Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Kalamuatik Txargainera

Greban #m30greba

Leire Narbaiza 2013/05/30 11:36
Huelgan nago

Motiboak soberan dauzkagulako, gaur greban nago. Aurreko greban ere esan nuen ez zela gehien maite nuena, baina besterik ez zaigu geratzen.

Egokia ez dela diote, kalteak eragiten dituela. Greba ez da egokia, manifestazioek trafikoa eragozten dute, eserialdiek hiriak paralizatu, eskratxeek asaldatu, oihuek molestatu, kartelek zikindu, betozkoek beldurtu… Beraz, irribarretsu, kontsignak erakutsi barik, isilik, ikusezin, paseoan, bakarka, lanean nahi gaituzte, molestatu barik meneko, apal, umil eta esklabo, ahoa itxita. Aberatsak aberatsago eta besteok pobrezia helburu dugula.

Nahikoa da! Hau gelditu behar da! Aurre egin diezaiegun! Planto egin! Jarki!

Kristalezko sabaia

Leire Narbaiza 2013/05/26 22:51

Pinteresten "tablero" bat daukat "Emakume bako erretratuak" izenekoa. Bertan, emakumerik ez duten (edo oso gutxi) talde-argazkiak biltzen ditut. Orain arte, Pinteresteko kontuko argazkiak ez ditut sare sozialetan zabaldu, aukera hori ematen badu ere.

Baina pasa den astean Twitterren zabaldu nuen irudi hau "pineatu" ostean:

Gasteizko Hala Bedi irratia 30. urteurrena ospatzen ari da, eta "¡Que vienen los vascos! izeneko mahai-ingurua egin zuen asteazkenean. Aurreko astean ere beste mahai-inguru bat egin zuten eta argazkia hauxe izan zen:

 

Komunikabideen gaineko mahai-ingurua. Hemen ere andrazkorik ez.

Hau guztiau, twitterren ibili ginen komentatzen eta beheko argazkia txio honetan zabaldu nuen

pinterest.com/pin/2318650807… #hbi30jardun Hala Bedi irratiko jardunaldiko mahai ingurua. Emakumeak, non?

— leire narbaiza arizm (@txargain) 2013 maiatza 15

Ziberfeminismoaren gaineko mahai-ingurua

Leire Narbaiza 2013/05/23 00:20
Berdintasunak antolatutakoa

Berdinatasunak antolatzen diten mahai-inguru batera gonbidatu ninduten. Telebista saioa bazen ere, asko pentsatu barik, baietza eman nuen. Bai, ez zait batere gustatzen neure burua grabatuta ikustea, badakizue, dena akats, dena mugimendu, dena zatar,… baina, horregatik da harrigarria hain bizkor hartzea erabakia.

Mahai-inguruan June Fernandezek @marikazetari, Saioa Iraola Bilgune Feministakoa, ni neu eta Idurre Eskisabel gidari. Agian baietza emate bizkor hori nire kideengatik izan zen, ilusioa egiten didalako eurak ezagutzea, nahiz eta feminismoa blogean eta twitterren tratatzeko modua oso naifa den.

Esan behar dut oso atsegina izan zela guztia, eta nahiz eta 40 minutu inguru jardun niri oso laburra egin zitzaidala! Gustura egon ginen seinale. Hori bai, etxerako bidean askoz erantzun hobeak bururatu zitzaizkidala aitortu behar dut; izan ere, feminismo, berdintasun eta parekidetasunaz ezer gutxi esan nuen, batez ere, twitter eta euskaraz jardun bainuen!

Hori bai! Nahi duzuenean ni berriro prest! Zentratuago joango naiz! Mila esker nirekin gogoratzeagatik!

Ameskeriatan

Leire Narbaiza 2013/05/20 23:55

Amestu nuen azaleko orban eta orbain guztiak buruz, hatzek braillean irakurtzen duten bezala, ezagutuko zizkidala; bere gorputza osorik esploratuko nuela, Afrika XIX. mendeko salakot-dun ingeles abenturazaleen antzera.

Ohean ordu txikietan poemak irakurtzearekin egiten nuen amets, Mi amado es fresco y colorado, se distingue entre millares. Su cabeza es oro puro, sus rizos son racimos de dátiles, negros como el cuervo.

Bere bular oparoan burua pausatu eta bertan kezka guztiak lagako nituela, bere besoen abaroan urtu eta bat egingo genuela amesten nuen.

Plazera eta samurtasuna nahastuta, gauak emango genituela nuen amets. Kezkak eta ardura elkarbanatuz. Barrez eta jolasez beteko genituela egunak; maitasunez eta musuz, gauak.

Baina ametsak –maitasunak, lilurak eta erakarmenak sortutako sukar-ametsak–, mundu onirikoetatik ez dira errealitate bihurtzen, amets-gaizto izan ezean. Eldarnioak, sarritan, amets politik ez baina gaiztorik ere ez dira bilakatzen. Espejismo hutsa baitira geure buruan.

