Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Kalamuatik Txargainera

Grebaz

Leire Narbaiza 2012/09/26 15:26
Irailaren 26a

i26 greba orokorra

Greban nago, ez naiz lanera joan. Erabakia inoiz baino errazago hartu dut, gainera! Aurreko greba batzuetan neure buruarekin hausnarketa eginda erabaki dut. Oraingoan horrelakorik ez.

Aurrekoetako hausnarketak motiboez ez ezik, grebaren zentzuz ere baziren; izan ere, huelga egiteari berari ez diot zentzu handirik ikusten, agian euskaltegiko irakaslea naizelako eta ikasleek gure grebak pozik hartzen dituztelako, jai eguna da eurendako. Gure lan-uzteak ez dio inori eragiten, gure poltsikoari ez bada behintzat!

Askotan pentsatu dut bai grebek, bai manifestazioek ez dutela ezertarako balio. Hala ere, segitu dut greba egiten eta manifestatzen. Ez naiz oso koherentea, ezta? Zer dela-eta jarraitzen dut gauza bera egiten? Hain tentela naiz?

Beharbada bai, tentela eta sinplea. Iraultzaileena eta borrokalariena ez banaiz ere, zentzuz jokatzen ahalegintzen naiz. Eta kokoteraino nago! Aspertuta kaka burutik behera egiten digutelako.

Hain nazkatu eta higuinduta egonda, zer egin? Ez dakidanez, formula zaharrekin segitzen dut, manifestazio eta grebekin, alegia. Beste modu bat topatuko banu, egingo nuke! Baina nire xalotasunean ez dut beste ezer aurkitu.

Horregatik egiten dut greba, ez dakidalako zelan erantzun miseriara garamatzan egoera honi! Pobrezia orokortua datorkigulako, eta gure umeak Norvegiarrek babestu beharko dituztelako. Pobrezia ekonomikoa eta miseria morala. Esklabotza itzuliko zaigulako horrela jarraituz gero. Gure aurrekoek lortutako eskubide guztiak urratu eta lehengora itzuli.

Hau guztiau balitz munduko herritar guztiak maila berean egoteko; hau da, pobreenak gure mailara pasatzeko, onartuko nuke. Baina ez da horrela! Pobreenak pobreago, eta aberatsenak askoz ere aberatsago. Lehen gutxi balute bezala!

Beraz, motiborik falta ez zaigulako, greba hau hausnartu barik egin dut, hausnarketa aspaldi eginda dagoelako!

Paperaren distira

Leire Narbaiza 2012/09/25 12:59
Existitzen da, jaun-andreok!

Papera laga dut, edo berak ni, zuzenago esatearren. Amaitu zen epea, baina nik idazteri laga ez. Blogak hornitzen segitu dut, eta lau haizetara zabaltzen. Baina ez da berdina. Paperak ematen zidan distira, errekonozimendua, amaitu da, eta kittoko elkarrizketaren ondoren. Itzuli naiz lehengora, blogari arrunta naiz atzera ere. Fan berri sutsuenak ere isildu dira (bai, ondo irakurri duzue. Denetarako dago munduan, zorionez, gure auto-estimuaren mesedetan! Jendea gutxirekin konformatzen da, gero!). Bai, fanak, letra inprimatuak dakarren miresmenaren ispilu dira. Paperak, oraindik, duen indarraren adierazgarri.

 

Irailean hauxe gertatu izan zait: Post bat jarri blogean. Twitterren begiratu, Facebooken, e-mailean… ezer ez! Ez bertxiorik, ez datsegit, ez erantzunik. Zorionak eta irribarreak ere apaltzen ari dira. Ospearen oihartzuna isildu…


Egunkarian argitaratzen nituen artikuluak biribilagoak ote ziren, blogeko postak baino? Hobea nintzen erlojuaren eta karakterren presiopean? Prestatutako artikuluak eta Berrian argitaratu ez nituenak baina bai blogean, kaskarragoak ziren? Ala abuztuan gertatutakoa udako beroak eragindako espejismoa baino ez ote da? Ederra baina faltsua?

