Gaurko plenuan Arrateballe bizirik plataformiak jaso dittuan milla firmak emoten daben babesakin, moziñua aurkeztuko dau, kezkatuta dagualako bertan egitten hasi diran lur mobimientuak. Kezkatuta horregaittik, baitta plan osuakin be.

Gure herrixan holako makropoiektuak ezkutuan eta ixilian egitten diranez, sasoia da herriko jentiari esplikatzeko ze gertatzen dan, zegaittik ez dago ingurugiro inpaktuko ikerketarik, zergaittik egin bihar dan hain toki berezixan beste leku batzuk be badagozenian, zergaittik daguan kontra diputaziñua, zer dala ta egin bihar dira 12-13 pisuko torriak basarri inguru horretan.....

Nik baiño hobeto euren berbak azaltzen dabe arazua. Horregaittik euren dokumentutik kopixau eta pegau dot. Lehengo zatixa (euskeraz) lanen nundik norakua agertzen da. Bigarren zatixan (erderaz) udal batzari eskatzen detsena esplikatzen dabe.

Gure herrixak babes neurrixak bihar dittu urbanismo salbajia hamarkadetan sufridu eta gero. Bada ordua dakagun gitxi hori zaintzeko, eta auzo zaharrak aldatzeko era burutsu baten, negoziuari begiratu aurretik eibartarron bizi kalidadian pentsauta.

Horregaittik, gaur 7,30etan plenora juatera animatzen zaittuet Arrateballek merezi dabelako, Eibarrek merezi dabelako. Eta ze demontre! eibartarrok merezi eta bihar dogulako.

Ni biharrian egongo naiz, eta hori dala-ta ezin naiz juan. Horregaittik eskertuko neuke baten batek, amaittutakuan post honen amaieran erantzun bat lagatzia, kontatzen ze pasau dan. Milla esker!

 TEKNIKERREN PLANAK ETA ALTERNATIBAK

∑ Tekniker Eibarko enpresa inportantenetako bat da, eta Eibarren jarraitu behar du. Horraino gu ere ados gaude.

∑ Baina Arrateballe suntsitu gabe alternatiba duinak bazituela uste dugu: MATSARIA, IBUR-ERREKA….

∑ Hori esanda eta historia pixka bat eginez, ikusiko dugu Teknikerrek, bere etxe berria leku esanguratsu eta berezi baten eraikitzeko asmo horretan, Udalarekin batera lehenengo saiakeran ARRAJOLAra jo zuela.

∑ Ideia zan industriagune txiki bat sortzea finantzabide bezala etxebizitza kopuru inportante bat eraikiz.

∑ ARRAJOLA aurreikusi gabeko inguru urbanizagarri bat dugu, eta betidanik han parke bat egiteko asmoa egon da, inoiz zehaztu ez bada ere. Baina inoiz ez Teknikerren planetarako.

∑ Baina urbanizatze gastuak, gehien bat errepidearenak, oso altuak zirelako ideia hau alde batera geratu zen.

ERISONO – ARRATEBALLE.

∑ Gerora ERISONO izango da aukeratua. ERISONO, Azitaingo poligonoa egin zenean hango hondakinekin sortutako zabalgune bat da, Debegesaren gaineko aldean.

∑ Baina han ere arazoak, Bilboko enpresa batek erosi omen zuen terrenua El Casco berria han eraikitzeko.

∑ Hau ez dakigu egia den, baina El Casco lehengo lekuan dago eta ERISONOn beste bi enpresa daude (…..

∑ Ideia honek ere porrot eginda, Eibarko Plan Orokorraren debatearen barruan, ERISONO Sumendixa baserri aldera pixka bat luzatzea proposatzen zaie, Teknikerrek bere sedea eraiki dezan.

∑ Baina hori ere etzuten nahikoa eta inor gutxik esperoko zuen atzetik etorriko zena.

∑ ARRATEBALLEn egin dutena (133.000m2) lehenengo zatia bakarrik da. Teknikerren planetan 440.000m2. erabiltzea aurreikusten da. Eta hori egiteko Maltzagaraino iritsi beharko dute.

∑ Egunkarietan esaten zuten bezala 1.fasean 47.000m2. eraikigarri nahi zituzten, azkenean 62.000m2.ra iritsi badira ere.

∑ Esan beharra dago 1. fase honetan kokatuko liratekeen enpresak jadanik beste leku baten lanean daudela eta hortik hasieran behintzat lanpostu berririk ez dela sortuko.

∑ Eta guk dioguna da hor dagoela MATSARIA zaharra, 52.563m2. eraikigarrirekin, eta berriztatzeko egundoko premiarekin . Lehenengo fasea ederki kabitzen zan bertan.

∑ Hor dago MATSARIA II, IBUR-ERREKA……Ez dira izango hain paraje erakargarriak baina gure iritziz Eibar bezalako herri baten oso alternatiba duinak ziren eta dira, eta Teknikerrek nahi dituen 120.000m2. eraikigarriak erraz sartzen dira.

