Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Bidean . . .

La guerra es nuestra

Mikel Lizarralde 2008/02/20 15:23

Horrelako izenburua daraman post batek gaurko urtemugarekin lotura izan lezake, baina ez. Egunkaria itxi zuten, baina Irazuren bertso batek zioen moduan "ta gerra ez da amaitu".

Astelehenean Madrila iritsi ginenean Paco Martinez Soriaren tankera genuen, hiriburuan galdutako probintzianoarena, periferikoak. Eraikinei begi eta aho-zabal begiratzen. Eta hala, Gran Vía inguruan (bai, Bilboz gain, beste lekuren batean ere ba omen da izen bereko kalerik) non aparkatu bilatu nahian geundela, ondorengoa ikusi genuen:

 

La guerra es nuestra 

 

Circulo de Bellas Artes eraikuntza da. Zer ote zen, arrastorik ez. Agian irakurzaletasuna bultzatzeko?, ZPren aldeko artisten kartela? Ba ez, espresio artistiko bat omen da, Madrid Abierto ekimenaren barnean. Hona azalpen gehiago.

Marketina... zertarako?

Mikel Lizarralde 2008/02/01 10:38

Munduko jatetxe onena Mendaron dago. Oso gustoko dut eta bertan giro berezia egoten da. Behin, bertako sukaldariari entzun nion marketin onena mahai gaineko platera zela. Hau da, jatetxea eta janaria: eskaintzen duzun zerbitzua.

Orain ez noa nere lana kakatara bidaltzera. Baina marketina enpresaren elizako aldarean jarri baino lehenago gauza pare bat kontuan izan behar dira. Marketinak ez du zure enpresa salbatuko berez salbatzea merezi ez badu.

Zertara dator hau? Azken egunotan pare bat esperientzien berri izan dut, biak gertu gertukoak.

Eibarren jatetxe berri bat ireki dute. Lekua polita da, oso ondo dekoratua, bertara joatera animatzen zaituen horietakoa. Atzo gabean behingoan lortu genuen bertan afaltzea. Janaria oso goxoa zegoen, bertakoekin hartuemana atsegina, eta ordaintzeko garaian merkea iruditu zitzaidan. Lekua, pertsonak eta zerbitzu/produktua ondo landuak.

Bestalde, ezagutzen dut fisioterapeuta on eta polit bat. Orain gutxi ireki arren, geroz eta jende gehiago dauka. Eta bezero berriei galdetuaz konturatzen ari da bertan izandako jendea ondo hitzegiten ari dela berataz, zerbitzu ona ematen duela, eta lekuak erlaxatzen laguntzen duela.

Ados, teorikoki, horren atzean, negozio bi hauen atzean, marketina dago. Lekuaren diseinua, zerbitzua nola eman, jendearekin zer nolako tratua izan... hor planifikazioa dago, marketina, sen komertziala.

Marketina ez da lan komertziala egitea, baina saltzearekin lotua dago. Izan ere, bi galderei erantzun behar die marketinak: "hey, bezero, zer nahi duzu?" eta "oso ondo, eta nola salduko dizut?". Bi galdera hauek, produktua edo zerbitzua sortu baino lehenagokoak dira.

Askotan sentsazio txarra izaten dut taberna edo jatetxe batean jasotzen dudan (dugun) tratua dela eta. Fabore bat egiten ari zaizkizula dirudi eta! Joe, hau ordaintzen ari naizela e! Enpresa munduan pentsatuz gero, gauza bera esan liteke. Badira zenbait enpresa, handiak eta ertainak, zerbitzu negargarria eskaintzen dutenak eta gainera milioiak xahutzen dituztenak marketinean eta iragarkietan. "Nik, X enpresak, zerbitzu eskaxa ematen dut, baina marketineko departamentu berria daukat, orain saltzen hasiko naiz!". Zure zerbitzuak gauza bat trasmititzen badu eta zure publizitate-marketinak beste bat, epe luzean, jendea moskeatu egingo da, eta orduan...

Hau alperrikakoa da. Kontrata ezazu marketineko bat nahi baduzu, baina utziozu guztia aztertzen eta aldatzen behar izanez gero. Bestela, litekeena da salduko duzun gauza bakarra zure enpresa dagoen pabilioia izatea!.

