Volgako Batelariak
2008/01/19 20:10
Agustín Fernández Mallo (La Coruña, 1967) se ha revelado durante el año 2007 como uno de los escritores más interesantes de su generación, gracias a la publicación de la novela “Nocilla Dream”, una obra poliédrica y extraña, de la que Juan Bonilla, que ya hemos tenido en nuestras páginas, ha dicho, entre otras cosas, que “más que una novela, ‘Nocilla Dream’ es el principio de muchas novelas hábilmente ensambladas con material documental y propio en una sólida e inesperada ‘docuficción’, que opta por la descripción directa de acontecimientos mínimos y le debe mucho a proyectos vanguardistas como el de ‘París’ de Walter Benjamín”. Hemos pensado que sería una buena idea acercar este autor al lector vasco, por medio de una de nuestras habituales entrevistas.
(Elkarrizketa, egilea euskalduna ez den guztietan egin ohi dugun bezala, erabilitako hizkuntzan argitaratu dugu, baina oraingo honetan sarrera ere gaztelaniaz jartzea erabaki dugu, Xabier Silveirak bezainbeste erdara dakigula ikus dezazuen).
Volgako Batelariak
2008/01/10 18:47
Azkenean bete genuen hitza eta eman genituen, bai horixe, Volga Sari preziatuak, arrakasta eta glamour handiko festa batean, Durangoko Azokaren datak aprobetxatuz. Badakigu atzeratu garela, baina tira, Joxe Azurmendik "Manifestu atzeratu" bat argitaratzeko eskubidea izan bazuen, zergatik ez ginen atzeratuko gu kronika honekin? Gainera, luze samarra atera zaigu, eta horregatik bi partetan ematea erabaki dugu. Volgako Batelariok ubikuitatearen dohaina desio bai, baina eduki ez daukagunez (eta dena ondo atera zedin ekitaldia zaintzen egon ginenez, nerbio-atake baten ertzetan beti), gure lagun kazetari bati laguntza eskatu eta berak idatzitako kronika mundanoa txertatu dugu (kurtsibaz) testuan, gure ekitaldiaren deskribapen formalagoa (letra normalean) aberasteko asmoz (ez dugu gure lagun kazetariaren izenik emango, ezta inizialak ere, lan egiten duen komunikabidean errepresaliatu ez dezaten).
Angel Erro
2008/01/03 20:27
Erosi poesia liburua azkenik irakurtzera deliberatu naiz. Bakardadea eta espirituaren egokiera partikular samarra eskatzen ditu ariketak. Trinkoa eta denboran laburra biek ala biek, onik aterako bagara. Ez dut ezagutzen (onik dagoen eta aldi berean) hiru ordu laurden baino gehiago poesian murgilduta eman dezakeen inor. Hau honela izatearen arrazoiak submarinismoaren berberak dira, superfizie ezberdinen dentsitate eta konpresioen aldea. Poesia trinkoa da berez –oro har darabiltzan hitz urriak ikustea besterik ez dago– edo, bestela, paper xahutze hain barkaezina, ezen ez dugun aukera hori ezta hipotesi moduan ere aintzat hartuko. Poesia trinkoa da.