Prospektiba

Bilbo inguruan eraiki nahi omen duten ikerkuntzara zuzendutako makro-zentru baten inguruan, albiste ez oso argiak publikatu dira azken egun hauetan.

Abenduaren 4an, Deia-k Europa Pressetik jasotako informazioa zekarren: PSE pide al Gobierno vasco que plantee ante el Ejecutivo Zapatero su deseo de crear una infraestructura de Gran Ciencia. Albistean ez zen kosturik aipatzen.

Ostiralean, Proyectan crear en Vizcaya un centro de referencia mundial en la lucha contra el cancer irakurri genuen El Correon. Albistearen arabera, Jaurlaritza eta Madrileko Gobernuak EHU-ko ikerlari batzuek proposatutako 300 miloi euroko inbertsioa beharko lukeen zentruaren eraikuntza aztertzen ari ziren.

Hurrengo egunetan Jesús Loza, Isabel Celaa eta Blanca Roncal ordezkari sozialistek prentsaurrekoa eman zuten: ikerkerta makro-zentru hori eraikiko ez balitz, Jaurlaritzaren, eta zehatzago, EAJ-ren errua izango litzateke. Arrazoia, laburbilduz, Jaurlaritzak ordaindu nahi ez duelako, eta dena Madriletik ordaintzea eskatzen duelako. Gainera lidergo falta leporatzen zioten EAJ-ri. El PNV pretendia que el Gobierno central pagara el gran centro cientifico de Euskadi da artikuluaren izenburua.

EAJ-ren eskaerak bere logika zeukala iruditu zitzaidan. Aurrekontuen onarpenaren inguruko negoziaketa koiunturalak aparte, Madrileko Gobernuak ez du ikerkuntza trasferentziarik eman eta ez du EAE-n Ikerkuntza Zentrurik eraikitzeko ia inbertsiorik egin. CSIC Consejo Superior de Investigaciones Cientificas delakoaren ia zentru denak Madrilen daude. Beraz, arlo horretan eskaerak egitea, makro-ikerketa zentrua zuzenean Madrilek ordaindu edo kupotik deskontua eginez eskatzea logikoa zirudien.

Gaur EAE-n ditugun ikerkuntza zentruak, parke teknologiko edo enpresetan eta unibertsitateetan ikerkuntzara zuzendutako saiakerak, hemendik bultzatuak eta sortuak dira. Azken adibidea, Erregeen bisita dela eta hain aipatua izan den MCC-eko Polo Garaia ikerketa eremua: kooperatibek landu eta bultzatu dute.

Gaur, beste ikuspegi batetik El Correo eta Diario Vasco -n EHU-ko Bio-Kimika Katedraduna eta Jaurlaritzako Zientzia Politikarako zuzendaria izan zen Felix Goni jaunak idatzitako artikuluan, ¿Un centro de referencia mundial en Vizcaya? galdetzen du.

Laburbilduz, bere ustez hutsetik hasita horrelako zentru bat sortzea ezinezkoa da. Arrazoi ezberdinengatik ez da posible, aipatu den bezala, Zientziaren Guggenheim berria sortzea. Ez da bakarrik diru kontua.

Minbizia edo Partikulen Fisikaren ikerkuntzara zuzendutako zentroa eskatzen den ez dago oraindik argi. Baina, hori albo batera utziz, horrelako zentro batek, inguruan ikerkuntzako azpiegitura, superegitura eta know how indartsuago beharko luke. Gaur egun ez duguna. Horrelako zentru batek, bere arloko jakintza zientifikoaren sarea behar du, ezin da hutsetik eraiki eta inguruan tamaina ertain eta txikiko beste ikerketa zentruak behar ditu. Horrelako proiektu batek, pertsonak behar ditu, pertsona jakintsuak eta trebatuak ikertu nahi den eremuan, Nobel saridunak ahal izanez gero.

Beraz, gaurko egoeratik abiatuz, zaila ikusten du hori guztia lortzea, baina beste askok bezala etorkizuna jakintza eta ikerkuntzan dagoela konbentzituta dagoenez, Zientzia Estatu Paktua eskatzen du.

Ez zaio arrazoia falta Feliz Goñiri, zaila dirudi horrelako zentru arrakastatsua lortzea. Baina, artikulu amaieran apatzen duen bezala, are zailago azken finean egun hauetan ikusi duguna aurre-kanpainaren eszena bat baino ez delako izango: lo que se transparenta en las noticias de prensa sobre el centro mundial de fisica de particulas/oncologia es un episodio mas de las rivalidades entre partidos. Bere baikortasunean, iritzian oker izatea espero du.