Sen komertziala edo gauzak ondo egiteko gogoa daukan edozein pertsonak marketiniano bat darama barnean!. Enpatia ere deitu daiteke, nahi duzuna, baina pentsatu bezeroagan!!!

Akabo! Lanik gabe geratu behar naiz!.

Baina gutxienez teoria bat asmatu dut: plater-marketina, Landatarren baimenaz.

Magiarekin komunikatu

Mikel Lizarralde 2008/01/24 23:38

Orain gutxi itzuli naiz Donostiatik "Magiarekin Komunikatu" hitzaldia entzutetik, eta esan dutena guztiz ahaztu baino lehen hemen idaztera derrigortu dut nere burua.

Jorge Luengo 04

Ekitaldia Deustuko Unibertsitatearen Donostiako kanpusean izan da, Loiola auditorioan, Varsavsky-k hitzegin zuen leku berean (Varsavsky ez da bakarra izan, maila handiko beste hizlari batzuk ere jardun dute bertan ;-). 200 bat pertsonak eman zuten izena hitzaldi honetarako eta auditorioa ia beteta zegoen. Oro har, jende gaztea zen nagusi, tartean "hara, lehiakideak hor daude eta..." aditzen zen, eta publizitate agentzietako jendea zela suposatu dut.

Hizlaria, Jorge Luengo (hona elkarrizketa bat), mago gazte bat da, 24 urte besterik ez dauzka eta 19 daramatza magia munduan. Ingeniaritza informatikoa ikasitakoa dela ulertu dut. Hau da, teorian marketinaren mundutik aldendutako pertsona.

Jorge Luengo 01

Hitzaldi kuriosoa egin du, powerpoint-ik gabekoa, magia-jokoak eta marketin esaldiak tartekatuz. Karta-jokoek, jendearen parte hartzeak eta hizlariaren komunikatzeko erraztasunak ikutu berezia eman diote hitzaldiari.

Jorge Luengo 02

Landu dituen kontzeptuak ondorengo hauek dira:

  • Marketinaren eginkizun nagusia: zer egin behar dut bezeroaren beharrak eta nahiak asetzeko? Hau behin baino gehiagotan errepikatu du.
  • Hamaika aldiz ahalegindu beharra dago arrakasta lortzeko. Hau da, askotan huts egingo dugu produktu, zerbitzu edo ideiarekin asmatu arte.
  • BCG matrizea aipatu du (ikusi wikipedian ingelesez), eta guztiok nahi dugula "behi" produktu bat eduki dirua lortu eta "galdera" produktuetan inbertitzeko.
  • Marketina ez da saltzea (edo lan komertziala egitea), honekin guztiz ados.
  • Marketina saltzea baino lehenagoko prozesua da: "zer nahi duzu?" eta "nola salduko dizut?" galderei erantzutea da. Honen inguruan, Gerraren artea (The Art of War) liburu zaharreko pasarte bat oroitu du: "Borroka hasi baino lehenago irabazten da". Hau da, produktu bat kalera atera baino lehenago merkatu ikerketa bat egin beharra dagoela bezeroaren nahiak aztertzeko, eta gero, bezeroari muturren aurrean eta era desiragarrian nola jarri.
  • Puma kirol-arropa markaren adibidea jarri du. Duela bost bat urte sekulako krisian zegoen, azken hiru urteetan dozena bat arduradun izan zituen marketin departamentuak. Baina azkenean 30 urteko gazte bat buru zutela, Puma-ren zapatilak eta arropa eramatea "cool" zela adierazten hasi ziren; printze urdinaren istorioetan bezala, salmentek gora egin zuten nabarmen. Mezua: desioa piztea lortu zuten.
  • Honekin lotuta, mezu subliminalekin esperimentu bat egin du. Publikoko jendeari zenbaki bat aukeratzeko esan eta "engainatu" egiten zituen berak nahi zuena aukeratzeko. Oso azkar egiten zuen, baina era bikainean. Hitzaldiaren une politenetako bat izan da. Mezua: iragarkiek guregan eragina daukate, nahiz eta guk halakorik ez pentsatu.
  • Enpresak edo produktuak bere hobi edo lekua aurkitu behar du merkatuan. Aprobetxatu gabe badago hobe. Galdera bat egin du: "Etxera janaria eramaten duen enpresa batean pentsatzeko esaten badizuet, zein datorkizue burura? Telepizza pentsatu duzuenok altxa  eskua."  Eta gehienek eskua altxatu dute.  Telepizza merkatuan sartu zenean "etxera janaria eramaten dizugu" mezuan egiten zuten indarrik gehiena.
  • Emozioa landu: Telepizzarekin jarraituz, komentatu digu gaur egun enpresa honek egiten duen komunikazio guztian emozioa transmititzen ahalegintzen dela (adib.: "momentos redondos" edo ondo pasatzen ari diren lagunak edo familiak). Istorio bat kontatu beharra dago bezeroari, bere alde alde emozionala landu.
  • Hau da, jendearen baitan emozioa sortu beharra dago, eta desioa. Nintendo DS-ak egin duen estrategia aztertu du: ez da bideo jolasen betiko erabiltzaileetan zentratu (batez ere Brain Trainning jokoarekin). Ez du aipatu, baina zer esanik ez Nintendo beraren Wii-a dela eta.
  • Ideia interesgarri bat bota du: ez da bezeroa marka edo enpresarengan arreta jartzen duena, alderantziz baizik. Izan ere, enpresak "behar bat asetzea bilatzen du", eta gero behar hori dutenen aurrean jartzen da.
  • Ez dela beharrezkoa merkatuan lehena izatea da komentatu duen beste kontzeptu interesgarrietako bat., adibidez, Apple: merkatuaren zati txiki bat dauka (AEB-etan %30 omen da, Europan gutxiago), baina bere bezeroek asko maitatu, gomendatu eta defendatzen duten marka bat da (Lovemark, bat da).
  • Bukatzeko, beste behin errepikatu du bezeroaren beharretan pentsatu beharra dagoela. Eta era kuriosoan eman dio amaiera saioari Esteko Marketin aretoaren propaganda eginez.