 

Diotenez blogarion egoa gainbaloratuta dugun idazle frustratuak gara. Fama hori daukagu, behintzat. Atentzio pixka baten truke strip-tease emozionalak egiteko gai garela. Gure izena eta blogarena edozein tokitan ikusteak pizten omen gaitu. Afektu bila gabiltzalako, agian, edo errekonozimendua, eta izenenak kontsolatzen gaitu. Beharbada, mantxeta prestigiotsurik ez gaituelako babesten. Seguruenik itzal hori lortu eta desagertutakoan babesgabetasuna nabariagoa dugu. Ondo ohituta zegoenaren negar txepela!

Koadernoak

Leire Narbaiza 2012/09/20 19:47
Etxeko kaxoietan topatutako lagun zaharrak

Tiraderetan gauza baten bila nenbilela, koaderno eta libreta pilo bat aurkitu ditut. Zazpi bat izango dira, eta pare batek 20 urte ere badituzte! Haluzinatu egin dut eta konturatu naiz koaderno eta libreta politekin obsesioa dudala. Topatutako ia guztiak idatzita daude, baina denak amaitu barik.

DSCF1477

Denetatik aurkitu dut: ertainak, txikiak, espiraldunak, arruntak, politak…Koaderno batzuk hain dira ederrak, non erabiltzeak ere pena ematen didan! Dotore horietako bat atzetik dut hasita, irakurri nahi ditudan liburuen zerrendarekin, letra txikiz, ahalik eta gutxien “zikintzeko” libreta, itxura batean.

 

DSCF1480

Koaderno zaharrenak “bikotea” dira, kit bat, batera erosiak Londresen. Batean aspaldiko lagunen helbideak dauzkat (auskalo pertsona horiek non bizi diren orain). Eta bestean topatu dut gauza onena: poemak, testu laburrak eta esaldi solteak! Bertan nituen apuntatuta, nerabezaroko kontuak (edo lehenengo gaztarokoak), karpetetan-eta idazten genituenak! Batzuk oso infantilak dira, eta txarrak. Baina onen bat ere agertu da. Jakina, onak idazle famatuenak. Ia guztiak estilo erromantikokoak, maitasuna eta horrelako gaiak jorratzen dituztenak. Kezka soziala agertzen dutenak ere badira, baita euskararen aldekoak ere. Agian gauza politen bat topatuz gero, berreskuratuko dut. Ez nirerik, prefosta! Gutxi batzuk nik eginak direla esan dut, lotsa sortzen didatenak. Poemak eta testuak, denak eskuz idatzita daude, baina itsatsitako errekorteren bat ere badago.

 

DSCF1479

Bai, eskuz. Ahalik eta txukunen jarriak, nahiz eta beti nahiko narrasa izan naizen holako kontuetarako. Urte hauetan zelan aldatu zaidan letra! Txarragoa, ulergaitzagoa dut orain, baina onera joan dela ere esan nezake! Oraingoa “basatiagoa” bada ere, libreagoa badela esan nezake, konbentzionalismo gutxiagorekin!

 

DSCF1478

Beste libreta baten, berriago eta arruntagoan, duela gutxira arte erabilitakoa, egin beharreko gauzen zerrenda topatu dut: bonbillak erosi, zapatak konpontzera eraman, depilatzeko txanda eskatu, prakak jasotzera joan…Bizitzaren metafora dira koadernotxo hauek, bizitza nola aldatzen zaigun lekukotza dut libretetan: poemetatik betebehar domestikoenetara! Heltzearen alderik ilunena eta itsusiena, beharbada. Amets guztiak utzi, txoriburutasuna laga, eta errealitateak okupatu du fantasien espazio hori, grisagoa bihurtuz, zentzunez betez, betebeharrez lepo, ilusioak estaliz…

 

Koaderno gehiago ere bada. Oraintxe gogoratzen dut armairu batean koaderno pare bat ere baditudala nerabezaroko egunerokoekin! Terribleak dira, baina gauza politak ere badaude, gaztelaniatik euskararako aldaketa, adibidez. Kontzientzia piztea eta errebindikazioa. Barruko lanketa. Sinplea baina sakona. Agian haiek irakurrita jakin liteke orduko neskatila zergatik den horrelako emakumea egun. Horregatik, oso ondo gordeta daude, inoren begiek ikus ez ditzaten, baina bota ere ez ditut botako, nire izaeraren eraldaketak erakusten baitituzte.

