Hurrengo lerroak irakurrita, badirudi Mallorcatik enamoratuta itzuli naizela. Ez, ez da horrenbesterako, baina bisita gomendagarria da. Egun batzuk igarotzeko leku aproposa izan daiteke. Batez ere, udako zoramenetik kanpo. Izan ere, ni neu ere abuztuan joan izan banintz, ziur nago mezu hau ere oso-oso desberdina izango litzatekeela.

1.- Palma de Mallorca, alde zaharra

Ostegun-ostirala Selicup kongresuan igaro nituen gehienbat, unibertsitatean. Hala ere, arratsalde-iluntzeetan Palma ezagutzeko aprobetxatu nuen. Gustatu zitzaidan. Alde zaharra ederra da, zabala eta giro handikoa. Dendak eta jatetxeak, batipat, baina baita kale estuak, eraikuntza ederrak, patio zoragarriak eta giro ezin hobea ere. Itsaso bazterrean dauden Almudaina eta Seu ingurutik hasi eta Plaza de Españaraino, dozenaka kale, plaza eta zirrikitu daude Palman. Edonon jarri eta garagardo bat hartzeko aukera. Ondo zainduta eta garbi. Politena, beharbada, Passeig des Born inguruan eta handik itsasorako zatia (Drassana eta Lotja ingurua, Es Baluard alderaino). Miroren museoa ikusi gabe itzuli nintzen. Astirik ez. Horixe pena.

2.- Mallorca eta Tramuntana mendizerra

Larunbatean, behin kongresua amaituta, kotxea lokatu eta ipar mendebalderantz jo genuen, Tramuntana ingurura. Mendizerrara zabal eta ederra, kostaldeko masifikaziotik urruti, mendi-ibilbidez josita (hainbat mendizale gurutzatu genituen, edonon), eta Puigmajor gailurra erdian (1445 metro). Oso lasaia, ikuspegi zabalak eta panoramika eder-ederrak. UNESCOren izendapena jasotzekotan daude. Hiru herritxotan ere geratu ginen: Valldemossa, Deiá eta Fornalutx. Benetan politak. Azken hori Espainiako herririk politenen zerrendan agertu izan da maiz.

3.- Garraio publikoa

Garraio publikoa oso ondo dabil. Azkarra, garbia, oso ondo antolatuta eta edonora ti-ta iristeko aukera ematen dizuna. Autobusak zein metroa (laburra, Unibertsitatera joateko). Plaza Españan dagoen estazio intermodala da sarearen bihotza.

4.- Katalana

Katalan hizkuntza bizi-bizi dago Mallorcan. Ez dakit zeintzuk izango diren datu ofizialak, baina esango nuke Katalunian bezain bizi dagoela. Kalean eta metroan asko entzuten da, Unibertsitatean lehenengo hizkuntza iruditu zitzaidan, seinale eta agiri guztietan katalanak agintzen du... Kontuan izanik Mallorcak jasotzen duen turista kopurua, milagrosoa iruditu zitzaidan. Kolorerik ez Donostiarekin edo Bilborekin alderatuta. Nik neuk, behintzat, ez nuen espero horrenbesteko lekurik izango zuenik.

5.- Ondo antolatutako hiria/uhartea

Mallorca, neurri handi batean, turistei begira bizi da; eta nabari da. Alderdi txarretik ere nabarituko da, baina baita alderdi onetan ere. Edozer gauza egiteko erraztasun guztiak dituzu. Informazioa daukazu. Seinalizazioa ona da. Kultur eta kirol eskaintza agortezina da. Edozein unetan eta tokitan jan-edan dezakezu zeozer... Zerbitzu aldetik, primeran dago Mallorca.

Almudaina jauregia eta Katedrala (Palma de Mallorca).

Gironako kostaldea oso leku ederra da oporretarako. Pare bat aldiz lagunekin egon ondoren, 2006. urtean, Ainhoa, Maddi eta Manex txiki-txikia izan ginen bertan. Orduan L'Escalan izan ginen. Zoragarri pasatu genuen eta Alt Empordá eskualdea ezagutzeko aukera izan genuen: Ampuries, Cadaqués, L'Escala... eta baita hegoalderagoko Begur ingurua ere. Iazkoan, berriz, hegoalderago joan ginen, Baix Empordá delakora. Calella de Palafrugellera.

Garaiaren arabera jende lartxo ere aurkitu daiteke Gironan, egia da, baina ez dago masifikazio ikaragarririk. Abuztu erdi-erdian ere, nahiko ondo moldatu daiteke tokirik gehienetan. Beharbada, Rosas eta Lloret bezalako herri handi batean ez, jakina, baina herritxoetan eta hondartza txikietan nahiko lasai ibili daiteke. Zarautzen, Lekeition edo Deban baino nasaiago, behintzat. :-)

Eguraldi ederra ziurtatuta daukazu, kostaldea eta hondartza primerakoak, eta jende jatorra, gehienetan. Itsaso urdinarekin batera, gainera, beste makina bat jarduera egiteko aukera eskaintzen du; horretarako prestatuta dago. Ez da bertako gauzarik ezagunena, baina mendi-bizikletaz ibiltzeko dozenaka ibilbide daude, eta oinez ere kostalde gehiena dago markatuta, Camís de Ronda delakoen bidez. Piraguaz ibiltzeko aukerak ere nonahi, herri ederrak bisitatu daitezke (Pals, Peratallada, Girona bera...) eta ekitaldi kulturalak ere egunero eta edonon.

Iaz Calellako La Siesta Campingean izan ginen: oso leku aproposa, batez ere umeekin joateko. Camping lasaia, ederra, kanpaleku zabalekin, gerizpetsua, igerileku handiarekin eta zerbitzu guzti-guztiak. Herria ere polita da, oso. Txiki-txikia, baina egun batzuetarako oso aproposa. Guri asko gustatzen zaigu, behintzat.

