Akats txiki bat: Legebiltzarreko erakusketan ez dago Lazarragaren eskuizkribua ikusgai. Dauden 14ak liburuak dira eta horien artean daude Etxeparerena (ale bakarra), Leizarraga (Euskaltzaindiaren alea), Axular (bi edizioak), Betolatza (ale bakarra), Lucio Marineo Sículo (latinezkoa), Oihenart (Notitia, bi edizioak), Poza, Etxabe eta Luzuriaga (bi edizioak). Ez dakit ezer ahaztu dudan.

Adi, dena den: Luzuriaga hori ez da gure Gerardo, XVII. mendeko fraide frantziskotar bat baizik, Arantzazuko Ama Birjinaren historia bildu zuena (Paraninfo celeste, bi edizioak). Gutxitan aipatzen den liburu horretako pasarte bat bereziki maite dut nik: Ama Birjina ume batzuei agertzen zaie Arantzazu alde horretan eta adoretzen ditu akelarreak utz ditzaten; aipu hori euskaraz jasotzen du Luzuriagak.

Izan ere, badirudi XVII. mendeko euskaldun umeek bizitza ezin interesgarriagoa zutela: gauaz, akelarrez akelarre, egan sarritan, hantxe sapuak eta sugeak zaintzen egoten zirelarik (eta dantzan eta abar, suposatzen da) eta hori gutxi balitz, tarteka Ama Birjina agertzen zitzaien azalpenak ematera. Bai bizitza interesgarria! Gureek telebistarekin konformatu behar dute.

Eskerrak akats txikia dela! Demagun baten bat hurbiltzen dela Legebiltzarrera eskuizkribua ikusteko asmoz, zelako uztekabe!

Dena den, ezin izango zara kexatu, nik egindako akatsa primeran aprobetxatu duzu, Arantzazuko ume horiei gertaturiko paragrafo horiek zabaltzeko.