 

Eta bileretako koadernoak. Batzuk botata dauzkat, baina badago beste bat gordeta, betiko gordeko dudana. Barre eta malko gehiegi dituelako bere barruan, eta oso denbora laburrean irakaspen askoren –larregiren, agian– , bitakora izan zelako. Benetan markatu ninduen sasoi oker baten testigantza dutelako.

 

Nork esango luke bizitza oso bat 10 kaieretan isla zitekeenik?

Parkeetako komeriak

Leire Narbaiza 2012/09/18 13:07
Umeen guneetan sufritzen direnak

Sekula ez zait umeen parkeetako giroa gustatu izan. Zorionez, orain arte gutxitan ibili izan naiz jolaslekuetan eta beti nire lagunen batekin eta bere umeekin. Lagunarekin nindoanez, babestuta nengoen eta onartuagoa nintzen. Izan ere, parkeen ekosistema nahiko itxia da lehenengoz doan fauna edo flora berriarendako.

 

Orain, baina, nahi baino gehiagotan eman behar dut bertan denbora, iloba zaintzen ibiltzen naizelako batzuetan. Eta aitortu behar dizuet jasangaitza dela. Alde batetik, talderik eduki ezean, bankuan bakarrik egotera kondenatuta egoten gara ume-zaintzako free-lanceak, taldeetako batzuen begiradak jasotzen. Agian, hobeto; zeren, ba ote dago gauza aspergarriagorik ezezagun batekin haurren potito, fardel, kaka, askari eta loaz etengabe aritzea baino? Ez!

 

Jagondako umea oinez ibili arren, oraindik txikitxoa bada, beste fenomeno bat ere gertatzen da: bankoen okupazioa, setioa eta gotortzea. Bai, ondo irakurri duzue! Imajinatu, goiz iritsi zarete txintxaunetara, eta gustukoen duzuen jarlekua aukeratu duzue (gerizpetan dagoelako, parrapasetik gertu dagoelako, gogoak eman dizuelako,… nik zer dakit ba!) eta bertan utzi dituzue umearen poltsa, zuen txamarra, askaria, eta ondoan kotxea, banku guztia okupatu barik, jakina; baina bai espaziotxo bat hain zamatuta ez ibiltzeko haurraren atzetik gora eta behera. Halako batean, umeak askaria eskatu dizuelako, fardela aldatu behar diozuelako, jausi eta negarrez dagoelako,… hara non itzultzen zareten zuen jarleku horretara, eta topatzen duzuen koadrila batek okupatu duela osorik bertan jesarrita: zuen poltsa eta merienda ertz baten daude elkarren gainean edonola, eta txamarra ia lurra ukitzen! Hau gutxi balitz, okupek kotxea lekuz mugitu dute, eta beste kotxe batzuekin inguratu egin dute! Bertan gotortu dira eta baimena eskatu beharrean zaudete zuen gauzak jaso ahal izateko. Orduan, gaizki begiratu dizuete, nahiz eta umea besoetan negarrez duzuen! Gainera, beste eserleku baten bila aritu zarete eta libre dagoen bakarra eguzki begian dagoena izatea ere marka da, gero!

 

Kontatutakoa niri birritan pasatu zait, egia da, parke berean. Baina parke bakoitzak bere idiosinkrasia du, hori ere horrela da. Nik, adibidez, hiru parke “sufritzen” ditut eta hirurak dira desberdinak. Beharbada, hiru herritan daudelako, eta herriek ematen dietelako pertsonalitatea jolaslekuei. Ez dakit zer izan zen lehenago, arrautza ala oiloa; hala ere, desberdin jokatzen dute gure moduko jendearekin. Noizbehinkako zaintzaileontzat latzena eta bitxiena, dena dela, egunerokoek guri ez ikusiarena egitea da: iloba ezagutzen dute ikastolatik, agurtu eta berba egiten diote berari, baina niri jaramonik ere ez didate egiten, ondoan banago ere eta nitaz hitz egin arren “Ze ondo tiakin, e?”(Gainera, nola dakite umearen izeba naizela eta ez zaintzailea edo amama edo dena delakoa? Informazio guztia dute!) “Meriendatzen ari zera, maittia? Existituko ez banintz bezala! Hain ikusezina inoiz ez naiz sentitu!