∑ Honen guzti honen aurrean ez da erraza gure Udalaren jokaera ulertzea.

∑ Izan ere nola ulertu eremu industrialak eduki berriztatzeko premiarekin eta hutsik (MATSARIA) eta hoiek dauden bezala usteltzen laga eta mendiak apurtzera jotzeko erabakia.

∑ Non daude gure ingurumena zaindu beharrak, gure ekologia, garapen jasangarria……Non dago gure zentzuna.

∑ Honen inguruan gogoratu beharra dago Plan Orokorra onartzeko Diputazioak Eibarko Udalari jarritako kondizioa, hau da, Erisono-Arrateballeri alternatibak bilatzeko ikerketa bat egin zezala.

∑ Gure Udalaren erantzuna izan zen ikerketa hori egina zegoela eta etzegoela alternatibarik.

∑ Dirudienez Diputazioak GEZURRA sinestu egin zuen eta bestiok egindako alegazioei kasurik egin gabe Plan Orokorra bere horretan onartu zuen.

∑ Alternatibak egon bazeuden eta daude, baina Teknikerrentzako ez dira hain emblematikoak eta azkenean badirudi Marketing arazo bategatik eman dela ARRATEBALLEko sarraskia.


OBREN GORABEHERAK

∑ Hasieratik Arrateballeko obrak legez kanpo egon dira. Eta guretzat hau kontra egoteko arrazoirik txikiena izan arren, merezi du errepaso bat ematea Teknikerren eta gure Udalaren jokaera azaleratzko.

∑ Eibarko Plan Orokorrak proiektuak zehazteaz aparte, egutegi bat ere zehazten du eta lehenengo lau urtekoekin hasi aurretik (Egazelai, Bolingua) bigarren lan urtekoan sartzen zen ARRATEBALLEkin hasten dira.

∑ Tontakeria dirudi baina eurak egindako legea (Plan Orokorra lege bat da) ez dute betetzen.

∑ Lur mogimenduak hasteko baimena behin-behinekoa ematen dute. Ezin dutelako besterik eman. Ez bait dago ez Plan Partzialik, ez Urbanizazio Planik, ez Urbanizazio Aktuazio Planik, ez Errepartzelazio Planik eta gutxiago Ingurumenaren Eraginerako Ikerketarik.

∑ Eta horrelako obra bat egiteko guzti hauek behar beharrezkoak dira.

∑ Baina Teknikerrek obrak hasteko presa dauka eta baserri eremuetan behin behineko lur mobimenduak baimentzen dituen lege bat bilatu eta obrak hasteko lizentzia ematen dute.

∑ Azkenean daukaguna da : behin behineko lizentzia bat behin behineko lur mogimenduak egiteko, mundu guztiak dakienean obra hoiek behin betirako direla.

∑ Nola liteke 440.000m3. lurren mogimendua horrela hasi? Guretzat, gure Udalak jokaeraren ikuspuntutik egin duena oso grabea da.

∑ Baina badirudi hori guk bakarrik ikusten dugula, zeren Epaitegiak ere ez du neurri kautelarrik hartzeko arrazoirik ikusi.

∑ Obrak geratzeko eskaerari ezetz esaterakoan obra hoiek behin behinekoak ez zirenik ez omen genuela frogatu argudiatu zuten.

∑ Obra hoietako beste puntu beltz bat Lezeta errekatxua tapatzean ikusten dugu. Hor ere egundokoa egin dute 35m. alturako betelanekin.

∑ 2008ko Azaroan egin zuten betelan hori eta URAk (Agencia Vasca del Agua) delako horrek aurtengo Otsailean bidali zuen baiezko txostena, oraindik lan hoiek egiteko proiekturik ere ez zegoenean.
 
∑ Eta noski, Ingurumen Eraginaren Ikerketarik ez dala beharrezkoa diote, zeren, horra kasualidadea!, errekatxo horren publikotasuna justu betelanak bukatzen diren una horretan hasten omen da.

∑ Eta bitartean hor joan dira Plan Partziala eta beste guztiak onartzen azkenean dena bere lekuan txukun geratu dela irudikatzeko.

∑ Hor ere egon da sorpresarik: 11 eta 13 alturako eraikinak egin behar dituzte ARRATEBALLEN, horrek sortuko duen eraginarekin.

∑ Lurren birkalifikazioarekin ere arazoa sortu da. 8000m2k klasifikazio aldaketa bat daukate Plan Partziala eta Orokorraren artean. Gogoratu horrelako arazo bategaitik joan dela pikutara Txontako proiektua.

∑ Asunto hauek: Obren baimena, Lezeta errekatxoa tapatzea eta Plan Partziala Epaitegietan daude nahiz eta hortik ez dugun ezer asko espero. Bai Aralarrek baita Astinduz kolektiboak ere auzitara eraman dute obra.

∑ Txikizioa egina dago eta gure iritziz horrek ez dauka bueltarik.

