Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Nire uste harroan / Sormen galkorraren mina

Sormen galkorraren mina

Xabier Mendiguren 2004/09/01 11:39

Aurten, besteetan egin ez ditudan gauzak probatu nahi nituela-eta, bertso-saio bateko gai-jartzaile izan naiz. Zegaman, abuztuaren 25ean (San Bartolome bigarrena), goiz eta arratsaldeko saioak (baita bazkalondokoa ere, mahai inguruan). Bertsolariak, Egaña, Murua eta Peñagarikano. Emaitzarekin, nik esatea ez da oso txukuna baina, oso pozik. Horrelako artista handiekin ez da zaila noski.

Ez dizuet bertsorik ekarriko hona ordea. Ale bikainak izan ziren tartean, baina buru txarra daukat nik halakoak gogoratzeko. Eta horixe zen nire komentario honen iturria: hitzezko perlak sortzen dituzte bertsolariek egunero, baina bota orduko lurrintzen dira, ezerezean amiltzen. Gero eta saio gehiago grabatzen dituzte, eta Bertsozale Elkartearen Xenpelar dokumentazio-zentroan gordetzen, interesatuentzat. Baina hala ere, paperzale garenontzat, beti geratuko zaigu sorkuntza eder baten galeraren usaina, nahiz eta horixe izan bertsolaritzaren magia: jaiotzen den momentuan eta tokian bertan dastatu beharra.

Donostiako Musika Hamabostaldian ere izan naiz, hainbat kontzertutan. Baina ez dizuet musikaz hitz egingo, testuez baizik (bakoitza bere zoroak bizi du, badakizue). Richard Straussen "Elektra" opera, kontzertu bertsioan eman zuten arren, zoragarria izan zen alde guztietatik, Hugo von Hofmannsthal idazle austriarraren libretoa barne; kantariek jardun ahala pantaila batean ematen zuten euskarazko eta gaztelaniazko itzulpena eta, askotan gertatu eta salatu izan denaren kontra, euskal bertsioa egiazko maisulana zen.

Euskal testu horren kalitatea ez zen salbuespena ere: Kursaaleko ekitaldietako itzulpenak Koro Navarrok egin ohi ditu, eta bikainak iruditu zaizkit beti, eta pixkanaka opera mordoxka baten libretoak euskaratu dituzte. Emanaldiaren ostean Navarrori berari komentatu nion pena zela lan hori guztia (ondaretxoa osatzen duena) hortxe geratzea, kantaldi bitarteko pantailan, eta, libururako aski publikorik ez badugu ere, ez litzatekeela zaila, operazale euskaltzale informatikazale bat aurkituz gero, web bat sortzea horrelako materialak eskura jartzeko.

Marconiren aroan egon arren, argi dago ni Gutembergen galaxian bizi naizela oraindik.

etiketak:
Iruzkina gehitu

Erantzuna formulario hau betez utzi dezakezu. Formatua testu arruntarena da. Web eta e-posta helbideak automatikoki klikagarri agertuko dira.

Galdera: Zenbat dira hiru ken lau (idatzi zenbakiz) ?
Erantzuna:
Aurkezpena

Xabier Mendiguren Elizegi

Xabier Mendiguren Elizegi dut izena. Beasainen jaio nintzen, 1964an. Filologoa naiz formazioz, editorea ofizioz, irakurlea afizioz, idazlea bokazioz, berritsua bizioz, euskalduna bedeinkazioz edo madarikazioz. Lagunen eskariei ezetz esaten jakin ez eta blog honetan idazten hasi naizenez gero, ea gauza naizen, egunen harian, nire giza kondizio horien inguruan bururatzen zaizkidanak kontatzeko.