Txori Mugariak

Literaktum jaialdiaren barruan, astelehenean, maiatzaren 16n, Txori Mugariak emanaldia estreinatu zuten Maialen Lujanbio, Xabier Erkizia eta Stéphane Garin hirukoteak. Hegoaldeari eta iparraldeari buruzko 50 minutuko hausnarketa. Ikuskizun trinkoa, buruan bueltaka gelditzen den horietakoa. Oraindik ez dakigu zuzenean ikusteko aukera gehiago izango ditugun. Pena litzateke.

EITB nahieran

Ostegunean EITBk Bilbon duen egoitzako 4. platora joan ginen. EITB nahieran izenekoaren aurkezpenera gonbidatu gintuzten hainbat blogari. Ez dut izan trasteatzeko aukera handirik, baina ikusitakoa gustatu zitzaidan. Irrati-telebista honek ez du inoiz ahaztu behar zerbitzu publikoa dela eta 25 urte hauetan egindako bideak euskal kulturaren ondarearen zati garrantzitsua dela. Denon eskura jartzeko asmoa agertu zuten Iñako Gurrutxagak eta Lontzo Sainz-ek. Ea horrela den, eskubide arazoak eskubide edota arazo.

Pony Bravo

Ostiral gauean berriro buelta Lugaritz Kultur Etxera. San Miguel Donostikluba Zirkuituaren barruan hitzordu bikoitza genuen. Manett taldea ezin izan nuen ikusi, baina asko gozatu nuen Sevillako Pony Bravo taldearen rock andaluziar-progresibo-psicodelikoarekin.

Musikene eta Juan Carlos Perez

Sevillako taldea Imanol Larzabal Aretoko goiko solairuan ikusten nuen bitartean Juan Carlos Perez nuen buruan. Nolatan sartu zara/zaituzte Musikeneko kakanahaste horretan, gizona? Zu artista bat zara, ez duzu balio kudeaketa lanetarako. Pozik hartu dut Juan Carlosek lan hori utzi izana. Ez da bere esparrua. Gusturago hartuko dut Suso andereak zuzendaritza utzi duela jakiterakoan. Denok zure kontra daudenean, andrea, errua ez da besteena.

Akanpadak

Hasi al da #spanishrevolution ? Ez dakigu baina albiste ona da maiatzaren 15ak ekarri duena. Bazen garaia beste belaunaldi bat kalera ateratzeko. Horregatik bakarrik balio du honek guztiak. Balio du ere boterean dagoen jendea urduri jartzeko.

Larunbatean pasa nintzen Bulebarreko akanpadatik. Nire ustez, gazte jendeari dagokio bertako lidergoa. Beraiek dira gurditik tiratu behar dutenak. Gainerakook bigarren maila batean egon beharko dugu, babesa eta laguntza emateko prest.

Bi hausnarketa: Ana Malagonen Akanpanden inguruko hausnarketak eta Gorka Julioren #acampadadonostia esperientzia eta proposamenak.

Reala

Datorren urtean ere Lehen Mailan arituko da talde txuri-urdina. Ea aurtengo denboraldia baino lasaiago den hurrengoa.

M22

Udal eta foru ordezkariak hautatzeko eguna Gipuzkoan. Urrundu egin da jendea alderdietatik. Eta beraiek jakin behar dute jada ez dela hain erraza dena kontrolpean izatea.

Graffitiak

Hauteskunde atari honetan Igor Rezola a.k.a. Dizebi elkarrizketatu du DVk.

Oso tipo interesgarria eta errespetu osoa merezi duen artista iruditu zait ezagutu nuen egunetik. Donostian egin berri duen akzio bat ikusi dut aste honetan. Blas Otero plazan izan zen. Kasualitatea? Seguruenik ez.

Semana a la carta, este apunte en castellano.

Untitled from hiru hamabi on Vimeo.

Ez naiz izan Imanol Larzabal musikariaren jarraitzaile: ez zitzaidan haren musika gustatzen. Kitto.