∑ Baina ARRATEBALLEn asko dago babesteko oraindik eta gure proposamena hortik doa.

NUESTRA PROPUESTA


∑ El sentido común nos dice, que el suelo, un bien escaso en nuestro pueblo, debe ser utilizado con responsabilidad.

∑ En los Planes Territoriales y Directrices de Ordenación Territorial del Gobierno Vasco, se insta con toda claridad a Eibar a llevar adelante una política de recuperación de espacios obsoletos y degradados, antes de intervenir en nuevos suelos de dudosa viabilidad.

∑ Pero mirando el Plan General veremos que la mitad de las actuaciones son en suelo sin ocupar, siendo estas las que más están avanzando en su ejecución (Jardiñeta, Iparraguirre, Ubitxa, Artegieta, Egazelai, Bolingua, Arrateballe….)

∑ Está claro que a los promotores les interesa esto : se evitan derribos, desalojos, etc…y su gestión es más cómoda y rentable.

∑ Desde el punto de vista del negocio puede estar justificado pero ¿Cómo puede permitir eso nuestro Ayuntamiento?

∑ Por todo ello, ante los planes de Tekniker por un lado y la permisividad del Ayuntamiento por otro, creemos que el resto de ARRATEBALLE corre serio peligro.

∑ ARRATEBALLE como el resto de los valles de Eibar tiene la calificación de Zona Agroganadera, Campiña y Cultivos siendo esta la escala más baja de las categorías proteccionistas.

∑ Porque aparte de las actividades agroganaderas  también permite: recreo intensivo, invernaderos, industrias agrarias, actividades extractivas, vías de transporte, líneas de tendido aéreo, plantas potabilizadoras, grandes depósitos de agua, centrales de energía eléctrica, centrales de captación o producción de gas...como se ve un nivel de protección muy discutible.

∑ Y nosotros queremos que ARRATEBALLE sea ni más ni menos que una Zona Agroganadera, que es lo que ha sido siempre.

∑ En ese sentido va nuestra campaña de recogida de firmas en apoyo de la Moción que vamos a presentas para su discusión en el Ayuntamiento, proponiendo que adopte el siguiente ACUERDO :

PRIMERO.- El Ayuntamiento valora como un patrimonio colectivo el suelo rural, incluido ARRATEBALLE, insustituible espacio emblemático.

SEGUNDO.- El Ayuntamiento se compromete a encontrar la fórmula jurídica que garantice que ARRATEBALLE goce de una calificación urbanística que (siendo compatible con los actuales usos agropecuarios) garantice si protección futura, modificándose en ese sentido el Plan General de Ordenación Urbana.

Gabon ostean hasi nintzen lanean. Orduan hogeita bat urteko umemokoa nintzen, ikasketak amaitu berri eta lan egiteko prespektiba gutxirekin; izan ere, sasoi hartan ere krisi sakona bizi genuen Euskal Herrian, eta ez zegoen lanik ia inorekndako, are gutxiago esperientza bako gazteentzat. Hori dela eta Irladara joateko erabakia hartuta nuen, au-pair, ingelesa ikastera, hori zen-eta orduan jendeak egiten zuena bide berriak jorratzearren. Hori edo Nikaraguara brigadista joan....

Eskualdeko Udal Euskaltegi batzuetarako eginda neukan proba bat, esperantza gutxirekin. Hegazkin txartela erostera joan behar nuen egunean, janzten ari nintzela, telefonoz deitu zidaten azterketan nahiko aurrean geratu nintzela, eta segur aski lana izango nuela. Jakina, ez nintzen bidaia agentziara joan! Hau guztiau Gabon aurretik izan zen. Ez zidaten datarik jarri, eskualdean transmisio kanpaina martxan jarri behar zuten, baina arazo batzuk zirela medio, ezin ziguten ezer ziurtatu.

Denbora pasa ahala, kezkatzen hasita nengoen, ez zen deirik, Irlandakoa baztertuta neukan. Zer egin behar nuen? Dei hori egin zen, Gabon ostean esan dudan moduan. Hori bai, deitu zidanean gripearekin nengoen ohean! Ai, ama , dena kontra. Zein gaitza zen lehen beharra topatzea!

Hasi nintzen, hasi. Eibarko Udal Euskaltegian lau sartu ginen. Ni nobata bakarra, besteak ibilita baitzeuden, gutxi baina zer edo zer. Junkalek, euskaltegiko irakasleak hartu gintuen bere babespean, bera zen gure koordinatzailea. Berba baten esateko, berak irakatsi zigun (zidan, agian hobeto) klaseak ematen. Ni oso eskertuta nago gurekin izan zuen pazientzia, irakatsi zigun guztia, beti oso umoretsu eta irribarre batekin. Inoiz ez diot esan, eta aprobetxatuko dut momentua: mila esker guztiagatik, Junkal!