Etorkizunari begira, erreferentzia mundiala ez bada ere, ondo etorriko da ikerkuntza azpiegitura eta sarea indartzea.

Gehituta, 2004.12.15

Harvard Business School-eko HBS Working Knowledge aldizkariko azken zenbakian berrikuntza sareen garrantzia aipatzen dute: ezagueraren arlo konkretu bateko puntako I+G sareak mundu txikiak dira, mundu mailan estu elkar lotutako ikertzaileek osatzen dituzte, eta zaila da, hutsetik hasita, nodo edo gune berriak sortzea.

Eguneratuta, 2005.01.03

Gaurko Correok Un proyecto ilusionante izenburua duen artikulua du. EHU-ko Manuel Tello (Teknologia eta Industria Sailburu Orde Ohia), eta Fernando Legarda katedradunak eta Sener enpresako Francisco Albisuk sinatzen dute artikulua.

Informazio nahiko nahasiekin (gaur egun ez den DG XII bat, T2 eszenategi zaharkitu bat,...) bada ere, uste dut eztabaida bere neurrian jartzen dutela, alde batetik egia delako horrelako zentru baten proiektuak ilusioa sortarazten duela diotenean, nola ez, eta baita hemen gorago esandakoarekin bat etorriaz "El primer requisito para el diseño, construcción y operación de un centro de este tipo es que en el entorno exista capacidad probada de desarrollar tecnología" esaten dutelako.

Egia biribila bai, baina agian momentu honetan posible ez delako, ez da zehazten ez zenbat diru, ez nork ordainduko duen, ez zein zientzia eta teknologia eremuari zuzendu behar den makro-zentroa, baina badirudi gehiago fisikaren eremura joten dela.

Hala ere, makro-ikerkuntza zentruaren definizioa ematen da: "un centro de esta naturaleza es una instalación dónde los usuarios, investigadores de ciencia básica o aplicada y los ingenieros y tecnólogos que trabajan en sus laboratorios, centros tecnológicos o empresas pueden acudir a realizar sus medidas. Por tanto, al ser un centro de servicios para la investigación, se debe apoyar en una plantilla tecnológica especializada en las tecnologías implicadas y en un reducido número de científicos de alta cualificación."

Besteak, definitzear suposatzen ditut...

World Changing -en irakurri dut aste honetako New York Times Magazine aldizkariak 2004 urteko ideen bilduma dakarrela.

Erregistratu beharra dago, baina doan da, eta bertan The Year in Ideas: A to Z. aurkituko duzu. Beste modu batera esanda, urteko tendentzia edo joera aipagarriak. New York Times Magazinek zerrenda ateratzen duen laugarren urtea da.

Aurtengoan, Acoustic Keyboard Eavesdropping-tik You Don't Need Superstars To Win-era.

Tartean, kuriosoa New York bezelako metropolian Micropolis, The bezelako ideia urtekoen artean zerrendatzea. Baina, aurten hauteskundeak izan dituzte eta Bush-en aldeko botoa Mikropolis hauetatik (50.000 biztanle baino gutxiagoko eremuak) dator era masiboan.

Izan ere, eremu mikropolitano hauetan Bush-ek %60.6 portzetaia lortu zuen, Kerry-k % 39.2 lortzen zuen bitartean. Eta erabakikorra izan zen Ohio Estatuan, 29 eremu mikropolitanotik 27k gorri (errepublikano-Bush) bozkatu zuten, Bushen garaipena zihurtatuz.

Aipatutako webgunean urteko beste ideia asko. Oso AEB-koak batzuk noski ( Fertile Red States edo saski-baloiko arazoei buruzko 3-Point Problem, The ), baina globalak eta deigarriak beste batzuk: Skin Literature , Dumb Robots Are Better edo Giga-Waves .

STEPHEN HAWKING gizon prudentea eta azkarra da

Aurrekoarekin zerikusirik ez daukan zenbaki berdineko artikulu batean elkarrizketa bat egiten dio Deborah Solomon-ek Stephen Hawking irakasle famatuari.

Lehen galdera hau da:

• Zein uste duzu dela fisika munduan aurten agertu den ideiarik inportanteena?

