“Ataria” izena jarri diote Salburua parkean jarri duten “naturaren interpretazio zentroari”. Ezagutu ditut antzeko eraikinak, Murgian dagoena esate baterako Gorbeia mendian sarbidean. Hauxe, Salburua parkea legez, hirira jota dago, eta beste inork baina jende gehiago jasoko du, besteak beste, bertatik jende asko egoten delako astean zehar eta batez ere asteburuetan.

            Sarreratik ez du aparteko itxurarik:

             Albo batetik berriz bai ikusten da bere bereizitasuna. Zati nagusian, fotografiaren ezkerrean, etxearen areto printzipalak daude; eta eskuman berriz, sarbidetik hasita bukaeran, alboko kunboaren gainean geratzen den besoa. Asmoa daukate, nik uste, kunbo edo osin hori gerturik dagoenean, eta hartara animaliak-eta direnean, bertatik ikuskera polita ematea, baina oraindik, prestaketan dihardutela, ez da aparteko ikuskizunik. Geroan...

            Bideo honetan Ataria ingurua jasotzen dugu, berau eta bere inguruan dauden beste eraikinak, hala nola Baskoniaren “Kirol hiria”, Buesa Arena eta Vital Kutxaren egoitza.

            Atariaren besotik, edo zubi erdi horretatik, honelaxe ikusten da Vital Kutxaren etxea:

            Eta hauxe handikan ikusten den putxutxoa eta mendi aldea. Ez da asko oraingoz, ez dauden animaliek asko jantziko lukete.

            Barrukoa oso ondo gertatu dute. Beheko fotografian eskuman beso horretarako bidea ikusten da, eta ezkerrean hainbat kutxatan-eta gordetan dauden bitxikeri batzuk, jendearen arreta bereganatzen dutenak.

            Besteak beste, bada pantaila bat, kamara bati lotutua, aginte-makil batez zuzentzen dena eta norberak bideratzen duena, eta gertuagotik edo urrinagotik, eta oso gertutik eta oso urrinagotik, enfokatu litekeena, ikusteko eta jolasteko oso ederra dena. Hona adibide bat:

            Beste jolasgarri bat ur putzu birtual bat da, ez dakit nola baina bertan agertzen den irudia erantzun egiten dio gainean dagoen jendearen mugimentuari, gezurrezko putzu hori zapalduz gero efekto hori ikusten da: ur zapaldua, olatutxoak, arrainak ihesean... Niretako inoiz ikusi bako jolasa, umeak oso gustora horrekin jolasten, eta helduan inguruan ere harrituta. Nola izango ote da!

            Bada hor ere hitzaldiak eta filmak emateko areto bat, gehienbat pentsatzen dugu Salburua eta naturarekin lotutako gaiak izango direla bertan eskainiko dutenak. Geuk behintzat horixe ikusi genuen bertan ginela, oreinak-eta tartean zirela:

            Eta behean, gogoratzen dugunetik, kanpoko aldean ikusten diren bizikletak lagatzen dituzte, aukera bat da bertatik ibiltzeko; eta barruan egonean mahai inguruetan gozo egoteko toki bat eta umeak bolez beteriko kunba batean olgatu dezakete.

            Baietz! Ederto pasa litekeela! Gehiago ikusi nahi duzuela? Hona erantzuna: http://tinyurl.com/y8r8jl7

            Miñao herrian dugu Arabako Parke Teknologikoa, Gasteiztik hamar bat kilometro iparreruntz Durangorako errepidean. Ez dakit Araban besterik ote den.

             Urtero antolatzen dute “ate irekien egun” bat, zera, tokia eta bertako jarduna jendeari erakusteko ekitaldia. Beste urte batzutan izan dugu bertara joateko asmoa baina, arrazoiak arrazoi, inoiz ez gara izan. Aurten bai, begiratu, goizean goiz aditu orduantxe bertan zela, eta, bi bidarrez pentsatu barik, hara joan ginen ea zer topatzen genuen.

