"Liburuez asko hitz egiten den bitartean, gutxi irakurtzen den irudipena dut. Liburuetan dago idazle batek pentsatzen eta sentitzen duena. Zuk nire iritzia eskatzen didazu, eta nire usteetatik hurbilen dagoena idatzita utzi dudana da. Hemen egingo dugun gauza bakarra liburuan esandakoa laburtzea eta eskematizatzea da, banalizatzea".

"Egilea bere obraren gainetik jartzea komunikabide eta merkatarien kontua da. Horiek rock eta photoshop izarrak behar dituzten modu berean behar dituzte literaturarenak. Baina idazleak esan beharrekoa, adierazi nahi duena, azken finean dena, bere liburuetan dago". 

"Literatura zintzilik ez eta lurra ukitzen dagoen zerbait dela pentsatu nahi dut. Literatura eguneroko zerbait da, hitza ere egunerokoa den heinean. Hitzarekin lan egitea, beste edozein materialekin lan egitea bezala da, gutxiago izerditu arren. Literatura bizitzaz atseden hartzen dugunean geratzen dela dioen esaera gezurra da. Hitza da bizitza mugitzen duena, zentzua ematen diona".

Jon Benitok Rafael Chirbesi eginiko elkarrizketa maiatzaren 2an argitaratu zen Berrian. Nobela artefaktu bikaina da oraindik. Gomendagarria da oso, baita bere azken liburua ere: Por cuenta propia artikulu bilduma. Elkarrizketa gaztelaniaz jarri nuen atzo goizean Pedradas blogean.

"Bi milagarren urtea zen. Algecirasen (Espainia) jokatzen ari zen Ricardo Uriz, LEB ligan. Gutun bat jaso zuen etxean. Galiziatik zetorren, eta David Doblasek bidali zuen. Doblas Urizengandik mila kilometrora bizi zen, Santiagoko Rosalia taldean jokatzen ari baitzen. Hamar lerro labur, bizitzak ondo tratatzen zuen jakiteko. Gutuna? «Jendeak denboraren nozioa galtzen du. 2000. urtean ez zegoen Internet sarerik, eta lagunekin harremana izateko modurik merkeena posta zen». Harreman hori urte batzuk lehenago ernatu zen, Gasteizen, Baskonian. Horren guztiaren berri eman diote BERRIAri, Donostiako Antigua auzoko taberna batean, euri eta haize erauntsiaren babesean."

Andoni Urbistondoren elkarrizketa Doblas eta Uriz jokalariei. Berria egunkaria. 2010eko maiatzak 6.

2000. urtean Interneten sartu berria nintzen. E-mailak, posta zerrendak, eta abar deskubritu nituen. Baina 1996-1998 urteen bueltan lagun bat nuen Estatu Batuetan, Miamin. Albertori gutunak bidaltzen nizkion, baina ordenagailuan idatzitakoak. Sinadura behintzat boligrafoarekin botatzen nuen. Trantsizio modu bat izan zen.

"Oso triste gaude taldean. Oso triste. Ia inork ez du ikusi, baina Robert Gesink ere erori egin da Amets Txurruka erori den bihurgune berean. Ondoren Kevin Seeldrayers ere hortxe erori dela uste dut, eta horrek badauka zergati bat. Lasterketaren aurretik ibiltzen diren autoak ziztu bizian joaten dira, bidegurutze guztiak itxita egoten direla baliatuta. Bihurguneetan ero moduan joaten dira, rallyetan ibiliko balira bezala, eta errepide bazterreko hartxintxar guztia bide erdian uzten dute. Aiako jaitsierako bihurgune guztiak artxintxarrez beteta zeuden. Astean zehar bide horietatik pasaz gero, dena garbi egoten da, baina lasterketetan ez. Eta aurreko autoengatik da hori".

Juanma Garate. Rallyetan dabiltzala uste dute. Berria egunkarian sinaturiko zutabea. 2010eko apirilak 10.