 

Jorge Luengo 05

Horrela irakurrita, aspegarria dirudi, baina Jorgek oso interesgarri bilakatu du hitzaldia, uneoro entzuleon parte hartzea bultzatuz, galderak eginaz, karta-jokoekin harrituz.

Faltan bota dudan gauza bakarra bere esperientziaren datu gehiago izatea da. Hau da, zein proiektutan lan egin duen, nolako erronkak zituzten eta nola asmatu zuten bezeroari behar zuen huraxe ematen (hau, da esperientzi praktikoa definizio teorikoetaz gain).

Hitzaldia bideoan grabatu dutela ikusi dut, espero dezagun egunen batean sarean ikusi ahal izatea guztion gozagarri.

(2008.eko urtarrilak 28an eguneratua. Argazkiak Lorea Narbaiza, Marketin aretoko arduradunak bidalitakoak, eskerrik asko!) 

Izena duen guztia da

Mikel Lizarralde 2008/01/22 14:37

Euskal mitologiari buruzko libururen batean irakurri nuen esaldia da izenburukoa. Barandiaranena edo uste dut zela liburua. Izena duen guztia da. Egun esaldiaren moldaketa txiki batean bizi gara: egunkarian agertzen den guztia da.

Egunkarian agertuz gero benetan existitzen zara, bestela ez. Egunkarian agertuz gero laneko bilera batean zaudenean "joño, egunkarian ikusi zaitut, zu zinen, ezta?" entzungo duzu. Egunkarian agertuz gero hirugarren bizitzako auzokidearekin solasaldi surrealista bat izango duzu; hori bai, lasai egon, hortik astebetera guztia bere lehengo egoerara itzuliko da eta eguraldiaz eta bazkaltzeko egongo denaz soilik solastuko zarete.

Egunkarian agertuz gero, zure lagunek pentsatuko dute pena merezi duen lanen batean zaudela, nahiz eta ez zaren lau zenbakiko nominara iristen.

Egunkarian agertuz gero ziurtatu dezakegu pertsona bat hil den ala ez. Egunkarian ez bada eskelarik agertu, oraindik ez da hil, bizirik dago, hor nonbait.

Egunkarian agertuz gero litekeena da okindegian umeei oparitzen dieten txirula horietako bat ematea. Edo agian, jatetxe on batera bazoaz sukaldaria, Subijana edo halakoren bat, aterako zaizu agurtzeko asmotan.

Ez bazara egunkarian ateratzen ez zara inor. Madagaskarren uholdeak herri osoa hilko du akaso, baina egunkarian ez bada azaltzen ez da benetan hil, halakorik ez da gertatu sekulan.

Buztan luzea

Mikel Lizarralde 2008/01/20 22:49

Duela aste pare bat Amatiñok Eibartarrak posta zerrenda zioen hainbat liburutegi bixitatu ostean ez zuela Verneren Miguel Strogoff liburua aurkitu. Gero, hortik egun batzuetara pegora honetako beste bizilagun batek zioen Bilintx Donostiako liburudendak 30 urte bete zituela. Dendaren zalantzazko etorkizunaz hitz pare bat botatzen zituen, eta ohituren aldaketa eta kanpoko talde handien (hots, FNAC adibidez) etorrera aipatu egoeraren arrazoitzat.

Ideiak pixkat nahastu eta duela urte eta erdi inguru Bilbon egondako hitzaldi bat etorri zitzaidan burura. Chris Anderson-ek Buztan Luzearen teoria azaldu zigun bertara gerturatu ginenoi. Sustatun laburpen ona agertzen da eta Wikipedian ere artikulu sakona aurki daiteke.

Funtsean, dioena zera da, dendek espazio fisiko mugatua daukatela eta ezin dituztela erakutsi saltzeko dauden liburu guztiak (liburuak edo beste edozer gauza). Dendek saltzeko aukera gehien dituzten produktuak erakusten dituzte, zertarako eduki ia-ia salduko ez den produktu bat? Nahiago dute asko salduko diren produktuak eduki.

Aldiz, interneteko denda batean, ez dago espazio fisikoaren arazorik. Nahi beste liburu erakutsi diezazkiogu bezeroari.  Nahiz eta liburu bat azken bi urteetan ez saldu, litekeena da hurrengo urtean saltzea.

Teoria honek dioenaren arabera denda fisioak eta internetekoa alderatzen ditugunean, eta batean eta bestea salgai dauden produkutuak aztertuz gero, denda fisikoetan erakusten ez diren produktuek internetekoen salmenten ehuneko garrantzitsua suposatzen du (musikan %40a, DVDetan %21a, liburuetan %25a, ...).

Horretaz gainera internetek beste aukera batzuk eskaintzen dizkio dendari. Aste honetan, adibidez, lanean liburu intesregarri baten aipamena irakurri ostean Amazon dendara joan gara zuzenean. Zer egiten du denda honek? bada liburuaren informazio emateaz gain (salneurria, laburpena, orri kopurua, ...), erosi duten bezeoen informazioa ematen du. Horrela, gainerako bezeroek liburuaz ondo hitzegiten zutela ikustean erosi egin dugu. Baina Amazonek ez du hori bakarrik egiten, liburu hori erosi dutenek zein beste liburu erosi duten ere erakusten dizu (eta ziur naiz horrela liburu extra asko saltzen dituztela).

Hau da, laburbilduz, Amazonek denda fisikoek egiten ez dituzten hiru gauza egiten ditu: katalogo handiagoa eduki, irakurleen iritzia eman eta erlazionatutako beste liburu batzuk erakutsi.

Nere uste apalean, euskal kulturak merezi duen denda sarean egon beharko litzateke. Egon, badago, baina hobetzeko asko dauka, tartean, larriena iruditzen zaidana da askotan ez dela liburuaren informaziorik agertzen, horrela, liburua ez baduzu ezagutzen, zaila izango da erosten bukatzea. Espero dudana da Donostiako Fermin Calbeton kaleko denda, Eibatarra tabernaren parean, aldatzeko behar izan duten diruaren zati txiki bat interneteko denda eraldatzeko erabiltzea.

Bataplan connection

Mikel Lizarralde 2008/01/17 14:45

 

Bataplan Donostiako diskoteka famatua da. Donostian ikasten egon garenok noiz edo noiz zapaldu dugu, ez gehiegitan atean zegoen segurata azpeitiarrak ez zigulako sartzen uzten.

Dirudienez, segurata horrek ez zion ezetzik esaten Chris Colemani. Igual altura kontua izango da, ez naiz eta 1,80ra heltzen.

"se va Coleman. Se marcha. Nos dice bye-bye muy dolido porque no está dispuesto a aceptar que le impongan seis buenos jugadores para intentar el ascenso. Es el primer caso en la historia de una empresa que no quiere que le mejoren el equipo para funcionar. Pero bueno, Coleman también tuvo la primera lavadora en la historia a la que se le jodió el manguito y la operación de arreglo acabó en media docena de cubatas en Bataplán. Así que todo es posible con el impuesto por el otro galés que ayer escribía que todo está patas arriba en la Real y que lo que era barato era ser director deportivo en la Real. El susodicho con nombre de excelente whisky, que tiene el gran honor de haber situado a País de Galés a la cola del fútbol británico, debe pensar que la situación cojonuda era la anterior, la que él apadrinó con impagables ayudas periodísticas, de todos conocidas. Pero, míster Toshack, la democracia consiste en que la gente va al sitio señalado y vota. Y eso es lo que hicieron los sufridos accionistas de la Real en las pasadas elecciones en las que no hubo alternativa porque nadie quería aparecer en ninguna lista que pudiera tener el mínimo tufo al tinglado que habíais organizado cuatro amiguetes, John Benjamin. Cuatro amiguetes que mandáis el copón de la baraja, soy plenamente consciente, pero cuatro amiguetes al fin y al cabo. Si en las elecciones de enero ponen una urna para votar contra la cuadrilla del status quo, revienta en cinco minutos. Al menos Coleman no pide indemnización, lo que es de agradecer. Eso sí, Badiola, pórtate y compensa con algo al baranda de Bataplán."


Noticias de Gipuzkoan agertzen da iritzi polit hau. Badiolak Bataplan Connection-a izorratu du. Beste izenburu moduko bat: "Bataplan-gate, Erreala dominatzen zuen taldearen gainbera".

Haizean bada zerbait

Mikel Lizarralde 2008/01/16 00:31


Haizean bada zerbait. Gutxi gora behera, hala itzul daiteke gaur Apple-ek San Frantziskon egin duen ekitaldiak zuen leloa: There´s something in the air.

Apple-k azken urteetan lortu duena ikusgarria da. Jende ugari dago beraiek egiten dutenari begira, baita beraien produktuak erabiltzen ez dituztenak ere. Gainera, marketinaren ametsetako bat lortu dute: bere bezeroak dira Apple-en komertzialik onenak. Desioa oso ondo lantzen dute, baita esklusibitatea ere. Nola da posible bestela interneten horrenbeste zarata eta zurrumurru sortzea?

Berritasunak hauexek dira motxean:

  • Time Capsule: Airport Extreme + 500 edo 1000 giga-ko disko gogorra.
  • iPhone: plazaratu zenetik, duela 200 bat egun, 4 milioi unitate saldu dituzte, eguneko 20.000.
  • iPod Touch-arentzako eguneraketa: 20 euroren truke Mail, Maps, Notes, Stock eta Weather. 20 euro??? Mekaguensos!
  • iTunes: pasa den astean 4.000 miloigarren abestia saldu zuten. Telesailen 125 milioi atal saldu dituzte eta 7 milioi filme (eta musika eta filmen merkatua krisian dela diote???).
  • iTunes Movie Rentals: pelikulak alokatzeko sistema. Pelikula arruntak 2,99 dolar, berriak 3,99 dolar, HD-koak 4,99 dolar. 30 eguneko epea daukagu ikusteko. Ikusten hasi ostean, 24 ordutan borratu egingo da.
  • Apple TV berria eta merkeagoa (antza, AEB bakarrik da merkeagoa, ejem ejem).
  • MacBook Air: in-presionante. Irudiak ikusi besterik ez dago. 13,3ko LED pantaila panoramikoa. Gune estuenean 0,4 zm eta "lodienean" 1,93 zm. Bateriak bost orduko iraupena daukat. Bluetooth-a eta Wifia dauka, baina ez dauka Ethernet-ik ezta DVD irakurgailurik (Apple-ek bere betiko estiloan, USB bitartez konektatuko den irakurgailua salduko du 99 dolarretan). Ekologikoagoa ere ba omen da (aluminiozko karkasa, enbalaketa gutxiago  behar du, ...).  Honen izena: 1.699 dolore eta euro. Lanean genuen zalantza argitu da: bi USB portu dauzka :-). Garestiegia iruditzen zait, MacBook Pro-a baino pixkat merkeagoa da eta.

 

MacBook Air 01

 

MacBook Air 02

 

MacBook Air 03 

 

Azkar-azkar pentsatuta bi ondorio datozkit:

  1. Musika eta entretenimenduaren kultura ez da hil. Eraldatu egin da. Lehengo enpresak eraldaketa horretara egokitu behar dira.
  2. Apple-ek badu ohitura txar bat, dolarra eta euroa parekatzearena. Pertsonalki, dezente kabreatzen nau halako gauza batek. Beste detaile itxusi bat iPod Touch-aren eguneraketak 20 euro balio izatearen da. Orain egun gutxi halako aparailu bat erosi duenari zer nolako aurpegia geratzen zaio? Detaile txiki bat da. Baina Apple-ek ez luke bere burua Jainkoarekin parekatu behar. Orain goian daude, baina nork jakin hemendik 10 urtera bertan egongo ote diren. Detaile txiki hauek zaindu beharra dagoela uste dut.

 

Appleberrin eta Applesfera-n

guzti honen berri nik baino hobeto eman dute.

Keynote-aren bideoa ere Apple-en webgunean ikusi daiteke jada. Ordu eta erdiko iraupena omen dauka. Hala ere, gustora ikusiko dut, badakizue, marketina. Laster gure informazio ministroa halako zerbaitetan jarriko al dugu? Marketineko arduraduna honen alde dago.

Errealaren prakak

Mikel Lizarralde 2008/01/15 20:17

 

Duela hogei urte pasatxo Errealak kopa irabazi zuen Atletico de Madrilen kontra: Lopez Ufarteren txilenazko pasea (bera zen, ezta?), Arconadaren penalti geldiketa, ... Oraindik ere oilo ipurdi azala jartzeko moduko oroitzapenak. Gainera, artean 7 urte nituela, Donostiako udaletxera joan nintzen gurasoekin jokalariei ongietorria egitera.

Gauzak asko aldatu dira ordundik. Nere Errealzaletasuna ez da hoztu, pixkat aldatu da. Atotxara joatea asko gustatzen zitzaidan, baina gaur egun ezin dut Anoeta zapaldu ere egin. Ez da estadioa bakarrik aldatu. Jendea ere aldatu da.

Aurtengo denboraldian partidu bat ikustera joan nintzen aitarekin, Poli Ejidoren kontra. Estadiora sartzear geundela aita batek seme txikiari "hauek hain dira txarrak ezen ez daukatela ezta autobusik ere" esaten ziola aditu genuen (Poli Ejidori buruz, noski). Partiduan zehar lotsa sentitu nuen, baina ez jokalariena (nahiz eta batzuk lotsatzeko moduan jokatu), zaletuena baizik. Jendea txistuko Gari Uranga eta beste jokalari pare bati. Bale, Ibarrakoa ez da beste munduko ezer izango, baina ahalegindu egiten da eta bi potro jartzen ditu zelai gainean. Eta zaleak txistuka. Zoazte pikutara! Ez naiz denboralditxo batean berriz itzuliko.

Orain presidente berria daukagu. Xelebrea dirudi gizonak. Baina gauza batekin engantxatu nau, Erreala aspaldiko urteetan gobernatzen ari zen botere faktikoari aurre egiteko adorea izan duela.

Toshack-en bigarrena beraiek jarri zuten kirol agintari moduan. Agian, horrela, aurreko kontseiluari bakea eskaini zioten, "ez dugu eskandaluzko titularrik aterako" edo halako zerbait aginduko zioten.