             Aparkatzeko problemarik ez. Hasiera behintzat ona.

            Tonto-tonto, heldu eta enpresa batean sartzen ahalegindu ginen. Ezin, lehenago inbitazioa izan behar genuen. Gero harrera gunean galdetu eta erantzun bera, ezin zela inon sartu, gehienetarako gonbitea behar zela eta ordurako denak agortuta zeudela. Nire eritziz, jarduna antolatuta dago alde batetik jende zehatz batek enpresak bisita ditzan; eta beste aldetik bestelako jendeteriak eguna pasatzeko, nahiz eta benetan parke teknologikotik ingurua edo besterik ikusi ez. Horretara, ezin izan genuen batere baina batere enpresarik ikusi. Ondo ez?

             Geu bestelako jendearen artean sartzen gara, aparteko gonbiterik ez dutenen arteko beste horiek. Beraien artean mugituko gara hara eta hona, ea zer.

            Badira, eta ez gutxi, guretako entretenimenduak. Hasteko globo bat, igo eta igo eta Parkea goitik ikusteko. Umeek gure dute, ume mordoak, eta demaseko ilara dago. Bertan gelditu beharko gara baina zortea gure alde dago, globoa izorratu da eta ez dago inorentzako. Libratu gara ordu erdi edo gehiago itxoiten egoteaz. A ze pena!

            Txu-txu tren bat ere badago, turistentzako erroberadun horietako bat. Ondo, gero hartuko dugu, dena geroko.

            Eta ez hori bakarrik, erraldoi edo hankapalu tantaien talde artezale bat ere kontratatu dute.

            Eta kometen erakusketa moduko bat. Baietz! Gauza pila dagoela umeekin eguna pasatzeko!

            Teknologia Parkearen etxe zentralean sartuko gara. Bai, asmatu dugu, hemen aterpeko eskaintza gehienak jarri dituzte, hementxe dago saltsa. Bista ederra ere badago bertatik kristalezko lehiateri galanta daukate eta. Ikusizue:

            Etxearen barruan hainbat ikuskizun dugu. Epsilon Euskadikoek kotxe karreras bi dituzte ikusgai, bat, zuria aurreko bideoan ikusten zen. Bestea, beltza, ondoren, kotxe fantastikoa:

            Horrez gain, baziren esperimentuak egiteko makinak, eta umeentzako espektakuluak esperimentuak eurak direla arretagai.

               Hitzaldi batzuk ere baziren, orain gogoratzen ez ditudan beste ekintzat batzuk, eta, besteak beste, fotografia tailer bat.

             Bukatzeko, teknologia maila altuko enpresak ikusteko ezer ez; baina goiza pasatzeko -eguerdirako dena bukatuta zegoen- oso ondo. Beste urte baterako, jakinik zelan funtzionatzen duen eta aldez aurretik joatea pentsatu badugu, ahaleginduko gara besperatik edo hainbat egun lehenago gonbiteak lortzen, ahal bada. Ene ba!, halako enpresetan sartzea badirudi FBIko bihotzean sartzea baino gaitzagoa dela! 

           Gabonetan hotz izaten da, umeek asti mordoa daukate eta gurasook halanola bete behar. Hainbat herritan izaten da aterpeko toki bat, zabalagoa edo txikiagoa, gaztelu puzgarriz eta bestelako jolasez beterik. Gasteizen toki hori Hegoaldeko Gizarte Etxea da, Zumakera eta Alberto Schommer kaleak gurutzatzen diren puntuan. Aurten Baskoniaren Kirol Hirian beste bat jarri ei dute, baina ezin izan dugu bertara joan, berandu jakin genuen. Hegoaldekoa, berriz, klasikoa da. Prezioa 2009-2010eko gabonetan erregalatua da, ume bakoitzeko bi euro eta erdi, nagusiok dohan daukagu.