 

Halere, gure txikitxoengatik itsuskeria horiek jasateko prest ere bagaude, eurek baitira guretzat garrantzitsuena. Baina parkekideak tratatzen jakin beharko genuke. Bestela zer ikasiko dute haurrek?

Alkarrizketa …eta kitto-n

Leire Narbaiza 2012/09/15 01:30
Aste honetako zenbakixan

Astion alkarrizketia egin deste azken aldizkariko zenbakirako. Bertara juan eta etzian moduan erretratuak etara eta barriketan jardun genduan. Azpixan jarri dot web-orrixan agertutako moduan. Pare bat gauza ez dittue nik esandako moduan jarri (adibidez baietza emongo netsakela datorren udan), baiña nahiko fidela da. Hemendik Hollywoodera :-)

Leire Narbaiza, Berria-n udako zutabegille: "Anekdotak idazteko pizgarri modura erabilli dittut"

Lanbidez irakaslia eta afiziñoz blogarixa dan eibartarrak abuztuan egunero idatzi dau iritzi artikulo bat, Berria egunkarixan argittara emoteko. Hasierako erreparuak gaindittuta, pozik dago bizipen barrixarekin eta, lehenagotik be bestien iritzi artikuluak irakortzeko ohittura haundixa izanda be, ointxe bestiak idazterakuan egitten daben ahalegiñ haundixa hobeto ulertzen dabela diño.

- Nolatan animau zara udan iritzi artikuluak idaztera?
Uztaillaren erdialdera Berria-tik deittu zesten, abuztuan egunero kaleratzeko iritzi artikulua idazteko proposatzen. Pentsatzen hasi eta beldur piskat emoten zestan, bestiak beste ez naizelako ez kazetarixa, ez idazlia, baiña azkenian animau eta baietz erantzutia erabagi neban.

- Zuretako esperientzia barrixa izan da, ezta? Zer moduzkua?
Oso ona. Gogorra izanda be, engantxau egitten dau. Egixa esateko, idazten jardun doten bittartian egun osuan artikuluarekin bueltaka ibiltzen nintzan, zeren gaiñian idatzi pentsatzen lehelengo eta gero, ordenadore parian jarri eta pare bat ordu erraz emoten nittuan, idatzi, berridatzi eta azkenian kaleratu biharrekua erredakziñora bialdu aurretik. Ez dakit datorren urtian atzera be idaztia proposauko desten ala ez, baiña pentsatzen dot baietz esango nebala barriro.

- Zeren gaiñian idatzi zeure esku laga dabe? Zelan aukeratu dittuzu gaixak?
Nere inguruan laguntza eskatu neban eta gai-zerrendak be osatu nittuan, baiña nahiz eta gai diferentiak euki zerrendak bakarrik ez desta larregi lagundu, idazteko pizgarri modukua bihar neban eta horretarako anekdotak erabilli dittut, nere inguruan pasautakuak edo Twitter bittartez jasotakuak idazteko aitzakixa izan dira neretako.

- Udia holakuak idazteko sasoi aproposa da?
Akaso biharrerako ez da sasoirik egokixena, baiña gaixak hartzeko orduan bai, bestiak beste jendia eguneroko rutinatik kanpora ibiltzen dalako. Gaiñera, bizitzen dihardugun situziñuarengaittik-edo, aurtengo udan behintzat ez dot gaixak topatzeko arazorik euki.

- Zuk bloga dakazu. Zelako aldia ikusten dozu bertan egitten dozunaren eta egunkarirako idatzi dozunaren artian?
Bloga norberana izanda, norberak agintzen dau modu batian azaltzeko. Idatzittakuaren neurrixan muga norberak ipintzen dau, maiztasuna be norberaren esku dago, argazkixa ipiñi ala ez… alde horretatik askatasun gehixago emoten dau blogak. Baiña egunkarixan idazten hasi eta segiduan ikusi neban papelak zelako indarra dakan, pentsatzen dot jende gehixagorengana aillegatzen dirala idatzittako artikuluak. Izan be, blogian idatzittakua jende askok irakorritta be, badirudi hor esandakuak interneten geratzen dirala gehixago, baiña egunkarixan artikuluak kaleratzen hasi eta gitxira aspaldiko lagunak idatzi zesten, egunkarixan idatzittakua ikusi ebela kontatzen. Bestalde, egunkarixak zuk idatzittakua kaleratziak beste pisu edo konfidantza modukua emoten dabela pentsatzen dot, babes moduko bat. Eta hori bloga zazpi urtian martxan dakatela eta Eibar.org barruan egotiak be mailla batian babes moduko hori eskintzen dabela, baiña ez da gauza bera.