"Al ver el resultado del vídeo promocional de Donostia 2016, una de las caras reconocibles me confesó que "no hubiera participado en él de haber sabido que se trataba de una iniciativa política". Entonces no supe muy bien lo que quiso decir. Yo solo veía a Mikel Erentxun disfrazado de cineasta y a Pablo Malo haciendo de rockero."

Angel Aldarondo. estomeloarreglapatxilopez.org. Martxoak 4. Noticias de Gipuzkoa.

"Cogí el periódico de encima de la mesa, abrí una página al azar y comencé a leer. La primera noticia me chocó: «Árbol aplastado por un hombre». Pese a todo, no le hice mucho caso al titular y continué hojeando el diario distraídamente. La siguiente información ya me extrañó más. Se trataba de unos gruesos titulares que rezaban: «Lobo atacado por un niño»."

Iñaki Berrio. Maneras de leer. Martxoak 4. Diario Vasco.

"Nire lagunen artean askotariko iritziak piztu ditu David de Jorge sukaldariak: nire bihotzeko liburuzainak, esaterako, zikin samarra dela esan zidan lehengoan, eta aukeran, nahiago lukeela Davidek hizkera apur bat zainduko balu. Nire mesanotxeko tabernariak, ordea, pozarren daude, ez bakarrik ordu txikitan jateko moduko mokadu frankoren berri emateagatik, baita euren lanabesari -edari alkoholdunei, alegia- tarte zabal askoa eskaintzeagatik ere. Eta nire lagun Felixek, sukaldari kaskarra izanik, gustura ikusten duela aitortu zidan atzo. Eta nik... nola azalduko nizueke... nik handitan Robin Food izan nahi nuke."

Xabier Etxaniz Rojo. 200 kilo gertuago. Martxoak 4. Berria.

Hirukote honek osatzen du asteko kontrarik onena. Egunkari bat izango banu, saiatuko nintzateke hirurak fitxatzen. Baina ez dut egunkaririk. Bloga, bai, ordea. Eta ez bakarra.

Gaur beteko zituen Laboak 75 urte eta, hori aprobetxatuz, Antiguotarrak Dantza Taldeak Mikel Laboaren omenez emanaldia prestatu zuen pasa den ostiralean Antigua auzoan.

Aste bukaeran Ribadesellako El Corberu etxean izan garenez (oso toki gomendagarria), ezin izan genuen kontzertua ikusi. Hurbildutako lagunek (batzuk sarrerarekin eta besteak gabe) esan didate hunkigarria izan zela gaua (eta hori irakur dezakegu ere Berrian Ainara Gorostizuk sinatutako kronikan).

Halere, gaur goizean jakin dudanean Teledonostik (Vocento taldeko telebista lokalak) kontzertua bota zuela larunbatean bertan, haserretu egin naiz. Esan dizutenean kanta batzuk bakarrik grabatzerik dituzula, kopeta behar da denak grabatu eta hurrengo egunean kontzertua osorik (edo ia-osorik) emititzeko.

Izan ere, telebistek eta gainerako medio grafikoek, normalean, bost-hamar minutuko tartea izaten dute kontzertu, antzerki edo dantza emanaldietan irudiak hartzeko. Hortik aurrera, hanka egin behar izaten dute.

Ikusiko dugu zer gertatuko den, baina antolatzaileek kontzertuaren DVDa ateratzeko asmoa dute.

Honekin loturik, Mikel Laboari buruz eginiko beste DVDa aurkeztuko ei du Elkar argitaletxeak asteazkenean Donostian.

Hona hemen Luistxok ostiralean bertan ateratako argazki bat, Imanol Uribek eginiko filmeko fotograma bat. Irudiak CC lizentzia du.