           Zenbat solairu ditu etxe horrek? Hiru bat bai? Lau ere bai, eta denak hainbat aretotan banatuta. Inportanteena, gabonetako jardueretarako, behe aldeko polideportiboa da, berau da tokirik zabalena. Umeentzako gaztelu puzgarriak jasotzen ditu, hauexek izan litezke egintza guztien artean neska-mutiko gehien erakartzen dutena. Horiei gehitu saltoak egiteko uhalak eta koltxonetak, gehi bideojoz beterik dagoen karraju bat, gehi eskalatzeko tokia, gehi sokazko zubia, gehi tirolina altu bat. Eta hauxe hasiera besterik ez da. Lehenengo bideo honetan ikusi dezakezue.

            Beheko plantan ere, beste albo batean, normalean “Bilera aretoa” deritzen gela zabala dago. Urtearen zehar jendeak prentsa irakurtzeko, kartetan jolasteko, umeekin egoteko eta erabiltzen da. Geu gabonetan egon garenean berriz, arpegiak pintatzeko eta musika zuzenean entzuteko gertatu dute, kasu honetan Magrebeko musika.

                Are gehiago jaitsiz, sotoan, ping-pongarentzako tokia eta arku jaurtiketarako arloa jarri dute. Mahai librerik topatzen baduzue zorte izango duzue, bestela mahairen batean daudenekin txandakatu beharko duzue.

          Pisuetan gora egiten lehenengo pisuan bilarrak topa zenitzakeen.

                Eta batez ere tailerrak: pentsa tailerra, sukaldaritzarena, “diskoteka”, “telebista tailerra” ..., toki interesanteak dira, alderdi pegagokotik beharbada landuenak. Argazkirik ez, nahiko kalitate eskasekoak irten zitzaizkidan. Zaletu hutsa naiz.

                Eta bigarren pisuan beste plater inportante bat, batez ere edade batetik gorako ume eta gazteentzako: bideojokoen gela nagusia. Hormetan sartuta pantailak ipini dituzte, kable batetik lotuta aginteak, eta, hara, jolastera. Baliteke hau gela desiratuenetakoa izatea. Ez ei da pegagikoena (zenbat diskutidu litekeen horretaz!) eta horregatik beharbada da izkutuena. Seme-alabak gustora badaude ez da hain txarra izango. Benga, jolastera!

                 Epa!, eta kanpora irteten baduzue cars-entzako, kotxe txikientzako, pista bat jartzen dute, urtero. Kotxe txiki elektrikoak, pedaletakoak eta zutunik ibiltzeko diran bi erroberetako asmakizun moderno horiek, segway edo izenekoak, ekilibrioz dabiltzatenak. Ihaz ibili ginen haiekin. Aurten euria sarri izan zela eta Baskoniako jolas tokira eraman zituzten. Tira ba, ezin dena eskura izan.

                 Labur bukatzeko, Hegoalde gizarte etxea klasiko bat da gabonetan umeak ditugunontzat. Ezagutzen ditut beste herri batzuetakoak, Bilboko famatuak esaera batean, baina, konparazioan, nik nahiago Gasteizkoak. Egunen arabera baliteke jende larregi izatea, baina aurten oporretako bigarren zatian behintzat oso ondo ibili gara, eta Bilbokoetan egon ginen halako urte batean eta, ai ene!, hori bai jende andana, gurasook behintzak handik hegan egiteko gogoa. Baietz! Hobeak Gasteizkoak!

           Artziniega nahiko herri monumentala da. Alde zaharra tontortxo baten gainean dago eta bertan hiru kale paralelo daude: Goiko Kalea, Erdiko Kalea, eta hirugarrenaren izena ez dugu ikusi. Etxeak benetan zaharrak, kaleen zoru harrizkoa... halako gutiziak gustatzen zaizkionentzako behintzat merezi du.