Lehenengo urratsa ematen nuen, guraso talde bitan. Denak ni baino askoz zaharragoak, 40 urteren bueltan. Sarri pentsatzen nuen eurek ni ikustean hain gaztea, esperientzia bakoa, hain pipiola ez nindutela aintzakotzat hartuko. Gainera, hankasratzen handia egin nuen, esan nien ez nuela inoiz klaserik eman nagusiekin. Hori ezin da inoiz egin!! Tira, ondo errespetatu ninduten, zintzo-zintzo etortzen ziren. Emaitzak? ez dakit. Zerbait ikasi zuten, eta ez da gutxi.

Eta zelako denbora! Ordenagailua idazkariak baino ez zeukan, ez zen Euskaldunon Egunkaria ere existitzen. Prentsa idatzian Argia, Aizu eta Habe baino ez zeuden. Dena fotokopiatan (eta fotokopiadorak halamoduzkoak), sarri eskuz idatziak. Ez HEOK, ez atazetan oinarritutako irakaskuntzarik. Hiztegi bakarra 2000! Liburu errazak euskaraz irakurtzeko ia ez zegoen......Ia dena artesanala zen. Hori bai, karpetetan gordeta euskaltegietako irakasleok karpetak gurtzen baititugu! Atzera begiratuz gero, zientzia fikzioa iruditzen zait guztia. Nola ematen genituen klaseak? Zelan ikasten zuten gure ikasleek? Egia esan behar badut etb1en futbol gutxiago ematen zuten, eta pelikula gehiago. Hori bai, gaztelaniaz azpititulatuta! Klasean bat ikusiz gero, orri batekin estaltzen genituen.....Zelako sasoia!

Eibarkoaren ostean, Bergara, Ermua, Galdakao, Getxo, Arrasate, Basauri, Zalla eta Durangoko Udal Euskaltegiak etorri dira, baita Ermuko Kaltxango aek euskaltegia ere. Lehengo urratsetik EGAra, erretiratuak eta gaztetxoak, autoikaskuntza eta klase presentzialak, alfabetatze eibarreraz eta alfabetatze teknikoa, inmigranteak eta eibatar peto-petoak, zero-patateroak eta ikasle gruyerrak, instituteroak eta funtzionarioak.......ia denetarik pasatu da nire begen aurretik. Ia guztiekin, oso ondo. Batzuekin, primeran. Gutxi batzuekin, ez hain ondo. Poz asko jaso ditut, baita atsekaberen bat ere. Ia beti gustura eta ondo ibili naiz, jendearekin eta euskaraz aritu naizelako.

Kasualitatez hartu nuen bide hau, eta ez zait damutu. asko gustatzen zait nire lana, gero eta gehiago, esango nuke. Baina Irlandara joan izan banintz, orain non nengoke? Batek daki!

Eibarko euskera batzordiak euskerian egunerako Juan Sanmartinen "Zirikadak" eta "Eztenkadak" liburuak altuan irakortzia proposau zeban, eta hainbait lagunok irakorri genduan.

Aillegau jatanian abixua pozarren erantzun neban; izan be, asko gustatzen jata altuan irakortzia. Pentsatzen dot oso-oso ariketa politta dala, eta disfrutatzeko moduko gauzia. Asko ikasten da testu baten gaiñian altuan irakortzeko prestatzen dogunian: esanahixa, puntuaziñua, entonaziñua, ahoskeria....Horren ostian dator "antzerkixan" partia, altuan leitzia interpretaziñotik be badakalako.

Kontuan izan bihar dogu liburu bi hórrek txiste eta pasadizo liburuak dirala. Horrera, "antzeztu" egin  bihar da pixak bat, behintzat, irakortzerakuan, bestela ez daka ez emoziñorik ez graziarik.

Neri kazarixen bost pasarte tokau jatazen, Eztenkadetakuak; ez oso ondo puntuauta, gaiñera. Etxeko ensaiuetan katiau egitten nintzan pare bat pasartetan, ez zekelako ganorazko puntuaziñorik. Beste alde batetik, esan bihar dot Sanmartiñek ez zekala oso garbi noiz idatzi bustidurak (x, tt,..) eta noiz ez. Hori dala eta, erabagi bat hartu bihar zan, eta nik, jakiña, danak egittia pentsau neban. Bizixago eta naturalago geratzen zan.

Oso gatxa zan ganorazko irakorketia egittia, baiña ahalegintxuak egin genduazen, nahitta mikruan aurrian jarrittakuan eskuak dar-dar izan! Azkenian, mini-publikuan (eguerixan oso jente gitxi egon zan ikusten) barre bat be egon zan, eta ez da gitxi! Txistia irakorri eta iñork barrerik ez, frustrantia zan, gero! Baiña dana ezin da!

Oso politta, benetan. Liburuak ezagutzeko, Eibarko euskeran sakontzeko, eta irakorketia bultzateko. Gustau jata. Ederki! Datorren urtian Maixu Juanek eta Peruk jardungo dabe barriketan udaletxeko pleno aretuan? Nahiko neuke!

