Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Etiam / Ruper, Atxaga, Juan Carlos Perez,...

Ruper, Atxaga, Juan Carlos Perez,...

Maite Rementeria 2004/09/20 22:26

Barkatu! Luzea atera zait. Bihar motzago.

Badaki Txinok Ruper zenbat gustatzen jatan eta “Ba al hator zapatuan? Ruper, Atxaga eta zelan da Itoiz-eko kantantia zan haura? Hori, hori, Juan Carlos Perez ikustera?. Eta, ez esan inori, baina entzun dot Mikel Laboa ere eramatia nahi debela. Gu 8:30etan geratu gera.“ Mikel Laboarena, marketing kanpainaren parte izan zenaren susmoa daukat, zeren bi bidetatik gutxienez iritzi zitzaidan informazio berdina eta modu berean: “ez esan inori baina...”

Dena den, ni ez nintzan jun baina Txino oso gustora atera zan. Berak musika gehiago bota ei zaban faltan. Josuren ezagun baten hitzetan “aspaldian ikusi doten ikuskizun onena”. Hemen azpian, berriz, eta permisoa eman didanez, email bidez kronikia bialdu dian lagun baten berbak kopiatuko ditut.

Orain pena daukat bertara hurbildu ez izanaz, baina zapatuan hain nengoen nekatuta! Hurrengoan izan beharko. Dena den, aurreko post-etan begira egon naiz eta oraindik ez dut kontatu azkenengo Ruperren kontzertuan gertatu zitzaidana. Lehenengo kronikia eta gero nere anekdotatxoa.

----------------------

Gu eta gure hizkuntzak, Irakurketak, kantuak & hibridoak

Parte-hartzaileak: Bernardo Atxaga, Ruper Ordorika, Juan Carlos Perez, Joan Piris eta gonbidatuak.

Oso, oso ondo egon zen. Ez da normala horrelako emanaldi baten horrenbeste jende gustura ateratzea. Zenbat eta zenbat errezitaldi, poesia emanaldi, irakurtaldi... Eta jenderik ez entzuteko? Jende pila bat batu zen hala ere polikiroldegian. Berriz ere demostratua geratu da polikiroldegiak ez dirala horrelakoak egiteko lekua, hala ere jendea asko eta gustura. Demostratua baita ere Atxaga famosoa dela eta bildu zituen kolaboratzaileak demasekoak zirela. Noiz dugu aukera Itoizen aspaldiko kantu bat entzuteko ba? Eta Ruper kitarra lagun bakar duela kanta zaharrak kantatzen?

Atxagak maisuki jokatu zuen. Emanaldia nola izango zen aurkeztu zuen eta hasi zen gustatzeko guztia duen ahots sendoarekin irakurtzen. Oso ondo irakurtzen du Atxagak. Gainera, ondo irakurtzen du mikrofono aurrean ere, edarto! errepikak egin behar direnean eginez, eta bizkorrago zati batzuetan, xuabe eta pausatuago beste batzuetan, tono aldaketa eginez, baita bazterrera joan eta Fas Fatum kantatuz ere (noski, mikro barik). Ardatza irakurketa izan zen eta beltzetik argira egindakoa gainera. Optimismoarekin amaitutako irakurketa izan zen. Eta bizi garen garaian eskertzen dira horrelakoak ere. Esnezko ibaia ere topatu omen dute Aranzadikoek, gainera...

Motza egin zitzaidan, seinale on!

Grabatu eta banatu beharko lukete. Henry Bengoa, Inventarium gogoratzen? Ba hark lagatako marka utzi dit Oñatiko emanaldiak. Barruan daramadan aztarna.

-----------------------------

Bueno eta orain nere anekdota.

Ruper Bilboko jaietan

Bilboko jaietan ikusi neban azkenengo Ruper. Lehenengo Algarako txosnan txanda bat egin neban eta gero Ruper ikustera jun ginan kuadrillan. Algara, Bilboko Kafe Antzoki inguruko konparsa da eta ni bertako kide naiz. 15 bat konparsakide hurbildu ginan Gugemheim inguru hortan ipini zeban eskenatokira. Ailegatu eta kriston bajoia: kontzertua jarrita zan. Aulkiak zeuden ipinita. Duela ez asko, Bilboko Kafe Antzokian bertan ikusita neukan kontrabajo batekin bakarrik lagunduta ,eta izugarri gozatu neban, baina oraingoan dantza egitia apetezitzen jatan.

Halere, lehenengo filan jarri eta han ibili ginan musika txaloz laguntzen kantuak eskatzen zabanian. Hango txistua eta hango txalo zaparrada kantu bat amaitzen zaban bakoitzian! Eta bero berotan, justu abesti bat bukatu zabanian barru barriutik irten jatan: “Guapeton!!”. Zergatik isildu ziren denak batera nik hori esan nabanian?

Ruper bera ere lotsa lotsa eginda geratu zala uste dot. Kontzertuetan esan ohi dituen espitx horietako bat botatzera zoian eta mutu geratu zan: ”Eh, eee, eskerrikasko! Ez gaude ohituta eta...”

