Bideoak dena dio. Mike Prysner soldaduak esandakoa. Biribil-biribila. Ikusi ostean, zer esan liteke, bada? Egia berdaderoa baino ez da! ikusi, merezi du eta!

Gaurko plenuan Arrateballe bizirik plataformiak jaso dittuan milla firmak emoten daben babesakin, moziñua aurkeztuko dau, kezkatuta dagualako bertan egitten hasi diran lur mobimientuak. Kezkatuta horregaittik, baitta plan osuakin be.

Gure herrixan holako makropoiektuak ezkutuan eta ixilian egitten diranez, sasoia da herriko jentiari esplikatzeko ze gertatzen dan, zegaittik ez dago ingurugiro inpaktuko ikerketarik, zergaittik egin bihar dan hain toki berezixan beste leku batzuk be badagozenian, zergaittik daguan kontra diputaziñua, zer dala ta egin bihar dira 12-13 pisuko torriak basarri inguru horretan.....

Nik baiño hobeto euren berbak azaltzen dabe arazua. Horregaittik euren dokumentutik kopixau eta pegau dot. Lehengo zatixa (euskeraz) lanen nundik norakua agertzen da. Bigarren zatixan (erderaz) udal batzari eskatzen detsena esplikatzen dabe.

Gure herrixak babes neurrixak bihar dittu urbanismo salbajia hamarkadetan sufridu eta gero. Bada ordua dakagun gitxi hori zaintzeko, eta auzo zaharrak aldatzeko era burutsu baten, negoziuari begiratu aurretik eibartarron bizi kalidadian pentsauta.

Horregaittik, gaur 7,30etan plenora juatera animatzen zaittuet Arrateballek merezi dabelako, Eibarrek merezi dabelako. Eta ze demontre! eibartarrok merezi eta bihar dogulako.

Ni biharrian egongo naiz, eta hori dala-ta ezin naiz juan. Horregaittik eskertuko neuke baten batek, amaittutakuan post honen amaieran erantzun bat lagatzia, kontatzen ze pasau dan. Milla esker!

 TEKNIKERREN PLANAK ETA ALTERNATIBAK

∑ Tekniker Eibarko enpresa inportantenetako bat da, eta Eibarren jarraitu behar du. Horraino gu ere ados gaude.

∑ Baina Arrateballe suntsitu gabe alternatiba duinak bazituela uste dugu: MATSARIA, IBUR-ERREKA….

∑ Hori esanda eta historia pixka bat eginez, ikusiko dugu Teknikerrek, bere etxe berria leku esanguratsu eta berezi baten eraikitzeko asmo horretan, Udalarekin batera lehenengo saiakeran ARRAJOLAra jo zuela.

∑ Ideia zan industriagune txiki bat sortzea finantzabide bezala etxebizitza kopuru inportante bat eraikiz.

∑ ARRAJOLA aurreikusi gabeko inguru urbanizagarri bat dugu, eta betidanik han parke bat egiteko asmoa egon da, inoiz zehaztu ez bada ere. Baina inoiz ez Teknikerren planetarako.

∑ Baina urbanizatze gastuak, gehien bat errepidearenak, oso altuak zirelako ideia hau alde batera geratu zen.

ERISONO – ARRATEBALLE.

∑ Gerora ERISONO izango da aukeratua. ERISONO, Azitaingo poligonoa egin zenean hango hondakinekin sortutako zabalgune bat da, Debegesaren gaineko aldean.

∑ Baina han ere arazoak, Bilboko enpresa batek erosi omen zuen terrenua El Casco berria han eraikitzeko.

∑ Hau ez dakigu egia den, baina El Casco lehengo lekuan dago eta ERISONOn beste bi enpresa daude (…..

∑ Ideia honek ere porrot eginda, Eibarko Plan Orokorraren debatearen barruan, ERISONO Sumendixa baserri aldera pixka bat luzatzea proposatzen zaie, Teknikerrek bere sedea eraiki dezan.

∑ Baina hori ere etzuten nahikoa eta inor gutxik esperoko zuen atzetik etorriko zena.

∑ ARRATEBALLEn egin dutena (133.000m2) lehenengo zatia bakarrik da. Teknikerren planetan 440.000m2. erabiltzea aurreikusten da. Eta hori egiteko Maltzagaraino iritsi beharko dute.

∑ Egunkarietan esaten zuten bezala 1.fasean 47.000m2. eraikigarri nahi zituzten, azkenean 62.000m2.ra iritsi badira ere.

