Izenburuak erakarri ninduen lehenengotan. Si Sabino viviría.....sujerentea, benetan. Sabino, bakarra, eta viviría hori hain guria... Malaletxe puntu bat ere ikusi nion tituluari eta aspaldian neukan irakurzteko gogoa. Gainera, "Lengua de trapo" argitaletxean kaleratuta. Pare bat liburu irakurrita neuzkan etxe horretakoak eta benetan disfrutatu egin nuen, oso lan bereziak eta desberdinak izan zirelako.

Denetarik entzun dut liburu honetaz: ganberrada hutsa dela, grazia zipitzik egiten ez duela,....Nik, ostera, lehenengo orritik hartu nion gustua. Martzianada bat da (sekula ez dut adjetibo hau hobeto erabili). Uste dut, gustatzearen klabea askotan irakurlearen begitean ere badagoela. Hortaz, hasieratik begirakune oker hori jarrita irakurri nuen, maltzurkeria noiz etorriko zain.

Liburua kritika bat da, euskal munduaren kritika, edo horrela ikusi dut nik. Euskal kulturaren erreferentzia erdi -izkutuz (deo agerikoz) beteta dago, keinu gaiztoak eginez. Liburu erdi jardun nuen bila ea noren aipamena egiten zuen zoko bakoitzean. Hori ere oso dibertigarria egin zitzaidan.

Pena gaztelaniaz idatzita dagoela; izan ere, lehen aipatu ditudan keinu horiek euskaldun alfabetatu batek baino ezin ditu ulertu; eta, hala ere, uste dut denak ez nituela asmatu. Horregatik diot, irakurle madrildar batek, adibidez, hainbat ñabardura on ez ditu ulertuko; beraz, euskaraz ere idaz zitekeen.....

Asko dibertitu nintzen irakurtzean, nire alderik gaiztoena agerian laga nuelako, eta gaiztakeria honek disfrutarazi zidalako. Hori dela eta, bene-benetan gomendatzen dut, baina denok dugun zoro puntu hori erbili behar da irakurtzeko, bestela akabo.