Babes ofizialeko etxebizitza eman diote lagun bati, eta bertara joan da bizitzera.

Duela gutxi etorri zitzaidan, esanez beste zerbait espero zuela. Bazekiela absurdoa zela, garaiak ere aldatu egin direlako, baina beste giro bat espero zuela. Batuagoa edo. "Gure gurasoek etxea erosi zutenean bezala", esan zidan: "denak herrikoak izaten ziren, edo, bestela, denak maila ekonomiko edo sozial berekoak, edo zer dakit nik...", etsita igarri nuen laguna.

Esan zidan gustura dagoela etxe berrian, baina batasuna-edo falta duela. Ez zekiela zertan, baina batasunen bat. Eta etxe hark (eta, akaso, babes ofizialeko etxe batek ere ez) ez daukala batasunik.

Duela egun bi, Euskadi Irratiko Mezularia saioa entzuten nengoela, Parisko etorkin afrikarren etxeen baldintza kaskarrei buruz hasi ziren berbetan, azken asteetan izan diren suteak direla eta. Vanessa Sanchez kazetaria aritu zen horretan. Holako batean, hasi zenean esaten afrikarrei ez dietela babes ofizialeko etxebizitzarik ematen, lapsus batean "babel ofizialeko etxebizitzak" irten zitzaion.

Orduan ulertu nuen, egia osoa argitzen duten lapsus horietako bati esker, lagunaren kezka. Babel ofizial batean bizi da.