Euskaldunan egon gabe nengoen eta itzala da. Handia, bilbotarrentzat egindakoa. Aretoaren aldeetako baten dauden palkoetan egon ginen (gonbidapenik ez lasai, beste guztiek bezala sarrera ordainduta geneukan-eta).

Era guztietako gauzak entzuten dira Ken Zazpiri buruz, bada ni taldea gustatzen zaienetakoa naiz. Unibertsitatean nenbilela lagun batek kanta bat entzuteko esan zidanetik behin eta berriz entzun ditut haien kantuak. Eibarren ere egon nintzen 2008ko Euskal Jaian eman zuten kontzertuan eta oraingoan Euskaldunan.

Ortzemugak begietan disko berriko hainbat kantu jo zituzten, Hegoak Astindurekin hasi eta, Ihes betean edo eta azkenak hasiera bezalakoak. Aurreko diskoetako hainbat ere jo zituzten, guztiak hala guztiak publikoak aho batez txalotu eta kantatu zituen (batez ere disko zaharretakoak). Xabier Leteri ere egin zioten omenaldia, batzuek Izarren Hautsa eskatu arren, publikoa Xalbadorren Heriotzeaneko estrofa pare bat kantuan jarri zuen Eñaut Elorrietak. Aurreko diskoetakoetatik, Haizea, Gutuna edo Malen oso ondo hartu zituen publikoak.

Eta disko berriari buruz zer esan? Ba kantu batzuk besteak baino hobeto dakizkidala eta gustatzen zaizkidala. Zaila kantu bat aukeratzea, Teloia jeisten denean, Hemen gaude eta Bala bat lurpean asko gustatzen zaizkit eta baita Ihes beteanen azkenengo zatia.

Hemen horien pare bat letra, lehenengoa Hemen gaude, Joseba Sarrionaindiaren hitzekin:

Agian hasieran bertan ekibokatu ginen
mundura euskaldun sortzean.
Eta gero ez genuen iraultzaren borrokatik
apartatzen jakin.

Esna-kantu bat abestu genion
sehaska hutsari,
eta goiz batez El Puertoko kartzelan
esnatu ginen.

Maite genituen gauzengatik erori ginen preso,
baina gure maitasuna oraindik
ez dago preso.

Zorionez edo zorigaitzez,
anitz ekibokatu ekarri gintuzten
deserriko azken ipurdi honetan bizi edo hiltzera.
Eta bizi, hestu, larri, ia mirariz, gainbizi gara.

Eta bizitza ez da guretzat
egundo izango,
lehen zen bezalakoa
harrezkero.

Maite genituen gauzengatik erori ginen preso,
baina gure maitasuna oraindik
ez dago preso.

Eta bigarrena Bala bat lurpean, Julen Gabiriaren hitzekin.

Gaua zen agertu zirenean,
besarkadarik gabe
lurperatu zintuzten.
Belarra han ez da inoiz berdetzen,
gu ere idor gaude,
zauriz eginda.

Horitu da zure erretratua,
irribarre mortua
denboraren zainetan.
Baina guk
zure izena oihukatuz,
bila jarraituko dugu.

Bala bat lurpean,
mila gorpu.
Bala bat lurpean
garaituentzako.
Memoria hezurrez
eginda dago,
gure egia tiroz
isildu denean.
Bala bat lurpean.

Eta kontzertu bukaera itzela, publiko guztia Zapalduen Olerkia abestuz. Errepikatzeko modukoa.

Ortzemugak begietan diskoko letra guztiak bildu ditut testu-fitxategi baten eta hemendik deskargatu ditzakezu.

Notre Dameko gargola bat

Musse d'Orsay barrutik

Napoleonen hilobia

Tour Eiffel elurraren atzean Arc du Triumphtik

Champs Elissees Arc du Triumphtik

Arc du Triumph

Lehenengo helmuga Louvre museoa izan da. Zer esan museo honi buruz? Ezin da adjektibo bakarra erabiliz definitu. 9 hilabete beharko omen lirateke bertako artelan guztiak ondo, idatzi denak irakurriz eta dena soseguz bisitatzeko.

Goiz baten zer egin daitekeen? Frantziar eskulturak, Napoleonen gela, Luis XVI.aren testamentua eta Maria Antonieta erreginaren azken gutuna irakurri, egiptoko hainbat eta hainbat oroigarri ikusi, Hamurabiren kodea ikusi, greziar zein erromatarren hainbat eta hainbat eskultura eta marmolezko irudi ikusi, Miloko Venus, Samotraciako Garaipenaren eskultura edo Leonardoren Mona Lisa ikusi, Canako Ezkontzen koadro handi eta zoragarria begiratzen orduak eman... Beste mila gauza ere ikus daitezke bertan, baina konturatu orduko ordubiak inguru ziren eta bazkaltzeko ordua ere iritsi da.

