Oraindik ere Facebook-i neurria hartzen ari gara, eta nire jardunean kontu handiz ibiltzen naiz, kontzienteki erabakiz zer publikatu eta zer ez.

Baina aspaldi konturatuta nago sekretu gehiegirekin ibiltzea ez dela jostagarria. Zer gustatzen zaigu Facebooken? Ba besteen jardunak ikustea, gure lagunak zertan dabiltzan eta guk egindakoak konpartitzea. Eta hori printzipioz pribatutasunaren aurka doa. Nola bukatuko den hau? Ba ez dakit. Pixkanaka pausoak ematearen aldekoa izaten naiz normalean, harik eta lur labaina aurkitu arte. Azkenean, betikoa. Neurria aurkitu behar.

Hala ere, Twitterrekin alderatuta baditu abantailak. Twitter sarritan oso azalekoa egiten zait, ez dakit ziur nor dagoen esaten dudana irakurtzen. Uste dut praktika txarra dela Twitterreko perfila itxia edukitzea, baina aldi berean guztiz irekita uzteak mugatu eta distorsionatu egiten du norberak esaten duena. Kontraesan handiak.

Facebook aldiz, etxekoago sentitzen dut. Nik onartutakoek bakarrik jasotzen dituzte nire eguneraketak. Konfidantza gehiago sentitzen dut Facebooken. Agian horregatik idazten dut Facebooken ia beti euskaraz, eta Twitterren askoz gaztelania gehiago.