Baina esan beharra dago malamaneran hil zela gizona Orihuelan. Aldenduta, baztertuta, bakarrik. Yoyesen alde ateratzeagatik haren aurkako pintadak zirela eta ez zirela, gaizki pasa zuen eta gero ezin izan zion buelta eman egoerari.

Badira jada urte batzuk Lugaritz Kultur Etxeko areto nagusiak Imanol Larzabal izena hartu zuela, Udalaren erabakiz. Gainera, musikariaren burua omentzeko garai honetan, gutxi gorabehera, egiten dira Imanol Oroituz jardunaldiak. Aurtengoek Rock Radical Vasco: Pakean utzi arte izena hartu dute eta interesgarriak dira oso. Hau da egitaraua:

Abenduaren 1etik 27ra bitartean Pakean utzi arte argazki erakusketa ikusgai egongo da Lugaritz Kultur Etxean.

Gaur, abenduak 1, iluntzeko 19:30etan, Eriz Zapirainen Salda Badago dokumentala botako dute. RRV garaiko protagonistekin eginiko elkarrizketek osatzen dute dokumentala. Oso-osorik dago sarean eta hemen itsatsiko dut:

Salda badago from Eriz Zapirain on Vimeo.

Abenduaren 2an, 80ko hamarkada, euskal rocka baino gehiago mahai-ingurua antolatu da. Gaztelaniaz, Josu Zabala (Hertzainak), Mamen Rodrigo (Vulpes), Marino Goñi (Soñua, Oihuka, Gor...) eta Jakue Pascual (soziologoa) solastuko dira Iñaki Zaratak markatutako erritmopean.

Abenduaren 3an, kasu honetan DOKAn, The Sparteens taldeak ye-ye doinuak jarriko dizkie 80ko hamarraldiko kanta esanguratsu batzuei. Egun horretan bertan afaria ere antolatu dute Antiguako Txirain Elkartean.

Bukatzeko, hona hemen berriki ETBko Orain saioak The Sparteens taldeari eskainitako tartea. On egin.

ORAIN: 64 THE SPARTEENS from debolex films on Vimeo.

Pakean utzi arte, jornadas sobre el RRV. Este apunte en castellano.

Ostegun gauean Lugaritz Kultur Etxean Centro-matic taldeak Civil Love bakarlariarekin batera emandako kontzertuan egon nintzen. Kontzertuaz ezin izan nuen gehiegi gozatu, lan komeria batzuk tarteko, baina bitxikeria bat kontatu nahi dizuet.

Erakusketa aretoan Xabier XTRM artistak Emaiok! izeneko mostra zabaldu behar zuen hurrengo egunean, ostiralean. Itxuraz, baina, erakusketa prest zegoen. Aretoko argiak itzalita bazeuden ere, barrura sartzerakoan, automatikoak salto egin eta piztu ziren. Ezkerreko horman Teniente Bluxberri zegoen.

Argazkia Love of 74 lagunak atera zuen Tenienteak pasa den asteburuan Bukowskin emandako kontzertuan. Lugaritzen ez zegoen jarrera horrekin, noski. Patxadatsu zegoen. Buelta hartu eta eskubira jiratu nintzenean, berriz, ondorengo irudiarekin egin nuen topo.

Pare bat segundo behar izan nituen konturatzeko han ez zegoela pertsona bat, panpina baizik. Ederra sustoa!

Gero, kultur etxearen kanpoaldean, horrelako beste bi figura itsatsita zeuden, fatxada nagusian.

Horrelako zerbait egin zuen Andres Neumann idazleak orain irakurtzen ari naizen El viajero del siglo liburuan ("XIX. mendea XXI. mendeko begiekin irakurtzea", sinopsiari kasu eginez gero).

Eta egokia iruditu zait hori gogoratzea Joseba Tapiaren lan berriari erreparatzeko. Kasu honetan, II. Karlistaldiko bertsoak musika ditu Tapiak. Karlisten aldekoek eta liberalen aldekoek idatzitako testu anonimoak hartu (Serafin Barojarenak, Pio Barojaren aita, diren bi tartean) eta musika jarri.