Inperialismo linguistiko goiztiarra

Leire Narbaiza 2012/09/13 23:40
Edo hizkuntza "handien" umeei irakasten zaiena

Debako zumardian badago zibulu-zabulu bat automobil itxura daukana, gurean oso popularra. Gidatzeko tokia libre izanez gero, arratsalde erdi eman genezake bertan, bidaia imajinarioak egiten. Txintxaun horren gauzarik onena da ume batek baino gehiagok erabil lezakeela, eta, gainera nagusiok ere bertan joan gintezkeela, aurre aldean banku moduko bat daukalako.

Halako bidaietako baten beste ume bat ere suertatu zitzaigun. Ez zuen 6 urte izango. Gidatzen hasi eta gaztelaniaz hitz egiten hasi zitzaidan, Antonio zitzaiola izena eta Toledokoa zela, Deban oporretan zegoela. Hori guztiori niri kontatu zidan. Ilobari ere esan zion zerbait, baina gure umeak ez daki gaztelaniaz. Antonio konturatu zen euskaraz egiten niola ilobari eta gauzak galdetzen hasi zitzaidan:

-¿Qué le has dicho?, ¿Le hablas en vasco? (Zer esan diozu? Euskaraz egiten diozu?)

-Sí. (Bai)

-¿Y no sabe castellano? (Eta ez daki gaztelaniaz?)

-No (Ez)

-Pues debería aprender. Es muy importate saber español. (Ba, ikasi beharko luke. Oso garrantzitsua da gaztelaniaz jakitea)

To, inperialismo linguistiko goiztiarra! Ume txikiak argi dauka bere hizkuntza dela hegemonikoa eta garrantzitsua, besteak ez direla inportanteak. Normalak direla, gureak ez. Gero guk umeak doktrinatu egiten ditugula esango digute!

Orain urtebete bizi izan nuen pasarte hau. Orduan idazteko izan nintzen, baina kontatu bat zela, bestea zela, ideien izozkailuan geratu zitzaidan, sasoi inspiratuagoa iritsiko zitzaidalakoan. Urtea joan da, eta Idurre Eskisabelen "Amua" artikuluak piztu dit gomuta. Akorduan neukan baina ahaztuta.

Betiko jasan beharko dugu egoera hau?

Uztailleko denpora-pasak

Leire Narbaiza 2012/09/13 01:17
Egin bihar dana eurixa danian eta sugalindara txiki bat etxian!

Uztail honetan umezain ibili naiz. Oporrak beste askok baiño lehenago hartuta, hiru urteko loibia zaindu dot. Goizian goiz (biharrian nenbillenian baiño goizago) autobusa hartu eta Elgoibarrera juaten nintzan. Beti esnatik, beti zain, ia ze gauzatzu egingo genduan goiz horretan!

Demaseko bitalidadia dake umiak. Gu oondiokan erdi-lo eta eurak burrukarako prest. Enegixia bihar izaten neban hain goizetik jardutzeko. Txarrena izaten zan eurixa ziharduanian, hamaikatxo gauza egin arren beti astixa izaten genduan beste zeozeretako.

Makiña bat partxis , antzar-joko eta puzzle. Ipoiña irakorri, historixak kontau eta asmatu, planak planiau, berriketan egin, musikia entzun, telebisiñua ikusi, kantau, erretratuak etara (sorta itzela), lo egin, dantzan ibili, ipadian jolasian jardun, twitterren abatarretan kuskuseau, hasarratu, mimuak egin,… eta kantuak sortu eta grabau!

Bai, kantuak sortu. Pare bat goizetan sortzaile jaiki nintzan eta kantu batzuk asmatu nittuan. Txarrak, baina primeran pasau genduan, eta pasatzen segitzen dugu, ondiokan kantau eta entzun egitten dittugu-eta!