Saint Chapelleko kristalerak ikusi nahi genituen baina ilara luzeegia eta tenperatura baxuegia zegon. Aldameneko Convergerie ikustera sartu eta Maria Antonietaren zeldan bukatu dugu. Notre Dameko errosetoia eta bertako irudiak ere ikusgarriak dira. Dorreetara igotzeko asmoa gure muturrean atea itxi digun zaintzaileak kendu digu.

Handik berehala Panteoira joan gara. Bertan aurkitu dugun definizioak dioen bezala, Errepublikaren pertsona famatuak omentzeko tenplu laikoa da Panteoia. Bertan daude hainbat eta hainbat pertsonai famaturen hilobiak, hala nola, Marie eta Pierre Curie edo Voltaire eta baita Foucault-en jatorrizko pendulua ere.

Eta handik arte modernoa ikustera joan gara Georges Pompidou zentrura. Han bai ez dudala ezer ulertu. Edozer da artea. Edo sentsazio hori izan dut behintzat. Eta ez zait gaizki iruditzen! Hau da, orain dela 200 urteko margolan bat artea bada, paper baten egindako marra batzuk, edo argazki bat, edo Hiroshimako jendearen erropak errepresentatzen dituzten oihal zuriak ere artea dira. Edo baita musika baten bibrazioarekin musika eragiten duten beste instrumentu batzuk ere. Irteeran, museoetan egon ohi den bisita liburuan ohar bat uzteko gogoa izan dut, baina ez dut ikusi. Agian hori ere artea da.

Eskerrak hegazkina alde batera utzi eta Hendaian TGVa hartuz Parisera etortzea erabaki genuela. Eskerrak diot, ostiral eta larunbatean Espainiako aireportuetan gertatu zirenak ikusita, TGVan eguna pasatzea ondo etorri zitzaigulako.

Heltzeaz bat, izoztutako lurra ikusi genuen Montparnaseko tren geltokian. Bidebazterrak zurituta zeuden, larunbatean zehar elurra egin baitzuen. Hala ere eguerdi-arratsalde parteko eguzkia medio gehiena izoztu egin zen.

Gaur igandea izan da lehenengo eguna, ibilbide polita eta hotza, hotz handia egiten du hemen eta datozen egunotan ere hotza izango omen da. Tuilerietako jardinak, Orangerie museoa eta Moneten Les Nymphéas, Concorde plaza, Madeleine eliza, Opera plaza eta eraikina, Vendome plaza eta urrezko miliako dendak, Louvre museoa kanpotik, ... Hainbat gauza dago ikusteko Parisen. Gainera gaur, hileko lehenengo igandea izanda, museoetarako sarrera doakoa da, eta noski bai Louvre zein Pompidou zentruan sekulako ilarak zeuden. Bihar edo etzi ikusiko ditugu lasaiago.

Handik metroa hartu eta Sacré-Couer eta Montmatré-ra joan gara. Ederra eliza eta auzoa. Artisten auzoa omen da, baina turistentzat guztiz prest.

Eta metroari buruz zer esan? Bai, debilidade antzeko bat dut metroekin, gustatu egiten zaizkit. Londresen (eta ez Londonen) joan zen hilean ikusitakoak errepikatuko nituzke. Multikulturalitatea eguneko ogia da. Eta igandea izanda ere metroa goraino beteta. Musikariak edozein bazterretan eta tristeena: eskaleak eta etxerik ez dutenak metroan lo egiten. Kanpoan dagoen hotzarekin metroko geltokietako bazterrak bilatzen dituzte gaua pasatzeko. Hori bai, zikina iruditu zait metroa. Txiza usaina nonahi.

Bihar astelehena egun luzea izango dugu ea Louvre ondo ikusten dugun.

Mikel Lizarraldek behin baino gehiagotan esan digu CodeSyntaxen merkatuak elkarrizketak direla. Londonera etorri aurretik batek baino gehiagok esan zidan bisitatzeko bertako merkatuak, murgiltzeko bere giroan eta kontatzeko ondoren. Han eta hemen begira ibili ostean batzuk begiz jo nituen: Borough, Camdem eta Covent Garden (bale, norbaitek esango du hirugarrena ez dela merkatu bat, baina beno, dena-delakoa).

Borough

Larunbat eguerdian egon nintzen Boroughko merkatuan. Kalean dago!! Eta hemen zenbat zalaparta Errebalen inguruan... En fin. Erabat turistifikatuta aurkitu nuen merkatua, hau da, turistaz beteta. Baina zerbait ikusi nion merkatuari. Badu horrelako toke arrunt bat. Hau da, jendearentzat eguneroko merkatua balitz moduan.