Egitasmoaren berri izan nuenean, tentuz begiratu nuen. Ausarta izan zela ere pentsatu nuen. Alde batetik, XIX. Mendeko letra horiei erreparatzeagatik. Bestetik, bost lagunez osaturiko bandarekin ateratzeagatik zuzenekoetara (gauzak dauden bezala, zaila dago horrelako formatua mugitzea Euskal Herrian barna).

Elgetan egon zela irakurri nuen twitter-en (bai, Iban, hire twitter-en, ;-). Eta kontzertua ederra izan zela ere esan zidan norbaitek.

Ostiral iluntzean Tapia, boskote karlista lagun (edo liberalak ziren?), Lugaritzen egon zen. Jende multzo ederra bildu zen aretoan eta ordu t´erdiko emanaldiaren ondoren, esan beharra dago, ni ere gustura atera nintzela kalera.

Hona hemen Tapia Eta tira eta tunba diskoko Konstituzio berria kantua aurkezten Hernaniko Biteri Kultur Etxean.

Joseba Tapia viaja al siglo XIX, este apunte en castellano.

Hamabost urte baino gehiago pasa dira Jabier Muguruzak kantautore ibilbidea hasi zuela eta Madrilgo Resistencia etxearen eskutik publikatu du bere hamargarren lana Taxirik ez izenekoa. Ostiralean Lugaritz Kultur Etxeko Imanol Larzabal Aretoan ikusteko parada izan genuen.

Beltzez jantzitako lau gizon agertu ziren eszenatoki gainean: Igor Telletxea, bateria; Txema Garcés, baxua; Angel Unzu, gitarra eta koruak. Kantatzeaz gain, Jabierrek ere alboan zuen eskusoinua astindu zuen abestiren batean edo bestean.

Betiko Jabier ikusi genuen taula gainean, baina badira zenbait aldaketatxo eta ñabardura azpimarragarriak: estudioko azken bi diskoen ondoren, bateria eta baxua ditu laguntzaile eszenatokian; Mireia Otzerinjauregik diskoan sartzen dituen ahotsak Unzuk egiten ditu zuzenean; keinu asko egiten ditu Jabierrek kantak laguntzeko, mugitzen duela gorputza, interpretazioaren bidetik jotzen duela (zerikusia izango du Aitarekin bidaian antzezlanean musikari eta aktore gisa aritzeak? Ez dut uste).

Aspaldiko lagun koadrila izan du letragile lanetan Anjel Katarainen agindupean grabaturiko obra hau osatzeko. Aste honetan bertan emandako prentsaurrekoan esan zuen abestiez osaturiko lehen diskoa zela Taxirik ez. Hau da, ez zirela musikatutako poemak, laguntzaileei abestiak eskatu dizkiela, kasu honetan.

Lehen aldiz ageri da talde honetan Iban Zaldua (uste nuen lehendik letraren bat egina ziola, baina ez da horrela) eta gainerakoak agertuak dira Jabierren aurreko diskoetan: Irazu anaiak (Iñaki eta Bernardo Atxaga), Harkaitz Cano, José Luis Padrón eta Gerardo Markuleta. Erdaraz eginiko abestia katalunieraz dago kasu honetan, Mikel Azpiroz pianistarekin batera moldatutako Maria-Mercè Marçal poetaren Tan petita letra, Catorze poemes, catorze cançons omenezko diskoan agertu zena.

Bernardo Atxagak idatzitako Clementine kanta da gehien gustatzen zaidana, Muguruzatarren amona Joxeparen hitz goxo batzuk dituena. "¡Hay que discurrir, hay que discurrir!" esaten omen zion umetan maistrak. "Bai, intzan hik", amonak arrapostu.

Niri bezala Jabier gustatzen bazaizu, lan hau ere gustatuko zaizu. Ea 2010erako zuzenekoen zerrenda gizentzen ikusten dugun.

El décimo de Jabier, este apunte en castellano.

Ostiralean Joserra Senperenak Lugaritz Kultur Etxean aurkeztu zuen duela urtebete ateratako Dardaren interpretazioa diskoa. Pianista bikaina da loiolatarra eta eskarmentu handia du beste musikariekin batera aritzeko orduan. Aldiz, kosta egiten omen zaio lehenengo planoan aritzea. Barikuan Hasier Oleaga (bateria) eta Gonzalo Tejada (kontrabaxua) izan zituen laguntzaile.