Eta Hawking -ek gizon prudente eta azkarra dela erakusten du erantzunean:

• Ez dugu jakingo urte batzuek pasatu arte.

Ez dakit New York Times-eko magazine horretako artikulugileek erlaziorik duten....

Abenduan gaude, beraz 2005 urteari begira joera garrantzitsuenen zerrenda ugari argitaratuko dira egun hauetan, baina Red Herring The Business of Technology erreferentzia fidagarritzat dut Teknologia eta berrikuntzaren kontu hauetan.

Bakarrik urte beterako aurreikuspena da, eta horregatik ez dirudi oso arriskatua, baina teknologiak duen abiadura kontutan izanik ez da gutxi.

Artikuluaren hasieran Red Herring-en bertan aitortzen duten bezala, denbora gutxi barru erridikuluak gera daitezke joera nagusien iragarpen hauek, baina ... hala ere, hona hemen Red Harring online aldizkariak 2005 urterako aurkeztu duen zerrenda . Luzapenak eta azalpenak emandako loturetan.

Seguru hurrengo egunetan zerrenda gehiago aurkituko ditugula.

Oso gertu, Akitanian, hasi dira OAI erabiltzen: adibidea datu biltzailearen aldetik

Frantziako Kultura Ministeritzako prentsa ohar batean irakur daiteke honako hau:

Banque Numerique du Savoir Aquitain BNSA edo Akitaniako Jakintzaren Gordailu Digitala delakoaren webgunean, iturri askotatik jasotako datu ezberdinak (artxiboak, argazkiak, dokumentuak,...) kontsultatu ahal izango dira OAI, Open Archives Initiative, protokoloari esker:

"Ce site portail permettra d'interroger de manière commune plusieurs sources de données hétérogènes (archives, photos, documents, etc.), par l'utilisation du protocole OAI."

"Développé dans le cadre de la Banque Numérique du Savoir Aquitain (BNSA), le projet Portail Aquitaine, propose un portail mettant en réseau des sources de données hétérogènes, réparties sur les serveurs des différents partenaires. Les différentes ressources sont indexées dans un format standard de métadonnées (Dublin Core), leur intégration dans le portail se faisant par collecte automatique des métadonnées (utilisation du protocole OAI- cf. infra)."

Akitaniako jakintzaren gune horren beta bertsioan dioenez , datu base ezberdinen heterogeneitatea gainditzeko eta iturri ezberdinak integratzeko Dublin Core eta OAI-PMH protokoloak erabiltzen dituzte:

Les sources d'information sont très hétérogènes, dans leurs objectifs, leur contenu, leur structure et leur moyens de mise en oeuvre. Par exemple, certaines informations sont difusées par des sites Web statiques standards, d'autres avec métadonnées, certaines proviennent de bases de données très structurées mais utilisant des outils anciens. Enfin, certaines sont offertes à l'aide de protocoles normalisés et récents pour l'échange de métadonnées.

Pour tenir compte de cette diversité (scientifique, technique et documentaire), deux outils sont utilisés par le prototype:

1. Un format de description commun, ou pivot, basé sur le Dublin Core mais légèrement enrichi. Ainsi, toutes les ressources sont intégrées dans le site sous la forme d'une fiche descriptive respectant ce format.
2. Une exploration et une indexation des fiches descriptives à l'aide d'un protocole normalisé: OAI-PMH, conçu pour répondre exactement à ce genre de besoin.

Kasu honetan arlo konkretu bateko datu-uzta edo jasoketa egiten da: Akitaniako Kultura.

Momentuz BNSA, leku hauetatik jasotzen ditu datuak.

Baina, esate baterako Bibliotheque National de France delakoaren Gallica liburutegi digitalak bere datuak BNSA-ren uzta biltzaileari ematen dizkion bezala, beste uzta biltzaile bati eman diezaizkioke. Horrela, BNSA-ari Akitaniari buruzko dutuak emago dizkio eta beste lurralde bati, Bretainari adibidez, bere interesekoak.

Horrela, beste misteriorik gabe, osatuko dira Liburutegi digital tematikoak.

Berdin, Akitaniako Museoei buruzko Le site des musees aquitains kasuan . Bere informazioa eta bere argitalpen eta erreferentziak ditu , baina horien zabalkunderako, Banque Numérique du Savoir Aquitain - BNSA guneari ematen dizkio bere datuak, baina berdin emango dizkio Frantzia edo Europa edo Mundo osoko Museoen datuak biltzen dituen gune batera.