Errealitate dosia esnatzean!

Eskubideak

Leire Narbaiza 2013/05/03 01:01
Begitu aldizkarirako idatzitako artikulua

Azken hileko gertakariak ikusita eskubideak zein aldakorrak eta subjektiboak diren otu zait. Era berean justizia, legea eta eskubideak zerikusirik ez duten hiru kontzeptu direla. Adibidez, Frantziako estatuan ezkontza homosexualak legeztatu dituzte. Azkenean, Euskal Herri osoan edozein biztanlek izango du nahi duenarekin ezkontzeko eskubidea. Bai, eskubidea lortu, gero ez ezkontzeko, utikan esateko. Eskubidea konkistatu, gero ez erabiltzeko, edo bai. Honekin batera, garrantzitsuago den zerbait ere lortu da: edozein umek izango du eskubidea gurasoak (edozein dela ere euren aukera sexuala) legalki guraso izateko.

 

Ezkontza homosexualaren kontra daudenak, batez ere, adopzioaren kontra daude. Diotenez, umeentzat kaltegarria izan daiteke ama bi edo aita birekin heztea. aita eta ama behar dela orekatua hazteko. Baina historiak erakusten digu bikote heterosexualetan sortzen diren haurrak ez direla denak ekilibratuak. Aita eta ama edukitzea ona da maitasuna eta babesa ematen badiete txikiei, horixe baita umeek behar dutena: gozotasuna, ziurtasuna eta zainketak. Izango ahalko dute munduko haur guztiek halakorik izateko eskubidea!

 

Aipatu legez, eskubideak denborarekin aldatu egiten dira. Duela gutxira arte andrazkook ez genuen eskubiderik. Kontu korronte edo pasaportea egiteko, adibidez, aitaren edo senarraren baimena beharrezkoa zen. Duela 35-40 urtez dihardut, 70. hamarkadaren amaieran gertatzen zen hori, hain zuzen. Elizarentzat ere arima bako izakiak ginen. Beraz, ezin esan betikoak balio digula, eskubideen munduan dena delako aldakorra, normalean onerako.

 

Hala ere, eskubideak aldatu egiten direla esan dut, baina zer da eskubide? Pertsona batzuek eskubidetzat kontu bitxiak aldarrikatzen dituzte, kutsatzeko eta zikintzeko eskubidea esaterako, zaborra botatzeko modua erabakitzeari deitzen diote deretxoa. Edo zigarroaren kea aurpegian botatzeari. Lege horien aurka egingo dute, jo eta sua, euren eskubidea dela adieraziz. Hori bai, benetakoak murrizten dituztenean etxean geratzen dira, txintik esan gabe. Izan ere, beren egunerokotasunean kalterik egin ezean, meneko dira. Murrizketekin, lan-eskubideak aldatzen ari dira, eta Bangladeshkoak kanbiatu beharrean, gureetara hurreratuz, gureak eurenetara gerturatzen dabiltza, zoritxarrez. Erretiro adina luzatu, gizarte ongizatea desagertu. Eskubideak deuseztatu, berba baten.

 

Baina zer edo zer argi badago da denok ez ditugula eskumen berberak. Adibidez, arestian aipatu dudan Bangladeshen hildakoek etxera jornala eroan gura izanez gero, men egin behar izaten diote ugazabak esaten duenari, bizitza arriskuan jarrita, gu sarri alda gaitezen; ez eskubidez, janzkeraz baino, arropa merkea jantz dezagun. Eskubiderik eza. Balioa ere merkea. Bostongo 3 hildakoek orduak eta orriak bete dituzte komunikabideetan, baina Bangladeshko 370ek 20. postua bete dute. Mailak eta justizia, justizia eta zuzenbidea. Zerikusirik ez duten kontuak. Ikusgarritasun eza, komunikabide konbentzionalen bazterketa, Donostiako Bulebarrean ere agerian utzi zutena: eskubideak defendatuz, legeari jarki, justiziari aurre eginda, komunikabideetan ikusezin!

Justizia, legea eta eskubideak, balio erlatiboak.

Internazionala euskaraz

Leire Narbaiza 2013/05/01 23:55
Urteroko kezka eta hizpidea.

Gaur maiatzaren 1a izanda, Internazionala euskaraz abesten saiatu naiz, beste urte batzuetan bezala. Letra ez dakidanez, txuletan begiratu behar eta urtero bezala, katastrofea! Zer demontre esan nahi du euskarazko bertsioak? (urtera beste hobe bat aurkitu dugu http://eibar.org/blogak/leire/euskarazko-beste-letra-bat-internaziolarendako )

Zutik lurrean kondenatu
Zaren langile tristea!
Nekez ginen elkarganatu,
Indazu albiristea!

