Hamar egunerako joanda, eta kontuan hartuta bertako bizi balditzak, egia esateko gu ez ginen oso txukun ibili. Ahalegintzen ginen garbitzen toallita umelekin, urarekin,...baina harea toki guztietatik sartzen zitzaigun, eta zail egiten zitzaigun garbi mantentzea.

Eta ilea garbitzea? Abentura bat, mision imposible ez esategatik; batez ere ile asko, ugaria eta luzea, nik daukadanaren modukoa, alegia, izanez gero. Ikusi duzue inoiz "¡Apadrina un niño!" iragarkietako umeen ilea? Bada, niri ia-ia horrela jarri zitzaidan ilea! Desastrea! Espartzu zati bat ematen zuen! Hori bai, emakume sahararrek ile luzea daukate, baina beti ondo orraztuta, garbia eta ganoraz. Ez dakit nola konpontzen diren!

Txukuntasun hori janzkeran ere ikusten da. Euren jantziak melfa dauka izena, eta oihal zati luze bat da, korapilo birekin lotzen dena. Azpitik, hala ere, arropa "normala" daramate. Hori bai, beti konjuntatuta: Melfa arrosaduna, jertsea arrosa; melfa laranjaduna, jertsea laranja. Beti. Eta ahal badute, osagarriak ere koloreka. Gainera, lurrinak ere oso gustuko dituzte. Hurreratu eta kolonia usaina hartzen zaie segituan.

Argazkian neska bat melfaz jantzita, atzetik ikusita. 

Asko gustatzen zaie apaintzea, oso koketak dira. Zeremonietarako eskuak eta oinak hennaz margotzen dituzte, marrazki originalekin. Tira, oso artistak ez badira, txantiloi batzuk erabiltzen dituzte. Hori izan zen gure kasua. Nik gogo handia neukan eskuetan hennarena egiteko, baina ministraren etxean geundenez zaila zen horrelakorik egitea. Horregatik Hadiyetuk egin zidan, bion lagun batek eskatuta.

Eskuetan baino ez nuen egin, baina lagun bati oinetan egin zion. Ordu biz ni mantxu eta bera erren egon ginen, ura edatea ere problema zen. Hona hemen nola geratu zitzaizkigun marrazkiok:

Gu desastre bat eginda, eurak guapa-guapa. Baina Hamadaren erdian ere estetikaren esklabotza da nagusia. Hau azaldu aurretik esan beharra dago han estetika paramatroak gureetik urrun daudela. Han emakume ederrak ez dira argalak eta beltzaranak. Ez, justu kontrakoa: sendoak (kilo gehiegi gainean dutenak) eta azal zuriak. Egia da, zin dagizuet, konprobatu dut zein gogorra den sex-simbola izatea!

Ironia eta txantxa alde batera lagata, esan behar dut estetika horri eusteak badakartzala hainbat kalte. Lehenengo eta behin azala zuri izateko eguzkitik babestu behar dute. Hau melfarekin ez ezik, aurpegia estaliz ere egiten dute, baina buruan sartuta daukate izerdituz gero, zuriago egongo direla. Horretarako aurpegia artilezko bufandekin estali eta eskuak ere artilezko eskularruekin janzten dituzte argazkian ikusten den moduan:

Melfa laranjadunak artilezko tapauki eta eskularruak daramatza

Honetaz gain, azalean "xarli" izeneko krema bat (Cadizko azentoarekin esan zidaten, hortaz ez dakit nola idatzi!) ematen dute. Krema honek kortikoideak omen dauzka, eta azala zuritzen ei du, baina nola?  Korroak eginez, osasunaren kaltetan!

Makillajea ere zuria da. Inpresio handia ematen dute neska batzuek. Tira, hemengo batzuek ere brotxarekin pasatzen direnean ere atzerakada itzela egiten dute, ezta? Pena, zeren ia guztiek oso azal polita daukaten, eta askoren kolorea eder-ederra da.

Baina kaltegarriena gizentzearekin dator. Hemen batzuek anorexia dute, edo zorakeriak egiten dituzte tipo ona izateko. Han -batzuek, ez denek- behi hormonak hartzen dituzte loditzeko, eta badirudi hormona horiek minbizia sor lezaketela. Zergatik torturatu behar dugu geure burua estetikaren menpe egoteko? Zelan sartu dizkigute buruan horrelako istorioak? Zergatik utzi diegu hau egiten gure irudiekin? Hainbeste burutazio etortzen zaizkit.....

