Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Markos Zapiain / Harrapatuko haut!

Harrapatuko haut!

mzap 2005/05/16 11:00

Frantziak Yvan Colonnari leporatu zion bere Gobernuaren Korsikako ordezkaria, Claude Erignac, garbitu izana. 1998an hil zuten Erignak.

1999an, Frantziako zerbitzu sekretuek Kojevek KGBrentzat lan egin zuela zabaldu zuten.

1999ko abuztuan Donapaleura joan nintzen, frantxixkotarren egoitzara, globalizazioaz hausnartzera, aste bete. Biziki xarmanta du klaustroa. Donejakueko erromesak bertan gelditzen dira. Juan Joxe Iturriotz legorretarra zebilen orduan arduradun. Orain, oker ez banago, frantsesek komentua ostu digute, eta Juan Joxe, Donapaleun "Xanko", Arantzazun da.

Otorduak elkarrekin egiten genituen erromesek, etxeko jendeak, noizbehinka agertzen ziren apaiz batzuek, Xan Casenave besteak beste.

Egun batean, afaltzera berandu agertu nintzen. Iturriotzek "arazo bat izan duk ordenagailuan, erakutsiko diat" esan eta gela batean sartu ninduen: "kontuz, txorakeria handirik ez bota, Starsky eta Hutch zauzkaagu afaltzen". Erromesarena egin nahian zebiltzan bi morrosko haiei urrutitik usaintzen omen zitzaien txakurtasuna.

Biharamun gauez, afalostean, zinerako asmoa nuen. Bazen hirukote aleman bat heldu berria, neska bi eta mutil bat. Mutila eta nesketako bat amorosten hasiak izaki, beste neska, Friburgeko yogi pertxenta, gurekin zebilen gehiago.

Zinera joateko zapatak janzten ari nintzela, supituki gelako atea zakarki jo zuten. Zabaldu eta bortz polizia: gela goitik beheiti miatu, karneta eskatu, zertan nenbilen: "Pentsatzen eta liburu bat idazten".

"Zeri buruz?". "Ororen funtsaz. Globalizazioaren oinarri filosofikoaz. Kojevez". "Nor arraio da hori?" "Filosofo bat". "Filosofo bat? Gezurra! Filosofia ikasi nuen Lizeoan: Platon, Descartes, Kant... Kojeverik ez haatik! Ekarri ordenagailua eta zaude hemen miaketa egiten dugun bitartean." "Filma ordea..." "Ez, gelditu berton!"

Neska alemana, lehenbiziko eguna Euskal Herrian, zuhur eta elur zegoen abuztu gori hartan, Euskal Herriko gauak oro halakoak ote ziren galdezka bere buruari.

"Zabalik" egoitza xumea xehero-xehero miatu ondoan alde egin zuten; aurretik, ordenagailua itzultzeaz batera, erromes batek Colonna bertan zela salatu zielako etorri zirela ziurtatu zidaten. Zehazki, Colonnak erromesei... bazkari-afariak zerbitzatzen zizkiela! Eta Starskyk eta Hutchek nirekin nahastu zutela.

Juan Joxe Iturriotzen ustez, berriz, aitzakia merke bat zen hura guztia; Txalapartakoek, laborariek, emakume idazleek eta gisakoek, hainbat bilera egiten zutenez bertan, ziur zen egoitza mikrofonoz betetzea zutela helburu.

Azaroan, epelago, Xabier Mendiguren Elizegiren "Txakurraren alaba" irakurtzen ari ziren Bermeoko Institutuko ehun bat ikaslek. Pentsatu genuen polita litzatekeela ikasleek eleberriko gertakizunen benetako kokalekuak bertan ezagut zitzaten, eta gainera Mendigurenek berak hitzaldi bat eman ziezaien nobelaz, aurreko urtean Azkoitian Juan Luis Zabalaren "Galdu arte" mediante egin bezala.

Koldo Mitxelena Kulturuneko goiko solairuan hitzaldiari zegozkionak erabaki genituen: abenduaren bosta zen Gabonak arte libre zuten egun bakarra. Hortaz, egiaztaturik ez bazegoen ere, ez baikenekien Mendigurenek egun hori erabil zezakeenentz, autobusa, hitzaldia, txangoa, pozaldiren bat agian, koma etiliko franko, izango genuen laster Gipuzkoa aldean.

Zornotzarako trena hartu aurretik banuen astia eta gela entxufedun bat bilatu nuen KMKn bertan, beheko solairuan, Donapaleun globalizazioaz pentsatutakoari azken ukituak emateko, hori uste nuen orduan behintzat.

Pare bat orduz lanean aritu ondoan, lan gelatik hamar minutuz desagertu (komunera, hemerotekara eta hantxe bertan zegoen Bixente Ameztoiren erakusketa bat ikustera)eta bueltan ordenagailutik, globalizazioaren mamia ez ezik beste zenbait ipuinen zirriborroa ere bere baitan gordetzen zuen eramangarritik kablea baino ez zen gelditzen, dardarka oraino.

Ebatsi egin zidaten.

Hasgabetua, Bermeora itzuli nintzen, trenez: Donostia Amorebieta, Amorebieta Bermeo, Juan Luis Zabalaren "Agur, Euzkadi" irakurriz. Literaturak bere lana egin zuen, eta, eleberrian Lauaxeta bezala, berpiztu egin nintzen. Bermeora iritsitakoan, kontsolamendua aurkitu nuen pentsatuz unibertsoaren ekonomian portatil bat edo testu batzuk ez direla ezdeuskeriak baino.

Dena den, baliteke paranoia izatea baina aspaldi honetan eramangarriak gorderiko zirriborro maite haiei euskal literato baten obretan antzeman uste diet, argitaratu orduko, txukun mozorroturik.

Baina ez dut presarik: zalantzak zeharo desegingo dizkidan xehetasunen bat irakurtzearen zain nago, salaketa jartzeko edo idazle lapurra neronek akabatzeko.

etiketak:
Patxi
Patxi dio:
2005/05/17 03:36

...neronek akabatzeko...

Portatilaren kableaz.

Iruzkina gehitu

Erantzuna formulario hau betez utzi dezakezu. Formatua testu arruntarena da. Web eta e-posta helbideak automatikoki klikagarri agertuko dira.

Galdera: Zenbat dira hiru ken lau (idatzi zenbakiz) ?
Erantzuna:
Aurkezpena

Markos Zapiain

1963an jaio nintzen. Markos Zapiain naiz ia beti. Baina ez zidaten soldaduzka egiten utzi, nortasun bikoitza dela eta. Batzutan Pelipe pizten da ene baitan. Pozik ibiltzen da oro har Pelipe. Baina haserretzen denean, kontuz.