Uste dot Fernandokin biharrian jardun dozuen guztiok jakingo dozuela zer dan eskumako irudixa. Holaxen gogoratzen dot beti Fernandon agendia: ideaz jositta, eta papertxo horiz gaiñezka; rotuladore baltzaz eta bere letra txikixaz betetako ehundaka post-it hori. Batari deittu biharra, bestiari esan, hirugarrenari galdetu, laugarrena konbenzidu...

Fernando ez zan geldirik egotekua, ezagun da. Beti zekan proiektu barriren bat prest. Baiña hori ez da zailena. Proiektuak aurrera etaratzeko bihar dan indarra, pazientzia eta gaittasuna be bazekazen.

Badihardugu euskera elkartia be holaxen sortu zeban. Gaur egun elkarte hori badaukagu, neurri haundi-haundi baten berari eskerrak izan zan. Berak alkartu ginttuan hainbat herrittako lagunak, ideia, izakera, ikasketa eta asmo desberdiñeko lagunak. Eta alkartu ez eze, biharrian be ipini ginttuan danok; horretan maixu zan-eta, dudarik ez.

Beste batzuk zailtasunak eta trabak ikusten dittuen tokixan, Fernandok helmugia besterik ez zeban ikusten. Pasauko zan trabian gaiñetik, edo bestela azpittik, edo izan leike aldamenetik, baina helduko zan helmugara. Ez oso modu formalian, biharbada, baina helduko zan. Eta horixe eskertu izan detsat beti nik.

Fernandon papel horitxuetan hainbat berba "fetitxe" be ikusten dittut: sinergia, euskara afektiboa, elementu biderkatzailliak, "laissez faire"... Eta eragille. Fernando bai zala eragillia. Azken 15-20 urtiotan gure inguruan gertau diran gauza asko, zelan ez, desbardiñak izango ziran Fernandorik barik, eta seguru nago, datozen 15-20 urtiotan danon artian gauzatuko doguzen proiektuetan be, hantxe egongo da dala Fernando bultzaka, bizkarrian igarriko dogula beran akulua.

Fernando askotan hasarretzen zan nerekin ez netsalako hika berba eitten. "Eidak hika gizoná! Nik erantzutzen netsan, nere aittittak esaten zestala nausixeri zuka ein bihar jakuela. Beran hippy zer horri ez zetsan grazia larregirik eitten, baina barre eitten zeban. Hi Fernandó! Lasai egoari, jarraittuko juagu biharrian!

----------------

*Juan zan zapatuan, hilak 15, omenaldi politta egin jakon Fernandori Txantxazelaixan. Berak eskatu zeban moduan, goxua, apala, eta ahal zan neurrixan alaia. Berba batzuk esateko eskatu zesten, eta gitxi gorabehera, goiko hori da esandakua.

Argazkixak Luistxok.

..eta kittok ale berezixa etara zeban bezperan: Agur barkuko kapitanari

Eta kronika labur bat Berrian.