Kontua da Sortzen-Ikasbatuaz "Ene kantak" DVDia asko gustatzen jakola gure sugalindariari eta hori ikusi eta eztun dogu behin baiño gehixagotan. Batez be kantu hau "Goazen komunera":

Bonbillia ixiotu jatan kantua eztzutzerakua eta bersiño libria egin neban komuneko beste kontu batekin, txiza egittera juatia. Pardela kendutakuan kostau egitten jakue komunera juatia, eusten ibiltzen diralako. Eta askotan beranduegi izaten da. Horregaittik asmatu neban hau. Juatia gura ez dabenian kantau eta abestixak esaten dabena egin eta listo!

Telefonuakin grabau neban, gaizki txamar! Ez dot barriro be grabau bixak begira nittualako, bata kantuan eta bestia dantzan, begixak zabal-zabalik eta erdi barrezka:

Beste bat be egin neban, txikixan izenakin. Kantatzen detsagun bakotxian haluzinau egitten dau

Gehixago be asmatu nittuan, baina grabau bakuak haiziak eruan dittu, eta seguruenik hobe! Baiña ze ondo pasau genduan! Telefonua "osten" destenian, jo ta sua entzutzen dittue hónek kantuok! Eurek barrezka, ni pozik eta gurasuak belarrixetarako tapoiak jartzeko goguakin!

Gero eguzkixak urten zeban, eta beste kontu batzuk egin genduazen. Inspirazioñuak alde egin zestan ;-)

Barrura begiratzeko leihoak

Leire Narbaiza 2012/09/11 00:11
Filmaren estreinaldia.

Ez dakit zinemaz, ez naiz batere aditua, zaletasuna azken aldian ere makal dabilkit. Ez daki film bat ona ala txarra den esaten. Gustatu zaidala bai, edo aspertu naizela. Dena subjektiboa eta oso pertsonala.

Gaur "Barrura begiratzeko leihoak" filma ikustera joan naizenean banekien hunkituko ninduela, negar egingo nuela, emozionatu. Malkorik ez dut bota asko, baina emozionatu naiz, bai. Askotan. Ez nuen uste, baina, barre egingo nuela, eta irri ere egin dugu; izan ere, bizitza latza denean ere umoretik ere bada. Baina batez ere ideia eta gogoeta pila bat sortu zaizkit.

Bost historiak oso desberdinak izan dira, bostak ikuspuntu eta esperientzia ezberdinetik abiatuta, zigor eta emaitza diferenteak. Zuzendari bakoitzak bere erara kontatuta, nahi zuten moduan.

Jende gazte asko ikusleen arten. Guk batez bestekoa asko igotzen genuen. Harritu gaitu, gure adineko ingurukoak espero genituelako. Oso ondo, badator gazteria atzetik!

Barrua mugitu didate kontakizunek, oroitzapenak ekarri, lagun batzuk oroitu, aita ere buruan izan dut ia film osoan. Sarritan, buruari eragin diot baietz esateko, botatako hainbat esaldi biribilak izan direlako! Aulkitik altxatzean eta irteteko ilaran izan dut negargura, gustura orduan jardungo nuen uholdeka!

Ostean, baina, lagun zaharrekin elkartu, beste batzuk desbirtulizatu (joe, jarri zuen aurpegia abatarretan!) eta filmaz berba egin. Hala ere, zine-forum moduko bat beharko nuen dena xehatzeko. Ideia asko, eta iruzkin gehiago egiteko. Jozulin gizajoak nire guztiak jasan ditu bueltako bidaian (mila esker!)

Asko gustatu zait: Ttittika Rekalten lokuzioa, bikaina. Kontakizun arteko loturak.

Ez zait hainbeste gustatu: azpitituluak gaztelaniaz zeuden (ia osorik euskaraz da) baina gaztelaniaz ari zenean ez zegoen (frantsesekoetan ez naiz ohartu entzumenaren ulermen ariketa egiten ibili naizelako!). Kontakizunen arteko idatziak ere gaztelania hutsean.

Asko gustatu zait. Ez du manikeismorik egiten, eta historiak diren moduan kontatzen ditu. Gogorra da, baina helburua ez da pena ematea.Euren bizipenak ulertzeko erreminta hutsa da, gordin baina sentsibilitatez kontatuta. Ikusi beharrekoa!