Atzo kaleratu egin zuen Badiolak. Ondo edo gaizki, bost inporta zait. Berak beste proiektu bat dauka eta gizona hau ez zegoen bere planetan.

Baina hortzetako galanta eman dio berriz ere bere lehiakideari. Eta beraiek erantzun titular ponpoxo batekin. Gainera foroetan sartuz gero iritzi gehienak Badiolaren aurka. Zeinek idatziak ote?

Ikusi beharko zer gertatzen den.

Nik gaur aportazio txiki bat egin nahi nion Errealari. Pobreak omen dira eta nere limosnatxoa eman nahi nien. Futbolean aritzeko praka motz batzuek erosi nahi nituen. Errealaren webgunean begiratu dut eta joño! Zer dira zetazko prakak? 36 euro balio dute, 6.000 pezeta!! Eibarrenak begiratu ditut baita, hauek merkexeagoak, 30 euro. Leku berean egindakoak dira, baina agian Errealarenak kapital usaina edo izango dute, beste estilo batekoak akaso.

Gezurtxo bat esan dut, Anoetara bueltatzeko asmoa daukat, hiru bat astetan, baina ez Erreala animatzeko :-).

World without End

Mikel Lizarralde 2008/01/15 01:18

 

Badirudi gaur ez dagoela beste berririk munduan. Mundua ez da amaitzen, baina beti gauza beretxuetaz gabiltza.

Sustatun goizean agertu da berria eta halako zarata modukoa sortu da euskal sarean.

Urtea ondo bukatzeko edo ingeleseko klaseak hartzen hasi nintzen (berriz) abenduan. Beharrezkoa zen, lanean erabili behar nuela eta. Baina noski, apuntatzea ez da nahikoa. Mutiko txikia baloiari begira sumatzen duen zenbait aitak Ronaldinhoren botak erosten dituztenen tankeran, liburuak ingelesez irakurri behar nituela erabaki nuen.

Behin, Donostiako San Martin merkatuko FNAC-ean nengoela Ken Follett-en azkena ikusi nuen. Lehen zatia asko gustatu zitzaidala eta erosi egin nuen (artean gaztelerazkoa ateratzeke zegoen).

 

World without End

 

Hori liburu puska!!. 1.111 orri dauzka. Nik uste nahita luzatu zuela liburua kopuru polit horretararte. Tamaina garrantzizkoa bada, liburu potente bezala defini dezakegu.

Erosi nuen, eta logelako apal batean egon da negua pasaz gaur arte. Sortu den zarata dela eta berriz hartu dut eskuartean.

Ez dakit zergatik, baina bukaeratik ireki dut eta Ken lagunaren argazkiari begiratu ostean orriaren behekaldera begiratu eta "Author photograph by permission of Quintas - Fundación Catedral Santa Maria".

 

World without End - xehetasuna

 

 

Horra Ken-ek Gasteizi egindako beste aportazio bat. Liburuko argazkia bertan eginda dago. Euskal kutxua dauka liburuak. Banioen nik maitasunez begiratu zidala liburu dendan!. Txorakeriak alborantz utzita, argiago esan zezakeen non hartua zen argazkia.

Bestalde, sortu den iritzi-trukea dela eta. Nik uste onura ekarriko diola istorio honek Gasteizi. Ez dakit zenbat pertsona joango ote ziren Da Vinci Kodea liburua baino lehenago Edinburgh ondoan dagoen Rosslyn Chapel-era, baina fenomenoaren ondoren, Eskoziara joan nitzenean pare bat lagunek galdetu zidaten ea ikusi nuen. Eta orain halako zerbait gertatuko da, ziur. Jendeak hor nonbait irakurriko du Kingsbridge-eko istorioa idazteko Gasteizeko katedralean oinarritu zela eta zuzenean ikusi nahiko dute. Laster ditugu jubilatu ingelesak katedralean bueltaka.

Hiru Haundiak

Mikel Lizarralde 2008/01/08 23:27

Hiru Haundiak ez dira Zamora, Satrustegi eta Arconada. Hiru Haundiak iraupen luzeko proba bat da (kontuz, webguneak alergia pixkat eragiten du eta, zenbat urte ote ditu?).