Baina paineluaren historia ona da. Izan ere, zapi hau ez zen nirea, aitarena baizik. Ez pentsa Eustakio oso modernoa zenik janzten, bere sasoiko ia gizon guztien moduan, klasiko-klasikoa zen. Baina zapia opari ekarri zioten Palestinatik, Jerusalemetik, hain zuzen ere. Badirudi, bere lagunen bat Lur Santura (horrela dakar euskaltermek Tierra Santa) joan zela, eta Takiorekin akordatu, kontizu! Kafiya jantzita arabiarra emango zuela, gure aldeko ia narbaizatar guztiok oso beltzaranak garelako. Broma egitearren ekarri zion, buruan jartzeko moduan, kordoi beltz eta guzti. Seguru aski turistentzako dendaren baten egongo dela erosita, beltza ez baitago bordatuta, eta ia guztiak horrelakoak direlako. Lehen kalitate hobea zuten. Jordanian izan nintzenean, denak ziren bordatuak eta kolore guztietakoak zeuden. Ahizpari gorrian ekarri nion, oso polita benetan.

Eta horrela ibili zen bueltaka zapi hori etxean, nik berreskuratu eta kalera ateratzen hasi nintzen arte. Neguko osagarririk preziatuenetakoa zen: epela, erosoa eta modakoa. Halako batean, baina, armairuan geratu zitzaidan, erdi ahaztuta beste painelu, bufanda, pashmina eta fularren artean. Eta nik ezer botatzen ez dudanez, gordeta daukat sarrekan (kajoian), ateratzeko zain.

Egia esan "Vaya semanita"ko esketxek ez zidaten asko lagundu, hainbeste barre egin dutenez estilo horren kontura. Baina, berriro ere modan jarri denean, ateratzeko asmoa izan dudanean Israelek Gazaren kontrako esterminioari ekin dio, eta zapia errebindikazio bihurtu da. Horrela, berriro ere atzera egin dut, eta ez dut jantzi, pena handiz. Lotsa puntu bat ematen dit!

 Dena dela, nire zapia zahar dago, goxoa segitzen du izaten, baina urteak eta trotea nabaritzen zaizkio. Izan liteke, blogean idatzi ostean jartzea eta erabiltzea. Eta txartoegi badago, agian, ahizpari Jordaniakoa ostea....Erostea ez du merezi, denak kaskar samarrak dira-eta.

Oiñetakuekin dakadakan afiziñuan gaiñian sarrittan egin dot berba. Gaiñera, hanka raruak dittudalako, arazuak dakadaz oiñetakuekin eroso ibiltzeko. Horregaittik, zapata zaharrak asko maitte dittut. Trajedixa bat izaten da oiñetako on eta erosuak botatzia, eta uda honetan pare bi bota dittut!

Lehenenguak trekiñeko zapatillak:

 
Argazkiak.org | zapatillak © cc-by-sa: txargain

Oiñ hamar bat urte nittuan. Erosuak, onak edarrak. Elik erregalau zestatzen urtebetetze baten. Trekiñekuak dira, baiña gitxittan jaun nazi eurekin mendira. nahixago dot-eta botak erabiltzia, orkatillak babestiarren. Hori bai, mundua eurak jantzitta ikusi dot. Basamortuko haria, eta Arrateko lokatza, Petrako hautsa eta Pariseko galipota, Somporteko edurra eta Kalamuako bedarra, Bretañako eurixa eta Estanbuleko kutsaduria. Danak jaso dittue zapatillok. Baiña apurtu egin jataz, eta Royanen laga nittuan, bota nittuan. Ez dt holakorrik topauko. Hankak sartu eta itzela zan sentitzen nebana, erosotasuna eta konforta. Beste batzuk begiratzen ibili naiz, baiña danak dira hain psikodelikuak! Neri gorri-gris-baltz konbinaziño hori gustatzen jata, modaz pasauta daguan arren

Bestiak sandalixak hónek dira:

Ez zeken hainbeste denpora baiña kendu barik ibilli naiz uda joan eta uda etorri. Karu pagau nittuan, nahitta sandalixa onak gura nebalako. Eta onak urten dabe. eta erosuak. Kriston penia emon desta botatzeiak, baiña zer egingo neban? ez zeken konponbiderik!

Badittut beste sandaliaxa zoragarri batzuk Bretaiñan erosi nittuanak: polittak, erosuak, zoragarrixak, gorrixak. azkenetan dagoz, baiña biharbada, konpoketak egitteko moduan dagoz. Ikusiko da. Bai, hórrek botatzen dittudanian benetan negar egingo dot!

Diogenes sindromia izatia gogorra da gero!

Aspaldiko post baten egin neban berba sandalixak janztian plazerraz. Baiña ia plazer guztiak perbersiño bat be ezkutatzen dabenez, nere bat kontau neban, sekula, etxetik edo intimidadetik kanpora burutu bakua: sandalixak kaltzetiñekin janztia.

Aurrekuan kontau nebanez, udan Normandian izan gara. Oso iparrian daguan arren, klimia hamenguan antzerakua ei da, baiña azkenko uda bixetan hotza eta eurixa baiño ez ei dau egin. Bertako ostalarixak desesperauta zeguazen. Igaz, hamen moduan eurixa goixan beheian egin zebalako, eta aurten fresko (euskalduna ez banitza, hotz esango neuke). Baiña gure maletak txarto eginda zeguazen, eta Normandiarako baiño, Benidormerako zeguazen eginda. Hori dala ta, hotzak ibilli giñan.

Gaba baten, afaltzen geguazela, ni pirata mehe batzuekin eta sandalixak, izoztuta geratu nintzan, ixa dardaka. banittuan trekiñeko zapatillak (kontatzeko) baiña larregi zan egunez ibiltzeko. Horregaittik, urtebide ideala topau neban, hauxe:

Hainbesteko grazia egin zestan, erretratu bat etaratzia bururatu jatan, blogian jartzeko.Aizue, ideal de la muerte! eroso, epel eta ondo. Klabia kaltzetiñetan dago, eta kaltzetin hónek politt askuak dira, erretratuan ondo ikusten ez badira be. marra batzak eta bihotzak dakez. Hurrenguan egizue pruebia, eta esango destazue.

Bixetan ondo, baiña lehelengua urtenbide ona da. Pasarela Cibelesen astion holan agertuko balitzaz modeluak, hurrengo udabarrixan, danak holan, seguru!

Apurtu deiguzen aurre-eritxixen katiak, eta zentzuna erabilli deigun! Laster errebeldia erakusteko holako gauzak baiño ez jakuz-eta geratuko. Probaizue, eguerdixan epeldu egitten dabela? Kaltzetiñak erantzi, eta kittol! Moda barri bat zabaldu bihar dogu!

Horretarako beste talde batzuek egin daben biharra aprobetxauko dot. Lehengo Kezka dantza taldiak prestautako bidioa bat jarriko dot. Oso era labur eta onian azaltzen desku zelan jarri buruko paiñelua, kalian ikusten diran "enjendruak" ebitatziarren. Errez-erreza da, begittu:

Antzerkixa egitten nebanian nere buruari jartzen ikasi neban, espillu barik, baiña belarri handixa dotore jarri ezinda. Ordura arte, dantzari denporetan beti jarri izan zesten. Ointxe ikasi dot bidio honekin askoz hobeto jartzen. Sarian Kaezkakuen bidiauan kodiguan billa nenbillela, beste bidio bat topau dot, osatuagua, zapixaz gaiñ, gerrikua eta abarkak be zelan lotu azaltzen dau-eta. Abarkak, paiñeluan moduan, beste gai konfliktibo bat da. Ikusi, ikusi:

Paiñelua nik zintta barik jartzen dot, bandiak nere buruan formiagaittik beti atzera juaten jatalako. Ez jausteko trukuetako bat egun horretan burua ez garbitzia da, ze garbitzen dogunian zapixa labandu egitten da.

Abarkena konflitibua da, ze danok dakagu joeria bidiuan agertzen dan bigarren moduan letxe jartzeko; hau da, dotore, luze, belauneraiño. Baiña hanka-pelotak (bolak) edarrak izan ezkero (eta dantzarixen eta datzari ohien bolak holakotxiak dira), jausi egitten dira. Oso gatxa da politto eta dotore mantentzia. Era eranginkorrena lehenengua da, esperientzixak esan desta.

batekin lotuta. Eibartarrak izanda, damaskiñaua egoki-egokixa da. Belarritxakuak, txikixak eta antxiñako erakuak. Diskretuak.

Dana ondo lotuta, azpikogona eta pololo. Dana garbi eta plantxauta, mesedez. Hortaz, zapatu-domekan dotore eta guapo ikusi nahi zaittuet. Eta konplemento hórretako batek (edo danak) arazuak emoten badetsuez, eskatu laguntzia. Beti egongo da baten bat prest ondo jartzeko, lotzeko edo aholkatzeko. Eskatu bildur barik, eta inportantiena: DISFRUTAU!!!!!!!!