...eta kitto.com-etik "ostu" dot erretratua, eta parkatuko deste. Nahiko illuna da, eta izan leike pipàrrik be ez ikustia. Igarri, baiña, igartzen da zenbat jente alkartu garan.

 Argazkiak.org | Egunkaria Libre Untzaga © cc-by-sa: etakitto

)

Ez dogu ahaztu bihar epaiketia hillan 14an hasiko dala, eta Gaur Martxelo Otamendiri entzun detsadan moduan, Audientzia Nazonalak ez desku esukaldunori ezer onik ekartzen.

Kaltia egin zeben oin zazpi urte itxi ebenian Egunkaria. Baiña katia haundixagua izan leike, kartzela zigorra, eta zelakua, gaiñera.

Ikusiko dogu. Mobilizaziño gehixago egongo dira, eta adi egon biharko gara.
Egunkaria, LIBRE!

Egixa esateko, nahiko urduri nenguan egun horretarako. Alde batetik usten nebalako maillia latuegixa izango zala, eta nere moduko erabiltzaille apal eta ezjakin batek ez zebala tautik be aittuko. Bestetik, gitxittan ikusten dodan jentiakin egongo nintzalako, eta gaiñera on-line ezagutzen nittuan batzuk in person ezagutu bihar nittualako. Nahikua motibo nerbiosa egoteko, ezta?

Esan biharra dakat, hitzaldixak oso ondo egon zirala, nivel usuario izan ziralako. Ondo esplikauta, eta umore dosisakin. Oso gitxittan galdu nintzan, eta galdu nintzanian terminologixiangaittik galdu nintzala. hori dala ta, Jonek txosten bat bialdu desta hiztegi batekin. Milla esker, wapa!

Hori bai, galdera-erantzunetarako luzeiritzitta nenguan. behi eta berriro aittatu zeskuen kafia eguala, eta hartzeko. Baiña justo gu (Elena Laka, Jone Arroitajauregi eta ni) aretuan atzeko ezkiña baten jarritta geguazen. Altzau  ezkero, jardunaldixetako guztiak enterauko ziran. Ez zan plana. Aharrausi baten nenguan. Aurrian, Xabier Mendiguren eta Patxi Trapero, barrezka. Guk kafia bihar, baiña bestiak jo ta sua berriketan! Hor izan giñan matxinatzeko puntuan, baiña sublebaziñua hasteko zeguanian, amaittu zan, zorionez!

Hortaz, alde ziber-geek-a gaindittu genduan, uste baiño errezago. Halan da be, nere urdurittasunan zati haundi bat jentia ikusteko ilusiñuagaittik zan. Aspaldiko lagun batek imitatzen ninduanian "zelako ilusiñua" esaten zeban. Eta "zelako ilusiñua"  esaldixan atzian egoneziña egoten da beti. Egixa esateko Iturri, Iban, Xabier, Elena, Gari, Luistxo.... eurekin aurrez aurre egoteko aukeria oso-oso urrixa izaten da, eta gustora egoten naiz beti. Zer esanik ez Jozulinekin, lakide ohiak izan arren, urtiak ziran alkar ikusten ez genduala. Horretaz aparte, miresten dodan jentia be ezagutu bihar neban: Patxi, Maite, Joxe...Nerbiosa, artega, urduri? Jakiña, zelan egongo ziñake zuek?

Gero, konturatuta egongo zarien moduan, hórrek danak benetan jente jatorra dira. Igual raruak, baiña zein ez da rarua, ba? Nik txikittatik izan dot titulo hori buru gaiñian, eta zeingotsau, ba? Nahiko normaltxua naiz.

Internet bittartez egindako lagunak ezagutzia oso gauza berezixa da. Iñoiz ez da jakitzen aurrez aurre zelakua izango dan pertsona hori, zelan hartuko gaittuen, zelakua izango dan bere abotsa, ze filin egongo dan, alkar defraudauko dogun....Izandako esperientzia guztiak onak izan dira, zorionez, nere partetik, behintzat. Eibartarrak zerrendako afarixetan holakuetatik pasauta gagoz, baitta esperientzixia hartu be.

Afarixetak kanpoko esperientzixa bakarra Markos Zapiainekin izan zan. Kontauko dot, harira datorrelako eta oso argigarrixa dalako. Durangoko azokan izan zan, bera Susako estanean zeguan orduan "Txillardegi eta ziminoa" aurkeztu barri zebalako. Lagun batekin nenguan eta kasu egingo netsala esan netsan lagunari. Hara juan, Markos liburuak saltzen eta azokia nahiko hutsik. Galdetu netsan: "Badakizu nor naizen?". Estaneko guztiak aztorauta "fan bat, fan bat" pentsatezn. Orduan berak. "Ez", esaten moduan "jakin bihar dot , ala?" "Leire Narbaiza naiz". "A, Leire". Laztanik emon ezin (azokako mahaixak oso zapaltzailliak dira afektuetan, Gerediaga). Eskua bai. "Ze moduz?" "Ze ondo!" (Estaneko autubatzailliak zapuztuta) Eta gu berriketan. Luze. Laguna aspertu arte! Alkarreri agur esan, eta lagunak komentau zestan nik kontau ezkero, ez zebala siñistuko. "Aspaldiko lagunak emoten dozue", esan zestan. "Bagara-ta". http://eibar.org/blogak/leire/cs-taillarra-ondorixuak/base_edit