Gure eguneroko erosketak egiteko erabiltzen dugun edozein merkaturen modukoa da zentzu baten, fruita dendak, arraindegiak, harategiak, ... baina horretaz gain beste hainbat gauza ere baditu, beste gauza batzuren artean Pierre Oteizak euskal txerriekin egindako txorizoak. Untxiak, ostrak, ostruka eta kanguro haragizko hanburgesak, kolore, zapore eta usan guztietako gazta eta mermeladak. Mmmmm, bazkaltzeko orduan hara bazoaz ezin irten ezer jan gabe...

Thames ibaiaren hegoaldean dago Borough, metro geltoki propioa ere badu, Borough, bertara agertu nahi baduzu.

Camdem Town Market

Iparralderago dago Camdem Town. Honek ere metro geltoki propioa du eta badirudi jendetza hurbitzen dela bertara, arratsaldean zehar ez baitu onartzen bidaiariak trenetara igotzea, trenetik jeisteko bakarrik balio du.

Borough turistifikatuta aurkitu banuen, Camdemgo merkatua hamar aldiz gehiago. Hortik zehar irakurrita, ez dakit merkatu arraro bat espero nuen, eta zentzu batean arraroa bazen, oso leku estuak, kaiola edo kaseta batzutan sartutako postuak eta antzekoak ikusi ditut, baina guztia turistentzat guztiz prestatuta. Bazter guztietan "I (bihotza) London" erako kamisetak (badakizue, aurtengo udan toki guztietan saldu denaren modukoa) zeuden, turistentzako kamiseta, disko, mapa, erropa eta horrelako gauzak toki guztietan. Antiguetate eta modaz pasatako hainbat gauza ere bai eta jateko txinatarrak, indiarrak, japoniarrak, mexikarrak, argentinar bat, jatetxe kubatar bat ere ikusi dut!! Baina benetan "merkatu" esango geniokeen toki bat ez. Eta hori Borough bada, baina Camdem niretzat ez.

Covent Garden

Hona bidean, aurreko metro geltokian jeitsi naiz eta, munduko mapa eta bidai-liburuen denda handienarekin egin dut topo: Stanfords. Tagzanoek asko disfrutatuko lukete bertan: mapa handiak, txikiak, zaharrak, bulegoko horma guztiak betetzeko bestekoak, Lonely Planet gida guztiak, ... Hiru pisuko denda, guztia mapa eta bidaietarako dedikatuta.

Eta Covent Garden bera, ez dakit merkatua den ala ez, baina itxura badu. Plaza baten erdian dauden eraikin batzuen artean, tabernak, dendak, ikuskizunak, eta nola ez Starbucks bat. Ah, eta Apple Store izugarri bat ere bai. Atzo ez nuen kontatu, baina jendeari Mac-ak nola erabili erakusten zebiltzan eta Garage Band tutorial bat ematen ari ziren eta jendea apunteak hartzen!! Oso ondo montatuta dute. Mikel sartuko balitz pare bat ipad erosita lituzke onez gero :)

Camdemgoa turistentzat prest bazegoen, zer esan honi buruz. Hau guztiz komertzializatuta dago eta ez du merkatu itxurarik. Baina postu bat edo bestek eta eraikinak salbatzen dute, horregatik sartu dut zerrendan.

Eta elkarrizketena zergatik? Hiru tokietan era guztietako elkarrizketak ikusi ditudalako. Erosleak dendariekin, hauek euren artean, ... Hirikop biz

Egunaren gainontzekoaz zer esan? London ikaragarria dela. British Musseumera sartu naiz eta ikusi dudan lehenengo gauza, nahi gabe, Rosetta harria izan da. Hori izan omen zen egiptoarren hieroglifikoek ziotena ulertzeko erabili zuten harria, bertan hiru hizkuntzatan idatzitako testu bat baitago.

Greziarren ondarearen zati handi bat, Partenoiko hainbat harri ere museo horretan dago. Hainbat tirabira izan omen dira Greziako gobernuarekin eta sartzeaz bat, panel baten, azalpenak ematen dituen testu bat aurkitu dut. Zein dotoreak diren ingeles hauek arrazoiak ematerakoan. Eurek gizateriaren ondarea jende arruntari (urtean sei milioi bisitari baino gehiago) 1817 urtetik doan erakusten ari direla diote, eta nahiz eta Partenoiko ondarea gutxi gora behera erdi eta erdi Atenas eta London artean banatuta egon, Europako beste hainbat museotan ere (Louvre, Vatikanoan, Copenhaguen edo Viennan esaterako) badaudela diote. Beste ohartxo bat ere badu panfletoak, Greziako Gobernuak ere Partenoitik harriak kendu eta Atenasko museo baten erakutsi omen ditu.

Kaleko argiak piztu eta zerukoak itzaltzen zeudela, Buckingham jauregira iritsi naiz. Hori bai errege-erreginak bizitzeko jauregia. Ez dago hitzik.