Bada hori, jarraitzeko beste adibide bat!

Dudarik gabe gero eta gehiago dira era guztietako argitalpen digitalak eta, oraindik dokumentu guztien digitalizazioa urruti egon arren, asko dira erreferentzia digitala duten liburu, artikulu, tesi, eskuizkribu edo dokumentu anitzak. Hau da, azken finean hauei buruzko datu digitalak (egilea, data, edizioa, tituloa, hizkuntza, ....) baditugu.

Erreferentzia digital horiek, teoriaz, Interneten edozein dokumentu aurkigarria izatea bideratzen du. Baina horretarako gutxienez pare bat baldintza betetzea beharrezkoa da:

• erreferentzia digitaletan zenbait arau estandar jarraitzea, batez ere metadata edo datu digitalei buruko datuei dagokionez. Honetaz onena W3C-ko Metadata Activity kontsultatzea da edo zuzenean The Dublin Core Metadata Initiative -ra jotzea.
• erreferentzietara akzeso irekia uztea. Hau da, Interneterako formato itxiak, arraroak, flash-ekin eginak, 3wc-ren arauak betetzen ez dituztenak,... ez erabiltzea. Esate baterako. Open Archives Initiative -k proposatutako OAI estandarra erabiliz.

Horrela, Internetera konektatzen den edozein pertsonarentzat edozein dokumenturen erreferentzia aurkigarri izan beharko litzateke eta horrela uste dugu eta uste dute askok sortzen joango direla etorkizuneko Interneteko liburutegi digitalak.

OAI: Interneteko liburutegi nazional baterako abiapuntu

Horren inguruan ibili gara ikertzen azken hilebeteetan CodeSyntax eta Deustuko Unibertsitateko DELi taldekoek eta asteartean Durangoko Azokan, Joxe Aranzabalen esanetan aurkezpen interesgarria egin zuten Josu Azpillaga, Luistxo Fernandez eta Joseba Abaitua lagunek: OAI: estandar ireki bat, Interneteko liburutegi nazional baterako abiapuntu izenekoa.

Ederto azaltzen du Luistxo Fernandezek Ingelesen hilerrian nola Interneteko Liburutegi nazionala OAI-rekin ez den utopia bat oso proiektu posiblea baizik, eta nola Liburutegi nazionala argitaldari bakoitzaren eta guztien eskuetan dagoen, eta nola liburutegia, sarea bera den. Eta ederki erakutsi zuen Josu Azpillagak nola funtzionatzen duen OAI modu errealean, DELiko kideen laguntzarekin prestatu zuen demo edo aplikazioari esker.

MARC - MAchine- Readable Cataloging, eta OAI

Baina, zalantzarik balego, argitu beharra dago OAI estandarrak ez duela gaur egun erabiltzen diren MARC edo MARC21 bezalako beste estandarrak ordezkatzea nahi, baizik eta Interneterako hauek osatzea.

OAI estandarra liburu, dokumentu, artikulu zientifiko, etabarrei buruzko informazioa Internet bidez trukaketzeko dago pentsatua.

Eta gure ustez OAI-k bideratzen duen trukaketa honek eskaintzen duen akzesibilitate edo eskuragarritasunak egingo du posible Internet osoko liburutegia edo, nahi bada, gai espezifikoen araberako liburutegiak, esate baterako.

MARC (MAchine- Readable Cataloging) katalogazioarako formato estandarra da eta honekin lan egiten dute gaur egun liburutegi askok. Baina ez dago informazioa internet bidez trukatzeko pentsatua eta, gainera, normalean formato hori ez dute erabiltzen argitalpen etxeak, interneteko webguneak, liburu dendak edo liburu, dokumentu, artxibo, tesien,.. artean mugitzen diren beste eragile askok.

OAI estandar sinpleagoa da eta ez bakarrik liburutegiek, edozein argitaletxe, elkarte, webgune, ... erabil dezake Interneten bere informazioaren zabalkundea bideratuz.