∑ Esan beharra dago 1. fase honetan kokatuko liratekeen enpresak jadanik beste leku baten lanean daudela eta hortik hasieran behintzat lanpostu berririk ez dela sortuko.

∑ Eta guk dioguna da hor dagoela MATSARIA zaharra, 52.563m2. eraikigarrirekin, eta berriztatzeko egundoko premiarekin . Lehenengo fasea ederki kabitzen zan bertan.

∑ Hor dago MATSARIA II, IBUR-ERREKA……Ez dira izango hain paraje erakargarriak baina gure iritziz Eibar bezalako herri baten oso alternatiba duinak ziren eta dira, eta Teknikerrek nahi dituen 120.000m2. eraikigarriak erraz sartzen dira.

∑ Honen guzti honen aurrean ez da erraza gure Udalaren jokaera ulertzea.

∑ Izan ere nola ulertu eremu industrialak eduki berriztatzeko premiarekin eta hutsik (MATSARIA) eta hoiek dauden bezala usteltzen laga eta mendiak apurtzera jotzeko erabakia.

∑ Non daude gure ingurumena zaindu beharrak, gure ekologia, garapen jasangarria……Non dago gure zentzuna.

∑ Honen inguruan gogoratu beharra dago Plan Orokorra onartzeko Diputazioak Eibarko Udalari jarritako kondizioa, hau da, Erisono-Arrateballeri alternatibak bilatzeko ikerketa bat egin zezala.

∑ Gure Udalaren erantzuna izan zen ikerketa hori egina zegoela eta etzegoela alternatibarik.

∑ Dirudienez Diputazioak GEZURRA sinestu egin zuen eta bestiok egindako alegazioei kasurik egin gabe Plan Orokorra bere horretan onartu zuen.

∑ Alternatibak egon bazeuden eta daude, baina Teknikerrentzako ez dira hain emblematikoak eta azkenean badirudi Marketing arazo bategatik eman dela ARRATEBALLEko sarraskia.


OBREN GORABEHERAK

∑ Hasieratik Arrateballeko obrak legez kanpo egon dira. Eta guretzat hau kontra egoteko arrazoirik txikiena izan arren, merezi du errepaso bat ematea Teknikerren eta gure Udalaren jokaera azaleratzko.

∑ Eibarko Plan Orokorrak proiektuak zehazteaz aparte, egutegi bat ere zehazten du eta lehenengo lau urtekoekin hasi aurretik (Egazelai, Bolingua) bigarren lan urtekoan sartzen zen ARRATEBALLEkin hasten dira.

∑ Tontakeria dirudi baina eurak egindako legea (Plan Orokorra lege bat da) ez dute betetzen.

∑ Lur mogimenduak hasteko baimena behin-behinekoa ematen dute. Ezin dutelako besterik eman. Ez bait dago ez Plan Partzialik, ez Urbanizazio Planik, ez Urbanizazio Aktuazio Planik, ez Errepartzelazio Planik eta gutxiago Ingurumenaren Eraginerako Ikerketarik.

∑ Eta horrelako obra bat egiteko guzti hauek behar beharrezkoak dira.

∑ Baina Teknikerrek obrak hasteko presa dauka eta baserri eremuetan behin behineko lur mobimenduak baimentzen dituen lege bat bilatu eta obrak hasteko lizentzia ematen dute.

∑ Azkenean daukaguna da : behin behineko lizentzia bat behin behineko lur mogimenduak egiteko, mundu guztiak dakienean obra hoiek behin betirako direla.

∑ Nola liteke 440.000m3. lurren mogimendua horrela hasi? Guretzat, gure Udalak jokaeraren ikuspuntutik egin duena oso grabea da.

∑ Baina badirudi hori guk bakarrik ikusten dugula, zeren Epaitegiak ere ez du neurri kautelarrik hartzeko arrazoirik ikusi.

∑ Obrak geratzeko eskaerari ezetz esaterakoan obra hoiek behin behinekoak ez zirenik ez omen genuela frogatu argudiatu zuten.

∑ Obra hoietako beste puntu beltz bat Lezeta errekatxua tapatzean ikusten dugu. Hor ere egundokoa egin dute 35m. alturako betelanekin.

∑ 2008ko Azaroan egin zuten betelan hori eta URAk (Agencia Vasca del Agua) delako horrek aurtengo Otsailean bidali zuen baiezko txostena, oraindik lan hoiek egiteko proiekturik ere ez zegoenean.
 
