurkeztutako arrazoibideak labur aztertuko ditut lerro hauetan.

EUSKAL GOBERNUAK aurkeztutako legearen gabeziak behin baino gehiagotan aipatu badugu ere, proiektu honen ahuleziak laburbilduko ditut.

Euskarari dagokionez elebitasuna ez da bermatzen.

Euskal ondare bibliografikoa gordetzea, babestea eta zabaltzea ez da ziurtatzen.

Biblioteka sistemak borondatezko lankidetzan oinarritzen da. Proiektu honek ez du kontenplatzen erakunde indartsu bat, zeinek irizpide bibliotekario eta arau berriak sor ditzan eta Euskal Herrian zabal dezan.

Ez ditu arautzen sistemaren burua izango den erakundearen eginkizunak, Euskadiko Liburutegiaren Nagusiarena, alegia. Euskadiko Liburutegi Nagusiari zegozkion eginbeharrak sakabanatuta geldituko dira zenbait erakunderen artean.

Bizkaiko, Gipuzkoako eta Arabako Foru Aldundiak, Unibertsitateetako eta Eskoletako liburutegiak Euskadiko Irakurketa Publikoko Saretik at gelditzen dira. Langileek, batez ere udal liburutegietakoek, orain jasaten dituzten egoera berean jarraituko dute. Euskal Herriak jarraituko du Dokumentazioaren lizentziatura barik. Liburutegietako teknikoek, ALDEE eta Joana Albret Bibliotekonomia Mintegiaren ordezkariek aurkeztutako emendakinak kontuan hartu ez dituzte.

TALDE POPULARRAK aurkeztutakoak ez ditu ezer aportatzen.

EUSKAL SOZIALISTAK aurkeztutako emendakinen artean Eskola eta Unibersitateko liburutegiak sarean aurreikustea positibotzat jotzen dut. Gaiontzeko proposatutako artikuluetan Euskal Gobernuak jarritako bideari men egiteaz gain, aspektu jakin batzuetan Gobernuak baino askoz garbiago sistema zentral bat sortzearen kontra agertzen dira. Izan ere, alde batetik, eskumenak Eusko Jaurlaritzaren eta Foru Aldundien artean banatzen dira: “lankidetza ekonomiko, tekniko eta bestelakoetarako ekimenak lurraldeko toki-erakundei emateko aukerak Foru Aldundien esku uzten ditu”, Eusko Jaurlaritzaren eta Foru Aldundien arteko lehiaketa sortuz; beste aldetik, Sistema nagusia sortu beharrean, agente guztien arteko lankidetza bultzatzen du: “Eusko Jaurlaritzak hitzarmenak sinatu ahal izango ditu hiru foru-aldundiekin eta hiru hiriburuetako udalekin”, hortaz Euskadiko Liburutegien zereginak Euskal Herriko liburutegi nagusien artean sakabanatuta geldituko dira.

Liburutegietako pertsonalen egoera eta titulazio-maila aipatutako legeak arautzen ez duenez, zentzu handirik ez dut ikusten ikuskatzeari buruz proposatutako artikulua. Nola neurtuko da, zeinek neurtuko du proposatutako neurtzeko baldintzak: langileen kopurua, azpiegitura teknikoak… honen inguruko arauak legeak aipatzen ez dituenean? Artikulu honetan erdiko bidea hartu dutelakoan nago.

ARALARREK ETA EZKER ABERTZALEAK ñabardurak ñabardura (izenak) egindako emendakinak helburu nagusian bat datoz:“Eusko Jaurlaritzari dagokio Euskadiko Liburutegi sistema planifikazioa egitea eta proiektua aurrera eramatea”, “Eusko Jaurlaritzak eskumena duen sailaren bidez, Euskal Herriko lurralde guztietarako liburutegi sare bat sortzea bultzatuko du.”

Euskadiko Liburutegiak (Euskal Liburutegi Nazionalak), Sistemaren buru denak, Euskadin eta gainerako euskal lurraldeetan argitaratu edo ekoiztutako obra guztiak, eta Euskal Herriko bibliografia-ondarea kontserbatu eta zabalduko du; halaber euskal bibliografia, eta katalogo kolektiboa egingo ditu, eta dokumentazioaren normalizazio arauak egokituko ditu…

Hona hemen EZKER ABERTZALEAK aurkeztutako beste arrazoibide interesgarrienetariko batzuk: Euskal Herriko Liburutegi Nazionala sei hilabeteko epean sortzea, Foru-aldundien liburutegi publikoak sare barruan sartzea, liburutegi pertsonal teknikoari unibertsitateko titulazioa eskatzea, liburutegietan lan teknikoak, katalogoak, eta ahozko eta idatzitako harremanak elebidunak izan dezaten bermatzea…

Gerardo Luzuriaga

Joana Albret Bibliotekonomia Mintegikidea