Harrikadak
la_vanguardia
Etxean egindako teleberriak
Generalitateko Ekonomia Saileko teknikari batek etxean egindako lau bideotan esplikatzen du finantziazio autonomikoa.
"No es ninguna novedad que en YouTube se puede encontar de todo, y aprovechando esta herramienta y la sospecha de que nadie se entera de nada cuando los políticos hablan de financiación autonómica, un joven de la Conselleria d´Economia se ha decidido a explicarlo a su manera y de forma casolana en unos cuantos vídeos que ha colgado en YouTube. La idea se le ocurrió a Adam Sedó, número uno en funciones del gabinete de prensa, seguramente al darse cuenta de que incluso los periodistas iban algo perdidos. A Sedó le apasiona la financiación autonómica, le brillan los ojos cuando toca el tema, y su fervor queda claro en los vídeos que ha grabado su compañera con una simple webcam, y en los que él mismo explica pacientemente los complejos conceptos. Los sugerentes títulos son: "Els mecanismes d´anivellament", "Les balances fiscals (I i II)", e "Impostos, territoris i persones". Si alguien se anima, ya lo sabe: debe entrar en YouTube y escribir adamsedo, así, todo junto".
La Mirilla. La Vanguardia. 2009ko ekainak 24.
Gaur arratsaldean irakurri ditut goiko lerroak. Gaia interesatu eta Youtubera jo dut. Bertan ikusi dut lehenengo hiru bideoek sarean urtebete daramatela jada (2008 ekaina) eta laugarrena irailekoa dela. Play tekla sakatu eta La Vanguardiako zutabetxoan azaltzen dena egia dela konprobatu dut: Adamek diskurtso landua du eta finantziazio autonomikoa Félix Rodríguez de la Fuente zenak zuen enfasi berdintsuarekin esplikatzen du.
Harritzekoa da orain arte jende gutxik ikusi izanak. Era berean, atentzioa deitzeko modukoa da komunikabide tradizional batek erreparatzea horri.
Nire ustez, hauxe da bideoen hurrenkera.
Clemente ere bada pertsona
Joan Golobart jokalari ohiak Clementerekin izandako anekdota kontatzen du.
"Oso harro nago Javier Clemente entrenatzaile zela gertatutako gauza batekin. Zuntz haustura ezberdinak izan ondoren, eta horietako baten errekuperazioaren azken txanpan nengoela, taldekide batek esan zidan jokalari deialdian nengoela. Ezin nuen sinetsi eta zerrenda begiratzera joan nintzen. Egia zen: Clementek ohikoa zuena baino jokalari bat gehiago deitu zuen eta hura ni nintzen. Txantxetan ari zela uste nuen eta misterrarekin hitz egitera joan nintzen. Bi arrazoiengatik egin omen zuen: bata, niregatik, morala altxatzeko behar bainuen, baina batez ere taldearengatik, ni aldagelan eta zelaian egonik taldekideak alaiago eta adiago egoten baitziren. Anekdota hau da nire kirol bizitzako garaikurrik garrantzitsuena, baita nire bizitzako inportanteenetakoa ere".
El trofeo más importante de mi carrera
Joan Golobart
Lidergoak ez du gripearen antzik
Salva Cardús soziologoaren artikulua: Obama katalan baten bila?
"Alderdi barruko zein kanpoko lidergorako ahalmen frogatuaren laguntzaz, 1997ko hauteskunde britainiarretan Tony Blairrek Alderdi Laborista garaipenera eraman zuenean, hemengo lider batzuk Blairren ispiluan begiratzeko tentaldian erori ziren. Keinuak, diskurtsoa, kanpaina imitatzen hasi ziren. Eta, noski, denek gonbidatu nahi zuten, hurbiltasunak behartuz, lidergorako ahalmena kutsakorra izango balitz bezala".
"Baina lidergoak ez du gripearen antzik: ez da kutsatzen. Bertute gehienak bezala, lidergoak jatorrizko gaitasuna eskatzen du, baina gero adorez landu beharra dago; konfiantza sortuz, merezitakoa bihurtzen da, bere burua gidatzen utziko duenak aitortua izan arte. Eta, noski, jolas arau egokiak behar ditu arrakastaz garatu dadin. Ia gauza jakinak diren hauek botatzen ditut hemen, Barack Obamarekin antzeko zerbait gertatuko dela uste baitut".
Salva Cardús, soziologoa.