Hona hemen nire ibilaldien mapa eguneratua:

Ez dakit noiz izan zen, 1997an edo izango zen. Izeba-osaba eta lehengusu-lehengusinekin (horiek bai blogaren jarraitzale finak), Londonen izan nintzen. Orduan kamara digitalik ez eta paperean egindako argazkiekin album bat egin nuen. Album bat !! En fin. Orduandik beti izan dut gogoa Londonera itzultzeko. Asko gustatu zitzaidan hiria. Handia, jende asko, jende mota ezberdin asko, erraz galtzeko modukoa. Horregatik idatziko nuen ziur aski Loreak malko artean.

Gauza da aurtengo Plone Konferentzia Bristolen izan dela, eta bidaia eta astelehena jai dela aprobetxatuz, asteburua Londonen emango dut! Eskerrik asko CodeSyntax bidaia patrozinatzeagatik. Eramango dizkizuet bonboi goxo batzuk!!

Noan harira. Ahaztuta nuen Londonen handitasuna. London Eye gailurretik begiratuta, bukatzen ez den gauza bat dela dirudi. Begiratzen duzun tokira begiratzen duzula etxeak eta parkeak ikusten dira. Eraikinak ere handiak dira, garaiak, itzalak. Jende kopurua ikaragarria. Arratsaldez Docklands Light Railway eta metroan ibili naiz eta bertan zebilen jende kopurua izugarria. Picadilly Circuseko Lillywhites denda gainezka zegoen, zer esanik ez Picadilly plaza bertako monumentua edo Regent Street. 

Bertako Apple Storeari egin diot bisita. Aste honetan Applez inguratuta egon naiz. Ploneren komunitateko gehienek/ok Applek egindako ordenagailuak darabiltzagu. Ez dakit zergatik den, baina konferentzian egon diren ordenagailuen %90tik gora MacBookak ziren (bere kolore guztietan, arruntak, zuriak, Pro, Pro berriak, iPadak...). Iphone eta Android telefonoak ere bai, azken hauek inoiz baino gehiago gainera.

Oxford Street ere gainezka, jendea dendetatik sartu eta irten. Ehunka, milaka lagun ikusi dut. Kolore guztietakoak, fraka motzetan eta begiak bakarrik bistan zituzten emakumeak ere bai. Txakurrik ez. Ondoan txakurrik zeraman inor ere ez dut ikusi. Pare bat eskale izan ezik.

Eta metroan zer esan. Gogoan nuena, hori ez da aldatu. Jende pila, bakoitza bere rollora eta gizartearen ispillua. Hori bai, jende asko eta asko ikusi dut iPhonea atera eta metroan bertan lineen egoera kontsultatzen. Adi egon, asteburuetan Londonera baldin bazatoz metroan lanean dabiltza eta geltoki, ibilbide edo linea oso batzuk itxita aurkitu ditzakezu. Etorri aurretik bisitatu Transport for London webgunea eta informatu, edo deskargatu zure telefonorako aplikazioa.

Gaur ikusi eta egindakoa, ibilbideka banatu eta Tagzanian kargatu dut. Gomendiorik baduzu edo Londondik zerbait ekartzea nahi baduzu, utzi erantzun bat, astelehen arratsaldera arte egongo naiz hemen.

Azken astean Alberto Contadorren kasua ezagutu dugu komunikabideetan. Irunen erosi omen zuten haragi zati baten klenbuterola omen zegoen. UCIk aurkitu, norbaitek filtratu eta kazetariek lau haizetara zabaldu zuten albistea.

Kirol Diziplina eta Dopajearen aurkako araudiak garbiak dira honetan: zerrendako sustantziaren bat hartzen baduzu, zigorra. Berdin da asko izan ala gutxi, horrek eraginik duen ala ez, zerrendan dago eta ezin da hartu.

2001ean Espainiako Xake Federakuntzaren Epaile izateko azterketa prestatzen ari nintzela Diziplina Araudia eta Dopingaren Aurkako Araudia ikasiarazi zizkidaten. Azkenean ez zidaten ezer galdetu, baina gauza dexente ikasteko balio izan zidan, adibidez Prozedimendu Administratiboa nolakoa da, Ohikoa, EzOhikoa, errekurtsoak, Batzordeak, probak eta abarrak. 2008an Padronen Espainiako 18 urtez azpikoen xake Txapelketa jokatzen zegoela Espainiako Federakuntzako idazkari nagusiak Dopajearen Aurkako araudia begiratzeko esan zidan, agian kontrolak egingo zituztela-eta. Ez ziren etorri, baina gu prest geunden.

Gaur nere anaiari galdetu diot. Espainiako Futbol Federakuntzaren tituluren baterako azterketa prestatzen ari da eta doping kasuetan Araudiak zer dioen galdetu diot: "zigorra eta lizentzia gabe etxean". Bada xakekoak dioen gauza bera eta seguraski txirrindularitzakoak dioen gauza bera. 

