Atzo erabilgarritasunaren egun mundiala ospatu zan. Albertok consumer.es en notizia irakurri dau eta link-a bialdu zidan. Más majo!

Erabilgarritasunaren eguna gure etxean egunero da baina aspaldian alper xamar nabil blogean eta eskusa moduan ondo etorri jata aurreko astean Zaloa eta biok Gasteizen erabilgarritasunari buruz entzun genduan hitzaldi batean gehien gustatu zitzaidan dipositiba hona ekartzeko.

Printzipio heuristiko bat azaltzeko erabili zaban. Laguntza behar beharrezkoa danian bakarrik ipini behar da. Aukeran, laguntza ipini beharrik ez izatea hobe, horrek gauzak erraz ipini ditugula esan nahi bait du.

Hau da: Kiss. Kiss. Kiss. Keep It Simple (Stupid). Gauzak sinple egitera jo behar degu. Informazioa ez den guztia zarata da. Erabiltzaileak oso argi dauka zeren bila datorren gure webgunera eta hori erraz bilatzeko moduan utzi behar diogu.

Grazia egin zidan José Manuel Martínez, hizlariaren komentarioak: Gero beti daude hatzaparrak sartu eta zirrikitutik atea irekitzen saiatzen direnak baina Eduardo Manchonek alzadoko artikulo honetan oso ondo azaldu zaban moduan, aukera guztientzat diseinatu beharrean hobe da aukera posibleenentzat diseinatzea.

Oraingoan 16 lagun gutxienez bildu ginen Cadiuseko Koktelian. Izenak ezin ditut gogoratu baina aurretik interneten ezagutzen nituen zenbait izeni aurpegia ipintzeko parada izan nuen. Ana Malagon, Goio Telletxea, Jon Tribak, Virginia Arregi,... Aurrekoan ezagututako Christian eta Miguel Garcia ere han ziren eta Placidayeyek kale egin zaban. Faltan bota nituen bere galdera eta begi borobilak.

Adimediatik 3 lagun etorri ziren, Aristatik 4 izan zirela uste dut, Hispavistakoak, Facilnet-etekoak, gogoratzen ez ditudan beste enpresa batzuetakoak eta baita freelance moduan lan egiten dutenak ere. Oraingoan Zaloa ez zan etorri eta Gari eta biok jun ginan CodeSyntaxetik.

Gustora egon ginen oraingoan ere bakoitza bere arazoak, trukoak, lan egiteko moduak, eta ez dakit beste zenbat gauza kontatzen. Anak registro eta hosting kontuetan txolloetan txolloena omen den lomejordeinte.net-i buruz hitz egin zidan eta grazia egin zidan izenak. Eta abuztuan, lanean daudenak behintzat, berriz alkartzeko asmoa erakutsi zuten. Ni, seguruenik, oporretan egongo naiz, Andaluzia aldeko hondartzaren batian eguzki epeletan etzanda. Umh!

Kotxean gentozela Gari eta biok konklusio bi atera genituen. Lehenengoa, askoz errezagoa dela enpresa txiki batean lan egitea. Erabakiak hartzeko libertadea duten talde txikiek askoz hobeto funtzionatzen dutela. Eta taldeko partaide bakoitzak, eduki arduradunak, disenatzaileak, programatzaileak,... denek jakin behar dutela apur bat besteen lanari buruz. Diseinatzaileak programazioari buruz jakin behar du eta programatzaileak informazioaren arkitekturaz eta erabilgarritasunaz.

Eta bigarren konklusioa KISS izan zen. Keep it Simple (Stupid). Gure ofizinako pareta batean lau letra hauek dauzkagu enmarkatuta eta inoiz proiektu bat larregi korapilatzen hasten danian "kiss!, kiss!, kiss!" hasten da norbait diharka eta berriz atzera egiten dugu. Zenbat eta sinpleagoa orduan eta errezagoa da, bai erabiltzailearentzat eta baita wegilearentzat ere bai. Informazioa ez den guztia zarata da, Josuk esaten daban moduan.

Erreta somatu nituen onduan jarrita neuzkan zenbait lagun, erreta beraien enpresekin eta han dauzkaten lan egiteko moduekin. Trabak baino ez dituzte aurkitzen beraien egunerokotasunean eta lastima bat da. Pozik etorri nintzan Codesyntaxen lan egiteko daukadan pribilegioaz konsziente, baina ez dezala Enekok hau irakurri, ia lanera etortzeagatik kobratzen hasi bihar jatan eta nere ekonomia ez dago gastu extratarako!

Atzo Donostian izan nintzan. Cadius posta zerrendatik coctel bat antolatu zuten Ezeiza Hoteleko terrazan erabilgaritasunari buruz berba egin, eta lehen aldia zelarik, batez ere inguru hauetan gai hauetaz kezkatzen geran profesionalak elkar ezagutzeko.

Egia esan jende gehiago espero naban. 7 lagun juntatu ginan eta hiru Codesyntaxekoak ginan. Zaloa, Gari eta ni. Besteak, Miguel, Aitor, Irene eta Christian. Hala ere, bi ordu inguru eman genituen bakoitzak esperientziak eta iritziak kontatzen. Gustora egon ginan. Hemen Miguelek flickerren ipini dituen argazki batzuk. Ea noiz erosten doten nere kamara ditxosoa behingoz. Azkenengo beste honi bota nion begia. En fin!!

Coctelera hurbildu aurretik "Peine de los vientos" ingurura jun ginan zerbait hartzera. Aspaldi itxasoa begiratu barik, zoragarria zegoen. Umh! Zelan gustatzen jatan itxas usaina! Branka izeneko taberna batean sartu eta hara ze sorpresa, jazz kontzertu bat zegoen terrazan. "Brankaldia" zeritzon programa baten barruan zan. Jun biharra geneukan eta ez dakit kontzertua orduan zan edo gauerako probatzen ari ziren baina kriston pena eman zigun alde egin beharrak. Tokia primerakoa, itxasora begira, eta taldeak ere itxura oso oso ona zeukan. Gainera, bateria jolea neri hainbeste gustatzen jatan Hasier Oleaga zan, Garikin jotzen dabana. Han zeuan, bateria jotzeaz gain beso eta buruarekin egiten duen dantza berezi horretan murgilduta, ahoa aurpegitik atera behar zitzaiola, barre eta barre.

Nere anaiak errietan egin dit. Erabilgarritasuna gora eta erabilgarritasuna behera eta nere blog-aren letra batzuk, gris argian daudenak, ez direla batere ondo ikusten. Arrazoia zeukan eta dagoeneko ilundu ditut letra haiek.

Hala ere hori baino akats askoz handiago bat dauka blog honen diseinuak. Letra tamaina finkoa da. 11 pixeletako gorputza du hain zuen ere. Honek zer esan nahi du? Nabegatzaileko aukeretan letra tamaina handiago bat jartzen saiatu ezkero ez da ezer aldatzen, letra tamaina finkoa delako. Beste estilo orri batzuk erreziklatzen direnean horrelako gauzak gertatzen dira, baina zin dagit udako oporretan bi minutu hartu eta akats hau konponduko dudala.

Letra tamaina erlatiboak erabiltzea komeni da. Eta horrela ez denean letrak irakurgarri izateko tamaina nahikoa izan behar du. Azken aldian oso modan daude letra txikiak, askotan txikiegiak eta honek erabiltzaile zati handi bat baztertu dezake. Bai bista arazoak dituztenak edo besterik gabe hain letra txikia irakurtzea nahi ez duen erabiltzailea.