∑ Eta noski, Ingurumen Eraginaren Ikerketarik ez dala beharrezkoa diote, zeren, horra kasualidadea!, errekatxo horren publikotasuna justu betelanak bukatzen diren una horretan hasten omen da.

∑ Eta bitartean hor joan dira Plan Partziala eta beste guztiak onartzen azkenean dena bere lekuan txukun geratu dela irudikatzeko.

∑ Hor ere egon da sorpresarik: 11 eta 13 alturako eraikinak egin behar dituzte ARRATEBALLEN, horrek sortuko duen eraginarekin.

∑ Lurren birkalifikazioarekin ere arazoa sortu da. 8000m2k klasifikazio aldaketa bat daukate Plan Partziala eta Orokorraren artean. Gogoratu horrelako arazo bategaitik joan dela pikutara Txontako proiektua.

∑ Asunto hauek: Obren baimena, Lezeta errekatxoa tapatzea eta Plan Partziala Epaitegietan daude nahiz eta hortik ez dugun ezer asko espero. Bai Aralarrek baita Astinduz kolektiboak ere auzitara eraman dute obra.

∑ Txikizioa egina dago eta gure iritziz horrek ez dauka bueltarik.

∑ Baina ARRATEBALLEn asko dago babesteko oraindik eta gure proposamena hortik doa.

NUESTRA PROPUESTA


∑ El sentido común nos dice, que el suelo, un bien escaso en nuestro pueblo, debe ser utilizado con responsabilidad.

∑ En los Planes Territoriales y Directrices de Ordenación Territorial del Gobierno Vasco, se insta con toda claridad a Eibar a llevar adelante una política de recuperación de espacios obsoletos y degradados, antes de intervenir en nuevos suelos de dudosa viabilidad.

∑ Pero mirando el Plan General veremos que la mitad de las actuaciones son en suelo sin ocupar, siendo estas las que más están avanzando en su ejecución (Jardiñeta, Iparraguirre, Ubitxa, Artegieta, Egazelai, Bolingua, Arrateballe….)

∑ Está claro que a los promotores les interesa esto : se evitan derribos, desalojos, etc…y su gestión es más cómoda y rentable.

∑ Desde el punto de vista del negocio puede estar justificado pero ¿Cómo puede permitir eso nuestro Ayuntamiento?

∑ Por todo ello, ante los planes de Tekniker por un lado y la permisividad del Ayuntamiento por otro, creemos que el resto de ARRATEBALLE corre serio peligro.

∑ ARRATEBALLE como el resto de los valles de Eibar tiene la calificación de Zona Agroganadera, Campiña y Cultivos siendo esta la escala más baja de las categorías proteccionistas.

∑ Porque aparte de las actividades agroganaderas  también permite: recreo intensivo, invernaderos, industrias agrarias, actividades extractivas, vías de transporte, líneas de tendido aéreo, plantas potabilizadoras, grandes depósitos de agua, centrales de energía eléctrica, centrales de captación o producción de gas...como se ve un nivel de protección muy discutible.

∑ Y nosotros queremos que ARRATEBALLE sea ni más ni menos que una Zona Agroganadera, que es lo que ha sido siempre.

∑ En ese sentido va nuestra campaña de recogida de firmas en apoyo de la Moción que vamos a presentas para su discusión en el Ayuntamiento, proponiendo que adopte el siguiente ACUERDO :

PRIMERO.- El Ayuntamiento valora como un patrimonio colectivo el suelo rural, incluido ARRATEBALLE, insustituible espacio emblemático.

SEGUNDO.- El Ayuntamiento se compromete a encontrar la fórmula jurídica que garantice que ARRATEBALLE goce de una calificación urbanística que (siendo compatible con los actuales usos agropecuarios) garantice si protección futura, modificándose en ese sentido el Plan General de Ordenación Urbana.

Zazpi urte pasatu dira! Zelan doan denbora! Oraindik dena dago kolokan, hala ere. Lehhenengo epaiketa eginda, epai zain. Bigarrena, ekonomikoa, egin gabe.

Egunkaria sortzean, amets bat gauzatu genuen. Asko kostatu zen lortzea, oztopoak toki guztietatik zetozen. Kazeta horrek estabilitate eta onarpen zabala zeukan momentuan, hain zuzen ere, jo zuten bere aurka, estatuaren indar guztiarekin.

Absoluziaren zain gauden honetan, esan nezake hau lortu arren, kalte-galerak diruz ordaindu arren, egindako mina eta hondamendia ez dute inoiz pagatuko, konponezina delako. Hori torturak kontuan hartu barik!

