Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Nire uste harroan / Oroimena kalitatearen neurgailu

Oroimena kalitatearen neurgailu

Xabier Mendiguren 2005/09/27 09:50

Kointzidentzia izan da, gogoeta bera bi lekutan topatzea, egun gutxitan.

Lagun literaturazale batekin ari nintzen, beste idazle baten ipuin liburuaz. Ni defentsan eta hura erasoan. Eta kritikarako arrazoi hau bota zidan: "Ipuin bat irakurri, balekotzat jo, eta biharamunean akordatu ere ez haiz egiten zertaz zen. Seinale, ipuina ez zela ona".

Handik gutxira, Donostiako Zinemaldiko epaimahaiak bere erabakia jakinarazi ostean, sari nagusia eraman zuen "Stesti" filma kritikatuz, iruzkin hauxe irakurri nuen nonbaiten: "Larunbatean epaia eman zutenean, gogoratu ere ez asteartean ikusitako pelikula harekin. Beraz, ezin ona izan".

Hala ote? Ez da gogoeta okerra berez: egia da asko gustatzen zaizkigun film, liburu, margolanak gogoan geratu ohi zaizkigula; egia, halaber, momentuan gustatuta ere lanbroaren gisa akordutik desegiten direnak modaren ondoriozko lan txatxu eta denbora-pasakoak izan litezkeela.

Baina ez da kalitatea zerbait gogoan atxikitzeko faktore bakarra: bereziki txar eta higuingarriak iruditu zaizkigunak ere nekez ahazten ditugu. Gure aiurri edo izaerarekin bat datozenak errazago txertatzen dira oroimenean, kalitatez horren nabarmenak ez izan arren. Bestalde, gaztetan entzundako musikak, ikusitako filmek, irakurritako liburuek inpresio sakonagoa eta iraunkorragoa egin ohi digute, gure sentiberatasuna birjinago eta malguagoa delako edo. Hortik datorke, gure gazte garaiko arte-lanei diegun jaiera berezia, nik 70eko hamarkadakoei bezala.

Gogoangarritasuna, beraz, kontuan hartzeko irizpidea litzateke, baina baita kontuz hartzekoa ere.

etiketak:
Patxi
Patxi dio:
2005/09/28 16:11

Nik uste det gauza berriak geratzen zaizkigula ondoen gogoan. Ezagutzen ez genituenak. Ezustean harrapatzen gaituztenak, onak zein txarrak.

Gehien gehienetan mezua ezagutzen genuen bukaeran, ez gaitu ezustean harrapatu, baina garraioa bera, ipuia, filmea... Oso atsegina egin zaigu, eta bai, oso ona izan daiteke ipui, filme edo dana dalako hori. Bereziki gogoratu ez arren.

Gaur egun daukagun kultura zabalarekin, zerk harritzen gaitu? Derrigorrez gauza gutxik.

Xabierren lumak, eta...

Petrus
Petrus dio:
2005/09/27 20:36

Aupa Xabier. Sinmas, zure blog-a ia egunero bisitatzen dudala ta ia dena irakurtzen dudala jakin ezazu. "Erantzunak (0)" dexente ikusten ditudanez, zerorrek etsipenak jo aurretik... hori ba, lurker ugari gaudela hemen ta segitzeko txapa atseginak ematen. Erantzunik ez egoteak ezpaitu esan nahi irakurlerik ez denik.

Portzierto, gogoetatxo bat dut buruan azkenaldion: blog-ak ugaritu eta denborak aurrera egin ahala, ziur naiz horretxek berak kalitatearen mataza-funtzioa egingo duela... neroni jada hasia naiz garai bateko dena-jan-beharra albo batera laga ta hiruzpalau blogetan zentratzen soilik.

Kantitatetik kalitatea eratorriko baita, martxistek esaten zuten bezala.

Iruzkina gehitu

Erantzuna formulario hau betez utzi dezakezu. Formatua testu arruntarena da. Web eta e-posta helbideak automatikoki klikagarri agertuko dira.

Galdera: Zenbat dira hiru ken lau (idatzi zenbakiz) ?
Erantzuna:
Aurkezpena

Xabier Mendiguren Elizegi

Xabier Mendiguren Elizegi dut izena. Beasainen jaio nintzen, 1964an. Filologoa naiz formazioz, editorea ofizioz, irakurlea afizioz, idazlea bokazioz, berritsua bizioz, euskalduna bedeinkazioz edo madarikazioz. Lagunen eskariei ezetz esaten jakin ez eta blog honetan idazten hasi naizenez gero, ea gauza naizen, egunen harian, nire giza kondizio horien inguruan bururatzen zaizkidanak kontatzeko.