           Eraikinik deigarrienak dorrea eta eliza izan litezke. Bata alde zaharraren albo batean dago eta bestea bestian, eta tartean kaleak. Dorrea, atari neoklasikoduna nahiz seguruenean etxea bera dexente lehenagokoa izan, gaur egun hotela da. Ederra. Sarrera nobletik hauxe duzue:

         Kontrako alderditik, dorrearen bizkarrak etxeak ongietorria emoten dio herrira hortik sartzera doazenei:

        Kale batetik sartzen gara eta ikusten dutu etxeek garai bateko, edo batzuetako, estiloei eusten die. Puntu erdiko arkuak, arkitektura popularreko etxeak...

         Bitxitasunen artean elizako ataria dugu bat. Baliteke arte liburuetan ez agertzea aipatua, bertan dauden pinturak berriak direlako, baina alderdi historikoa aparte lagata, merezi du ikustea, halakoak ohikoak ez direlako. Antxinako erara eginda, gusto onez gure eritziz, benetan polita gelditzen da.

         Inskripzioak euskaraz eta erdaraz jarri dituzte, eta motiboak ertaroko lanbideak eta Artziniegako historiarekin lotutako kontuak badira ere, keinu bi jarri dituzte benetan noizkoak diren garbi lagaz: pilota pardidu bat traje zuriz eta guztiz, eta bonbilla bat Picassok Gernika koadroan pintatu zituen estiloan. Pelota partiduarena hemen ikusterik duzue, bonbillarena berriz ikusi gura baduzue hara joan beharko duzue, fotografiarik ez zaigu eta txukun gelditu.

  .

         Elizaren atzetik honako ikuspegia dago, herria goialde batean dagoenez bertatik ere panorama ederra dago:

         Eliza ikusita, hasierako dorretxera bueltatuko gara. Kaletik pasatzean sasoi bateko merkatuaren aterpea ikusten da:

           eta jauregiren bat:

         eta aparkalekura itzuli garela inguruko etxeei ere erreparatu diegu, XIX. mendearen bukaerakoak eta XX.aren hasierakoak, oker ez bagaude:

            Artziniegara joan ginen igerilekuetan ibiltzera eta bide batez herritik bueltatxo bat emateko. Euria goitik behera eta piszina horietatik ezin izan genuen larregi gozatu baina herria..., herria bai, dotorea da, merezi duten horietakoak.

           Honako mezuan igerilekuak aurkeztuko dizkizuegu, hurrengoan herriaren txanda izango da. Beharbada hurrengo kapitulua da politena. 

           Hasteko, eta Artziniegako igerilekuetara joan gura baduzue tentuz segi jarraibide hauek, bidea ez dago eta garbi seinalizatua, hobeto esanda, bertan ez dago batere baina batere seinalerik, hobe zurikerietan ez jardutea. Nik esango nuke hara bakarrik bertakoak doazela, kanpotarrekin ez dira ez asko ez gutxi akordatzen. 

           Gasteiztik abiatu bazara, Artziniega herria pasa eta Burgoserako irteeraren hasieran, 300 metrotara eta ezkerrera, Sojo-Sojoguti dioen seinaleari segiduz, jarrai bidegurutze bateraino, hor ezkerreko partean zubi bat dago, pasa eta orduantxe bai gaude kirol gunean, zera, futbol zelaian eta alboko igerilekuetan, gure helmugan. 

            Aparkatzeko tokia sobran izango duzue, problemarik ez. Sarrera, 2009 urtean eta lan egunetan, nagusiontzako 2'20 euro eta umeontzako 1'50. Bost urtetik beherakoek ez dute pagatzen. 

            Bi putzu daude, bat ume txikientzako oso-oso aproposa, beste bat ume hazitako eta helduentzako. Apurtxo bat hotza baina ondo. 