Imanol Muruaren blogean irakurri dugu asteburu honetan:

"Asko ikasten da Espainiako auzitegietako autoak eta epaiak irakurrita. Auzitegi Konstituzionalaren epaiarekin ikasi dugu, adibidez, fiskalarentzat eta Estatuko abokatuarentzat txostenak egiten dituzten polizien iritziak ezin direla frogatzat hartu; ezker abertzalea «ideologia adierazpen gisa» ez dagoela debekatua, Espainiako ordenamenduan ideologiak «erabat libreak» direla; ETAren eta hautagaietako batzuen arteko adostasun ideologikoa ez dela hautagaitza debekatzeko arrazoi; abalisten «historia pertsonala (politikoa, poliziala edo judiziala)» ezin dela ezer baliogabetzeko oinarri izan; eta ez direla aintzat hartzeko moduko zantzuak hautagaien jokabideak, hala nola Angeles Maestrok Batasuneko kide espetxeratu baten askatasuna eskatzeko sinadura eman izana, Doris Benegasek 1984an Herri Batasunaren mitin batean parte hartu izana, edota Francisco Javier Belarra 1999an Euskal Herritarrok hautagaitzaren zerrendan agertu izana; azken batean, horiek guztiak oinarri hartuta hautagaitza debekatzea, hautagaien oinarrizko eskubide politikoak urratzea izango litzatekeela. Harrigarriena ez da Auzitegi Gorenak froga horietan eta antzeko beste batzuetan oinarrituta baliogabetu zuela joan den astean II-HE hautagaitza, baizik eta Auzitegi Konstituzionalak berak orain oinarririk gabekotzat jo dituenen pareko argudioekin utzi izan dituela legez kanpo, bata bestearen atzetik, ezker abertzalearen joerako hainbat hautagaitza. Gorde beharreko epaia, inondik ere, datorrena datorrela ere".

Horren zergatia José María Brunet-en "Malestar en el Supremo por la luz verde a los abertzales" artikuluan etor daiteke (ordaindu beharrekoa da lotura, baina paperetik kopiatuko dut zati bat):

"En el asunto hay gato encerrado. Hace un par de semanas estuvo en España el presidente del Tribunal Europeo de Derechos Humanos (TEDH), Jean Paul Costa. Fue recibido por las máximas autoridades del Estado y estuvo de visita en el Constitucional. Fue una charla informal. Pero entre canapé y canapé surgió el tema de los recursos contra la ilegalización de Batasuna y organizaciones abertzales derivadas".

(...)

"No es posible reproducir con exactitud el diálogo, pero fuentes conocedoras del encuentro y sus circunstancias aseguran que en el Constitucional quedó clara la conveniencia de no seguir bajando el techo de las exigencias para ilegalizar partidos. España se juega recibir un varapalo del Tribunal de Estrasburgo dentro de unos meses, y no es cuestión de ponerlo más fácil. En el actual estado de cosas, parece que la ilegalización de Batasuna pasará el filtro, pero otras anulaciones de candidaturas pudieran tenerlo peor si los jueces del Tribunal Europeo llegan a la conclusión de que la ofensiva contra el entorno del terrorismo se está haciendo en España con inadecuada finura jurídica. Y ahí es donde reside en buena medida parte del malestar del Supremo, en haberse quedado fuera de juego en este sutil intercambio de pareceres jurídicos con Europa, con el resultado de ver anulada su decisión. El malestar es mayor si se tiene en cuenta que la resolución del Supremo se tomó por 11 votos a 5 y que los discrepantes ni siquiera hicieron voto particular por escrito para exponer sus objeciones".

Hau da, Bruneti kasu eginez, Konstituzionalak emandako epaia Europari dion beldurragatik hartua da.

Honen harira, beste bi artikulu gomendatuko ditut: Samuel Quilomborena bata (Lega-legalización) eta Mariano Ferrerena bestea (Límites).

Eguneraketa. 21:45. Beste artikulu interesgarri bat. Iñigo Saénz de Ugarterena hau. Iniciativa Internacionalista estará en las elecciones.

Pasa den asteartean Iñigo Aranbarrik sinatutako artikulu bikaina publikatu zuen Berria egunkariak. Izenburua Kartzelatik landa. Bertan, Karmelo Landa irakasleak eta ezker abertzaleko kideak Cacereseko presondegian jasaten duen egoera kafkiarra kontatzen du Aranbarrik. Hainbeste gustatu zait artikulua, ezen igande goizean itzuli eta gaztelaniaz jarri dut Pedradas blogean: Landa fuera de la cárcel.