Neri atera zitzaizkidan koloriak baina seguru nago bera ere gorri ipini zala. Fokuekin ez zan igartzen, ordea. En fin! Orduan ere oso ondo pasatu gendun. Gero espitxarekin jarraitxu zeban. Ondo gogoratzen dut zein kantu izan zan hurrengua: azken diskoko “Gauza erabiliak”.

Gauza arruntak, gauza sotilak,
gauza erabiliak maite ditut gehien.
Eta hitzak ere,
baita hitzak ere,
askok esandako horiek.
Eta hitzak ere,
baita hitzak ere,
gutxik esan arren.

etiketak:
Iratxe
Iratxe dio:
2004/09/21 09:58

Bai bai, ni ere han egon nintzen. Lekutik hasita, Bilboko kontzertua ezin hobeagoa izan zen, pantaila erraldoia eta guztiz. Han ikusi genuen Ruper bere "handitasunean". Pantailatik begiak kendu ezinik ibili ginenak jabetu ginan; Maite entzun eta gero, han ibili zen gixajoa speech moztuta ezin jarraitu, ehhhhh, uhhhh, mmmmmm. Fijo oraindik bere belarrietan piropo honen ohiartzuna entzuten dela.

Ondo pasatu genuen egun hartan be.

Iturri
Iturri dio:
2004/09/21 11:11

Kaixo:

Ni ere egon nintzen Oñatiko emanaldian. 19:30etan Harkaitz Cano, Tere Irastortza, Emma Couceiro eta Miquel (ahaztu egin zait abizena) poeta katalanaren irakurtaldian 100 bat lagun egon ginen Santa Ana aretoan.

Afaldu ondoren, Atxaga eta bere lagunak ikustera joan nintzen. Hobeto esanda: joan ginen.

  1. - Pilotalekua: ez zen tokirik egokiena, ez. Halere, akustika arazorik ez zegoen. Katarain teknikari lanetan. Pilotalekua izateak ere bazuen bere xarma: 70-80. hamarkadako horrelako errezitaldiak eta musika emanaldiak halako tokietan egiten baitziren.
  2. - Atxaga liburu berria atera duela-eta gazteleraz, pelikula egiten ari direla-eta, nekatuta ikusi nuen. Normala. Pozik ere bai.
  3. - Joan Piris: uste dut kontrabaxujole hau izan zela Ruperrekin Bilboko Kafe Antzokian aritu zena Periferike jaialdian. Oñatin ere bera egon zen Atxaga eta beste bi musikariekin, Ruper eta JCP.
  4. - Txinok arrazoi: hasieran musika gehiago bota genuen faltan. Eta Trikuarena, adibidez, nik faltan bota nuen.

Gainerakoan, oso jaialdi polita iruditu zitzaidan. Zorionak antolatzaileei!

Ah! Realak 1 - Poesiak 0. Baina Valentziak 3.

txina
txina dio:
2004/09/21 23:53

ni ere egon nintzen eta ez nekien nora nihoan, bestearen sorpresak.... baina hasieran batez ere larri sentitu nintzen heriotza eta heriotza aipatzen zuen behin eta berriz, baina amaiera polita izan zen, heriotzak itxaropenari eskua luzatu zion eta denok, behintzat,ni beste sensazio batekin jun nintzan muxussssssss

Patxi
Patxi dio:
2004/09/22 23:23

Jende pila bat; baina lotsa ordea, Ruperrek eta biok, zuek bakarrik konpartitu zenuten, une berean. Ze polita aizu. Zeinek daki: akaso pasadizo hori bere abesti berri baten txinparta izan leike... Imajinatzen?

matx
matx dio:
2004/09/23 21:24

Nere nebiak aitzaki honekin bialdu desta etiamen linka. Ni be egon nintzan Oñatin. Berriz ere edaaaaaaaaarki. Ruperzale amorratua naiz, Itoiz eta JCena ere bai, eta Atxagan hizketaldixak oso goxuak dira, bera bezela. Ez nuke luzatu nahi baina...Ruper sarri ikusteagatik, ez naiz aspertzen. Gustora entzun nitxuan bere hitz kantatuak gitarradun musika eder horren barruan. Juan Carlos perezekin batera kantatziak ere emozionatu egin ninduan. Mutil honek kontzertu gehiago eman biharko lituzke.. Itoiz faltan botatzen dot, eta tipo hau oso ona da!! Atxagaren lehenengo zatian aldiz, konzentraziñua falta izan naban; ni ere ados, kantu gehiago, emanaldiaren erritmoan sartzeko. Baina burutik pasatzen jatan zera, hirurek pentsatu zezaketela, zorionekoak zirela, hirurak eskenatoki berean egotean. Maite, salbatu nauzu, ez dakit zegaitxik, baina hemen egongo naiz nere hausnarketak idatzi eta besteenak irakurtzeko. Eta honek salbatu nau orain brujula lekuz aldatu eta orientazioa erabat galdu dudanean. Ttak, han ipartxo baten seinalea.

Iruzkina gehitu

Erantzuna formulario hau betez utzi dezakezu. Formatua testu arruntarena da. Web eta e-posta helbideak automatikoki klikagarri agertuko dira.

Galdera: Zenbat dira hogei ken bi? (idatzi zenbakiz)
Erantzuna: