Asteleheneko Goienkarirako

Maitasun perfektuaren bila klown ikuskizunean.-"Sentimenduzko heziketari buruzko klown parodia” taularatuko dute gaur (…) Virginia Imazek zuzendu du (…). Pupika eta Puxika pailazo ameslariak dira. Ametsetako gizonaren zain daude, bere “printze urdina” noiz agertuko den itxaroten. (…) Hala, hainbat mitoren inguruan hitz egingo dute, ironiarekin. Esate baterako, zein da liluratzeko, limurtzeko modua? Nork hartu beharko luke aurrea? Maitasuna ala desira? Erromantizismoa, musuak eta leialtasuna ere hizpide izango dituzte. Berria, 07-11-25.

         Hamabost urterekin, erromantizismoak pertsona (bereziki emakumezkoa) gogorren eragiten duen bizitzako garai horretan, “las niñas ya no quieren ser princesas” kantatzen genuen Sabinarekin, metxeroa eskuan. Ez naiz ausartzen esaten ordurako printze urdina barne-barneko pentsamenduetatik erabat baztertuta geneukanik. Eta printze urdin bat ondoan izateko esperantza galduta ez genuen arren, argi geneukan hala ere, ez genuela printzesa izan nahi, bere bizitzaren jabe diren emakumeak baino.

 Beste belaunaldi, beste mende batean gaude, garai haietatik geratzen den ia bakarra praka pitilloen moda da, eta horiek ere, eraberrituta, bueltatu egin direlako. Baina umeei ekarri diedan jostailu-katalogo dotorean, neskatila guztiak printzesekin dihardute jolasean eta soineko arrosa luzeak baino ez dituzte amets. Neskatila nerabeei nobioa izateak prestigioa ematen die, euretariko ama baten esan kezkatsuetan. Ondorioa: gizarteko bufoioek espilu konkaboa ipintzen digutela, printze urdinarena ateratzen da, eta errealitatea desitxuratua islatzen da. Desitxuratua, baina errealitatea.

Errealitatea baita neskek printze urdinaren zain segitzen dihardutela, bizitza Disneyren filme azukretsu bat izango balitz bezala. Planta oneko mutila, orojakile, egoera ororen konpontzaile. Errealitatea da zenbat zalantza eta autoestima falta sortzen dituen liluratzeko modua ez topatzeak, zenbat eztabaida eragiten dituen aurrea hartzeko kontuak, nola banatzen den desira mutilentzat, maitasuna neskentzat.

Gure hamabost urteetako praka pitilloak algodoi hutsezkoak ziren, gaur egunekoak ostera elastina ere badaukate, askoz bigunagoak dira eta gorputzaren formari moldatu egiten zaizkie. Pitilloak eguneratu diren bezala, hala zabaldu eta eguneratu beharko litzateke printzegai berriei egin beharreko galdera zerrenda: guapoa da? Ondo ematen ditu musuak? Eta, etxeko lanak eta umeen zaintza partekatuko ditu? Nire lanbideari ez dio oztoporik ipiniko? Nire lagunekin irteteari eta nire aisia izateari ez dio trabarik jarriko? Ez da saiatuko nire bizitza kontrolatzen, ez psikologikoki, ez indarkeriaren bitartez? Alegia, elastina piska bat ipiniz gero betiko printze urdinarentzako betebeharretan, harremanak askoz erosoago.

Musu bana benetako printze urdinei, maite gaituztelako gure ondoan dauden gizon horietxei, alor guztietan maila berekotzat gauzkatenei. Horrexegaitik gehiago maite ditugulako. Eta printze urdin bila dabilenarentzako, kontuz paper arrosa hutsa baino ez diren horiekin. Bizitza askoz errazagoa baita erromantizismoak praktizismoan oinak ondo errotuta dauzkanean.