Gaurkoa beste zerbait izan da: aspaldi egindako apustu baten ordaina hain zuzen ere. Bazkari bat zor zigun lagun batek eta barbakoa antzeko bat eskaini digu. Hanburgesak, txuleta ederrak, txorizoa eta saiheskia, letxuga-entsalada eta marrubiak natarekin. Mmmmm..... Eguraldia ona, beno, behintzat hiru eta erdiak arte edo... ondoren lainoak iritsi eta euria ere hasi baitu. Baina ez dugu mahaia batu. Ordura arte txuleta erdia besterik ez baikenuen janda. Azkenean erdi-atertu ere egin du eta ustez jango ez genuena ere jan egin dugu. Hiru hanburgesarekin bakarrik itzuli gara.

Baina jatorduaz gain, ondorengoa izan da onena. Orain dela 15 urteko irudiak etorri zaizkit begietara. Bizikletarekin egiten genituen ibiliak, urteetan zehar gure etxe izan zen taberna gaineko etxe horia, nire gela ohiko leihoa eta balkoia, merkadilloa egoten zen tokia, medikuaren etxetxoa, kanpineko sarrerako barrera, eliza, garagardotegiko mahai berdeak eta fubolina, Street Fighter 2 makina jarri zuten taberna, txikitako jolaslekuak, ura hartzeko presatxoa... Hango lagunak ere etorri zaizkit gogora, Iker, Oskar, Santi, Xabi, Jorge, Álvaro, Jon, Oskitz, Julen ... (izen bat idatzi eta beste bat etortzen zait burura).

Aspaldi bukatu zen lagun horiekin nuen erlazioa, toki hartara joatea urte batetik bestera bat-batean utzi genuelako. Eta baita orduko komunikatzeko moduak oraingoak ez zirelako. Haietakoren batekin gutunen bat edo beste gurutzatu nuen orain dela asko. Gabonetako postalak idazteari aspaldi utzi nion. Beste batekin unibertsitatean hasi nintzenean kontakturen bat izan nuen e-mail bidez, baina bere helbidea galdu ere egin nuen. Beste bat, lagun handienetako bat, duela gutxi aurkitu dut Facebooken, baina urte eta denbora asko pasa da eta kontaktua ez da betikoa.

Hango kaleetan ibiltzea. Orain dela 15 urte bizi izaten genituenak denboraren distantziarekin begiratu eta oroitzea. Mila toki eta gogoeta berriz egitea. Eta azkenean etxean dutxan nengoela, 8. mailan Iturburun nengoela irakaslearen lan baten, Etorkizunean nola ikusten duzu zure burua edo antzeko izenburua zeukan lan bat burura etorri zaidan momentua. Han idatzi nuen nagusitan oporretan herrixka hartara joaten jarraitzea nahi nuela. Momentuz ez da bete, baina gaurkoak nolabait desio hura bete balitz bezala egin du.

Horixe izan da opari onena. Ez dakit nahita ala nahi gabe irten zaizun oparia, baina eskerrik asko Edu.

P.D. 2010/04/19: hau idatzi ostean Kauta taldearen Nostalgia abestia etorri zait burura, hona hemen bideoklipa eta letra.

euskaltube.com bideoak | Izenburua: KAUTA - Nostalgia | Erabiltzailea: rotiao2

Erlojuaren norantza geldi ezin hontan
gogora ekarri ditut nire ondora
ustekabez elkar eman zigun
aterpe hura
bezalako momentuak, nostalgia

Iraganeko ume txikia
itzaliko ez den inozentzia
behin esan zenidan, arrazoi zenuen
aro bakoitza ahaztezina dela

Izango naiz
une berrien zain
esperoa
izango naiz
aro berria da
izango naiz
une berrien zain
esperoa
izango naiz

Nerabezaroko erokeriak
uda hartako lehen maitasuna
amaitu berri den idatzi honetatik
agertuko al da, nostalgia

Izango naiz
une berrien zain
esperoa
izango naiz
aro berria da
izango naiz
une berrien zain
esperoa
izango naiz

Ahhhhh........