Gainera, Digital Library Federation (DLF) konsortiumak OAI estandar ekimena bultzatzen dihardu eta DLF delakoaren atzean British Library, California Digital Library, Carnegie Mellon University, Columbia University, Cornell University, Council on Libraries and Information Resources, Dartmouth College, Emory University, Harvard University, Indiana University, Johns Hopkins University, Library of Congress, Massachusetts Institute of Technology, National Archives and Records Administration, New York Public Library, New York University, North Carolina State University, Pennsylvania State University, Princeton University, Rice University, Stanford University, University of California, Berkeley, University of Chicago, University of Illinois at Urbana-Champaign, University of Michigan, University of Minnesota, University of Pennsylvania, University of Southern California, University of Tennessee, University of Texas at Austin, University of Virginia, University of Washington, Yale University,... bezalako liburutegiak daude. Hau da, munduko liburutegi aurreratuenetarikoak!

BioMed Central: OAI-ren adibidea datu-emailearen aldetik

OAIren bidez liburu, artikulu, tesiak eta abarren informazioa nola zabaltzen den erakusten duen adibide majoa BioMed Central webgunean dugu.

Oso ekimen erabilgarria eta irekia da bere arlo konkretuan (Medikuntza eta Biologia), eredu edozein argitaletxe edo elkarte kultural bere arlo konkretuan eredu izan daiteken bezala. Baina, ikusi nola errazten duten BioMed-ekoek informazio banaketa: Link tu us edo Using BioMed Central's open access full text corpus for data mining research atalean. Bai, modu ezberdinetan - XML, OAI eta abar -, informazio jaso eta emateko prest daudela azaltzen dute.

Gainera, BioMed Central-en zehazki atal bat dago OAI bidez informazio zabalkundea errazteko: BioMed Central and the Open Archives Initiative eta hor ematen dute OAI formatoan bere informazioa jasotzeko URL-ak http://www.biomedcentral.com/oai/2.0/ esate baterako, metadatuen formatoak, etabar.

Berdin egin dezake edozein argitaletxe, unibertsitateko fakultate, herri liburutegi, elkarte, udal batzorde, ... horrelako orri bat sortuz bere webgunean, azalpenak emanez eta bere liburu, artikulu, ikerketa, eskuizkribu, dokumentuei ... OAI formatoetarako lotura emanez.

Horrela bere material eta informazioaren zabalkundea erraztuko dute, Internet bidez mundu osoari (baita ere aldameneko herriari) liburu edo dokumentu hori non dagoen jakin araziko diote.

Gero norberak erabakiko du zer edo nola eman: liburu, dokumentu edo informazio hori osorik, zatika edo laburpena eman libreki, saldu, erregalatu erregistratu ondoren, maileguan utzi, ... edo nahi duena. Baina, lokalizazioa, hau da, non dagoen eta nolako informazioa den jakitea, guztiz erraztuko du.

MARC eta OAI-ren arteko osagarritasuna

Aurrerago esan bezala, formato biak, MARC eta OAI, osagarriak dira:

OAI estandarrak MARC eta beste formato askorekiko loturak edo konbertsioak eskaintzen ditu. Era berean, MARC-ek OAI eta Dublin Core-rekin loturak edo konbertsioak ematen ditu XML-ren bidez.

MARC-etik OAI-ra, konbertsioa:

• MARC XML to OAI Encoded Simple Dublin Core Stylesheet

OAI-tik MARC-era, konbertsioa:

• OAI MARC to MARC XML Stylesheet

Etorkizuneko Liburutegiak

Esan bezala, adibide grafiko politak jarriz, ondo azaltzen du Luistxok etorkizuneko (edo bihar bertan hasteko) Liburutegi nazionala .

Tresnak badaude, dirudienez interesa ere. Bultzakadatxo bat eta denon gogoa baino ez du behar eraikitzen hasteko.

Etorkizuneko liburutegiak, web semantikoarekin erlazionatuta dauden OAI bezalako tresnekin lotuta daude eta esanda dagoen bezala, Liburutegi nazionala argitaldari eta agente bakoitzaren eta guztien eskuetan dago, eta liburutegia, sarea bera da.

Oso gertu, Akitanian, hasi dira OAI erabiltzen: adibidea datu biltzailearen aldetik

Frantziako Kultura Ministeritzako prentsa ohar batean irakur daiteke honako hau:

Banque Numerique du Savoir Aquitain BNSA edo Akitaniako Jakintzaren Gordailu Digitala delakoaren webgunean, iturri askotatik jasotako datu ezberdinak (artxiboak, argazkiak, dokumentuak,...) kontsultatu ahal izango dira OAI, Open Archives Initiative, protokoloari esker:

"Ce site portail permettra d'interroger de manière commune plusieurs sources de données hétérogènes (archives, photos, documents, etc.), par l'utilisation du protocole OAI."

"Développé dans le cadre de la Banque Numérique du Savoir Aquitain (BNSA), le projet Portail Aquitaine, propose un portail mettant en réseau des sources de données hétérogènes, réparties sur les serveurs des différents partenaires. Les différentes ressources sont indexées dans un format standard de métadonnées (Dublin Core), leur intégration dans le portail se faisant par collecte automatique des métadonnées (utilisation du protocole OAI- cf. infra)."

Akitaniako jakintzaren gune horren beta bertsioan dioenez , datu base ezberdinen heterogeneitatea gainditzeko eta iturri ezberdinak integratzeko Dublin Core eta OAI-PMH protokoloak erabiltzen dituzte:

Les sources d'information sont très hétérogènes, dans leurs objectifs, leur contenu, leur structure et leur moyens de mise en oeuvre. Par exemple, certaines informations sont difusées par des sites Web statiques standards, d'autres avec métadonnées, certaines proviennent de bases de données très structurées mais utilisant des outils anciens. Enfin, certaines sont offertes à l'aide de protocoles normalisés et récents pour l'échange de métadonnées.

Pour tenir compte de cette diversité (scientifique, technique et documentaire), deux outils sont utilisés par le prototype:

1. Un format de description commun, ou pivot, basé sur le Dublin Core mais légèrement enrichi. Ainsi, toutes les ressources sont intégrées dans le site sous la forme d'une fiche descriptive respectant ce format.
2. Une exploration et une indexation des fiches descriptives à l'aide d'un protocole normalisé: OAI-PMH, conçu pour répondre exactement à ce genre de besoin.

Kasu honetan arlo konkretu bateko datu-uzta edo jasoketa egiten da: Akitaniako Kultura.

Momentuz BNSA, leku hauetatik jasotzen ditu datuak.

Baina, esate baterako Bibliotheque National de France delakoaren Gallica liburutegi digitalak bere datuak BNSA-ren uzta biltzaileari ematen dizkion bezala, beste uzta biltzaile bati eman diezaizkioke. Horrela, BNSA-ari Akitaniari buruzko dutuak emago dizkio eta beste lurralde bati, Bretainari adibidez, bere interesekoak.

Horrela, beste misteriorik gabe, osatuko dira Liburutegi digital tematikoak.

Berdin, Akitaniako Museoei buruzko Le site des musees aquitains kasuan . Bere informazioa eta bere argitalpen eta erreferentziak ditu , baina horien zabalkunderako, Banque Numérique du Savoir Aquitain - BNSA guneari ematen dizkio bere datuak, baina berdin emango dizkio Frantzia edo Europa edo Mundo osoko Museoen datuak biltzen dituen gune batera.

Bada hori, jarraitzeko beste adibide bat!

Aurreko egunetako Lanbide Heziketarako Plangintza Estrategikoa eta Langileen perfil berrien eskaerei buruzko mezuak idatzi ditudala eta, profesioen inguruan nabegatzen ibili naiz.

Horrela, AEBetan Gallup inkesta etxeak urteetan - gutxienez, azkenengo 30 urteetan - egiten duen ikerketa batera ailegatu naiz: ogibide edo profesio ezberdinak eskaintzen duten konfidantza maila ematen duena.

Gallup-en ikerketa horren arabera, erizainak dira hiritarrei konfidantza maila handiena eskaintzen dieten profesionalak (%79). Botikariek ere maila altua lortzen dute, % 72a.

Ez dakit duela gutxi Bilbon egin zen Euskarazko Kazetaritzaren I. Kongresuan gaia jorratu zuten, baina informazioa ematera zuzentzen diren pare bat lanbide, Telebistarako kazetaritza eta prentsa idatzitarako kazetaritza, oso konfidantza maila eskasa lortzen dute: %23 eta % 21a ! Urriegia dirudi sinesgarritasuna trasmititu behar dituzten lanbideentzat.

Hala ere, okerrago daude konfidantza mailaren ranking horretan auto-saltzaileak, %9, publizitatearen profesionalak, %10, edo abokatuak %18a.

Esan bezala, emaitzak Gallup-ek AEB-etan egindako ikerketa batekoak dira, azaroaren 19 eta 21 bitartean, telefonoz egindako inkesta, 1.015 pertsonetako lagina batekin eta %3ko errore-marjinarekin.