Igandean ez dut periodikorik irakurri ganoraz, baina larria iruditu zait Iniciativa Internacionalista hautagaitzarekin egin nahi dutena. Euskaldun adardunei ez bakarrik, langa berri bat gainditu dutelakoan nago eta, orain, euskaldunekin harremanik duen edozer kontaminatua dago.

Espainiako prentsari larunbatean topatu nuen Isaac Rosaren zutabe hau: Cualquier día descubro que soy batasuno. Horrela da, Isaac. Euskal Herrian the organizationen kontra egon arren, jendea atxilotua izan da etakide gisa. Beraz... adi egon.

Oximoron.

"Ilusio handirik gabe bizitzen ari naiz hauteskundeena. Alde batetik, hori bai, amorrazioarekin, ezker abertzale ofizialaren zerrendak baliogabetuko dituztelako ziurrenik, eta hori guztiz bidegabea iruditzen zait. Gainera atxiloketa horiek guztiak egon dira, tartean nire sindikatukide batena, Arantza Urkaregirena... gogorra, injustua iruditzen zait guztia".

"Baina, bestalde, ezker abertzale horrek, berez, ez nau batere erakartzen, lehengoan Arnaldo Otegiren elkarrizketa irakurri nuen eta ez zegoen autokritika izpirik, ez dakit, Carrascoren edo Uriaren hilketen ondoren inork ez esatea «gaizki iruditzen zait» seinale txarra da..."

"Eta hirukiaren beste erpin nagusiei buruz, zer esan... Partidu bera boterean egotea hogeita hamar urtez ez da sanoa inola ere, ez hemen ez inon, eta ez da harritzekoa garatu den ustelkeria eta klientelismo guztia. Alde horretatik ondo legoke EAJk boterea galduko balu (...) Patxi Lopezen alternatiba ez zait erakargarria egiten, ez bakarrik bere gizarte eta ekonomi eredua dela eta, baizik eta baita euskaltzalearen ikuspegi soiletik ere".

Iban Zaldua, publikatu duen azken liburuaz, politikaz, ekonomiaz Berrian. Elkarrizketa larunbatean argitaratua da.

Nik ere neure egiten ditut Ibanen hitzok.

Xuriken jaunak aka Konektikat eginiko komentarioagatik iritsi naiz Fleury-Mérogis presondegiko bizi-baldintzak gure begi aurrean jartzen dituen hiru minutu pasatxoko bideora. Norbaitek bideo-kamera sartu zuen kartzelan eta bertako zenbait presok irudiak grabatu dituzte.

Ez dut, zorionez, gartzelik ezagutu, baina susmatzen dut hau ez dela salbuespena.

Berria.infon ikusi omen du Xurikenek.

"Bizitza osoa ematen dugu egindako hutsak zuzendu nahian, huts horien bertuteak ikusi barik. Zuzentasuna ez da existitzen; nork bere hutsak ditu, eta horrek badu bere edertasuna. Halako ideiak defenditu nahi izan ditut diskoan. Zuhaitz okerren edertasuna. Politenak dira niretzat. Askotan erabili den metafora da: zuhaitz okerra txarra adierazteko; eta zuhaitz zuzena, berriz, ona erakusteko. Zuhaitz okerrari parterik txarrena tokatu zaio, eta polita iruditzen zitzaidan haiekin elkartasuna agertzea, eta erakustea haien edertasuna okertasunean oinarritzen dela".

Rafa Rueda. Berria.  Maiteminduta nago musikarekin.

Kostatu zait jakitea Bergarako zein tokitan egingo duen diskoaren aurkezpena (eskerrak Mathiasen kopilotuari). Zabalotegi eraikin berrituan arituko da urtarrilaren 4an, datorren domekan. Emanaldia arratsaldeko 19:00etan hasiko da eta pagatu daitekeen prezioa du: 3 euro.

Etxean ere arituko da urtarrilaren 16an, Mungiako Olalde Aretoan, Donostiara etorri aurretik: urtarrilaren 30ean Imanol Larzabal Aretoan (Lugaritzen).