Edukira salto egin | Salto egin nabigazioara

Tresna pertsonalak

Eibarko peoria, San Blasa baino hobia
Hemen zaude: Hasiera / Blogak / Kalamuatik Txargainera

Nola aldatzen diren gauzak, kamarada!

Leire Narbaiza 2012/03/24 00:38
Kintakoekin ahoa bete hortz!

Berrogei urteren bueltan zabiltzatenok jakingo duzue adin honetan jendeak zelako afizioa duen afariak eta bazkariak antolatzeko, aspaldiko taldeak elkartzeko asmotan. Nork ez du izan 8. mailakoen afaria, batxilergoa hasi zuteneko 25. urteurrena, umetako auzoko laguntxoen afari-merienda, ez-dakit-norako bidaian egindako taldetxoaren parranda,…? Ez dakigu zergatik, baina ohiko lagunez gain gure haurtzaro, nerabezaro eta lehenengo gaztaroko ezagun, kide eta lagunekin egoteko grin hori piztu eta indartu egiten da. Berrogeien krisia izango da, agian. Beharbada, bizitza-erdiaren sindromeak ikusarazten die antolatzaileei bizitza laburra dela eta kezka bako sasoietara itzultzea komeni dela, etorriko direlakoan.

Ez dakit horregatik den, baina festa hauek guztietara joaten naiz, batzuetan gogotsu, besteetan ez hainbeste. Izan ere, batzuk aspaldiko adiskideak dira, baina beste batzuk kide hutsak, eta batzuetan hainbeste aldatu dira, ezagutu ere ez direla egiten.

Dena den, gehien harritu nauena ez da izan jendearen aldaketa fisikoa, aldaketa mentala baizik. Astebururo mozkortzen zena, behin baino gehiagotan koma etilikoraino, gaur egun kirolari sutsua da, eta besterik ez darabil ahoan. Abertzale sutsua zena, abertzale txepelen eskuetan dagoen erakunde bateko karguduna. Artista saltinbankia, betiko Eibarko gizon bihurtuta: "erronda hau, nire kontu". Kontzerturik kontzertu Euskal Herriko gaztetxe guztiak ezagutu zituena, eta punka erlijiotzat zeukana, lan-erreformaren alde berba egiten…

Belarriek entzun ahala, nire ahoa "o" letra egiteko gai baino ez zen. Horrelako batzuetan izaten dudan sentsazioa izaten da hitzordua nahastu dudala eta nire adinekoekin beharrean, gure gurasoen afari batean agertu naizela. Pena handia sentitzen dut horrelakoetan.

Pena horrek tristeziatik ere badauka, gure aurreko belaunaldikoen hizketa-gaiak errepikatzen ari gara, topikoak kopiatzen, rolak kalkatzen, ideia zaharrak pirateatzen… Freskotasunik barik, modernitaterik gabe, mundu zaharkitua birsortzen.

Baliteke ni izatea "berezitxoa", eboluzionatu ez duena. Akaso, berrogeita hamargarrenean zentzutako naiz, eta helduaroan sartu. Edo, igual euren benetako izaera oraingo hau da. Batek daki!

Edukiontzi marroia

Leire Narbaiza 2012/03/11 17:19
Edo 5. kontenedorea, nahiago baduzue

Eibarren orain hilabete inguru jarri digute edukiontzi marroia, zakar organikoa jasotzen duena, alegia. Une horretara arte, urdina (papera), horia (ontziak eta plastikoak), laranja (olio erabilia), zuria (arropa) eta berdea (beste guztia botatzekoa) geneuzkan. Toki batzuetan marroiari 5. edukiontzia deitu diote, baina ondo kontatuz gero, geurean 6.a da. Zenbakiak zenbaki, nola jarri zuten eta zeintzuk izan diren bururatu zaizkidanak kontatu nahi ditut.

Jakin nuenean organikoa jasoko zutela, ikaragarri poztu nintzen; izan ere, aspalditik dut argi zarama dela gure arazo nagusienetako bat. Horregatik gustuz hartu nuen, nahiz eta jakin edukiontzi sistema eraginkorrena ez izan. Hala ere, pausu garrantzitsua begitandu zitzaidan, batez ere jendea kontzientziatzeko.

Horrela, pegoran kartela ikusi nuenean itxura txarra hartu nion kontuari, "oso ondo" informatutakoendako ei zelako kontainer berri hori; gainera, izen abizenak eman behar zirelako. Zeharo harrituta geratu nintzen. Oso ondo informatutakoendako, ia informaziorik eman gabe? Nola liteke hori? Neure burua gai horretan informatutzat daukat beti interesa izan dudalako, baina edozein hiritarrek esaldi horren aurrean ez luke atzera egingo? Baiezkoan nago. 

Eta horrela gertatu da nire ustez. Herri osoan ez da ezarri, eta ezarritako pegoretan arrakasta gutxi izan duela pentsatzeko motiboa daukat. Inkesta azkar bat eginda lagun eta familia artean atari bakoitzean 2-3 etxebizitzatan baino ez zuten onartu. Hori kontuan hartu barik Urkizuko dorreak (lau dorre, 15 pisu eta 6 bat ate pisuko), bertan askoz txikiagoa izan da izen ematea, bertako bizilagun batek esan didanagatik, behintzat. Eta hori kubotxoa eta poltsak oparitu zituztela!

Informatuendako izatea, izena eman behar izatea, giltzaz egotea ontziak… arrazoiak izan daitezke jende gehiago ez animatzeko. Niri neuri ere zitzaizkidan gustatu, eta batzuei ez diet zentzurik ikusten. Giltzarena bai, oso deserosoa izan arren, beharrezkoa dela begitantzen zait, bestela auskalo zer botako luketen bertan. Giltza izanda ere, ez nago oso ziur.

Informazioa eta formazioa, hori da gakoa. Zenbat jende dago nagikeriagatik ez ditu hondakinak sailkatzen, dena ontzi berdera botatzen duena? Eta zenbat pertsonak, sailkatu arren, txarto egiten du, urdinean paper eta kartoiak plastikozko poltsetan botata? Gainera, gure auzoan fenomeno berri bat agertu da: sastar-poltsak paperontzi azpietan azaltzen dira, edukiontzian 20 metrora egonda… Hori guztiori gertatuta, zelan ez gaituzte herritarrok hezten?

Goikoarekin lotuta, nire iritzian zabarkeria galanta erakutsi du mankomunitateak, horrelako plan bat abiatzeko orduan gutxienekoa informazioa delako. Behin edukiontzi, kubotxo eta poltsen inbertsioa eginda, ze kostatzen zitzaion programaren berri ematea? Beste eskaparatismo bat baino ez da? Edo beste interes batzuk daude horren azpian?

Ez dakit, baina txarto pentsatzeko aukerak baino ez dizkidate ematen!

Aurkezpena

Leire Narbaiza Arizmendi

Irakaslea eta blogaria (+)

Madalenak Kafesnetan

Madalenak Kafesnetan

Madalenak Kafesnetan atala
#MadalenakKafesnetan

Artxiboa
2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005
Kontagailua