Bota errua L'Equipe egunkariari, UCIri edo amaren semeari, baina debekatutako sustantzia batekin harrapatzen bazaituzte zigortu egingo zaituzte. Joko-arauak aurretik ezagunak dira, ez baldin badituzu irakurri, irakurri edo esan zure abokatuari irakurtzeko, eta ondoren, ondoren bakarrik, hasi txirrindan iblitzen, baloiari ostikadak ematen edo korrika. Baina gero ez etorri negarrez iritzi-publikoari erruki-eske "gabatxoak gaiztoak" direla esanez. Puto gabatxo oso erraz esaten dugu guk, errazegi.

Ba ez, oraingoan ez. Lehenengo aldiz institutuan negoela izan zen 1998an. Orduan Lizarrako euforian barrena bizi izan ziren/ginen euskal abertzaleak. Hainbat gora-beheraren ostean 1999an bertan behera utzi zuen ETAk "baldintzagabeko suetena".

Haren ostean sei urtean zehar, berriz ere bereak egiten aritu zen ETA. Hura hil, bestea txantajeatu, bonbak jarriz eraikinak deuseztu...

2006an berriz beste giro bat etorri zen. Orduan ere "sueten iraunkorra" aldarrikatu zuen ETAk. Badirudi Norvegian lehenengo eta Loiolan ondoren bilerak izan zituztela ETAk eta Espainiako Gobernuak eta PSE, EAJ eta Batasunako ordezkariek. Baina orduan ere, batak besteari errua bota eta ale, dena pikutara. 2007a zen.

Eta orain bi aste berriz. BBCra bideo-komunikatua bidaliz, Youtube bailitzan, berriz ere "eraso ekintzak" eten egin dituela dio. Joan zen astean nazioarteko begiraleekin "hurrengo pausuak aztertzeko prest" agertu zen.

Askok azkenengo esaldi hori erabili dute oraingoan benetan dabiltzala esateko. Aurrekoetan ere ez al zituzten bada horrelakoak esan? Hitzez hitz ez baina "beste aldi batera" pasatzeko garaia zela komunikatu baten baino gehiagotan idatzi zuten. Ez dut oraingoan besteetan baino aukera gehiago dagoela sinesteko modurik. Ezta oraingoan ETA benetan ari dela jakiteko modurik ere. Gogoa bai, baina zergatik sinistu behar dut oraingoan?

Ez dakit zein izango den aberia honen konponbidea. Hasteko ETAk bere jarduera eta ekintxak alde batera utzi behar dituela garbi dut. Hor duzu bada lehenengo pausua esango du norbaitek. Ba ez. Aurrekoetan ere hori eskatu zaio ETAri, egin du, eta gero nahi duena egin du. Bale errua besteek izango dute (irakurri duzue inoiz ETAren komunikatu bat? errua beti besteek dute), bai mundu guztiak beste guztiari botatzen dio guztiaren errua. Oraingo honetan ere berehala hasiko dira errua elkarri botatzen. Gertatuko baita zerbait.

Guzti honek, 1999tik 2010erako eboluzio guzti honek, goi-politikarenganako nuen interesa gutxiagotu besterik ez du egin. Ez dakit, badirudi kontu guzti honek ditugun beste arazo asko alde batera uzten dituela. Ez dagoela beste ezertaz hitz egiterik. Askotan pentsatu izan dut zer gertatuko litzatekeen ETA behin betirako desagertuko balitz. Zertaz hitz egingo lukete gure politikariek? Gero eta interes gutxiago dut kontu guzti honetan. Aurreko baten komentatu nuen bezala nazka sentsazio bat besterik ez dut sentitzen. Interesekoagoa egin zait azkenaldian hurbileko politika, herrikoa bertakoa (hau ere nazkagarria da, baina nire eguneroko bizitzan eragin zuzena du, ETAk baino handiagoa bai behintzat).

Nire abertzale sentimentuan ere eragina izan du guzti honek. Luistxok orain gutxi bere independentismoa nolakoa den erakutsi digu Aukeraren leihoa deitutako artikuluan. Muturreraino eramandako independentismoa. niri azken 10 urtetako ibilbide honek nire nahiak desagertarazi dizkit. Euskal Herri/Euskadi/Herri/Etxe Independente bat? Autonomia bat? Espainia zentralistago bat? Ez dakit. Burua asko nahastu zait 10 urte hauetan. Zer nahi dut? Ez dakit. Agian ETA desagertzen bada, orduan benetan norbaiten benetako proposamenak irakurri eta ulertu ahal izango ditut. Orain berriz, Luistxorena bakarrik ulertzen dut. Besteen proposamenak ba... "prozesuak", "demokratikoak", "mahaiak" eta horrelako hitzez josita besterik ez daude. "Eragile politiko, sindikal eta sozialak" ere askotan erabiltzen dira komunikatu, deklarazio, akordio eta dena delakoetan. Psss, ez dakit deprimituta ez nagoen...

Beraz, egun hauetan kazetariren batek egin duen bezala, Tomasen pasarte famatu hura ekarri nahi dut gogora:

Tomas, Hamabietako bat, Bikia zeritzana, ez zegoen haiekin Jesus etorri zenean. Elkartu zirenean, beste ikasleek esan zioten:
- Jauna ikusi dugu
Tomasek erantzun zien:
- Haren eskuetan iltzeen seinalea ikusten ez badut eta nire atzamarra iltze-zuloetan eta nire eskua haren saihets-zuloan sartzen ez badut, ez dut inola ere sinetsiko.

Joan 20, 24-25

Ez dakit zer izango litzatekeen iltzeen seinalea ikustea edo nire hatzak iltze-zuloetan edo saiets-zuloan sartzea. Baina komunikatu bi baino zerbait gehiago beharko du ETAk niri oraingoa benetakoa dela sinistarazteko.

Benetan, guzti hau aurrekoak bezala ez bukatzea espero dut. Hau da, Zaldieroaren komiki-tira hau egi ez bihurtzea:

Baina esperantzarik ez dut.

Apirilean Donostiako Nazioarteko Xake Txapelketa bukatu zenean komentatu zuen Jonek: zergatik ez dugu abuzturako txapelketa bat topatu eta bidai bat antolatzen? Baten eta bestean bila ibili ondoren Italiako herritxo baten txapelketa interesgarria topatu genuen. Porto San Giorgio zuen izena herriak izena eta txapelketaren 21 edizio antolatuta aurtengoa 22.a litzateke. Euren atzetik hainbat denboran ibili ostean eman ziguten albistea: aurtengoan txapelketa Fermon jokatuko zen (aldameneko herrian) I Festival Internazionale de Scacchi del Fermano izenarekin.

Esan eta egin, datak begiratu ostean, oporraldi majoa iruditu zitzaigun: txapelketa abuztuaren 21etik 29ra zen, eta aurretik egun batzuk Erroman pasatzea erabaki genuen. Behin joango Italiaraino eta nola ez genuen bada hiriburu historikoa bisitatuko?

Klubean komentatu eta beste 4 lagunek berehala eman zuten baiezkoa, asko pentsatu gabe. Beraz, Italiarako taldetxoa prest zegoen: Haritz, Asier, Edu, Julen, Jon eta neu.

Hegaldiak hartu, Erromako hotela gorde, Fermorako apartamentua alokatu aldameneko Porto Sant'Elpidio herrian eta azkenik kotxea alokatu. Abuztuaren 16a noiz iritsiko zain geratu ginen.

Abuztuaren 16tik 20ra: Erroma

Hilaren 17an egunean monumentu zaharrenak ikusi genituen: Palatinoa eta Koliseoa barrutik eta zirkoa, eta baita inguruko beste hainbat harribitxi ere.

Hurrengoan Vatikanoraino joan, Kapera Sixtinoa, San Petri plaza eta basilika ikusi eta Erromako kaleetan barna, Navona plazatik Fontana di Treviraino joan ginen.

Gure Erromako azken egunean beste ibilaldi luze bat egin genuen, Espainiako plazara, Piazza del Popolora eta haren gaineko parke handi eta eder baten sekulako ibilaldia eguna amaitzeko.

Gure ibilaldiak errepikatu nahi badituzu, hona hemen egin genuenaren mapa:

Ver Roma - Abuztua 2010 en un mapa más grande

Abuztuaren 20tik 30era: Porto Sant'Elpidio eta Fermo

Termini geltokian kotxea hartu eta autopistan zehar 2 ordu t'erdiko bidaia genuen aurretik Porto Sant'Elpidioraino. Bertan hartu baikenuen ostatu Fermon jokatuko zen txapelketara joateko (bi herrien artean 20 minutu daude kotxean). Gure nahia garbia zen: ostatu hartzeko herrian hondartza egon behar zen. Beraz Nazionale Residencen hartu genuen ostatu aurreko Porto San Giorgioko txapelketaren antolatzailearen ostatuan.

Egunean bertan egin genuen bisita Fermora txapelketaren jokalekua ikustera: Astoria Hotela. Hotela Fermoko hiri-erdian kokatuta dago plazatik gertu. Historia handiko herri gotortua da Fermo. Muino baten kokatuta, inguruko herri guztiak ederki ikusten dira bertatik eta itsasoa ere bertan, guztia ondo kontrolatuz. Gorengo puntuan, katedral zuri-zuria, eta kale eta etxeak harrizkoak, estuak eta politak.

Hilaren 21ean hasi zen txapelketa. Egun bakoitzean partida bat (ez da arrunta hori aurkitzea, gero eta normalagoa baita egunean partida bat baino gehiago jokatzen den txapelketak aurkitzea), berau 6 bat ordu ingurukoa gehien jota (ordu eta erdi 40 jokaldi egiteko eta ondoren beste ordu erdi betiere egindako jokaldi bakoitzeko minutu erdi gehituz). Lehenengo egunean berdindu egin nuen.