Holako zeozer gertau zan eguaztenian. Ezagutu bakuak, benetan ezagutu. Esperientzixa izan arren, beti kostatzen da, beti dagualako segurtasun falta bat. Batzuengana ez nintzan larregi hurreratu eurek ni ezagutzen ninduela ziurtatu arte. Ni horretan oso-oso segurolia naiz, makiña bat zaplazteko jasotakoa. Eta hanbeste jenten aurria, ez, eskerrik asko!

Errekonozimendu horren ostian, muxuak eta besarkadak. Gero esango dabe saria hotza eta inpersonala dala! Asko poztu ninduan Maite eta Patxi ezagutziak, errezoi desbardiñengaittik. Maite espero neban modokua da: jatorra, lasaixa, irribarretsua. Patxi, baiña beste erea baten imajinatzen neban: mobiduagua, ipurterriagua, berritsuagua, drogosogua....Baiña, ezetz esango neuke. Ixil-ixilik egon zan, zintzo, gitxi mobitzen. Gaiñera, zuzuen-zuzen begiratzen dau, fijo, begixak kliskatu barik. Adi. Dana behatzen, aztertzen eta neurtzen balego moduan.....

Afarixa interesgarrixa izan zan, baitta Luistxo botatako entziklikia be. ederki pasau neban, ezin hobeto nenguan inguratuata: Elena, Maite, Asier, Iban, Jozulin. Zer nahi da gehixago ba?

Espero dot sarrixago egittia holakuak. Blogs & beers hórrek be alde batera lagata dagozen sasoi honetan, interesgarrixa da beste blogari batzuekin mahaixa konpartitzia, ezta?

Egixa esan, ez dakitt ze eginten dodan izena emonda, halako geek guztien artia. Baina, egixa esateko, ez dakitt ezetz esaten; gitxiago ostian afari-meriendia badago. Tautik aitzen ez badot be, atxakixa perfektua da aspaldiko lagunekin alkartzeko, saltsan ibiltzeko (ez jata bape gustatzen :-)),......Nere motiborik potentiena, ostera betse bat da: Patxi Trapero in person ezagutzia. Nerbiosa nago, ez pentsa. Batek gitxittan ezagutzen dittu-eta bere idoluak! Ai!!!!

Beste alde batetik, kezka bat dakat. Zelan jaun bihar da jantzitta holako ebento batera? Neri erkutsi zesten zelan juan ezkontzetara, lanera, udalekuetara, mendira, txikiteatzera....baina blogari geek kuadrilla batengana ziber-espaziuaz berba egittera? Ez, gure amamak iñoiz ez leuke holako ebentorik aurreikusiko, sekula santan be ez. 

Ze itxura hartu bihar dot? Intelektualana? Pastazko antiojo fashion barrixak jantzitta, ala lentillekin?  baiña, beste alde batetik, geekak ez dakez granuak eta ulia koipetsua? Orduan ez dot burua garbittuko? Burua garbittu barik? Ez, horraittiokan! Eta marimoni juaten banaiz? Oso marimoni be ezingo naiz juan, luk kasual samarra topau biharko dot. Penia dakat, uda danez ezingo dot nere pashmina zoragarrixetako bat jantzi eta danak inpaktauta laga....Gaiñera, beste faktore bat: eguraldixa. Dabilkigu eguraldi zoro hau be ez da egokixena, pasa dan astian sargori, oinguan fresko....udako txamarra bat erosi bihar dot danakin konbinauko dabena, baltza, edo gris argixa. Baiña topauko dot? Ez dot iñungo eskaparatetan ikusi holakori. Rebajak dira, aprobetxau bihar da. Jo, gatxa da..........Parkatu, harixa galdu dot. Orduan bixar zer?

Betikua, azken momentuan erabgiko dot, biharretik buelta. Zertan nabil, gaiñera, geek hórrek, ixa danak, gizonekuak dira, eta bardin jakue kamiseta baltza, alkondara loreduna, ala takoidun zapatak janzten badittut. Eskotia eruan ezkerok, orduan bai igarriko zebela. Baiña hori ez dago nere kezken artian....

Bixar, bixarkuak. Hau aurrerapena baiño ez da. Jarraittuko dau, halan da be.

Aurreko asteburuan kafetera hondatu zitzaidan, goma alferrik galdu eta ez zuen kaferik egiten. Hori dela eta, etxe inguruko tabernetan gosaldu nuen hiru egunetan. Eibarren. Taberna bat Ibarkurutze kalean, beste bat Errebalen eta bestea Bidebarrietan. Datu hauek garrantzitsuak dira, ez zait Sanlucar de Barramedan gertatu-eta.

Lehenengo egunean Kili-kilira joan nintzen. Atenditu ninduen kamarerak atzerritar itxura zeukan, hegoamerikarra, hain zuzen ere. Nire artean duda egin nuen zelan eskatu, gaztelaniaz ala euskaraz, eta kafesne bat eskatu behar nionez, euskaraz eskatzea erabaki nuen...... Ez dakizue zelako keinua egin zidan!!! eskuak zabal-zabalik, bakarrik falta zitzaion hatz erakuslea lokira eroan eta zoroei egiten zaion planta egin! Bene-benetan diot, ez zaio beroarena kendu behar! ¡¡¡¡QUÉ!!!! ere esan zidan, eta gero "¿un cortado?". Nik ezetz, gaztelaniaz, "con leche", badaezpada ere.

Zerbitu zidan, eta amorruaren amorruz zerbait esatea pentsatu nuen. Ordaintzerakoan, dena "en perfecto castellano", esan nion: "Mira, kafesne es café con leche: kafe esne, café leche. Para la próxima vez". "Si, si, si" egin zidan, eroei moduan, eta joan egin nintzen, ernegatuta. Nora? euskara irakastera? Zein polita!!!

Hurrengo egunean, Trinketera joatea pentsatu nuen. Atzera ere kamarero hegoamerikarra, "buenosdias-ka". Berriro ere, kafesnea eskatu nuen, euskaraz. Bera, edukatuago, "¿Cómo? ¿un cortado?". Nik, "no, con leche". Honi ez nion ezer esan. Negar egiteko gogoa baino ez neukan. Kafesnea hartzen nenbilen bitartean burutik pasatu zitzaidan inortxok ere ez ziela inoiz ezer euskaraz eskatu, euren itxurarengatik, ziur. Baina ez dut sinesten zonalde horretan bezero euskaldunik ez daukatenik. Gero, Atoan interesgarria irakurtzen ari nintzela kanpainia honen berri izan nuen:

 Jakina, Katalunian da kanpainia hau!

Baina, harira itzuliz, kafesneen esperientzia ez zen Trinketen amaitu, ez horraittiok! Hurrengo egunean, kafeteraren goma eskuan erosi berri nuela, azken  inkurtsioa egin nuen Ibaiondo tabernan. Kamareroa ez zen hegoamerikarra, gizon arrunta baizik, ez oso gaztea. Uf! esan nuen, honekin ez dut arazorik izango! Ja! Nik kafesnea eskatu, eta ez zidan, bada, esan "¿un café cómo?". Negarrez hasteko nengoen! Fernando Muniozguren zenak beti esaten zuen Eibarren dendetan-eta, euskaraz ez jakin arren, edozeinek ulertzen zuela eskatutakoa. Nik ados egoten nintzen, baina badirudi atzera egin dugula.

Frustrantea izan zen, ezin nuen sinistu ni nintzela euskaraz kafesnea eskatzen lehena. Gainera, ez nuen "kafitesnia" eskatu, Eibarren esaten den moduan. Era errazena eta argiena, beharbada: kafesne bat!

Lehenhengo bien kasua gure utzikeriari egotzi nion, "konfliktua" (atzerritar baten aurrean) saihestea, errazkeria. Baina hirugarrenaren kasuan ez nuen ezer ulertzen. Gizon hura ez dakit nongoa zen, eibartarra, seguru aski, ofizioan luzaroan ibilitakoa. Eibarren. Behin eta berriro aipatzen dut datua gure herrian ezagutza %50etik gorakoa denean.

Hau guztiau gertatu ondoren Mertxe Mujikari Argian egindako elkarrizketa irakurri nuen eta hauxe zioen Sustrai Kolinaren galderaren aurrean:

Argia-Etorkinek euskarara hurbildu behar dutela esaten dugu.

Eta arrazoia duela pentsatzen dut. Ez badugu lortu Ibaiondokoak kafesne hitza aditzea, zer dela eta etorkin berriengan ardura hori jarri, Burgosko etorkinei, edo bertako zortziabizeneuskaldundun-Oerreatxenegatiboei presiorik egin ez diegunean?

Dena den, uste dut ez dela beranduegi aspaldiko kanpainia horri ekiteko, eta Katalunian atzera ere martxan jarri dutena guk ere kopiatzeko: Lehenengo hitza euskaraz!

Ardau hau zerbidu zeskuen bazkari baten: EREDUN
Eredun, krisiserako ardaua! ezin aproposagua sasoi hónendako!
Umoria bihar da, nahitta baltza izan!

Ez da egoten gure esku denpora libria antolatzia, hainbat hitzordu "inposatu" egitten jakuz, eta neri holan pasau jata asteburuan, tartian bizitza eta heriotza. Eta askatasuna. Hiru hórreri zeiñek jarri leikixe mugia, ba?

Aste amaiera barri zoragarrixakin hasi genduan: Gari jaixo zan eguenian, eta burua hegan nekan ezagutzeko goguakin, konzentrau ezinda ibili nintzan biharrian, eta arratsaldian bertan Mendarora juan nintzan ezagutzera. Zoragarrixa! Emoziñua gaiñezka.

Zapatua be bete-betia zetorren. Alde batetik, lagun eta ezagunen zorion-emotiak, irribarriak eta besarkadak. Bestetik, Garazin ondo etorri bazkarixa. Garazi etxian dago, bere alabatxo Amaiurrekin. Zapatu ona, barrez eta laztanez betea. Kartzela gehixagorik ez, kalian libre, aldapara behera eta gora. Bazan ordua, sei urte hónek askatasun barik batzuen kapritxuagaittik. Ez dakitt Garazi ezagutzen dozuen, baiña nik bai, umetatik. Goittik beherako neskia (andria), berangan konfiantzia jarri leike, eta argi dakaz gauzak. Ikaragarri estimatzen dot; horretara, bere ondo etorrixan egotia benetan pozgarrixa izan zan. Ondo etorri, potxola!

Baiña zoriona ezin da ioiz osua izan, eta bizperan jakin neban umetako lagun baten aitta hil zala, kuadrillako Elvirana, hain zuzen. Zelako txokia! Derrigor juan bihar nintzan funeralera, nahi ta berakin 20 segundo egon, ezin netsan kale egin. Beraz, Azittaingo bazkarittik, San Andres elizara. Bertan, batzuk neri zorionak emoten, eta ostian, dolumiñak emoten. Zelakua dan bizitzia!

Gero  afarixa euki neban, batetik Garbiñen eguna izan zalako, eta betsetik Kontxiña izan bihar zalako. eta atzera buelta, ospakizuna!! Eta zorionak. Emoziñuak txiribitak egitten nittuan: barre, irribarre, negar,....

Zorionez, baiña, domekan Mendarora bueltau giñan Gari ikustera, eta berak emon zeskun ume jaixo barri batek baiño emon ezin daben pakia eta lasaittasuna. Bittartian, gure espiritua Maite Rementeriakin zeguan, bagekigulako paritorixuan zeguana, eta luzaruan gaiñera! Zorionak, guapa!

Jakiña, astelehenera leher eginda aillegau nintzan, sentimientien burpil zoruan sartuta, emoziño larregi bizi izanda. Beste asteburu bat bihar neban rekuperatzeko! Hainbeste bizi izanda hain ordu gitxittan, pot eginda geratu nintzan. Baiña irribarretsu.

Alerta gorrixan gagoz atzotik. Zikloi bat gaiñian dakagu. A Coruñan atzo ume eta gaztetxoak ez zeben klaserik euki, 14 metroko olatuak, Donostian paseo Berria itxitta eta bentanak oholez jositta....Itzela!

Atzo arratsaldian biharretik trenera nindoiala (5 miñutu oiñez) mela-mela amaittu neban, guardasol eta guzti! Zirimirixa, haizia....Erropa batzuk nittuan eskegitta kanpuan baiña babesian, eta blai zeguazen. Bertan lagatzia pentsau neban, baiña gabeko 12xetan erabagi neban kentzia bustitta egon arren, bestela Mallabixan agertuko jatazen, gitxienez.  Persiania jaso, eta erropa guztia siku! Etxe aurreko parkeko lurra be bai! Haluzinauta! Lur horreri asko kostatzen jako sikatzia, egunak. Termometruari begiratu eta 16ºC! Gaiñera, momentua horretan ez zebillen haizerik, haize-zaratia, ostera, bai! Oso gauza rarua, gure herrixan gaiñetik haizia ibiliko balitza moduan, baiña herrixan ez.

Zaratia, itzela. Bart oso berandu hartu nau luak, fiuuuuka, persianak astintzen, gauzak botatzen....ikaragarrixa. Azkenian, lortu dot, eta ondo. Hori bai, goizian auzuak tinbria jo, eta esan desta patixoko luzero zati bat haziak eruan dabela, egurrezko habe zatixa eta tejabania. Ni ez naiz enterau, goizeko 6retan izan da. Zati horrek teillatuan jo, eta etxe aurreko kontenedore gaiñian jausi da. Zorionez, ordu horretan izan da, ixa jenterik ez dabillen orduan. Horretaz gain, ez da automobil baten gaiñian jausi eta txikittu. Suertia izan dogula esan leike.

Holan geratu da luzerua (euripian eta ahoz gora etaratako erretratua da):

Oiñ, patixuan eurixa danez, ura darixola dakagu. Ezin labadorarik egin.

Zatixa, jausteruzkuan, kontenedore bat bota dau. Beste auzo batek esan desta San Andres eskolako kontenedoriak karreteran ibili dirala kotxiak balitzaz moduan! Txomoko parkian be nunundik jausi da zaborra. Momentu honetan eurixa dihardu, eta patixua bustitzen dakagu. Eta zapatua da!

Zikloian eragiña izan da hau. Espero dogu kaltiak handixaguak ez izatia. Zueri pasau jatzue ezer?