Argi daukat zergatik jarri dizkioten hainbeste oztopo. Beldurra dutelako, pertsonak erakusten dituelako dokumentalak, ez munstroak, beraiek egiten duten legez. Ausarta da, aitzakiarik gabe. Ez galdu ikusteko aukera!

Arrateko zelaiko bai floridadia...

Leire Narbaiza 2012/09/09 16:45
...handixek gora dago zerura bidia!

Atzo Arrate eguna izan zen, Eibarko jairik onena. Arrateko zelaian belarra gorri egon arren, inoiz baino loratuago. Hiru Trukuk kantatutako abesti tradizionalak dioen moduan:

Zelai loratua, Eibar euskaldunena agertzen delako, tontakeria guztiak alde batera lagatzen direlako, gauekoa ez ezik eguneko parranda ere badelako, oporretatik bueltan lagunekin elkartzeko eguna delako, Arrate leku magikoa delako

Horretaz gain, ezpata-dantza berezia duelako

2005-09-08_Arrateko-Amaren-dantzak 073

eta dantzarien sexua, generoa, sexualitatea berdin delako. Genetikoki XX edo XY diren axola ez zaigulako.

2005-09-08_Arrateko-Amaren-dantzak 039-rekort

Pololo azpian zakila edo bagina duten inori ardura ez diolako. Berdin jantzita, jaian berdin parte hartzen. Dantzariak dira, pertsonak, jaia goratzen eta disfruta(arazten).

Horregatik ere Arrateko zelaian loreak nonahi! Naturaltasunez eta kontzienteki!

Xenofobia aplikatua

Leire Narbaiza 2012/09/07 01:22
Parkeetan entzuten diren astakeriak

Atzo Elgoibarren, Malako  parkean eguerdi aldean amama batek iloba etxera eraman nahi zuen. Baina neskatilak ez zuen nahi. Horregatik etengabe ari zitzaion erreguka etxerako bidean har zezan. Horrela:

-¡Vamos! (Goazen!)

-¡No! (Ez!)

-Te quedas sola, e?¿Con quien te quedas? (Bakarrik geratuko zara! Norekin geratuko zara?)

-¡Sola! (Bakarrik)

-¿Y si viene el gitano y te lleva? (Eta ijitoa etortzen bada, eta eramaten bazaitu?

Xenofobia aplikatua! 3 urtetik aurrera!

Ijito berdin bahitzaile. Ijitoa Sakamantekas da. Joera gaiztoak dituena, ume txiki bat ikusi eta eroango duena, gogoak ematen diolako. Arriskutsuak dira, apetatsuak.

Neskak ezin dira bakarrik geratu, bahitu egingo dituzte. Beti lagundua, beti babestuta.

Hirugarren batekin mehatxatu behar ditugu umeak egin beharrekoa bete dezaten? Xenofobia eta beste fobia batzuk irakatsi ordez, hobe litzateke berba egite haurrarekin. Seguruenik inposizioa ere hobea da: bazkalordua da, etxera joan behar dugu. Horrelakoa da bizitza.

Parkeak, azpimundu hori!!

Aurkezpena

Leire Narbaiza Arizmendi

Irakaslea eta blogaria (+)

Madalenak Kafesnetan

Madalenak Kafesnetan

Madalenak Kafesnetan atala
#MadalenakKafesnetan

Azken erantzunak
http://www.elcorreo.com/[…]/nueva-agresion-sexual-... ..., 2017/07/10 21:40
Irakurtzen dizkinat hire lanok, gustura. Segi.JOn Jon Etxabe, 2017/06/19 12:51
Iban! Zer esan nahi dok, ez dala bitxia? Kaleko ... leire, 2017/06/08 16:54
Bitxiak... edo "kaleko kontuak" :-( Iban Arantzabal, 2017/06/08 16:38
Artikulu bikaina Leire. Serafin, 2017/06/04 20:25
Gainera, estadistikak ematean, nazionalizatuta ... Ni, 2017/05/23 22:41
Hona hemen aurreko albistearen lotura: ... Emakume Eibartar erahila, 2017/05/15 12:51
Pasa den astean beste emakume bat hil zuten ... Emakume Eibartar erahila, 2017/05/15 12:50
Politta testua. Artistia haiz gero! Serafin, 2017/05/11 14:44
Milla esker, Serafin! Laztan bat! leire, 2017/05/07 21:23
Artxiboa
2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005
Kontagailua