Eguneroko martxa berehala hartu genuen, goizean erosketak eta hondartza. Bazkaria goiz, partidak 15:00tan jokatzen baitziren, eta partiden ostean ilunabarreko bainutxoa eta partiden analisia, afaria, mus partida, afalondokoa eta gainontzekoak.

Bigarren egunean ere berdinketa lortu nuen eta ez negoen gustura nire jokoarekin. Gainera hirugarrenean galdu egin nuen. Baina horixe izan zen galdutako partida bakarra, jarraian beste bat irabazi, hurrengoa berdindu eta hiru jarraian irabazita azkenengo txandara 5.5 punturekin heldu nintzen. Kalkuluak egin eta sailkapeneko lehenengo 12en artean geratzeko aukerak nituela ikusi genuen. Azkenengo txandan partida berdindu egin nuen eta azkenean, sailkapeneko 12. postua lortu nuen. Ez dut uste sekula holako emaitza onik lortu dudanik txapelketa ireki baten. Bale, "B Txapelketa" zen (Nazioarteko Federakuntzaren zerrendan 1900 puntutik berakoentzakoa), baina emaitza ezinhobea izan zen.

Gainontzeko espediziokideen emaitzak denetarikoak izan ziren (beste guztiek A txapelketa jokatu zuten), Haritzek 5.5 puntu lortu zituen hasiera irregular baten ostean; Asierrek 4.5 puntu lortu zituen partida asko berdindu ostean. Eduk ederto hasi zuen txapelketa eta 5. txandan 3,5 puntu zituen. Hortxe hasi zen bere gainbehera gainontzeko partida guztiak galdu baitzituen. Jonek aurkako bidea egin zuen, gaizki hasi zen eta azkenean 4.5 puntu lortu zituen. Julenek Benasqueko Txapelketa eta Espainiakoaren ondorengo nekea nabaritu zuen (agian Eduk bezala) eta 3 punturekin amaitu zuen txapelketa.

Abuztuaren 30a: bueltako bidaia

Goizean goiz kotxea hartu eta 10:30tan Erromako aireportuan geunden. Hegazkina hartu eta Madrilen hainbat ordu eman behar genituen. Azkenean, behar zirenak baino gehiago Iberiari esker, behar baino 2 ordu gehiagoan egon baikinen Bilborako hegazkinaren zain.

Eta datorren urtean...

Esperientzia ezinhobea beraz etxetik kanpora oporretan xake txapelketa bat jokatzea. Eta ezinhobea ere hondartza ondoan genuelako. Datorren urterako hainbat proposamen ere bota ditugu, Kreta, Tromso edo Kopenage esaterako. Beste hainbat xakelari-bidaiarirekin komentatu beharko dugu. Animatzen zara? Gu prest gaude!

Argazkiak ikusi nahi badituzue, Flickr-era kargatu ditut batzuk, bai Erromakoak eta baita Fermokoak ere. Eibarko Klub Deportiboaren webgunean txapelketan zehar ateratako argazki guztiak argitaratu ditugu.

Iazko abuztuko bidaia prestatzen ibili nintzenean, aurretik hackeatuta nuen nire GPSan TomTom-en mapa berriak sartzen saiatu nintzen. Ezinezkoa egin zitzaidan, orain jada mapak softwarearen bertsio berrirako egiten dituztela, software berria nire modeloan ez zebilela, aparatu berria erosi behar nuela... eta antzekoak irakurri nituen foroz foro ibili ostean.

Azkenean bidaia jatorrizko mapekin (nahiz eta errepideren bat markatuta ez egon) ondo joan zen eta hantxe gelditu zen GPSa kajoian, eguneroko bidaietan ez dut GPSaren beharrik izaten, askotan kotxea bakarrik ere joango litzateke-eta.

Hala ere, aurten ere GPSaren kontuari bueltak ematen hasi nintzen eta laneko adituei galdetu nien. Mikelek berehala eman zidan erantzuna: "erosi Garmin bat. OSMko mapak sar dakizkiokeenetako bat. Nüvi serieko hauek merkeak dira". Esan eta egin, Pixmariara sartu, aukeratu eta hiru edo lau egunetan etxean nuen. 

Lehenengo probak Garminen beraren mapekin izan ziren, eta dena ondo zebilela zirudien. Bigarren pausua, Mikelek aipatutakoa Open Street Mapeko mapak erabiltzea. OSMren wikian sartu eta pare bat artikulu interesgarri irakurrita berehala abiatu nintzen lanera.

Garminen mapen formatua ez da irekia, baina atzerako ingeniaritza erabiliz formatuaren inguruko datuak atera dituzte eta OSMren datuetatik abiatuz Garmin formatuko mapak sortzeko programa bat ere sortu dute, mkgmap. 