Eragindako gaitza ezinda konpontu, arindu baizik. Absoluzioa litzateke arintze hori. Dena den, kaltea larritu ere egin liteke, kondena bat ezarrita. Begira gaude!

Atzo hainbat herritan elkartu ginen data gogoratzeko eta babesa berriz ere emateko. Behar den guztietan egingo dugun moduan. Berriro ere gerta ez dadin, ahazten ez dugula erakusteko, gurea babesten ahalegintzeko.

Egunotan seguru beste post bat ere idatzi beharko dut. Irribarrez eta pozik eskribitzea espero dut. Audientzia nazionalaren esku gaude!

Eguraldiari aurre eginez, aurpegia erakutsiko dugu atzera ere, Egunkariaren alde.
Bideo bat ere topatu dut. hainbat hizkuntzatan dago, euskeraz jarriko dut hemen:

Elkartasuna adierazteko ere badago tarte bat egunkaria.info-n. Laga bertan zure izena! Hainbat hizkuntzatan dago web hori. Zabal zenezake zure kontaktuen artean hau guztiau (eskerrik asko, Eneko!), ea denen artean gelditzen dugun zorakeria hau:

http://egunkaria.info/wp-content/uploads/2009/11/manifestua_euskaraz.pdf

¿Sabías que en el estado español los poderes públicos cierran periódicos?

Es el caso del diario Euskaldunon Egunkaria…

Esta lucha nos afecta a todos y todas: solidarízate…

http://egunkaria.info/?page_id=519&hi=esp

Saviez-vous qu’au sein de l´Etat espagnol les pouvoirs publics ferment des journaux?

C’est le cas du quotidien Euskaldunon Egunkaria…

http://egunkaria.info/international/wp-content/uploads/2009/11/manifest_francais.pdf

Cette lutte nous concerne tous. Adhérez…

http://egunkaria.info/?page_id=519&hi=fr

Did you know that the authorities in the spanish state Closed down newspapers?

That is the case of the newspaper Euskaldunon Egunkaria…

http://egunkaria.info/international/wp-content/uploads/2009/11/manifest_english.pdf

This fight affects each and every one of us: please support it…

http://egunkaria.info/?page_id=519&hi=eng

Ja saps què  a l’estat espanyol els poders públics tanquen diaris? 

És el cas del diari Euskaldunon Egunkaria…

http://egunkaria.info/international/wp-content/uploads/2009/11/manifeste_catala.pdf

Aquesta lluita ens afecta a totes i a tots: solidaritza’t…

http://egunkaria.info/?page_id=519&hi=cat

Wusstest du, dass im spanischen staat von staatlichen stellen zeitungen geschlossen werden?

Das geschah im fall der tageszeitung Euskaldunon Egunkaria…

http://egunkaria.info/international/wp-content/uploads/2009/11/manifest_deutsch.pdf

Dieser kampf geht uns alle an: solidarisiere dich…

http://egunkaria.info/?page_id=519&hi=deu

Sapevi che in Spagna i poteri pubblici chiudono giornali?

È il caso del giornale Euskaldunon Egunkaria…

http://egunkaria.info/international/wp-content/uploads/2009/11/manifesto_italiano.pdf

Questa lotta tocca tutti/tutte: dacci la tua solidarietà!…

http://egunkaria.info/?page_id=519&hi=ita

Sabias que no Estado Espanhol os poderes públicos fecham jornais?

É o caso do jornal Euskaldunon Egunkaria…

http://egunkaria.info/international/wp-content/uploads/2009/11/manifesto_portugues.pdf

Esta luta afecta-nos a todos: solidariza-te…

http://egunkaria.info/?page_id=519&hi=port

Sabías que no estado español os poderes públicos pechan xornais?

É o caso do xornal Euskaldunon Egunkaria…

http://egunkaria.info/international/wp-content/uploads/2009/11/manifesto_galego.pdf

Esta loita aféctanos a tod@s: solidarízate…

http://egunkaria.info/?page_id=519&hi=gall

¿Sabebas que en l’estau español os poders publicos trancan periodicos?

Ye o caso d’o diyario Euskaldunon Egunkaria...

http://egunkaria.info/international/wp-ontent/uploads/2009/11/esplanicada_aragones.pdf

Ista luita nos pertoca a toz y todas: solidariza-te...

http://egunkaria.info/?page_id=519&hi=arg

 Aurten egun bitan joan naiz Durangoko liburu eta disko azokara. Zapatuan eta domekan. Baten beharrera, badiharduguko stand-en txanda egiten; bestean lagunekin elkartzera. Izan ere, Durangon urtero hitzordua daukagu, aspaldi baten egina, eraginkorra gutxienez urtean behin batzeko balio digulako.

Asko guztatzen zaizkit feria egunak. Disfrutatu egiten dutpasio bik bat egiten dutelako: liburuek eta lagunek. Postu artean hurrengo hileetako irakurketan ikusten ditut lehenengoz, baita irakurritako liburu kutunak eta bereziak ere. Maitasun ezkutuan nonahi, liburu forman.

Lagun, ezagun, maiteak edonon. Sorpresa atseginak nahibeste. Laztanak eta besarkadak ugari (erakusmahaia erdian geratzen ez bada, behintzat). Hala ere, beti falta zaigu baten bat, bereziki (hinbat motiborengatik) ikusi nahiko genukena, baina agertzen ez dena. Hari/haiei ere musuri handiena eman nahiko nioke/nieke, ziber-musua baino ez bada ere. MUN!!!

Hain gozagarria izanda ere, hausnartzeko balio izaten digu, batez ere aurtengoak. Alde batetik, uste dut birplanteatu egin beharko liratekeela hainbat gauza, hainbat produktu erdaldunen salmenta. Kanpora tema vasco delakoa. Nik neuk ez neuke lagako erdarazko produkturik saltzen. Bai, erradikala izango naiz, talibana. Berdin zait. Horiek edonon aurki litezke, azokan euskarazkoak baino ez nituzke jarriko. Kitto!

Bestetik aurtengo beherakada. Itzela izan da, batez ere asteburuan. Ez zen ia inor ibili, eta saldu....ikaragarria! Beldurgarria izan da salmenten jaitsiera!! Krisia izango da, EREak, pasaotismoa, ez dakit, baina Durangorako bonbardaketa (ez Durangoko bonbardaketa) zelanbait murriztu egingo nuke, beharbada feria bi antolatuta, abenduan eta ekainean, adibidez. Horrela, argitaletxeen Durangoko monokultiboko uzta, murriztu baina bikoiztu egingo litzateke. Beraz, kultura kontsumitzaileoi ez genuke urteko gose erdi asetu hori izango. Eta Gabon aurreko betekada hau saihestu egingo genuke.

Erdi gose eta enpatxatu bizi gara euskarazko liburuak irakurtzen dugunok, pobreen moduan: Ahal denean jan errementatu arte; eta urte osoan ahal den moduan elikatu, izozkailuko tuper-ak ateratzen!

Badiharduguko standa.

Aminatu Haidar Lanzaroteko aireportuan dago, Marokoko gobernuak El Aaiun-era iritsi zenean pasaportean kendu eta Lanzarotera deportatu zuelako.

Andrazko honen asmoa etxera itzuli eta familiarekin egotea da, eta giza eskubideen alde egiten jarraitzea, jakina. Atzo Strassbourg-en Marokoko Kanpo minstroak esan zuen Haidar ez zela giza eskubideen aldeko ekintzailea. Zer esango zuen, bada? Bere gobernuak lau urtean kartzela ezkutu batean izan du, kartela klandestinoan, Guantanamo bezalakoa, baina publizitate gutxiagorekin. Lau urte non dagoen jakin barik. Ez epaile, ez epaiketa, ez informazioarik. Desagertuta, Marokoko kartzela beltzean. Torturak jasaten, bakartuta.

Horregatik dago hain makal, osasuna oso ikututa daukalako, ikaragarri sufritu duelako. Nik baino urte bete gehiagu zuela jakin nuenean harritu egin nintzen, zaharrago ikusten nuelako (zer esanik ez, helduago eta emakumeago!). Baina bizimodua hain gogorra izan du...

Hainbaten arabera berak sortu du arazoa, ez da egia, baina. Haidar Mendebaldeko Sahararen konfiktuaren biktima baino ez da. Arazoak hogeita hamahiru urte luze dauzka, Espainia Saharatik hanka egin zuenetik ezkutuan, Marokorekin tratua eginda. Mendebaldeko Sahara Espainiako kolonia zen; hortaz, Espainiari dagokio deskolonizazioari ekitea.

Nor ausartu baina Marokorekin? Diktadura gogorra, herria pobre eta errege familia ur-bitsetan bizitzen, negozioa egiten Saharako ondasun eta aberastasunarekin, baina sahararar torturatzen, exiliatzen eta hiltzen. Eta zer dio Europak? Ezer ez, Marokoren laguna izatea komeni zaiolako. Zelako hipokrisia! Ahoa demokrazia eta giza eskubideekin betetzen zaie, baina ez diote erreparorik jartzen odolez beteko negozioari! Puaj!!!

Espero dut, benetan, Aminetu Haidar bihar bertan etxera itzultzea, osasuntsu eta libre. Merezi du. Merezi dute sahararrek.

Datorren zapatuan hilan 28xan, eguerdiko ordu 1etan, Egunkariaren aldeko elkarretaratzea egingo da Untzaga plazan. Eibartar guztiak dagoz gonbidatuta. Gero eta hurrago dago Egunkarixan epaiketia. Zentzugabekeria hori salatzeko deittu da konzentraziñua.

Gu gara euren azken esperantza!!

Gaur pasatuko dira hogeita hamalau gazteak epailearen aurrera. Eurak gogoan, post hau.
Hertzainak taldearen kantuak hogei urte luze dauzka; baina, zoritxarrez, aktualitatea ez du galdu. Ez dute uzten maitatzen gauean.....
Entzun kantua letra irakurtzen duzuen bitartean:

No time for love
Hoien legea guretzat apartheid,
gartzela, ihesa, hauspena ta isiltzea
hoien legea,
zu ta ni euren gisara edukitzea.
Gordeak dituzu arma ta izpien
kontrako altzeiru atzean
eta gu negar gasen mende gaudenok
oker omen gaude

Ez dute uzten maitatzen gauean

Tortura sufritzen, zeldatan usteltzen,
gutunak idazten eta bertan hil.
Eutsi zioten minari baina
bakardadeak irentsi.
Gorteek justizia egin zieten
matoi txukunen gisan.
Maiz borrokatuak iraun gogoz
baina maizago hiltzea nahi

Ez dute uzten maitatzen gauean
ez agurrik, ez negarrik gauean
ez zergatik, ez norarik gabe
sirenotsa garraisi bakarra gauean.

Eraman zuten Francis Hughes gaztea,
baita haren lengusu Tom McElwee ere
etorri ziren Patsy Ohara,
Bobby Sands ta lagunen bila.
Bostonen, Chicagon, Saigonen,
Santiagon, Varsovian,
Gasteizen eta Belfasten
eta beste hainbat lekutan.
Hau zerrenda amaigabea!

Zatozte anaiei borrokan
lagundu nahi duten guztiak.
Gerrara ohitu zintezke,
baina gerra egon badago.
Arrainak itsasoa behar du ta
herriak zu behar zaitu.
Gure gogoak iraun artian
ez da beldurra nagusituko.

Ez dute uzten maitatzen gauean
ez agurrik, ez negarrik gauean
ez zergatik, ez norarik gabe
sirenotsa garraisi bakarra gauean.
Sirena garraisi bakarra gauean. 

Sahararako gure bidaiaren helburuetako bat Harresiaren kontrako martxara joatea zen. Harresia Marokok eraiki zuen eta Mendebaldeko Sahara zati bitan banatzen du: Sahara okupatua eta Sahara liberatua.

Ez da harresi bakarra, lurralde okupatuaren barruan hainbat harresi ere badaude, argazkian ikusten den moduan. Munduko luzeena da, 2.500 km baino gehiago baititu, eta 125 mila soldadu marokoarrek zaintzen dute gau eta egun. Harresiaren maketa bat ere ikusi genuen:

 
Horren aurrean aurkezteko asmoa geneukan, ziurtasun distantzia batera, zona militarra izaki beti dagoelako arriskua. Kontuan izan pertsonen kontrako minez josita dagoen espazioa dela. Horregatik, bertan dabil Landmine action GKEa minak kendu nahian.

Goizean goiz irten ginen kamioietan eta 4x4etan. Gu patrol batean joan ginen, baina asko eta asko euskal elkarteek emandako kamioetan:

Behin puntu batera ailegatuta hainbat tokitatik etorritakook elkartu ginen. Aurrerago utzi genituen ibilgailuak eta kilometro bat inguru oinez egin genuen. Guretzat martxa bat manifestazio moduko zer edo zer da, jende talde bat bata bestearen atzean. Hemen ez, basamortua hain da zabala, harresia hain luzea.....Ia-ia paraleloan joan ginen, eta denon artean emakumeak bisibilizatzea nahi zenez, aparteko zutabe bat egin zen, martxan integratuta zegoena.

(praka zuriduna naiz)

Wilaya guztietan tapiz bat egin zen, eta ondoren josi, Emakumeen Mundu Martxan egin zen moduan. Pena da ezin izan genuela askorik zabaldu haizea oso bortitza zelako eta oso luzea zenez ezin ginelako ibili.

Haizea oztopoa zen, harea harrotzen zuelako, eta eskerrak turbantea janztita geraman, bestela akabo:

Hau ere ni naiz

Oso erosoa da, eta egia esan berotik, haizetik eta eguzkitik babesten du. Hamabi orduan edo ibili nuen janztita, eta oso ondo jasan nuen. jakina, Mustafak jarri zidan, berak egunero jartzen du, eta hori igertzen da!

 
Batzuetan aurpegia estali barik, nahiko agobiantea delako.

Fondoan duna moduko batzuk ikusten dira. Hori da harresia, adobezkoa, harearekin konfunditzen da. Eta bertan ikusten diren puntu beltzak soldadu marokiarrak eta armak

Poliki-poliki oihu eta kantu artean iritsi ginen segurtasun kordoira. Halako batean esan ziguten ezin genuela aurrera egin, oso arriskutsua zelako. Guk, baina, jendea aurrera joaten ikusi genuen (beheko argazkian) eta emakumeak ginelako zela petsatu genuen. Gure aurrean zeudenak hain gogor jarri ziren, ezen guk bertan geratzea erabaki genuen, beste alde batzuetakoek aurrera egin arren.

 
Erabaki argia izan zen. Bertan gelditu eta erretagurdiatik begira egotea beste erremediorik ez guenuen izan. Halako baten, eskumatara begiratu eta gugandik oso gertu hauexek ikusi genituen:

Minak desatibatzeko taldea! Ikusi, hurreratu erretratua ateratzeko, lagunengana joan eta Plaf! siku bat entzun genuen! Ai, ama! Ze izan da hori? Tiroa? ez. Bonba bat? ez. Jende guztia korrika, desaktibatzaileengana. Kazetarien autoa ondan zegoen eta eurek ebakuatu zuten zauritua, Brahim Hussein 19 urteko mutilak hanka galdu zuen. Hemen jakin zen? Bai, estatuko hainbat kazetari bertan egon zirelako, baina etrorri eta hilera gizonezko bi hil ziren mina bat lehertuta. Jakin duzue? Ez. Blokeo informatiboa ikaragarria delako. Inori ez dio inporta han gertatzen dena! Hau da egia, ez dago besterik.

Mutila Tindufeko ospitalera eraman zuten, baina jai giroko protesta, tragedia bihurtu zen. Denok triste, gazteak amorratuta:

Erakusten duten ohial urdina, Ibrahimen praka odolduak dira!
Momentu horretan betaurrekoen atzean, asko negarrez geunden, euren amorrua eta etsipena ikusita. Egia esateko, Palestina usaina zegoen bertan. Hain gutxi dute galtzeko bertako gazteak, hain abandonatuta daude!

Horren ostean, asko automobiletara itzuli ginen. Gu ia gaupasa eginak geunden harresiaren manifestua idazten gaztelaniaz, inprimatzen, atontzen...Azkenenan ez zuten irakurri, ez zen amaiera ekitaldirik egon, bakoitzak ahal izan zuena egin zuen....

denok buru makur haimara itzuli nahian

Itzulera luzea izan zen. Joana baino luzeago. Bazkaltzera geratu ginen, "arbolatxo" baten azpian, lasai baina hausnartzen, ia isilik. Harea alde guztietatik.

Panel bat ere inaguratu behar zer. Hori ere bertan bera geratu zen. Dena den, panela ikusteko aukera izan genuen, baita erretratu bat atera ere:

Hemen haimako neskak gaude (Kontxi falta)

Hantxe bertan, paneletik hiru metrora gerraren aztarnak topatu genituen:

Hala ere, sorpresak ez ziren amaitu. Itzultzean bide ondoan imagen hau ikusi genuen:

Patroletik martxan aterata

Gure galdera: Zeratn dabiltza gizon horiek? Mina bat markatzen, ikusi egin dute eta inor gainetik pasa ez dadin, marka berezi bat egiten diote. Gu, ordurako, aho bete hagin geunden, ezin sinistuta, gerra beten geunden, bene-benetan.
Hemen zooma erabilita zerbait gehiago ikus liteke

Eurak eguinero bizi behar dira arazo hauekin, eta mina hauetako batzuk Gasteizen eginak dira. Lotsagarria, debekatuta egon beharko lirateke aspaldi. Jartzea oso erraza da, baina kentzeak diru asko balio izateaz gain, elbarrituak eta hildakoak lagatzen ditu, sortzen duten izua aipatu barik. Ikaragarria da! 

Hau da gure bidaiak eman dituen gauza batzuk. Baian garrantzitsuenak bihotzean ditut gordeta: ezagutu dudan jende zoragarria (estatukoa zein sahararra), pasatako momentu onak eta txarrak, egindako lantxoa, ikusitako guztia...denak egin du elkarlanaren garratziaz berriro ere jabetzea. Lagunak egitearen poztasunaz ere gozatu dugu, baita kamarada izatearen berdintasuna. Ederra!

Oharra: behean bideo bat, aurtengo Harresiaren Kontrako Martxako grabazioa Tenerife con el Sahara blog interesgarritik hartu dut.

Mendebaldeko Sahararen mapa dugu goiko argazkian, marroi kolorean. Bertan marra gorri bat ikusten da. Marra hori Marokok eraikitako harresia da, Sahara okupatua eta Sahara liberatua banatzen dituena. Goian ezkerrean, berde ilunez, Algeria ikusten da, bertan daude errefuxiatu kanpamentuak. Gu hara joan gara, eta gure moduan bisitan joaten diren guztiak. Marrazki hau oso argigarria begitandu zitzaidan, eta segituan bloga ilustratzeko balioko zidala pentsatu nuen.

Zer gertatu da Mendebaldeko Saharan?
Sinple-sinple kontatuko dut: Mendebaldeko Sahara Espainiako kolonia afrikarretako bat zen. 1975ean, deskolonizazio prozesua martxan jarrita zegoela, eta Francon hilzorian Espainiako tropek alde egin zuten, eta Marokok "Martxa berdea" izenekoa abiatu zuen; hau da, Marokok Mendebaldeko Sahara inbaditu zuen milaka marokoar sartu zirelako bertan Marokoko militarren babespean. Sahararrek ospa egin behar izan zuten fosforoz ete napalmez borbadatu zituztelako. Orduan, basmorturantz jo zuten, deserrira, Hamadara heldu arte, Algeriako lurretara. Gaur egun hainbatek bertan jarraitzen dute, 34 urte pasatu ondoren, nazioarteko komunitateaz abandonatuta, ahaztuta Sahara basamortuko alderik latzenean.

Bitartean, Marokok Frantziaren oniritziarekin eta Espainiaren ezikusiarekin guztiz inbaditu zuen Mendebaldeko Sahara, eta "Lotsaren Harresia" eraikitzeari ekin zion, munduko harresi militarrik luzeena, 2500 km baino gehiago duena, 125.000 soldaduk babestuta, eta pertsonen kontrako minez hornituta. Harresi honek Sahararen lurraldea bitan banatzen du: batetik, Sahara okupatua; eta bestetik, sahara liberatua saharaui nomaden lurraldea. Harresi honek Sahara okupatua kontzentrazio eremu erraldoi bihurtu du, familiak eta lagunak banatuz 34 urtean zehar, elkar ikusi ezinda, elkarren berri jakin barik. Sahara okupatuan giza-eskubideak ez dira existitzen, eta Marokok,  Europar Batasunaren bedeinkapenarekin, sahararren errekurtso naturalak ustiatzen dihardu.

Horixe da gakoa, herrialde honen aberastasun naturala. Bertan dago Munduko arrantza-tokirik aberatsenetako bat (Europan jaten den arrainaren %90 bertan hartzen da). Bertan dago aire zabaleko fosfato meatze handiena, bertatik Marokok eguneko lortzen duena da, Nazioarteko komunitateak saharar errefuxiatuei urte osorako ematen dion laguntza! Honekin dena dago esanda.

Arazoaren arduradun nagusietako bat Espainiako gobernua da. Sahara bere kolonia izanik, deskolonizazio ganorazko bat behar zuen, beste koloniei gertutu bezala. Baina, bertan goxo dago Espainia: Maroko "demokrata"ren laguna da: esku batekin uko egiten die sahararren eskubideei, eta bestearekin, dirua eman  laguntza humanitarioan.

Sahararrak gutxi dira: kanpamentuetan, exilioan ez dira 200.000ra ailegatzen, eta okupatutako Saharan 300.000 bat (marokoarrak 600.000 dira bertan). Hortaz, zenbat gehiago agoanta dezakete? 50 urte barru akabo arazoa! denak desertuan abandonatuta, eta etsituta, eta besteak kartzelan eta isilik. C'est fini! Amaituko dute eurekin ezer egin ezean.