Horrela esango zaie, baina ikerketa baten arabera, estatuan emakumeen %60 baino gehiagok 44 taila edo hortik gorako erabiltzen du. Beraz, andrazkoen erdiak baino gehiagok ez du aukerarik denda arruntetan erosteko. Gainera, denda ia guztietan aurkitzen diren tailak (40-42-44) neurria baino txikiagoak dira.

Zergatik, ordea, taila falta hau? Zergatik ez dute taila gehiago egiten, merkatua badago? Ez da ulertzekoa, neurri handiak dendara iritsi eta eskuetatik kentzen diete, gelditzen direnak 38 ingurukoak dira. Fabrikatzaileei eskatu taila gehiago, eta ez dutela esten omen dute.

Mundua aldrebesa da hau, gero. Lehengo egunean neurri "arruntak" saltzen duten denda batean nengoen, eta bertan geunden ia guztiak, arropari konponketaren bat egin behar izan genion gure gorputzetara ondo egokitzeko. Gure taila izanda gure gorputzetara egokitzen ez bada, norendako diseinatzen dute diseinatzaileek? Buruan duten emakume imajinario perfektu batendako? Ez ote gara errealak kaleko emakumeak, ez ote dugu dirurik gastatzen jantziak erostean?

Moda diktatu egiten da (oso ondo dago aukeratuta berba: "diktatu"), eta zirkin egitea oso zaila da, ezinezkoa ez esateagatik. Adibidez, duela urte batzuk nire lagun bati udan eskote barkua zeukan niki laranja bat erosteko gogoa izan zuen. Bere herriko eta inguruko denda guztiak bisitatu zituen: ezer ez. Exijentzia maila jaitsi, eta laranja edo eskote barkuduna baino ez zuen eskatzen. Alferrik! Ez zegoen modan ez eskote hori, ezta kolorea ere.

Eta zer esan taila handietan espezialdutako dendei buruz? Mota bikoak daude: Batetik, emakume nagusi klasikoendakoak arropak dituztenak, moda zer den ere ez dakitenak, bertako arropa gure amamak ere ez zukeen jantziko. Eta bestetik, "modernoak" omen direnak, "look" moderno/txoni daukatenak, oso "in" biharko "off" egoteko.

Beste gauzatxo bat: prezioak! Zer diostazue prezioez? Badirudi 46 egiteko 42 bat egiteko baino kilometro bat gehiago oihal behar izan dutela, aldea zentimetro batzuk baino ez direnean....

Azkenik, zer esan estanpatu erraldoi horiei buruz? Eta marra horizontalez? Marra horizontalak! Eta hizki super-mega-hiper-handien gainean? Edo pega-pega eginda joan (preta-preta), edo patata zaku baten moduan, nasai-nasai joan beharraz? Ez dago erdiko terminorik? Ez dakite horiek denak askoz lodiago egiten gaituztela? Dagoeneko nahikoa okupatzen dugula, gehiago nabarmendu behar izateko. Mesedez, faborez, otoi eta arren: Pentsatu guregan, demontre!!

Arropa normala nahi dugu!!!!

Zergaittik rekuperau dodan mezua? Azken aldian Durangon pare bat mutil ikusi dittudalako prakak didilizga, post honetan kontatzen dodana baiño beherago, ipurdi azpixan, jausi egitten jakuezen frakok eta ibili ezinda zebizen. Eta idatzittakuaz akordau nintzan.

Hona hamen mutillak moderno ibiltzeko bihar dittuen azalpenak:

Agindutako moduan, erakutsi bihar detsuet gizonezkuori benetan guai, cool eta in izateko nun eruan bihar dittuzuen frakok. Behaketa intentso eta luzearen ondorixuak dira hónek; hortaz,benatakuak

In, fashion, cool eta guai izan nahi badozu; hogei urteren bueltan bazabiz; ule asko badakazu (buruan); oso argala bazara; eta intelektual,hip-hopero, rapero edo pijoa ez bazara, balio detsu (ze uste zenduen ba, chic izateko arau asko bete bihar dira)

Badakit baldintza hónekin gatxa izan leikela betetzia. Halan da guztiz be, nik neure aportaziñua egin nahi detsuet, aholkuak emon.

Ule asko izatiana inportantia da, ze luuuuze laga bihar dozue. Kizkurra izan ezkero, Jackson fivek baiño haundixagua,11811-ko anuntzixokuan antzera.