Beraz, edo mkgmap erabiliz mapak sortu edo jendeak sortzen dituenak erabili besterik ez da egin behar. Hona hemen mapa horiek deskargatzek helbide mordoxka bat, herrialdeka banatuta. Espainiakoak deskargatu nahi badituzu, Alternativas Libres webgunetik egin dezakezu, egunero eguneratzen dituzte eta Frantzia hegoaldeko datuak ere badaude bertan (beste webgune honetan Europako herrialde bakoitzeko mapak dituzue).

Baina gauza txar bat ere badu kontu guzti honek. Ezagutzen ez den arrazoiren bategatik ezin da kaleen bilaketa erabili OSMn oinarritutako mapak Garmin baten badarabiltzazu. Egia esan bilaketa egin daiteke, baina ezin da bilaketa hori gure bidaiaren helburu gisa erabili. Ederto, GPSa horretarako erabiltzen da eta bere oinarrizko erabilera ezin aprobetxatu.

Azkenean, leku baten eta bestean gauza asko irakurri ostean, Garminen MapSource programa erabiltzeko gomendioa irakurri nuen nonbait. Hori ez zen batere erraza izan, Garminen webgunetik MapSource-ren eguneraketa bakarrik deskargatu baitaiteke. Baina lasai, hori erraz konpondu daiteke-eta. Garminen webgunetik deskargatzen den fitxategia zuzenean exekutatu beharrean, deskonprimatu WinZIP edo antzeko beste programaren bat erabiliz. Behin hori eginda, deskonprimatutako karpetan dagoen Setup.exe fitxategia exekutatu eta instalazioa egin.

Horrekin lehenengo pausua prest. Orain MapSourcen mapak erabiltzea ahalbidetu behar dugu, horretarako gutxienez mapa legal bat izan behar dugu. Nahiz eta OSMkoak guztiz legalak izan, MapSourcen bere mapa bat instalatu behar dugu. Horretarako, Garminen beraren TrainingCenter programa instalatu dezakegu. Honekin oinarrizko mapa bat instalatuko dugu gure sisteman eta MapSourcek ondo funtzionatuko du.

Hori ere baldin badugu, mapak OSMtik MapSourcera pasatu behar ditugu. Horretarako erregistratu egin behar ditugu. Horretarako MapSetToolkit erabil dezakegu. Honek ondo funtzionatzeko, aurretik cGPSmapper instalatu behar dugu (dohaineko bertsioarekin nahikoa dugu) eta nahi badugu GMapTool ere bai. Behin programa horiek instalatuta ditugula, ireki MapSetToolkit, eta ezkerrean behean dauden aukerak erabiliz konfiguratu non dauden cGPSmapper eta GMapTool.

MapSetToolkit prest dugunean, deskargatu Garminerako OSMren mapa bat, Espainiako hauxe esaterako (aukera sinpleago bat ere badago, batzuk MapSourcerako prest dauden mapak ematen dituzte eta MapSetToolkit honetan inportatu bakarrik egin behar dira, adibidez Alternativas Libresek ematen du aukera hori), eta aukeratu Select IMG botoia. Hor aukeratu deskargatutako mapa dagoen karpeta. Ondoren aukeratu mapa eta sakatu Add, eskumako leihora pasa dadin. Behean Create MAPSET dioen tokian, aukeratu karpeta huts bat, horra idatziko ditu behar dituen fitxategiak, jarri izen bat (Mapset name), eta jarri zenbaki batzuk Family ID bat (edozein, adibidez 1234). Hori guzti hori egindakoan sakatu START botoia, eta mapak sortzen hasiko da. Sorketa bukatzen duenean, eskumako zerrendan elementu bat gehiago agertuko da, hor badago jada MapSourcen instalatuta edukiko dugu. 

Ireki MapSource eta goian ezkerraldean agertzen den laukian mapa aukeratzen utziko digu. Aukeratu kargatu berri dugun mapa eta pantailan agertuko da. Erabili "Mapa" tresna (Herramientas -> Mapa), egin zoom atzerantz, eta aukeratu mapa guztiak (MapSourcerako mapa osatzean, lehen deskargatutako mapa handia fitxategi txikiagoetan banatzen du MapSetToolkit programak, erabilgarriagoa izan dadin). Denak aukeratuta daudela aukeratu Transferir -> Enviar a dispositivo, eta aukeratu hor GPSko memoria txartela. Datuak GPSra pasatuko ditu fitxategi bakar bat sortuz. 

Eta zer lortu dugu pausu guzti hauekin? GPSaren "Puntos de interés" aukera erabiliz kaleak bilatu ahal izatea. Aukera hori erabiliz erraz-erraz bilatu ditzakegu OSMko mapetako kaleak GPSan.