Etiam

Kaixo Iratxe!

Atzo jendiak zugatik galdetzen zian eta nik daneri ondo zenbiltzala esaten nien. The people miss you. Gabonak pasa ostean Bilboko lagunekin bazkari bat egin bihar dogu Ubitarten.

Gu ondo. Betiko antzera. Ikuskizuna oso polita izan zan. Agurtzane eta hasierako ekipoa omendu zituzten. Jesus! Hainbeste urte eta nerbiosa zauan Agur, taulara igotzeko.

Ni erropaz aldatzera jun nitzan etxera 10 urtek dotere jutia merezi zebelako eta han igo zan Joxemi, bere kuadrozko alkondariakin eta txaketia kendu ere egin barik. Hurrengo ikusten dotenian errietan egin bihar diot. Resu, berriz, dotore dotore igo zan, bodetarako erropiakin moduan.

· Tapia eta Leturia (muy alegres ellos).

· Kirmenek ipuintxo bat irakurri zaban. Bateron batek esan zaban mutil hau gero eta guapuaua dauala eta egixa da. Eta zelan gustatzen bere berbetia!

· Petti (umh! desiatzen nago bere kontzertu oso bat ikusteko).

· Rafa Rueda (ze majua dan!) eta Split77-ko bajista guapo guapo hori.

· Serrano (Kafe Antzokiarekin batera ospatzen dau Asierrek neskia ezagutu zabanekua eta atzo ere kantu bat dedikatu zion. Ai! que bonito!).

· Mikel Urdangarin (Barriak egin genitxun "con el jerse de punto arroz que se habia traido". Teklaua jotzen zaban beste batek ere "punto de arroz"eko jertsia zakan eta moda-modakua zala erabaki genduan).

· Anje Duhalde (betiko lez).

· Ander Lipusekin kriston barriak egin nitxuan.

· Doctor Deseo ixa ixa en pleno (Lauaxetaren kantua eta "corazon de tango" jo zeben eta berriz esan zaban "sois unos jodidos horteras" kantua hasi aurretik).

· Txuma. (Izaskun kantua abestu zaban eta ni nere lagun Izaskunetaz akordatu nitzan. Eta umia euki zabanian Txumaren disko hau erregalatu nionekoa eta berak zelan eskertu zidan norbait amataz akordatu zala esanez).

· Aurkezle Joxe Angel. Umh!! ze goxua dan gizon hori. Esan al dizut Gaubasarako Ruperren kontzertua eta “Eguneroko bizitzan” kantua aukeratu zabala? Banakixan norbaitek hori aukeratuko zabala eta horregatik esan naban nik Postal Service.

· Ez dakit bateronbat ahazten jatan... A bai!!! Gari a kapela kantatzen eskilaretan jarrita. Kitarra eta ezer barik (que punki es!). Athom Rhumbako nere patilloso preferidua ere han ikusi naban pululatzen baina ez zan gora igo. Anari eta Ruper ere iragarrita zeuden Agurrek pasa zidan zerrendan baina ez ziren azaldu.

Luntxian bandeja asko pasatzen zian baina nik berba asko, edan eta jan gutxi eta piskat mozkortuta amaitu naban. Gero parrandarako astirik gabe bueltatu ginan. Bata eta bestea saludatu orduko txoferra etorri jatan noiz jun bihar ginan esaten. 12ak ipinita geneukan ordu tope moduan eta 12:30etan atera ginan. 1:30etarako ohian nauan baina gaur kao nao. Burukomin apur bat eta loguriak.

Bueno maitxia, egun on ona izan.

maite

Alde Zaharreko “Zara” batian sartu eta “praka beltz batzuk pespunte zurixekin” eskatu nion dependientari. “Wait a moment please” esan zian eta beste dependienta baten bila jun zan. Ni neu gorritu eta “que quiero unos pantalones negros con pespuntes blancos!” esan nion.

Hamar urte baino gehiago pasatu dira ordutik. Kazetaritza ikasten ari nitzan Leioan eta Arangoitin bizi nitzan orduan. Aspaldi pasatu ziren modaz pespunte zuridun praka beltzak eta noizian behin euskeraz dakien dependienta batzuk topatu daitezke gaur egun Bilbon dauden Zara dendetan. Alde zaharrian euskera entzuten da takian potian eta poliki poliki bada ere, bidea eginez goazela esango nuke.

Hala ere, Kafe Antzokikoek salto kualitatibo bat eman zeban bere garaian. Alde Zaharretik erdigunera egin zeben salto. Txepetxen teoriek seguru euki zebela honetan zerikusirik. Eta Bilbo erdira jun eta euskaltegiak eta KafeAntzokia zabaldu zituzten eta erdigunetik bertatik hasi ziran euskal birusa kutsatzen. Eta 10 hamar urte pasa dira dagoeneko Kafe Antzokia zabaldu zebenetik.