Gertatuak ez du ardura.
Jende esklabua jaiki!
Aldaketak datoz mundura.
Nor den herriak badaki.

Oro gudura, ala!
Bihar izan dadin
Internazionala
Pertsonaren adin.

"Idazu albiristea", "Nor den herriak badaki", "Bihar izan dadin Internazionala pertsonaren adin"? Zer esan nahi dute esaldi horiek? Norbaitek azal diezadake, mesedez? Irakurtzen dudan bakoitzean, barregura sortzen dit, gero haserrea eta ondoren kezka. Nola hainbeste urtetan hain ganora gutxirekin?

Badirudi Gabriel Arestik euskaratu zuela, baina poeta bilbotarrak itzultzen jardun zuenean ez zen oso buru argi ibili, alajaina!

Originala frantsesez da, eta hauxe dio:

Debout ! les damnés de la terre !
Debout ! les forçats de la faim !
La raison tonne en son cratère :
C’est l’éruption de la fin.
Du passé faisons table rase,
Foule esclave, debout ! debout !
Le monde va changer de base :
Nous ne sommes rien, soyons tout !

Il n’est pas de sauveurs suprêmes :
Ni Dieu, ni César, ni tribun,
Producteurs, sauvons-nous nous-mêmes !
Décrétons le salut commun !

Pour que le voleur rende gorge,
Pour tirer l’esprit du cachot,
Soufflons nous-mêmes notre forge,
Battons le fer quand il est chaud !

L’État comprime et la loi triche ;
L’Impôt saigne le malheureux ;
Nul devoir ne s’impose au riche ;
Le droit du pauvre est un mot creux.
C’est assez languir en tutelle,
L’Égalité veut d’autres lois ;
« Pas de droits sans devoirs, dit-elle
« Égaux, pas de devoirs sans droits ! »

Hideux dans leur apothéose,
Les rois de la mine et du rail
Ont-ils jamais fait autre chose
Que dévaliser le travail ?
Dans les coffres-forts de la bande
Ce qu’il a créé s’est fondu
En décrétant qu’on le lui rende
Le peuple ne veut que son dû.

Les Rois nous soûlaient de fumées,
Paix entre nous, guerre aux tyrans !
Appliquons la grève aux armées,
Crosse en l’air, et rompons les rangs !
S’ils s’obstinent, ces cannibales,
À faire de nous des héros,
Ils sauront bientôt que nos balles
Sont pour nos propres généraux.

Ouvriers, paysans, nous sommes
Le grand parti des travailleurs ;
La terre n’appartient qu’aux hommes,
L’oisif ira loger ailleurs.
Combien de nos chairs se repaissent !
Mais, si les corbeaux, les vautours,
Un de ces matins, disparaissent,
Le soleil brillera toujours !

C’est la lutte finale :
Groupons-nous, et demain,
L’Internationale
Sera le genre humain

  • Gaztelaniazkoak originalarekin antza handiagoa dauka:

¡Arriba, parias de la Tierra!
¡En pie, famélica legión!
Atruena la razón en marcha:
es el fin de la opresión.

Del pasado hay que hacer añicos.
¡Legión esclava en pie a vencer!
El mundo va a cambiar de base.
Los nada de hoy todo han de ser.

Agrupémonos todos,
en la lucha final.
El género humano
es la internacional. (Bis)

Ni en dioses, reyes ni tribunos,
está el supremo salvador.
Nosotros mismos realicemos
el esfuerzo redentor.

Para hacer que el tirano caiga
y el mundo esclavo liberar,
soplemos la potente fragua
que el hombre nuevo ha de forjar.

Agrupémonos todos,
en la lucha final.
El género humano
es la internacional. (Bis)

La ley nos burla y el Estado
oprime y sangra al productor;
nos da derechos irrisorios,
no hay deberes del señor.

Basta ya de tutela odiosa,
que la igualdad ley ha de ser:
"No más deberes sin derechos,
ningún derecho sin deber".

Agrupémonos todos,
en la lucha final.
El género humano
es la Internacional. (Bis).

Beste gauza bat da, ezta? Horregatik, uste dut, badela sasoia bertsio txukun eta ganorazkoa egiteko, zentzuduna, ulergarria, benetako himno kantagarria bihurtu dakigun. Norbaitek jasoko ahal du erronka eta animatuko egiten?

Bitartean, Salbuespunk-R.Ke.R.-ren bertsio berezi bat

Urtebete pasata beste bertsio bat ailegatu zaigu, gustagarriagoa!
Aurkezpena

Leire Narbaiza Arizmendi

Irakaslea eta blogaria (+)

Madalenak Kafesnetan

Madalenak Kafesnetan

Madalenak Kafesnetan atala
#MadalenakKafesnetan

Artxiboa
2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005
Kontagailua