Bai, azkeneko ipuina Patxi Eibarren izan da. Atsegin ditut Teopatxiren ipuinak, toki batetik bestera pozik ibili ohi da-eta. Gainera, Olentzero moduko bat da bera; bere bisitak non, opariak han. Teolentzero, beraz. Eibarren ere utzi digu bere oparia, eta ez nolanahikoa: ospitalea. Ospitaleak gure harremanetatik urrun bai, baina distantziaz gertu nahi izaten ditugu. Eibartarrok ez dugu ulertzen Mendaroraino joan behar izatea esginze bat diagnostikatzeko.

Teolentzerok agindu digu Eibarren Ospitalea izango dugula, baldin eta Lehendakari izango bada, noski. "Zuk eman botoa, eta nik Ospitalea emango dizut", ez dirudi oso prezio garestia. Halere, nahiko nuke entzun Teolentzerok hori proposatuko duela Lehendakaritza lortu gabe ere. Izan ere, alderdiek gobernatu gabe ere proposatu ditzakete gauzak. Nik Patxi, Ibarretxe, eta behar izanez gero Basagoiti ere babestuko dut Eibarrek ospitalea izan dezan. Baina dagoeneko desilusio handiak izan ditut (Errebal, besteak beste). Sanpedrizatu egin naiz, ez baitute sinisteko meriturik egin. Ikusi arte ez dut sinistuko. Teo ipuina da, eta Olentzero... Olentzero denok dakigu nor den. Sanpedrok ez du sinisten, baina aurreratzen du: oparia jasotzen baldin badu, publikoki eskerrak emango dizkio ipuin pertsonaia konbinatu honi.

...eta kitto! 2008/X/24 (pdf)