Lelengua beteta, jo deigun fraketara: ipurdi azpittik eruan bihar dira, ez dakitt oso ondo ze mekanismo erabiltzen dan frakeri eusteko baiña ipudiko kurbian azpittik derrigor. Jertsia, beraz, luzia izan bihar kantzontzillo bistan ez ibiltzeko. Baiña kantzontzilluak momenturen baten seguru ikusiko jatzuezela. Horregaittik, ganorazkuak eta garbixak erabilli! Ez jantzi nik ikusi nittuanak; horixak goma gorrixakin eta kriston letra haundixak eta
baltzak. Oso-oso zatarrak.

Inkomodua, fijo dala, batez be jarritta (zitturoian hebilliak aurre alde horretan egin bihar daben presiñua ez da oso atsegiña izan bihar....

Zuek ikusi: "para lucir hay que sufrir".Baten batek probatzen badau esango desta

Gaur, baiña, Untzaga aldera juan naiz lagun batekin geldittuta negualako. Urten bezin laster konturatu naiz jentia dotoregi zebillela, eta orduan kontuan jausi naiz komuniñuak izango zirala. Aurrera egiñ ahala, ikusi dot egixa zala, neskato batzuen soiñekua ikusi dodalako, eta nagusi gehixago raro jantzitta.

Ez dakit zergaittik, baiña komuniñuak gorrotatzen dittut. Izan leike nerian eta anai-arrebenak kenduta, bittan baiño ez naizela egon; eta neurian (ahiztian bataiua be izanda) zortzi pertsona baiño ez giñala egon bazkaltzen. Gaiñera, gure sasoian neska guztiak monja jantzitta egin bihar izaten genduan jaunartzia, debekatuta genkan soiñeko zuri horroroso hori, zorionez!

Eta berbarik be ez dot esan nahi mutiko marinerituen gaiñian, eta gitxiago, almirantiez! Ze horrek be delitua daka, batez be lehorrekuen artian. Tela marinera!

Ez dot sekula aittu hainbeste haundikerixa holako egunian. Gizon guztiak traje eta korbatiakin, andrazkuak sandalixak eta udako soiñeko bolantedunekin, eurixa edo txingorra egin! Eta takoiak, itzelak, gaiñera!

Izan leike umetatik esplikau destela zergaittik guk ez genkan holako fastorik, halako erakutsi biharra. Gurasuak ez zeken bildurrik "ai, gure umia diferentia izango da, frustrau egingo jaku!". gual, umia nintzanian ez neban oso ondo aitzen, baiña oin pozik nago holan hazi nabelako, erakutsi destelako dakanari inportatzixia emoten. Eta hori eskertzekua da.

Horretaz gain, nere begixekin ikusitta, komuniñuak badira gauza bat nahiko kitsch-a, gotxua, kutria, hortera....Gaur ikusi dodanagaittik, ez neuke nahiko holako ekintza baten parte hartu nahi izango! Deseroso baiño deserosuago sentiduko nitzake-eta.

Eta hori relijiñuan gaiñian berba bat be esan barik! Dana estetikia! Ifffffgggg!!!

Bai, nahiko neuke altuago eta argalago izatia, jende askon moduan. Baiña egun konkretu batzuetan uste dot bizitzari aurre egitteko oso ondo etorriko lejatakela. Egun batzuetan nahiko neuke andrazko haundi, indartsu eta segurua izatia; batez be nekiak, izerdiak eta buru-arintasuna hartzen nabenian. Gaiñera, holako egunetan normalian, erropa txarrena eta txartuen gelditzen jatana daroiat. Murphiren legia dirudi.

Bizitzatik pausu firmez pasatzia nahiko neuke; argixa izatia, brillantia. Iñoiz lortzen dittut holako segundu batzuk, baiña gehixenetan argi bakarra fluoreszentiak emonten desta.Enbidixia detset seguridade hori erakusten daben andreri. Eurengandik ikasi  nahiko neuke, andrazko heldu pontentia zateko; halan da be, badakitt hori misión imposible dala, nere oiñarrixan zalatzia, bromia, zorokerixia eta seguridade faltia daguazelako.

Hau ez jata egunero pasatzen, ez. Normalian ez naiz arduratzen. Baiña badagoz egun batzuk.....erretratu baten agertu bihar betiko interneten jartzeko, persona interesgarri bat ezagutu bihar dogunian, gizon zoragarriren bat (etxerako modokua edo gehixago) aurkezten deskuenian, norbera baiño argixagua danakin bat-batian alkartzian, emakume seguru eta potente batekin egon bihar garanian.....