Urtea hastearekin batera  guztiok  esaten dugu txorakeriaren bat zortzigarren eta bederatzigarren kanpaikadaren artean, edo hobe bostgarren txanpai kopa eskuetan erdi hutsik dugula.

Nik ez dut erretzen, beraz ezin promestu tabakoa utziko nuela; gimnasioak ez ditut gustoko, beraz ezin nuen halakorik ere promestu. Zer egin bada? Etxetik joatearena? bai zera!! Homo astrapotus-arena egin.

Euskaldunok nahikoa dugu "ezetz halakorik egin" bat aditzea belarriak eta paparra tente-tente jarri eta zerbaitekin tematzeko. Nere kasua ez da guztiz halakoa izan, ez da "ezetz" bat egon, proposamena izan zen. "Halako hau egingo al diagu?". Joe, ba bai.

Funtsean, Hiru Haundiak (Handiak behar luke, baina...) Aizkorri, Anboto eta Gorbea dira. Eta proba honetan batetik besterako bidea egiten da. Nahiago nuke lerro zuzenak balira, baina ez, bi punture artean distantzia euskaldunena mendian gora ta behera ibiltzea da. Guztira 100 bat kilometro eta 24 orduko epea bukatzeko.

Ekainaren 14an da, beraz oraindik denbora daukat damutzeko, baita prestatzeko ere :-). Adibide onak ditut lanean, nere tokaioa oinez joaten da lanera, eta Eneko korrika egitera joaten omen da (omen, ez dudalako ikusi :-), baina Flickr-en badaude argazkiak, sinistu beharko).

Baten bat animatzen bada, izena aurrez eman behar da eta 30 euro balio ditu.

Santiagora iritsi banintzen, hau ere egingo dut, ezta? Apusturik bai?

---------------

 
Aitzolek komentatu dit jada ez dagoela apuntatzerik. Hiru Haundiak-en webgunean abixu bat jarri dute aurreikusita zeuden 1.000 postuak bete direla. Eskusa ona aurkitu du ez egiteko ;-). Esan beharra dago antolakuntza dela eta orain arte ikusi dudana ez dela oso positiboa izan. Pixkat kaotikoa. Gainera interneten baliabideak ez dituzte ondoegi aprobetxatzen. Agian proba gehiegi hasi da.

Bestalde, Tagzanian 2006ko proba jaso zutela erakutsi dit.

(2008ko urtarrilak 10ean eguneratua)

Hasteko edo

Mikel Lizarralde 2008/01/07 22:39

Aurreko astean Arrateko Amaren bixita izan nuen. Atzetik agertu zen eta sorpresan harrapatu ninduen. "Hi, zergatik ez hator gurera?".

Aittitta Mario etorri zitzaidan burura. Txikitan ikasi nuen lehen abestia Arrateko Amarena izan zen, berak erakutsita. Eibartar gehienen kasua izango ote? Oraindik ere oroitzen dut abestia, aspaldi joandako aittitta gogoratzen dit. Nola esan ezetz bada Arrateko Amari?

Asteburuan erabakia hartu nuen, Eibarreratu egingo nuen bloga.

Amerikarrek beraiengana zihoazen etorkinak Ellis Island-en edukitzen zituzten zain. Eibarren Azitain daukagu. Bertako poligonoan egon gara goizean bloga eta biok. Berari ez dizkiote parerak eman. Aittittari agur esan nion bezala, blog zaharrari ere agur esatea tokatu zait. Wordpressen laga dut. Agian trukatuko dugu estekaren bat, edo agian baita bixitariak ere.

2007ko azaroan, bloga hasi nuenenean, ibilbide berria hasi nuen. Santiago eta lan berria zituen helmuga bide horrek, the road. Orain lagun eta esperientzi berriak ditugu zain. On the road gaude, bidean.

Aurkezpena

Bidean...

Mikel Lizarralde naiz, 80an jaiotako eibartarra. Marketin lanak edo egiten ditut CodeSyntax enpresan. Hemen idazteaz gain beste CodeSyntax-en blogean eta Twitterren ere banabil txio-txioka.

Hemengo eduki guztiak CC-BY-NC-SA lizentzia dauka.

 

Nabigatu euskaraz