Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Kalamuatik Txargainera

Irauli beharra

Leire Narbaiza 2013/01/16 15:55
Independentzia barik, gaitz; baina gauzak egin litezke euskararen arloan!

Ezin da eskolaren gainean laga euskalduntzearen pisu guztia, eta gainera pentsatu ume horiek barita magiko batek ukituta moduan, euskaraz egingo dutenik, giroa guztiz erdalduna denean.

Ezin da helduen euskalduntzea 100. mailan laga eta euskaltegiak txaplata bailiran erabili. Ezin dute euskaltegi publikoek agonia luze honetan jarraitu, jaio zirenetik hiltzen dabiltza-eta. Utzikeria eta ganorabakokeria administrazioaren partetik. Helduak ez ei dira estrategiko, baina giro erdalduna sortzen dute.

Ezin da pentsatu euskara ikasi duen jendeak titulu bat lortu duelako euskara erabiliko duenik. Tituluak bere horretan ez duelako ezertarako balio, batez ere, ikasteko motibazio bakarra paper hori lortzea izan denean.

Ezin da erabilera handitu, erremintak ematen ez bazaizkio tituludun beharginei, euskaraz ez badaude, adibidez, aplikazio eta ordenagailuak, Osakidetzan pasatzen den moduan. Titulua lortu baina gero lanean power-point ikastaro batek duen erabilgarritasun bera badauka, ezin motibatu eta erabili.

Ezin da ardura guztia euskaldun kontzientziatu eta militante guztien gainean laga. Gu gara egiten ez dugunak, guk erreklamatu behar, bekatariak egiten ez badugu, errudunak.

Uste dut badela momentua euskara exijitzeko, etiko eta legalki badagokigulako.

 

Uste dut badela unea edukazio onarekin amaitzeko; kontrako eragina izan duelako, eta, agian, ozen eta ez-adeitsu erreklamatuta jaramon handiagoa egingo digutelako.

 

Uste dut badela sasoia jarkitzeko, eta bagarela esateko, euskaraz bizi gura dugulako

Bada garaia matxinadarako!

 

Oharra: post hau eibartarrak zerrendako erantzun-soka baten bota dut eta Iturrik ohartu nau post bat zela. Mila esker, wapo!

Amante

Leire Narbaiza 2013/01/11 21:32
Egunotan hautsak harrotu ditu berba honek interneten.

Aste honetan "amante" berba bolo-bolo ibili da twitterren Joxe Rojasen "Uscaras no tengo, amante" postaren harira. Askok umetatik ezagutzen dugu, baina bizkaieraren eremutik kanpokoei –esango nuke– zeharo ezezaguna egiten zitzaien, eta maitale hitzarekin lotzen zuten. Elkarrizketa asko sortu ditu eta erabilera-eremu mapa bat ere egin genezakeen emandako erreferentziekin. "Gaurko hitza" ere bada.

Kokapen geografiko horien atzean jendearen oroitzapenak zeudela igartzen zen. Izan ere, nire iritziz, berba hau ezagutzen dugun guztiondako oso berezia eta maitatua da; agian, umetan horrela deitu izan digutelako amamek, izeko nagusiek eta hauen lagunek, gure inguruko andre zaharrek, beti kariñoz eta goxo. Umetako oroitzapenak dakarzkigu, une eskasetan kontsolagarri eta lasaigarri izan delako hitza; eta askotan, falta zaizkigun pertsona zoragarri horiek gogorarazten dizkigulako. Ume-denborara bidaia nostalgiko eta ederra egiten dugu entzuten dugunean, eta zer ez genuke emango "Etorri hona, amante! ez eizu negarrik ein, ez da ezer izan, barren!" entzuteagatik emakume maitagarri horren beso artean berriro ere.

Gurean, amamak ez zuen erabiltzen baina bere lagunek esaten zidaten, zorionez. Zeren sekulako inbidia nien nire inguruko umeei euren amamek erabiltzen zutelako "amante" takian potian. Pentsa zelako indarra duen berba honek! Zoritxarrez, baina, galzorian dago, andre horiek (Bai, andreak, inoiz ez baitut gizonezkoen ahotik entzun) poliki-poliki hiltzen ari zaizkigulako.

Ederra da berbek zelan itzultzen gaituzten gure gomutetara, zelako bidaia sentimentalak egin ditzakegun sei letra txikirekin. Iradokitzaileak, benetan!

Aurkezpena

Leire Narbaiza Arizmendi

Irakaslea eta blogaria (+)

Madalenak Kafesnetan

Madalenak Kafesnetan

Madalenak Kafesnetan atala
#MadalenakKafesnetan

Artxiboa
2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005
Kontagailua