Eta erropiak zelako garrantzixa dakan: egun klabe hórretan estuegi geratzen jakuzen prakak daroiaguz, fardel itxuria emoten deskun abrigua jantzi dogu, erretenian sartzen jakuzen kuleruak ipinitta dakaguz,.... eta burua garbittu barik!
Auto-estima faltia be bada, baiña beste batzuetan espilluak itzultzen deskun arpegixa askoz hobia eta atsegiñagua da, gustagarrixagua.

Ez dakit zergaittik pasatzen jakun, baiña gaur holako egun bat dakat. Eta antzerkira konbidau nabe! Eskerrak argixak amatauta egoten diran!

Emakumeok ez omen dugu ilerik gorputzean, buru gainean besterik ez. Hori da saldu nahi digutena, irrealitate bat, kosmetika eta depilazio laserraren mesedetan. Auto-estimarekin jokatuz negozioa egiteko. Ile beltz eta gogorra izatea bekatua eta zatarkeria da, denok burla egiteko akatsa. Nahiko nuke, bai, ilehoria eta alemaniarra izatea, sekula ere ez depilatzeko, gustura eta natural ibiltzeko. .

Gorrotatzen dut depilazioa, beharbada oso beltzarana naizelako, eta ile faltan ez nagoelako. Inposatutakoa dela badakit, baina ez dut ausardiarik depilatu barik ibiltzeko. Niri ere zatarra begitantzen zait, hain da bortitza gurekin egindako buru-garbiketa. Hori dela eta, noizean behin pasatzen naiz tortura kamara horretatik.

Ikusten duzuenez, kontraesanez betea nago, gizarteak beste kontraesan dauzkat. Ideal estetikoak diosku buruan ile ederra izan behar dugula. Pelo Panten, hain zuzen. Eta gorputzean; berriz, ilerik ez.

Emakume izan behar dugu, femenina, baina pubisa ume edo zaharren moduan eduki behar, ilerik barik.”Ingle brasileñoak” zelako kaltea egin diguten! Biana kontuan izanda dena moda dela, dena inposatzen digutela… 70. hamarkadako filmak ikustea besterik ez dago. Konparatu itzazue gaur eguneko pelikula pornoekin. Ikusiko duzue depilazioarenak zelako bidea egin duen!

Modaz gain, ba ei dago argumentu higienikoa: ilea zikina omen da. Zikina? Halakorik! Emakume askori entzun diet depilatu bako hankek zikin-usaina daukatela. Mesedez. Esan zatarra dela, baina zikina..Zikinago sentitzen naiz besapeak depilatu, eta izerdia beso barrutik behera doakidala sentitzen dudanean, besoak itsasten direnean, eta depilazioaren ondorioz zaldarrak irteten direnean. Inoiz ez die zeuen buruari zergatik gizakiok ileak dauzkagun gorputz atal. delikatuetan. Arrazoiren bat egongo da, ezta? Nire ustez, atal horiek babesteko daude hor.

Bota ditudan gauzak gutxi balira, esan behar dut depilazioak asko mugatzen gaituela. Bat-batean, udaberrian eguraldi oso-oso ona eta depilatu barik! Ahaztu zaitez hondartza edo igerilekura joateaz, gona janzteaz,…batzuk abenturaren bat izateari ere uko egiten diote! Merkatua dagoen moduan egonda!

Hala ere, andrazkook depilaziotik askatu beharrean, gizonei ere inposatu zaie.Bularraldea ile barik, hankak karreristenak bezalakoak, betile depilatuak,…Betile bakar (unicejo) izatea ere ez da polita, baina dena bere neurrian, pentsatzen dut.

Niri gizonak ilearekin gustatzen zaizkit, hartzik ez baina bai besoetan izatea, eta hanketan ere sexya iruditzen zait, batez ere doratua bada. Bularrean ile batere ez izatea niri arraroa egiten zait, asko ere ez zait gustatzen, baina neurrian ondo dago. Batez ere marra fin hori tripako ziletik pubiseraino doana, fin eta zuzena, non amaitzen den ikusten ez dena. Zelako morboa. Uf! Laga egingo diot deskribatzeari, bat-batean hemen bero handia egiten hasi da eta!

Gustuak gustu, gizarte honek zelako mania daukan naturala dena aldatzen, batez ere negozioa mutur aurrean jartzen zaionean!