Emanaldi gupidagabea izan zen (zentzu onean, noski): kanta guztiak bata bestearen atzetik joan ziren, inolako etenik gabe. Amaieran, Harkaitz Cano igo aurretik, denak aurkeztu zituen Joserrak eta Gereziak irakurri zuen Lasarteko poetak. Kronika egin du Juan Luis Etxeberriak Diario Vascon: Poemas negros.

Larunbat iluntzean, berriz, Arteko Galerian egon zen Senperena. Kasu honetan, Rafa Berriorekin batera amaiera eman zion Lieder lan kolektiboaren erakusketari. Kanta haiek entzuten nituen bitartean aurreko koadroak eskegitzeko erabilitako iltzeen arrastoari erreparatzen nion nik eta irudi hori daukat buruan itsatsita.

Gaurko El País egunkarian aipatzen duten bezala, Erromara eramango ei dute erakusketa ekainean. Lan hauek ez dakit, baina ni, behintzat, ostegunean noa Italiako hiriburura. Oporrak.

Rafa Berrio

Ostegun gauean ezin izan nuen Rafa Berrio musikariaren emanaldira joan eta gainera lista pasatzen zuten. Kaka zaharra! Eskerrak lista pasatzen zuen pertsona berak (Cruz Larrañetak) grabatu zituela kanta batzuk. Hemen jarri du "La senda del olvido" bikaina, behin eta berriro entzuten ari naizena lerro hauek idatzi bitartean.

Elnako amaetxea

Thee Brandy Hips

Amaratik aterata, berandu bazen ere, Egiara igo ginen Sorkun abeslariaren kontzertua ikusteko asmoz. Ederra izan zela diote Etxeberriak eta Leozek. Ni, berriz, beste frekuentzia batean nengoen ostegunean. Tabernan geratu nintzen. Aldiz, ondoren bai gozatu nuela Le Bukowski aretoan zegoen Thee Brandy Hips bandarekin. Kontuz, zer esana emango du-eta laukoteak.

Txuma Murugarren … eta ragafas

Ostiralean ere bazegoen zer entzuna Donostian. Rosendo, Barricada eta Aurora Beltran? Bai, hori ere bai, baina guk Txuma Murugarren jaunarengana hurbildu ginen. Ados nago Etxeberriak diarioan idatzitakoarekin. Halere, nik gaur Txumaren pianistarekin geratuko naiz. Rafa Acevesen bideo bat baitago youtuben hona ekartzeko modukoa. Fernando G. Tolak ETB2n egiten zuen programatik pasa zen Rafa gaztetxoa:

Sariak

Ostegunean jaso zuen Jabier Muguruzak Musika Akademiak emandako euskal kanturik onenaren saria Valladoliden. Hirugarren aldia da Jabierrek sari hau jasotzen duela eta pozten naiz berarengatik. Azken diskoak ere merezi baitu.

Atzo, berriz, Espainiako Kritika Saria eman diote Rafael Chirbes idazleari. Izugarria da Crematorio eleberria eta merezitakoa jaso du valentziarrak. Chirbes ezagutu nuen egunean ere enfant terrible bat ezagutu nuen: David de Jorge sailkaezina. Berarekin egin dut topo kiroldegian gaur goizean. Bai, kiroldegian irakurri baitut Berriako azken orrialdea .

Euskaraz, berriz, Jokin Muñoz eta Jon Gerediaga idazleek jaso dituzte sariak. Muñozena ere irakurri dut eta handia iruditu zait ere. Portzierto, apirilaren 24an Donostian egongo da Jokin hitzaldi bat ematen: Antzararen hizpideak (lumajearen azpian).

Zorionak saridunei.

Kanposantuan

Ostegunean hil zen nire amautxia. Aspaldian ikusi gabe nengoen, baina atzo eman genion lur Irunen. Horrek aparteko apunte bat merezi du.

En castellano