Aurtengoan Korsika egokitu zaigu, baina badakit Girona aldera itzuliko garela noizbait.

Hementxe, guri gehien gustatu zaizkigun zenbait leku:

Calella Palafrugell

Herri polita da. Parte zaharra txikia eta oso turistikoa, baina potxoloa. Giro ederra dago eta gauerdian bere kaleetan firin-faran ibiltzea, izozkia eskuetan, estresaren aurkako terapia ederra da. Gainera, oso ondo kokatuta dago: 10-15 kilometroko tartean hainbat herrixka, hondartza eta kala dituzu 20 egun eder igarotzeko. Herrian bertan 4-5 hondartza txiki daude (El Canadell, Port Bo, San Roc...) . Oso politak dira, baina ez oso erosoak: harrizkoak dira, txikiak eta jendez gainezka egoten dira. Hala ere, goizean goiz edo arratsaldean erdi-hutsik egiten dira eta bainu bat merezi dute. Hondartzarik politena, El Golfet, herritik 1.5 km-ra dago, hegoalderantz. Oinez joan daiteke, ondo markatutako bide batetik eta oso ederra da (hobeto goizez, arratsaldez eguzkia ezkututa egiten baita). Ederrena goizean goiz bertaraino oinez joan eta inor heldu aurretik murgil egitea. Paregabea.

 Calella Palafrugell

 El Golfet, egun sentian.

Port Pelegri, Calella Palafrugell

Llafranch eta Tamariu / Aiguaxelida

Calella, berez, Palafrugell-eko auzo bat besterik ez da. Eta Calella inguruan beste bi hondartza/auzo ezagun ere badira: Llafranch eta Tamariu. Hondartza zabalak eta arezkoak; umeekin joateko aproposak. Llafranch hurrago dago, oinez ere joan daiteke (1.5 km Calellatik) eta nire gustorako politagoa. Aukeran, dena dela, askoz ikusgarriagoa da Aiguaxelida aldea, Tamariu baino iparralderago dagoena. Zoragarria da. Hori bai, kala txikiak eta harrizkoak. 

Aiguaxelida

Pals eta Begur eta euren hondartzak: Aiguablava, Fonda eta Begur

Calellatik iparraldera joten badugu, Pals eta Begur aurkituko ditugu. Herri ederrak, harresi eta gazteludunak. Pals "artifizialagoa" neurri batean. Begur gehiago gustatzen zait, benetakoagoa. Giro bizikoa eta kala txiki urdinez inguratua. Ederrenak, gure ustez: Aiguablava (arezkoa, zabal samarra, umeekin joateko egokia), Platja Fonda (zerbitzurik ez, biderik ere ez ia-ia; ederra baina umeekin zaila), Sa Tuna eta Sa Riera (txiki-txikiak eta harrizkoak, baina bisita merezi dute). Iparralderago Illa Roja polita dago. Guztietan ere, aparkatzea zail-zaila izaten da. Garaiz mugitu behar da.

Sa Tuna

Aiguablava

Illa roja

Castells - Cala Estreta eta inguruak

Calellatik hegoaldera, berriz, Palamoseraino, kostalde ikusgarria daukagu. Castells hondartza da Palamoseko lehenengoa. Arezkoa, zabala, parking handiarekin. Castells bera ere ez da txarra, baina ederrena Castellsetik Calellarainoko parajea da (4-5 kilometro inguru). Kalaz eta amildegiz betetako ingurua. Oinez edo txalupaz bakarrik joan daiteke, ez dago errepiderik, eta horrek xarma (eta lasaitasun) berezia ematen dio. Ez pentsa abuztuan bakarrik egongo zarenik, baina lasai antzean ibili ahalko zara. Canyers, Saniá, Corbs, ... eta ederrena, guretako, Cala Estreta. Azken hori, gainera, arezkoa da. Umeekin egunpasa joateko primerakoa. Izenak dioen moduan, estreta-estreta da, estu-estua, alegia, baina Mediterraneoan marea ez da igotzen, hortaz... Aukera izanez gero, piraguaz joatea merezi du. Edo bi taldetan banatuta, piraguaz joan eta oinez itzultzeko (eta alderantziz).

Castells

Cala Canyers

Cala Corbs

Cala Estreta

Camí de Ronda, Castells-Cap Roig

Cala Estreta

Camís de Ronda

Empordako kostalde guztia Camís de Ronda izeneko ibilbidez beteta dago. Kostaldeko ibilbideak, hondartza eta herriak batzen dituzten mendi-bide ikusgarriak, beti itsas ertzetik, batzuetan tuneletan barrena. Ibiltzea gustatzen zaionarentzat aukera paregabea, ibili ahala kalak eta hondartzak ezagutu, bainu freskagarriak hartu eta snorkel pixkat egiteko. Guk (zatika) egin genituenak, denak politak: Aiguaxelida ingurukoa, Aiguafredakoa (gogorragoa), Calella-Golfet bitartekoa, eta Castells-Cala Estreta batzen dituena. Gomendagarriak, guztiz. Hori bai, Gironan abuztuan bero egiten du eta bidean ez dago iturririk. Ura derrigorrezkoa. Edo goizean goiz ibili.

Camí de Ronda, Llafranch-El Golfet

Camí de Ronda, Castells-Cap Roig

Camí de Ronda, Llafranch-El Golfet

Girona

Girona bera, hiriburua, urrun samar dago Calellatik (ordubete inguru), baina eguna pasatzeko ez da leku txarra. Alderdi berriek ez daukate ezer, baina alde zaharra oso ederra da.