Hemen emaitzak berdinak izango ote direnaren zalantzarekin geldituko gara. Edo... frogatzeko baino ez bada, erizainak ipiniko ditugu bozeramaile, egunkari erredakzio buru edo telebista aurkezle lanetan?

Euskal Lanbide Heziketa Europako onenen artean egon dadin plangintza estrategikoa aurkeztu du Eusko Jaurlaritzako Lanbide Heziketako eta Etengabeko Ikaskuntzarako Sailburuordetzak .

Lanbide Heziketako Euskal Plan berriak 4 esparru estrategiko, 44 helburu estrategiko eta Ezarri beharreko 155 neurri ditu: Ikasgela digital interaktiboak, Software librea aplikatzea, transferentzia teknologikoa eta ezagutzen transferentzia bultzatzea, kudeaketa hobetzea, I+G+B gehitzea, ... eta abar luzea.

Hona hemen eremu nagusiak

Eremu estrategikoa 1.- Lanbide kualifikazioen eta heziketaren sistema integratua eguneratzea eta hobetzea

• Lanbide Heziketarekin zerikusia duten erakundeak sendotzea.

• Euskadiko lanbide-kualifikazioen eta heziketaren sistema integratua hobetzeko aurrerapausoak ematea.
• Lanbide Heziketako ikastetxe integralak garatzea.
• Ikaskuntza ez-formalak eta informalak aintzatestea eta ebaluatzea

Eremu estrategikoa 2.- Euskadiko Lanbide Heziketaren kalitatea

• Ikastetxeen kudeaketa hobetzea.

• Irakasleen trebakuntzaren kalitatea hobetzea.
• Giza baliabideen kudeaketa eta zuzendaritza hobetzea.
• Proiektu-taldeak sustatzea eta kudeatzea.
• Kalitatearekin zerikusia duten beste eremu batzuk lantzea: Investors in people, Enpresaren erantzukizun soziala

Eremu estrategikoa 3.- Berrikuntza sustatzea Euskadiko Lanbide Heziketan, etengabeko hobekuntzako prozesuaren baitan

• Lanbide Heziketaren inguruko ikerketa, garapena eta berrikuntza sustatzeko zentro bat sortzea.

• Berrikuntza sustatzea Lanbide Heziketako ikastetxe integralen kudeaketan.
• Berrikuntza sustatzea heziketari aplikatutako teknologietan.
• Irakaskuntzako/ikaskuntzako prozesu berriak garatzea.
• Lanbide Heziketako ikastetxeen eta enpresen arteko transferentzia teknologikoa eta ezagutzen transferentzia sustatzea.
• Ezagutzak kudeatzeko sistema bat ezartzea Lanbide Heziketako ikastetxeen sarean.
• Goi-mailako Lanbide Heziketaren eta Unibertsitatearen arteko lotura areagotzea.
• Lanbide Heziketako ikastetxe integralak zientziaren, teknologiaren eta berrikuntzaren sarean sartzea pixkanaka.
• Lanbide Heziketaren esparruan aplika daitezkeen ikerketa-proiektuak garatzea.

Eremu estrategikoa 4 .- IKTBak Euskadiko Lanbide Heziketan

• Lanbide Heziketako ikastetxeen sare korporatiboa osatzeko aurrerapausoak ematea.

• Ikasgela digital interaktiboen kopurua handitzea.
• Ikastetxeen eta ikasgela digitalen arteko lankidetza sustatzea.
• Software librea aplikatzea.
• Lanbide Heziketa birtual tridimentsionala sustatzea.

Noticias.com webgunean Euskadiko Ekonomia eta Gizarte-Arazoetarako Batzordea edo ezagunagoa den CES edo Consejo Económico y Social Vasco delakoak Nuevos perfiles profesionales en la Era del conocimiento txostena kaleratu duela irakur daiteke.

Txostenak dioenez:

...las actividades más demandadas por las empresas vascas de cara al próximo año serán los responsables de e-comerce, webmaster, analistas de Internet, arquitectos de sistemas y técnicos en comunicación. De hecho, se considera que para 2005 la disposición de estos perfiles debería aumentar en un 14,2 por ciento.

eta antza denez hutsune nabariak ikusten dituzte euskal enpresek IKTen eremuan:

En concreto, las empresas vascas detectan deficiencias en sus empleados a nivel de informática básica, programas específicos de las empresas, Internet y trabajo en redes, mientras que, según el informe, las competencias más demandadas son el comercio on-line, lenguajes de prgramación, herramientas de base de datos, sistema de redes, administración de sistemas de información, gestión de proyectos, seguridad, certificaciones y aseguramiento de la calidad.