Agurtzane, nere ahizpa hasieratik aritu da bertan eta badakit gutxi-gora-behera zenbat eta zenbat ordu, eta buruhauste, eta disgustu eman dizkien Kafe Antzokiak. Baina neri, dios!, neri behintzat plazerra baino ez dit eman. Bilbora erosketak egitera nixenian Kafe Antzokian bazkaltzia, plazerra da niretzat. Hara jun eta kontzertu bat ikustia, plazerra da niretzat. Goizeko 6ak iritsi, argiak piztu eta gaua konturatu barik jun dala ohartzia, plazerra da niretzat. Kabinara begiratu eta Josetxo dauanian eskuarekin "P" bat marraztu eta Pixies jartzen dabanian... hori bai dela plazerra!

Zenbat eta zenbat kontzertu zoragarri. Zenbat jai, zenbat parranda, zenbat lagun... Kopetan lotzeko moduko zenbat eta zenbat irrifarre eragin dizkidan Kafe Antzokiak. Eskerrikasko. Mila mila esker, bihotz bihotzetik, zuen 10. urteurrenian.

Kafe Antzokia zabaldu zebela 10 urte pasa direla eta Anartzek kontzertu bat aukeratzeko eskatu zidan. Bilbohiria irratiko Gaubasa programarako zan. Fermin Etxegoien, Iñaki Aranbarri, Jabi Zabala, Joxe Angel Irigarai eta beste batzuen artian azaldu zan nere ahots horrorosoa. Uf!! Ohituta ez dagoenarentzat ze gogorra egiten dan norberaren ahots grabatua entzutea!

Nerbiosa ere egon nitzan, eta entzun ostean damututa ere bai baina ohore haundi bat izan zan neretzat nere aportaziotxoa egitia.

Hemen azpian Anartzek eman zian programaren grabazioa.

Irakurri barik berba egin naban baina hona hemen preparatu naban espitxa.

Jo ze zaila! eta kontzertu bakarra azpimarratu biot!

Zaila egiten zait batetik oso txarra naizelako izenak gogoratzen. Eta bat baino gehiago dira, zer ikusi eta entzutera nixen jakin barik, ikusi ditudan kontzertuak, izugarri gustatu jatazenak eta orain talde haien izenak gogoratzen ez ditudanak.

Hamar urte asko dira eta konturatu barik azkenak ikusi ditudanak etortzen jataz gogora. Eliot Murphy-rena. Sarri etorri da Eliot Bilbora eta Manuk urtero esaten zian juteko eta juteko, baina aurten jun naiz lehenengoz eta datorren urtian ere han izango naiz.

Eta etortzen jata gogora baita, eguen txoro batian irratian kontzertua zauala entzun eta garajean bertan kotxeari buelta eman eta Sharon Jones ikustera jun nitzanekua, orduan ere oso ondo pasatu naban.

Bueno eta Ruper? Ruper transformatu egiten da Kafe Antzokian. Neri izugarri gustatzen jata, disko ia guztiak dazkat eta bere kantu gehienak tararetzen dakit, baina onartu beharra daukat zuzenean soso xamarra dala. Kafe Antzokian ezik. Ruperren Kafe Antzokiko kontzertuak bereziak izaten dia. Forofo mordoa juntatzen gera han eta berak ere onenak ematen ditu. Urteroko zita da hau.

Baina kontzertu berezi bat eskatu didatenez "The Postal Service"ena aukeratuko dot. Zergatik? Ba ez dakit. Ni ez naiz oso teknozalea. Neri gitarreoak eta rocka eta bluesa eta ... bueno, egia esan, musika moeta gehienak gustatzen jataz baina zuzeneko kontzertuak espektakuloa ematen didatelako gustatzen jataz. Eta kontzertu konkretu hau etorri jata burura eta bi buelta eman ostean bera geratu da.

Bi tipok osatzen debe Postal Service baina orduan, duela bi urte edo izango zan kontzertu haura, neska batek laguntzen zien teklatuetan. Tipo bat ordenagailu baten aurrian eta bestea eta kantuan, eta kitarra jotzen, eta baita bateria ere. Ointxe altxatzen zan eta korrika kitarra hartzen zaban eta ointxe jartzen zan bateria aurrean. Eta ze ahots... Gau hura gordeta geratu da nere buruan. Gero Benicasinen ikusi nituen berriz baina ez zaban zer ikusirik euki Kafe Antzokiko kontzertuarekin, hura berezia izan zan.

Eta kantu bat aukeratzekotan “Such a great hights”. “Zelako altura handixak” edo holako zeozer esan nahi dau, egun horretan go-gora eraman nindutelako bi tipo hauek.