            Hemen neska-mutikoentzakoa:

            Eta hemen "zahartxoentzakoa":

            Eta bideotan, osin biak batera ikusteko. Lehenengo nagusiena, gero umeena, atzera nagusiena eta baita umeena berriro ere:

             Eta orain berriro osin nagusia, tabernako talaiatik ikusita:

             Fotografietan ez da jenderik ikusten hantxe ginela euria hasi zelako. Han egon, euria hasi, tabernara joan -hortik goitik daude erretratu gehienenak aterata-, atertu, atzera belarrera, handik gutxira berriro euria, buelta tabernara eta han, tartetxo bat egin eta gero, ordua ere bazela, etxera.

             Etzanda egoteko behar beste toki, ez amaigabea beste toki batzuetan den legez, baina nahikoa eta sobran. Txarrena? Igerilekuak oso bereiztuta daudela etzalekuetatik, zuhaizka-hesi garaua dago tartean eta kanpotik ia ezinezkoa da barruan zer gertatzen den ikustea. Aita batzuei ez zaigu uretan egotea gustatzen, baina kanpoan egonda begi bat behintzat bai izan behar umeen atzetik, eta Artzeniegan zaindari lanak betetzeko... txarto.

             Taberna ondoan jatetxe bat ere bada, baina bertan bazkaltzea pentsatzen baduzu ez dakit ez ote den hobe aldez aurretik enkargatzea. Tabernan billar bat, futbolina ... ondo, kontutan izan denposa pasa behar genuela atertuko ote zen zain ginen bitartean:

            Eta onenetarikoa? Hasieran esandakoa, Artziegan egotea. Artziniega nahiko herri monumentala da. Alde zaharra tontortxo baten gainean dago eta bertan ... zera, hori hurrengoan kontatuko dugu.

  Pagomakurrera joateko asmotan Arratia inguruan bisitatxo bat egin genuen. Lehenengo Igorre herrian gelditu, gero Pagomakurrera igo eta bukatzeko Zeanurin agertu.

  Gaurkoan Igorreren berri emango dugu. Prisarik ez genuen izan Gasteiztik irteteko eta Igorren bazkaltzeko orduan ginen. Non jateko pentsatzen ginela, herriaren sarreran bertan dagoen jatetxe batean gelditu ginen: Arantza hotela, Garbe kalea 14an. Zorte izan genuen. Sartzean erreserbatuta ote genuen galdetu ziguten, eta guk ezetz, gainera, hasiera batean "a zer pregunta" pentsatu genuen, jatetxea erdi hutsik zegoelako. Gero denbora pasa eta bete egin zen, eta egon zen toki eske etorri eta kanpoan gelditu behar izan zena. Tokia erosoa, janaria Euskal Herriko ohikoa, umeentzako menua ere bai, eta atenzinoa, heldu eta txikiekin, oso ona. Bezeria gehienbat inguruko jendea zirudien. Bertakoek maite dute toki hori, geuk ere gustora irten genuen. 

  Otorduan ostean, lasai, herria ikustera. Igorre herriarekin akordatuta beti pentsatzen nuen alderdi zahar txukun bat eduki behar zuela, lehenago ere egona nintzen baina harrezkero bastante ahaztuta neukan. Ba ez, ez dauka ia alde zaharrik, parke politen bat bai, hainbat eliz, etxe batzuk ere dotoreak eta garai batekoak, baina aspaldiko hiribildu estrukturarik ez dago, herria gehienbat berria da. Dena dela, baditu hainbat eraikin aipatzea merezi dutenak.

     Hemen Arantza Hotela, non jan egin genuen:

      Herrian bertan dageon parkea. Ondo, gustora egon ginen bertan digestioa egiten:

    Herriko eliz nagusia, bi aldertik ikusita, sarreratik:

    Eta albotik: 

      Herrian bertan dagoen ermita bat, gora San Antonio!

     Eta hainbat etxe interesante, bat:

     Eta beste bat: 

       Eta beste bat:

       Eta beste bat:

      Eta jauregi dotore bat. Izkutuan ez zegoen, baina ez zen hain erreza angelurik onena topatzea fotografia ateratzeko:

     Eta udaletxea:

       Eta kaskuak behintzat ez dauka askoz gehiago. Baserri aldea ziur beste mundu bat dela, baina turista batzuei ezin zaie askoz gehiago eskatu. Igorren bukatu eta Pagomakurrera abiatu ginen, hori, hurrengo emanaldian.

Galeoiaren parkea:

- Lakua auzuan dago, gutxi gora behera Wellington eta Baiona kaleak gurutzatzen diren gunean.

- Berez, ideia, diseinua, edukiak... oso ondo daude. Arrakasta izan du ume eta gurasoen artean. Baina...

- Parkearen ingurua 2009an atondu dute eta hesi metaliko batez inguratu dute, gauean gazteak bertan sartu eta edaten sartu ez daitezen, eta goizean kristal hautsiak agertu ez daitezen. Baina ikusi dut sartu gura badute posible dutela sartzea -eta sartzen ikusi ditut-, hesia toki batzutan makal dagoelako eta mugitzen delako.

- Gasteizko umien parketan gertatzen den legez, eguzkiak jotzen duenean jota kiskali egiten du, arbol batzuk ipini dituzte, baina gutxi eta txikiak dira, urteak beharko dituzte ostro zabala izan arte. 2009 urtean egindako atontze horretan ez dute arbolik laga gurasoak eseritzen diten tokietan. Non daukate burua? Uste dut guardasolaz joango naizela, eguzkiaz babesteko, batere lotsa barik.

- Ureztatze sistema jarri zuten, belarrari eta beste landarei eusteko. 2008 urtean ez zebilen. 2009rako konpondu ei dute, ikusiko dugu erresultadua.

- Berez ondo dago, oso ondo dago. Inguruko umeen bilduleku nagusia da eta izango da. Ingurua berriz... bedarra eta zuhaitzak ipinita oso ondo egongo zen, horrek beti funtzionatu duelako; eta hori egin beharrean landare solte batzuk ipini dituzte egur ezpalez inguraturik eta zuhaitz barikan, ikusteko toki bat baina ez erabiltzeko. Halako gauza bat erabiltzen ez duen batek bakarrik diseinatu lezake, planoak dena aguantatzen duelako.

- Tira, jolastokia bera, barrukoa, oso ondo dago, oso ondo. Eta horrekin konformatu beharko gara, joan zaitez bestela udaletxera kanpoko aldean kaka bat egin dutela esatera.

-  Irudiak ikusi nahi? Hementxe dituzu:

                   Galeioia bera hainbat alderditik ikusita, alde batetik:

                      Beste aldetik: 

                     Barrutik proara begira:

                  Barrutik popara begira:

                   Popara begira baina batez ere barruko alderdia ikusita:

                   Eta gertuagotik ikusita:

               Garaia, parkeko beste osagai bat:

                   Eta garaiaren alboko beste jolastokiak:

                  Beste olgeta toki bat. Gora, behera, zubia pasa...

        Segitzen dugu Arriagako parkea bisitatzen, toki bat ona, esate baterako, pakistandarrak, edo indiarrak -ez nien preguntatu- euren artean elkartu eta boleibolean jolasteko:

      Edo umeak jolasteko, hau da umeek daukaten bigarren jolastokia, bien arteko txikiena:

      Edo eseri eta lasai egon irakurtzen, edo egonean egon, ura nola mugitzen den:

       Edo paseatu:

        Edo bola jokoan jardun:

      Paseatu, gehienbat, lasai, zuhaitzpetan:

        Edo petankan jolastu:

        Azpitik ikusten dena goitik ere ikusi daiteke:

       Txoko bitxiak topatu:

      Ikuspegiaz gozatu:

        Eta, nola ez, berriro esanda, lasai paseatu, inguruaz disfrutatuz:

.         Arriagako parkea Gasteizko hiri barruko parkerik handiena da, besteak baino zati handiagoa, 600 metro luze eta 300 metro zabal.
Hirian barruan egon arren erdialdian ez dagoenez ez da lar bisitatua eta gehienbat auzokoak erabiltzen dute. Luxu hutsa da. Gehienbat zelaiak -lasai bertatik paseatzeko nahiz etzateko-, zuhaitzez eta barruko paseoz dago osatua. Horrez gain umeentzako jolastoki aparte bi, bolatokia, petankan egiteko lautadia, anfiteatro moduko bat, lakutxo bat... Hainbat interesgune bereziak bere homogeneitatea apurtzen dutenak eta hainbat erabilera izateko beta ematen dutenak.

.         Azkenengo urteetan parkearen albo batean Gasteizko "geltoki intermodala", hainbat komunikabideentzako geltoki bateratua, egiteko proiektua sortu da eta hikamikarik ere badago horren kontura, ezinbestean. Hasiera batean geltokiaz gain, hotela eta ofizinak egin gura zituzten, krisiarekin geltokia bai baina hotela eta ofizinarik ez, inork ez duelako horretan sartu nahi. Krisiak, ikusten denez, mesede egin die kontra daudenei. Oraingoz, dena dela, ez daude pakean, oraingo proiektuaren zabalera zer izango da, aiuntamentuak dioena? ziur gehiago ezetz?

.         Dena dela, parke ederra da eta izango da. Fotografiak egiten nahiko ale eder atera zaizkit, paraje diferenteak jasoz. Denak batera eman beharretan bi txandatan eskainiko ditugu, dena batera ematea neketsua izan daitekeelako, hobe delako arretaz eta lasai ikustea.

 1. Sarrera Forondako Atea kaletik: 

2. Lakutxoaren irudiak: 

 3. Gehienbat ikusten dena: zelaiak, zuhaitz tantanak, ibilbideak eta jendea inguruaz gozatzen:

4. Umeentzako jolastoki nagusia. Bi daude, hau handiena eta erabiliena, auzoko umeak, gurako eta aitita-amamak elkartzeko toki bat. Hainbat irudi:

 5. Atzera be parkearen ohiko irudia: zuhaitzak, zelaiak, eta txoko diferenteak:

 6. Arriago ermita, baseliz berria. Sasoi batean hemen zegoen San Juan Arriaga ermita, non Arabako foruak zin egiten ziren:

 7. Eta beste txoko polit bat, halako askotxo dagoen arteko beste bat:

1. Gasteiz etorbidetik hasi, edo Amerika Latindar biribilgunetik, baina Gasteiz Etorbidea hartu eta ia bukaeraraino joan:

2. Zuzentza jauregiraino:

3. Hantxe, jauregia pasa gabe, berau eskumara lagatzen dugula, Laskarai kaletik hartuko dugu:

4. Unibertsitateko Etorbidera ailegatzeko:

5. Horren bukaera aldian Izardui Komandante kalea har genezake:

6. Iturritxu kaleraino. Hemen bidea errebueltaka doa jardin modoko baten erditik, polita:

7. Eta hortxe Olarizu Etorbidearekin lotzen dugu:

8. Horren bukaeran Olarizuko zelaietan gaude, benetan zelai oooso zabalak, aproposak, besteak beste, janaria etxetik eramateko eta bertan jateko -harrizko mahaiak, iturriak eta gertu daude- umeak jolasteko nahi beste toki daukatela eta gurasoak eta lagunak lasai daudela:

9. Hantxe ere Olarizu mendia, txikitxua, baina igotzeko ahalegintxo bat eskatzen dizuna pendiz neketsua daukalako, ematen duena baino gehiago behartuko dizu arsana. Goitik ikuspegi dotoreak:

10. Eta Olarizuko etxea edo "dehesa", zelaien albo batean, goi aldean, inoiz edo erakusketak jasotzen dituena:

Bost kilometro eta erdi joaten, bueltatzen beste horrenbeste. Gasteizko beste toki enblematikoa da.