Baina ez bakarrik konpetentzia edo jakite konkretoak, txostenaren arabera azpiegiturak eta, beharbada garrantzitsuago den, berritze kulturala behar dugu:

(..) el CES vasco considera necesario invertir en equipamiento e incidir en el cambio de cultura organizacional para entender el trabajo de otra manera. Asimismo, los trabajadores tendrán que ser más autónomos y debrán recurrir al autoaprendizaje, aunque se valorará también su capacidad de trabajar en equipo.

Seguruenez, Ezagueraren Kudeaketa estatuan gehien hausnartu eta landu duen Eduardo Bueno katedradunak sumatzen zuen horrelako zerbait duela 5-6 urte ...

Beraz, zeregin handia dute ikaskuntza iraunkorrera begira dauden erakude anitzek: Enplegu saila, Hezkuntza saila, Foru Aldundiak, eskualdeetako agentziak, Behargintzak, udaleetako enplegu sailak, insertzio enpresak, eta bestalako eragileek, bakoitza bere neurrian, badute arreta jartzeko beste eremu bat.

Militarrek aspaldidanik erabili dituzte gudarako robotak. Normalean zaintza, zelata, espionajea, desaktibazioa eta antzerako zereginetarako.

Eta ezaguna da Irak eta Afghanistan-eko inbasioetan, robotak maiz erabili dituztela amerikanoek hiri-gudetan. Baina "aurrerapen" handiak egiten ari dira arlo honetan...

Horrela, Irak-eko torturen argazki gehiago plazaratu diren egun hauetan, Wired aldizkari teknologikoan irakur daitekenez, benetako robot armatuak bidaliko ditu Pentagonoak Irakera: Talon izeneko robotak.

Oraingoz robot amerikanuak irakierren aurka ikusiko ditugu. Laster, pelikuletan bezala robotek batzuk besteen kontra ikusiko ditugu.

Baikorra izanik, hobe. Programatzaile edo (probableagoa) agintariek larregi ez badira zoratzen, oraindik ez dugu ezagutu, ezta zientzia-fikzioan, robot torturatzaileerik.

@rchiveSIC , Archive Ouverte en Sciences de l'Information et de la Communication, Frantziako CNRS (Centre national de la recherche scientifique) erakundeak bultzatutako dokumentazio gunea da, eta CodeSyntax eta DELi ikerketa taldeak Durangoko Zokoan asteartean aurkeztuko dugun OAI , Open Archive Initiative edo Artxibo Irekietarako Ekimena erabiltzen du.

Horrela, @rchiveSIC gunean esaten den bezala , bilatzaileek indexatuz gain , OAI-ren galdeketa tresnei esker eta OAI-PHM protokoloari esker, informazioa toki askotatik akzesiblea da. Protokolo horri esker @rchiveSIC-en dauden dokumentuak beste webgune askok indexatu ditzakete. Kasu honetan, OAI-PHM-ren 2 bertsioa erabiltzen da.

Esate baterako Oaister , Karlsruhe Unibertsitateko The Collection of Computer Science Bibliographies , eta beste gune askotatik eskuratu daitezke.

Bada, bide horretatik aurki eta leitu dut nik IKT-en erabilera sozialen irakurketa kritikoa egiten duen Fabien GRANJON-en De quelques elements programmatiques pour une sociologie critique des usages sociaux des TIC (156 KB .pdf) dokumentua.

Soziologoa izateko eta Interneteko militantismoari buruz idazteko (L'Internet militant Mouvement social et usage des reseaux telematiques ), ez da larregi luzatzen, sei orri baino ez, erantzun gabeko galdera asko egiten ditu, baina arrazoia du Granjon-ek: gutxiegi aztertzen ari gara IKT-en erabilera sozialari buruz eta, agian goizegi da esateko, baina haustura edo eten digitalatari buruz egiten diren hausnarketa samurretaz aparte, gainditu behar dugun nahi eta nahiezko ordainketa, ez dago bestelako gogoetarik...