Bilduk izandako emaitzak zirela eta ez zirela, igande gauean twitterreko nire horman pertsona bat hasi zen #nidonostiarra #niguipuzcoano hashtag-ak erabiltzen. Haserre bizian zegoen eta gaztelaniaz ari zen gizonari zerbait esatekotan egon nintzen. Azkenean, isilik geratzea erabaki nuen. Nola adierazi pertsona horri euskaraz kontrako esanahia zutela hashtag horiek?

Euskal Herri(ar)en drametako bat da gabezia asko ditugula gu bezala pentsatzen ez dutenekin hitz egiteko, are gehiago gutxieneko akordioetara iristeko. Eta orain garai hauek tokatzen dira. Politika egin behar da orain. Edozer gauza gerta daiteke, baina gaur egungo toki-erakundeek gizarte / herri honen ispilu fidagarriagoa ematen dute.

Nire ustez, Paul Riosek dioen bezala Bilduri jende askok eman dio botoa ETAren amaiera laguntzeko. Ezker Abertzaleari esku bat bota diote Eusko Alkartasunak eta Alternatibak (pena Aralar ez igo izana tren horretara: goizegi da eta zauriak oraindik zabalik daude; espero dezagun egunen batean ixtea) eta ikusteko dago nola kudeatuko duen ezker abertzale tradizionalak koalizioan duen hegemonia hori.

Ez dezala egin nire lagun baten patroiak bezala: enpresak arazo ekonomikoak zituela, 90. hamarkadaren bukaera aldera, enpresaburuak dirua jartzeko eskatu zien langileei. Dirua jarri eta kooperatiba moduko bat bihurtu zen lantegia. Halako batean, gauzak hobeto zeudela aprobetxatuz, enpresa-gizonak, emaztearen zein semearen parteak erabiliz eta beste bi langilerekin akordioa lortuz, berriro bereganatu zuen enpresaren kontrol osoa.

Aipatu patroiak baino errazago dauka betiko Ezker Abertzaleak Bildu kontrolatzea, baina jaso duen boto zaparrada hori ahalbidetu dutenek ez lukete ulertuko. Eta kontutan izan behar da botoak boto-emaileenak direla eta, bolada batez, alderdien esku egoten direla (nahiz eta alderdiek uste izan beraienak direla). Aulki dantzan ahulkiak dira nagusi.

Garai berriak ditugu mutur aurrean. Eta politika egiteko modu berriak behar ditugu. Asko du oraindik demostratzeko Bilduk. Pedagogia asko egin beharko du. Beldur asko uxatu.

Ez da erraza izango, baina ni itxaropentsu nago. Jakitun egoera ekonomikoa zaila dugula aurretik eta erronka handiak.

La cosa vasca se mueve, este apunte en castellano.

Joan den asteko Argia astekarian Mikel Asurmendik egin zion, nolabait, galdera hori Lokarri-ko koordinatzaile den Paul Riosi:

Brian Currin ez da bitartekaria, prozesuan dauden zailtasunak errazten dituen pertsona baizik. Rol hori jokatu du lehenago eta orain ere ezker abertzalearekin arlo hori lantzen ari da. Estrategia bat ari da diseinatzen ezker abertzaleak prozesu demokratikoan baldintza berdinetan leku izan dezan.

Argazkiak.org | Herri Batasu... © cc-by-sa: iturri

Ondorengo galderan, Asurmendik esaten dio Rodolfo Aresen ustez, Brian Currin oker dabilela. Eta Paulek zera gaineratu:

Oker dabilena Ares da, uste ustel batetik ari baita. Aresek uste du Brian Currin bitartekari aritzeko premisarekin etorri dela. Aresek eta beste askok ez dute ulertzen Currin ezker abertzalearekin kolaboratzen ari dela etorkizuneko estrategia definitzeko, gatazka eraldatzea bilatzen duela, irtenbiderako eszenategia eraiki nahi duela. Tira, eta oker badago, zer? Ez al da okerrago oraingo egoeran segitzea?

Amaieran, Paulek dio,

Ez dut ikusten ETA armak behin betiko uzteko moduan, ezta su-eten iraunkor bat emateko ere. Urrats berriak eman daitezke, baina izatekotan ezker abertzalearen aldetik emango dira, ez ETAren aldetik.

Ea ba.

Zein da Brian Currin-en rola? Aktan jasoa. Sustatu. 2010eko apirilak 5.

Azken bolada honetan toki ezberdinetatik iristen ari zitzaidan mantra moduko bat: ezker abertzalean gauzak onerako mugitzen ari zirela. Gaur arratsaldean bertan horretaz ari nintzen berbetan lagun batekin. Berak esaten zidan niri bakarrik entzuten zidala horrelakorik.

Hemendik zabiltzatenok jakin badakizue ni ez naizela HBkoa eta the organizationen kontra nagoela erabat (noski, izan zaitezke HBkoa eta erakundearen kontra egon). Baina erakundearen kontra egoteak ez du esan nahi txalotu behar direnik ustezko demokrata batzuen azaña guztiak.

Ez dakit zer nolakoak ziren goian aipatutako mugimendu horiek, baina LAB sindikatuaren egoitza batean Otegi, Etxeberria eta Diez Usabiaga, besteak beste, atxilotu dituztela irakurri dudanean, argi geratu zait Estatu Espainiarreko norbait ari dela berriro ere trabak jartzen. Beste behin Euskal Harria mugitu barik geratuko da?

El Picapiedraren tuiteoarengatik, Paul Riosek bere blogean duela aste batzuk idatzitako apuntera iritsi naiz. Madrilgo bi kazetarik Rubalcabarekin izandako solasaldia. Eta, dirudienez, Paulek aipatutako susmo horiek bete egin dira gaurkoan.

Rubalcabari buruz berriki Rafael Reigek Hazme un poliedro apuntean zioena ekarri nahi dut hona:

"Yo aprendo de los maestros. Aprendo de Herr Rubalcaba, nuestro inquietante cardenal Richelieu en zapatillas de andar por casa. Cuando hay un problema, ¿qué hay que hacer? ¿Buscar una solución? ¡Ni hablar! Basta con buscar una palabra que deslumbre y ya está".

Beste batzuk, berriz, Rubalcabazaleak dira. Gustu txarra izan behar da, laostia!

Eguneratzea: goizeko 7:30, urriak 14. Eta beti izango dugu Garzon, noski (adi Yoldi eta Ormazabalen lehen esaldian agertzen den aditzari: "reventar". Euskal Herriko blogosferan agertu diren beste zenbait hausnarketa.

¿Quiere el Gobierno abortar el debate de la Izquierda Abertzale sobre la violencia?, Paul Ríos.

Cerrar las puertas a la Paz, Picapiedra.

Atxiloketen ingurukoak azalpena merezi du, Galder Gonzalez

El delito de reunión y la prohibición del otoño, Hugo Martínez Abarca.

Rubalcaba mete el palo entre las ruedas, este apunte en castellano.